I SA/Sz 396/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu [...] października 2024 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Inne z dnia [...] kwietnia 2024 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Inne na rzecz strony skarżącej S. K. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 12 marca 2024 r. S. Organizacja Turystyczna "[...] (dalej też "Strona" lub "Skarżąca"), wystąpiła drogą elektroniczną do Koła Łowieckiego "D. " w Ś. (dalej też "Koło" lub "organ") o udostępnienie na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., zw. dalej: "u.d.i.p."), w związku z art. 61 Konstytucji RP, informacji publicznej o następującej treści: 1. udzielenie informacji, jakich konkretnie miejsc dotyczą oznakowania w kolumnie opisanej jako "jednoznaczne miejsce wykonywania polowania" w tabeli: "Elektroniczna książka ewidencji polowań koła [...] D. w Ś. ([...]) dla obwodu [...] - [...] Ś. w sezonie 2023/2024 od [...].07.2023 do [...].09.2023" przekazanej w odpowiedzi KŁ [...] z dn. [...].12.2023 na wniosek SOT? Co dokładnie oznaczają symbole: REJ 16A, REJ 8A, REJ 9, REJ 6, REJ 9A itd. z tej kolumny? Strona wniosła o konkretne wskazanie nr działek czy nr ambon, aby można było jednoznacznie określić jakiego miejsca dotyczą i jakiej są wielkości zgodnie z art. 42b 1 i 1d Prawo [...], 2. udostępnienie wszystkich dokumentów dochodzenia epizootycznego odstrzelonych dzików na podstawie umów: nr [...] z dn. [...].02.2023 i nr [...]/2023 /[...]. z dn. [...].05.2023 zawartych przez KŁ [...] w Ś. z P. w G. z s. w N., 3. udostępnienie wszystkich upoważnień do odstrzałów sanitarnych wydanych w okresie trwania powyższych umów wraz ze sprawozdaniami z odstrzałów, 4. wszystkich faktur za odstrzały sanitarne wydanych i otrzymanych w związku z umowami o nr [...] z dn. [...].02.2023 i nr [...]/2023 [...] z dn. [...].05.2023 zawartych z P. w G. z s. w N. przez KŁ [...] w Ś.. Strona wskazała, aby żądaną informację w postaci plików komputerowych (skanów, fotokopii) wysłać na adres poczty elektronicznej [...]". Decyzją z dnia 8 kwietnia 2024 r. Koło Ł. [...] odmówiło udostępnienia informacji dot. pkt.1-4. Organ powołał treść przepisów u.d.i.p oraz ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie ( Dz. U. z 2023 r. poz. 1082). Wskazał, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo łowieckie. Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej - w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie. Nadto, koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Organ podkreślił, że zakwalifikowanie określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Odwołując się do orzecznictwa sądowego organ wskazał, że podmioty wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. są zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej tylko wtedy, gdy informacja ta ma związek z wykonywaniem zadania publicznego. Nie można przyjmować, że jeśli taki podmiot wykonuje zadania publiczne, to jest zawsze zobowiązany do udostępnienia informacji. Jeśli informacja nie dotyczy wykonywanych przezeń zadań publicznych, to w konsekwencji, jednocześnie, określony podmiot nie występuje w roli podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym, nie każda informacja będąca w dyspozycji koła łowieckiego bądź odnoszącą się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez to koło w trybie u.d.i.p. lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Tylko te bowiem kwestie ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, co oznacza, że pozostałą materię a contrario, uznać należy za dane niebędącą informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Podsumowując organ wskazał, że informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się bezpośrednio do wykonywania zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa ani do gospodarowania mieniem publicznym. Na powyższą decyzję, strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia podmiotowi zobowiązanemu. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2) prawa do informacji przewidziane w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie odnosi się do przedmiotu sprawy. Uzasadnienie zawiera jedynie przytoczenie przepisów prawa definiujących informację publiczną i ogólne obowiązki kół łowieckich w tym zakresie. Nie wyjaśnia w żaden sposób jak informacje, o udzielenie których wniosła skarżąca, nie spełniają ustawowych kryteriów informacji publicznej. I tak, opisana w punkcie 1 informacja, o udostępnienie której wniesiono, dotyczy sposobu realizacji opisanych w ustawie z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zadań z zakresu prowadzenia gospodarki łowieckiej. Dokładnie sposobu prowadzenia ewidencji polowań. W świetle art. 42b ust 1 i 1d ustawy nie ma wątpliwości, że informacje te są publiczne i jawne. W ust 1d powołanego przepisu, ustawodawca wymienił, które z informacji umieszczanych w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym są jawne i podlegają udostępnieniu. Zgodnie z tym przepisem