I SA/Sz 348/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na informację [...] z dnia [...] r. o wynikach procedury odwoławczej dotyczącej negatywnej oceny projektu zgłoszonego do konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego W Z na lata 2007-2013 p o s t a n a w i a pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Spółka cywilna [...] złożyła w dniu 24 września 2010 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [... , pod tytułem "Rozbudowa lokalu gastronomicznego gwarancja wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa" realizowanego w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego przez Zarząd Województwa, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym W Z na lata 2007-2013. Pismem z 8 listopada 2010 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych w dokumentacji. Poprawione dokumenty wpłynęły do Wydziału Wdrażania RPO 15 listopada 2010 r. Kolejnym pismem wnioskodawca został poinformowany, że przedmiotowy wniosek został pozytywnie oceniony pod kątem spełnienia kryteriów formalnych i skierowany do kolejnego etapu oceny wniosków, tzn. do oceny środowiskowej i merytoryczno-technicznej prowadzonej przez członków Komisji Oceniającej Projekt (dalej w skrócie: KOP). Pismem z dnia 25 stycznia 2011 r. wnioskodawca został poinformowany o odrzuceniu przedmiotowego wniosku w wyniku negatywnej oceny środowiskowej przeprowadzonej przez Zespół ds. oceny środowiskowej w ramach KOP. Wnioskodawca pismem z dnia 9 lutego 2011 r. złożył protest. Po rozpatrzeniu protestu Dyrektor Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym, pismem z dnia 15 marca 2011 r. poinformował wnioskodawcę, iż postanowił protest odrzucić. Jednocześnie organ pouczył wnioskodawcę o treści art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), zgodnie z którym wnioskodawcy służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S pismo, nazwane protestem, w którym zakwestionowała prawidłowość rozstrzygnięcia organu podkreślając, że planowane przedsięwzięcie nie wymagało wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Do skargi (nazwanej protestem) skarżąca Spółka dołączyła formularz wniosku o dofinansowanie, jednakże nie załączyła żadnego załącznika wymienionego na stronach 27-29 formularza wniosku. Brak jest załączników wymienionych w pozycji: 1 – biznes plan – według wzoru; 3 – wypis z dokumentu rejestrowego; 5 – dokumenty potwierdzające sytuację finansową wnioskodawcy; 6 – formularz informacji o pomocy publicznej dla podmiotów ubiegających się o pomoc inną niż de minimis; 7 – oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy publicznej; 8 – oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością w celu realizacji projektu – według wzoru; 9 – dokumenty dotyczące zagospodarowania przestrzennego; 9a – kopia decyzji o warunkach zabudowy 13 – dokumenty związane z wpływem projektu na środowisko naturalne – jeśli są wymagane odrębnymi przepisami; 13a – formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ według wzoru; 13b – zaświadczenie organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000; 13n – zobowiązanie wnioskodawcy do złożenia załączników obowiązkowych możliwych do uzupełnienia w terminie późniejszym; 19 – harmonogram rzeczowo – finansowy realizacji projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie rozważań należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241) w pewnym zakresie w odmienny sposób reguluje postępowanie sądowoadministracyjne od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W przepisie art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który stanowi, iż "w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy", przyjęto zasadę odpowiedniego stosowania przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, są także przepisy, które nie znajdują zastosowania. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. Na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: u.z.p.p.r.), skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Natomiast, ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) w art. 57 § 1 stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy wskazane w pkt 1-3. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 46 § 1 pkt 1-5 tejże ustawy, każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Stosownie do art. 47 § 7 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., będąca pismem procesowym powinna spełniać wyżej wskazane w art. 46 i art. 57 p.p.s.a. wymagania stawiane pismu, ponadto skarżący winien (zgodnie z art. 47 p.p.s.a) dołączyć do skargi załączniki oraz ich odpisy. Jednakże należy zauważyć, iż nie wywiązanie się przez stronę z obowiązku zadośćuczynienia wymaganiom formalnym skargi nie skutkuje uznaniem jej za niekompletną. W przytoczonych przepisach art. 46, art. 47 i art. 57 p.p.s.a wskazano jakie warunki formalne musi spełniać pismo w postępowaniu sądowym (art. 49 §1 p.p.s.a). Jednakże prawodawca w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie użył terminu "warunki formalne", lecz termin "skarga niekompletna" (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Wprawdzie w przepisie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. ustawodawca nie sprecyzował co oznacza pojęcie "skarga niekompletna", jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż pojęcie "skargi kompletnej (niekompletnej)" należy interpretować w oparciu o przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1042/10, postanowienie z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09, postanowienie z 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 969/09 – opublikowane: www.orzeczenia.nas.gov.pl)). Za skargę kompletną uznaje się więc skargę, do której dołączono całą dokumentację, o jakiej mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., tj. wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej - przy czym ustanowiony w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji dotyczy złożenia wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż skarżąca Spółka do skargi wniesionej do Sądu nie załączyła żadnego spośród załączników złożonych wraz z formularzem wniosku, a wymienionych na stronach 27-29 tego formularza. Wobec tego stwierdzić należy, że wnioskodawca nie złożył ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie, obejmującej wniosek o dofinansowanie w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Skoro skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia o treści art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie przedłożyła ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie, obejmującej formularz wniosku o dofinansowanie wraz z kompletem dokumentacji załączonej do wniosku, uznać należy, że wniosła skargę niekompletną w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Mając powyższe na uwadze, skargę należało pozostawić bez jej rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.