I SA/Sz 1067/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] "M." w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Fundacja [...] "M. " w K., pismem z dnia 28 lipca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2014 r., nr [...] , w przedmiocie zwrotu dotacji w kwocie [...] zł wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez Prywatną Szkołę Podstawową "M." oraz zwrotu dotacji w kwocie [...] zł pobranej przez tę Szkołę w nadmiernej wysokości, wraz z odsetkami. Jednocześnie, odrębnym pismem z dnia 28 lipca 2014 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ww. Fundacja wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Sądowi powyższy wniosek wraz ze skargą i aktami sprawy. Postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. oznaczonym sygn. akt I SA/Sz 1067/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił ww. wniosek skarżącej w uzasadnieniu wskazując m.in na brak wykazania przez skarżącą dowodami z dokumentów jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. Wnioskiem z dnia 14 października 2014 r. wniesionym do tutejszego Sądu skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na sytuację finansową skarżącej i załączając następujące dokumenty, w tym finansowe: - bilans na 30.09.2014 r.; - sprawozdanie na dzień 30.09.2014 r.; - wydruk dokumentów księgowych; - zestawienia sald i obrotów; - dokument – Zapisy na koncie; - umowę nr [...] z 30.04.2014 r.; - wniosek nr [...] dyrektora szkoły do organu prowadzącego szkołę. Uzasadniając wniosek, skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków bowiem: - działalność skarżącej Fundacji jest zbilansowana – z analizy sporządzonego na 30.09.2014 r. rachunku zysków i strat wynika, że skarżąca osiągnęła przychód netto ze sprzedaży w kwocie [...] zł i [...] zł pozostałych przychodów tj. w łącznej kwocie [...] zł jednakże kwota ta jest wysoka jedynie pozornie bowiem koszty działalności pokrywają prawie cały uzyskiwany przychód; - wskazany w rachunku zysków i strat zysk jest jedynie wielkością księgową i nie stanowi kwoty, którą skarżąca dysponuje; - aktywa obrotowe skarżącej w całości przeznaczane są na zapłatę wynagrodzeń; - z uwagi na sytuację finansową skarżącej, która nie posiada środków finansowych na wykonanie zaskarżonej decyzji, konieczność jej wykonania doprowadzi do naruszenia planu finansowego ww. Fundacji i brak możliwości zapłaty bieżących zobowiązań z tytułu min. wynagrodzeń i zawartych umów cywilnoprawnych; - utrudnione zostanie prowadzenie przez skarżącą szkoły bowiem zmuszona będzie do ograniczenia kosztów swojej działalności, co może negatywnie wpłynąć na poziom prowadzonych zajęć edukacyjnych jak i na zadania realizowane przez Prywatną Szkołę Podstawową "M.". Skarżąca wskazała ponadto, że nie chciałby doprowadzić do sytuacji, w której koszty wykonania decyzji poniosłyby faktycznie dzieci bowiem prawidłowe kształcenie i wychowanie dzieci wymaga wielu nakładów i systematycznego planowania. Wykonanie decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne straty dla funkcjonowania Szkoły. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z konstrukcji powyższego przepisu przede wszystkim wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna zatem, samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Po drugie, stosownie do treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w ramach jej wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. oznaczonym sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony skarżącej leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 63 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 1406/12 (LEX nr 1452470), w którym stwierdzono, że znaczna szkoda, o której mowa w ww. przepisie jest szkodą zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Z kolei, trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które - raz zaistniałe - powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GZ 160/14). Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, że rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia w całości. Strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m.in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04, niepubl.; z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05, niepubl.). Sąd stanął na stanowisku, że takie okoliczności nie zostały przez powyższą Fundację w rozpoznawanej sprawie wykazane pomimo, że w odróżnieniu od pierwotnego wniosku złożonego przez skarżącą, do wniosku z dnia 14 października 2014 r. skarżąca, na poparcie twierdzeń w przedmiocie jej sytuacji finansowej, załączyła ww. wskazane dokumenty, w tym finansowe. Podnieść bowiem należy, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie są bowiem wystarczające twierdzenia strony – strona powinna wykazać je dokumentami źródłowymi, dotyczącymi nie tylko sytuacji finansowej ale i majątkowej tylko bowiem zestawienie tych dwóch wartości umożliwia Sądowi dokonanie oceny skutków wykonania przez stronę zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym w ocenie Sądu, na podstawie załączonych przez stronę dokumentów brak jest możliwości dokonania pełnej oceny sytuacji majątkowej Fundacji, bowiem o ile strona załączyła do wniosku dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej to Sądowi nadal nieznany pozostaje stan jej posiadania. Na podstawie przedłożonych dokumentów brak było również możliwości dokonania przez Sąd oceny celowości i adekwatność wysokości kosztów prowadzonej przez skarżącą działalności, które skarżąca ponosi w wysokości odpowiadającej całości jej wolnych środków obrotowych a brak wolnych środków obrotowych skarżąca wskazała de facto jako podstawę złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie. Nie można było zatem ustalić, jaki skarżąca poniosłaby uszczerbek w wyniku ewentualnego egzekwowania przez organ należności ustalonej w zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie strona nie wnosiła również o przyznanie prawa pomocy w związku z czym nie można było ocenić sytuacji majątkowej skarżącej na podstawie wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy przesłanek. Na istnienie ww. okoliczności nie wskazuje również analiza akt sprawy, albowiem każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tej sytuacji Sąd nie miał podstaw, by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez wyegzekwowanie ustalonych kwot dotacji przypadających do zwrotu (wraz z odsetkami) może wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki a ponadto, że od dnia wydania w przedmiotowej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowienia z dnia 26 września 2014 r. o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zmieniły się okoliczności w sprawie. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.