II SAB/Rz 94/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Paweł Zaborniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. G. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia -skargę oddala- Przedmiotem skargi J.G. jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie wydania zaświadczenia. Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2015 r. J.G. zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wydanie zaświadczenia o wszystkich osobach (imiona i nazwiska) zameldowanych na pobyt stały lub czasowy i wymeldowanych w okresie do 1998 r. do dnia 29 stycznia 2015 r. pod adresem nieruchomości należącej do wnioskodawczyni - ul. [...] 9 w N. Wskazała, że dokument ten jest jej potrzebny do okazania właściwym organom. Zaświadczeniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] działając na podstawie art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a." Burmistrz Miasta i Gminy [...] zaświadczył, że pod adresem N. ul. [...] 9 są zameldowane na pobyt stały następujące osoby: M.J., A.J., W.J., R.J., P.P. (nazwisko rodowe J.), K.P., J.D. (nazwisko rodowe J.). Organ zaświadczył ponadto, że pod wskazanym adresem w okresach od 30 marca 1983 r. do 5 stycznia 1996 r. i od 16 lipca 2001 r. do 24 września 2007 r. na pobyt stały zameldowana była W.J. (obecnie B.. Wyjaśnił, że w kartotece pobytu czasowego Miasta i Gminy [...] brak jest "zgłoszeń meldunkowych" jakichkolwiek osób zameldowanych na pobyt czasowy pod ww. adresem. W "odwołaniu" od ww. zaświadczenia J.G. wskazała, że jego treść nie jest zgodna z wnioskiem, gdyż w całości nie potwierdza stanu prawnego ani też faktów, o potwierdzenie których wnosiła, podtrzymała wniosek z dnia 29 stycznia 2015 r. oraz wniosła o wyjaśnienia podstaw faktycznych i przyczyn wydania ww. zaświadczenia z dnia 12 marca 2015 r. W zażaleniu na niezałatwienie sprawy w terminie złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy [...] J.G. zwróciła się o stwierdzenie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej wniosku z dnia 29 stycznia 2015 r., o wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie i o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do wydania zaświadczenia, zgodnie z ww. wnioskiem. W skardze na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] J.G. zarzuciła naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § K.p.a. przez rażące przekroczenie terminów załatwiania spraw w postępowania i wniosła o: 1) zobowiązanie ww. organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; 2) dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie o wydania zaświadczenia o treści zgodnej z wnioskiem złożonym dnia 29 styczna 2015 r.; 3) zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; 4) w przypadku uwzględnienia skargi orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące mimo, że będą podstawy do podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeżeli taki akt został wydany przez organ po wniesieniu sprawy do sądu; 5) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.; 6) zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyjaśniła, że do dnia dzisiejszego organ nie wydał stosownego aktu administracyjnego, co oznacza, że od dnia złożenia jej podania jej wniosek nie został rozpoznany. Narusza to art. 35 § 3 K.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą w art. 8 K.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] zrelacjonował chronologicznie przebieg postępowania w powyższej sprawie. Wskazał, że wniosek został złożony w dniu 29 stycznia 2015 r.; pismem z dnia 3 lutego 2015 r., odebranym 26 lutego 2015 r., J.G. została wezwana do uiszczenia opłaty skarbowej. Pismem z dnia 27 lutego 2015 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu 5 marca 2015 r. J.G. poinformowała o uiszczeniu opłaty skarbowej Zaświadczenie zostało doręczone skarżącej i odebrane przez S.G. w dniu 7 kwietnia 2015 r. Organ poinformował także, że akta niniejszej sprawy zostały przekazane wraz z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewody [...]. Organ wskazał, że zaświadczenie z dnia 12 marca 2015 r. zostało wydane na podstawie prowadzonego przez Referat Spraw Obywatelskich Miasta i Gminy [...] rejestru mieszkańców zameldowanych na pobyt stały i czasowy i potwierdza stan faktyczny w dniu jego wydania. W piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. J.G., odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że zaświadczenie z dnia 12 marca 2015 r. zostało sporządzone niezgodnie z żądaniem wnioskodawczyni, bowiem nie uwzględnia faktów i stanu prawnego, którego potwierdzenia domagała się skarżąca. Nadto zaświadczenie zostało wydane z pominięciem terminów przewidzianych w K.p.a. Podniosła ponadto, że złożone przez nią zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy [....] do dnia dzisiejszego nie zostało przekazane do adresata, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Przy tym nie są związane zarzutami i wnioskami skargi. Skarga J.G. nie zasługuje na uwzględnienie, a ustalenia stanu faktycznego nie budzą zastrzeżeń. W dniu 2 lutego 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia o wszystkich osobach zameldowanych na pobyt stały lub tymczasowy i wymeldowanych w okresie od 1998 r. do 29 stycznia 2015 r. pod adresem: N., ul. [...] 9. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazała, że jest jej to konieczne do okazania właściwym organom. Tryb postępowania w sprawie wydania zaświadczenia reguluje Dział VII K.p.a., postępowanie to ma charakter uproszczony w stosunku do administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego, a regulacja dotycząca zaświadczeń jest bardzo wąska. Podkreślenia wymaga jednak konieczność zachowania określonych standardów proceduralnych, w szczególności w ogólnym kontekście nakazu budzenia zaufania do organów władzy publicznej oraz praworządności działania. Zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną. Należy je traktować jako czynność faktyczną. Zaświadczenie jak wynika z art. 217 § 2 K.p.a. "zawiera urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego, lecz oczywiście nie kreuje tych faktów ani następstw prawnych" (patrz wyrok NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 1778/11). Jak wynika z art. 217 § 3 K.p.a. zaświadczenie winno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni. Tak ustalony termin wydania zaświadczenia, stosunkowo krótki, jest konsekwencją charakteru prawnego oraz funkcji zaświadczenia. Skoro zaświadczenie nie jest aktem woli realizowanym w procesie stosowania prawa, nie jest potrzebne zakreślanie organowi dłuższego terminu. Termin określony w art. 217 § 3 K.p.a. należy zakwalifikować jako termin instrukcyjny. W sytuacji gdy organ nie wyda zaświadczenia w terminach przewidzianych w K.p.a., podmiot, który zainicjował postępowanie może bronić się składając skargę do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania w trybie art. 30 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Nie budzi też wątpliwości fakt, że taką skargę można wnieść po wyczerpaniu trybu. Nie budzi też wątpliwości, że "postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia powinno zakończyć się wydaniem zaświadczenia żądanej treści lub postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia" (patrz wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., II OSK 465/08). W przedmiotowej sprawie, po uiszczeniu opłaty skarbowej przez skarżącą w dniu 27 lutego 2015 r., w dniu 12 marca 2015 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wydał zaświadczenie w zakresie żądania wniosku o wydanie zaświadczenia. Informacje o zaświadczeniu oparto o posiadany rejestr mieszkańców. Z treści pisma zatytułowanego "odwołanie", "zażalenie", a następnie "skarga" wynika, że J. G. kwestionuje treść wydanego zaświadczenia, a w konsekwencji przyjęcie stanu bezczynności organu w uzyskaniu przez nią oczekiwanej treści zaświadczenia. Zaświadczenie wydane przez organ jest wyrazem jego wiedzy w oparciu o posiadane ewidencje, rejestry bądź wynika z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Nie budzi również wątpliwości, że przepisy K.p.a. w Dziale VII nie przewidują środków prawnych przeciwko treści wydanego zaświadczenia. W szczególności nie jest możliwe złożenie zażalenia, ani skargi do sądu administracyjnego (patrz: Komentarz 2012 r., s. 698, J. Borkowski, W. Adamiak). Przypomnieć jednak należy, że przeciwko treści zaświadczenia można przeprowadzić przeciwdowód (patrz: Komentarz, str. 862, R. Hauser, M. Wierzbowski). Nowela Kodeksu postępowania administracyjnego z 2010 roku wprowadziła nowe rozwiązanie prawne dotyczące zastoju procesowego określonego jako przewlekłość postępowania. W uzasadnieniu projektu noweli wpisano "przewlekłość postępowania" jako "długotrwale nieuzasadnione". W orzeczeniach ETPC wydawanych na podstawie art. 6 ust. 1 uznano, że "ocena zachowania rozsądnego terminu przez organ do rozpoznania i zakończenia postępowania powinna uwzględniać okoliczności każdej konkretnej sprawy. Stwierdzenie, że w określonej sprawie można zakwalifikować postępowanie organu jako dotknięte przewlekłością wymaga gruntowego jej zbadania". Elementem obiektywnym każdorazowo będzie upływ kilku terminów do załatwienia sprawy, opieszałość w wyznaczaniu i przeprowadzaniu czynności procesowych oraz ich nieuzasadnione mnożenie. Lista tych okoliczności będących znamionami przewlekłości, każdorazowo może być uzupełniana. W przedmiotowej sprawie organ w niezwłocznym terminie wydał zaświadczenie, a fakt że jego treść nie jest dla wnioskodawcy satysfakcjonująca nie oznacza, że można to zwalczać poprzez zarzucenie organowi przewlekłości postępowania. Z tych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.