I SA/Sz 262/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia z egzekucji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] odmawiające zwolnienia spod egzekucji ruchomości zajętych protokołami z dnia 24 sierpnia 2014 r. i z 4 listopada 2015 r. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w S., Inspektorat w S., zawarła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). W świetle powyższego co do zasady cechy tej nie mają więc akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie odmawiające zwolnienia z egzekucji ruchomości zajętych protokołami z dnia 24 sierpnia 2014 r. i z 4 listopada 2015 r. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w S., Inspektorat w S.. Postanowienia to nie kreują obowiązku, nie obligują adresata do określonego zachowania, nie mogą być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Są to akty prawne nienoszące znamion wykonalności (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt II GZ 46/08 i z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FZ 699/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1326/13, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 393/12, wszystkie publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że postanowienie objęte rozpoznawanym wnioskiem należy do tej kategorii aktów administracyjnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu ich wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.