do informacji tych należą: termin rozpoczęcia i zakończenia oraz jednoznaczne określenie miejsca wykonywania polowania indywidualnego, a także numer upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego. Skarżąca wskazała, iż we wniosku wyraźnie wniosła o uzupełnienie wcześniej udzielonej informacji o jednoznaczne określenie miejsca wykonywania polowania indywidualnego. Słowo jednoznacznie oznacza: "w sposób nie budzący wątpliwości", zaś udostępniona wcześniej informacja nie pozwala na niebudzące wątpliwości określenie miejsca podanych w książce ewidencji polowań. Zdaniem skarżącej, informacje, o których udostępnienie wniesiono w pkt. 2-4 wniosku dotyczą bezpośrednio sposobu realizacji przez Koło Ł. [...] zadań publicznych związanych z realizacją odstrzałów sanitarnych dzików. Zasady odbywania i dokumentowania odstrzałów sanitarnych uregulowane są w ustawie Prawo Łowieckie (rozdział 3 Zasady gospodarki łowieckiej, art. 8 ust. 9-10) oraz w ustawie z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (art. 46 ust. 3 pkt 8). Skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 172/18 w którym wskazano, że koła łowieckie są "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i co do zasady, mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem skarżącej, informacje których udzielenia Koło Ł. [...] odmówiło w skarżonej decyzji są informacjami jawnymi. Odmowa ich udzielenia stanowi rażące naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Koło [...] [...] wskazało, iż pomiędzy Kołem a Prezes Zarządu skarżącej - I. K. istnieje konflikt, który powstał na tle wykonywania polowania oraz odstrzału sanitarnego dzików w związku z wystąpieniem choroby ASF, co obrazuje dokumentacja załączona do akt sprawy. Obecnie I. K. [...] poprzez Stowarzyszenie S. [...] [...], a poprzednio osoba ta występowała formalnie w imieniu Stowarzyszenia N. . Jednakże w tym drugim Stowarzyszeniu powstał także konflikt wywołany przez I. K., co doprowadziło do tego, iż postanowieniem z dnia [...].05.2023 r., sygn. sprawy: [...]/395 Sąd Rejonowy S. - Centrum w S., Wydział XIII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego stwierdził nieważność wyboru I. K. na funkcję Prezesa Zarządu Stowarzyszenia. Sąd uznał także, iż m.in. I. K. nie jest członkiem Stowarzyszenia N. . Obecnie w Stowarzyszeniu powołany został kurator, który reprezentuje w/w Stowarzyszenie. Organ dodał, iż skarżąca jest zagorzałym przeciwnikiem prowadzonego odstrzału sanitarnego, co powoduje, iż nadużywa uprawnień wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej, zarzucając różne organy, w tym Koło licznymi wnioskami o dostęp do informacji publicznej. Przed Sądem toczyła się m.in. sprawa ze skargi skarżącej na rozporządzenie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 1 lutego 2024 r. w przedmiocie odstrzału sanitarnego dzików na terenie województwa zachodniopomorskiego (sygn. akt. II SA/Sz 205/24). Organ wskazał, że wpływają do niego liczne wnioski o dostęp do informacji publicznej, które w istocie są wykorzystywane do partykularnych interesów I. K., a nie służą celowi jakim przyświeca ustawa o dostępie do informacji publicznej. Celem I. K. jest zaniechanie polowań oraz odstrzału sanitarnego w związku z walką z ASF w rejonie zamieszkania tej osoby. Organ wskazał, iż do łowczego koła wpłynęło przeszło 200 SMS - dot. żądania informacji o miejscu i czasie wykonywania polowań oraz odstrzałów sanitarnych - wykonywanych w ramach rozporządzenia wojewody z. , gdzie wydruk części SMS został zgromadzony w aktach sprawy, prowadzonych przez Koło. I. K. za każdym razem blokuje wyjazd myśliwych z miejsc wykonywania polowania, odstrzału sanitarnego, wzywając policję. Przedmiotowy teren wchodzi zaś w skład obwodu łowieckiego i jest dzierżawiony przez Koło, przez co z mocy ustawy prawo łowieckie - myśliwi są uprawnieni do wykonywania polowania oraz odstrzału sanitarnego na tym terenie. Niezależnie od zajętego przez Koło stanowiska w przedmiocie uznania, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, Koło zwróciło uwagę, iż zachowanie I. K. posługującej się formalnie Stowarzyszeniem które jest skarżącym w niniejszej sprawie, stanowi nadużywanie prawa do informacji, przez co Koło uprawnione było zaniechać udostępniania żądanych danych. Celem prawa do informacji publicznej jest troska o dobro publiczne. W ocenie organu, przedmiotowy wniosek skarżącej służy w istocie do załatwienia indywidualnego interesu wnioskodawcy, przez co wniosek nie dotyczy informacji publicznej. Postępowanie skarżącej z całą pewnością nie jest nakierowane ze względu na troskę o dobro publiczne, a stanowi swoistą walkę z Kołem jako dzierżawcą obwodu łowieckiego, na terenie którego m.in. mieszka I. K.. Koło z uwagi na utrudnianie wykonywanie działalności łowieckiej ma problem z wykonywaniem planów łowieckich oraz wykonaniem odstrzału sanitarnego [...]. W rejonie zamieszkania I. K. powstają także liczne szkody łowieckie, którym Koło nie może w sposób efektywny przeciwdziałać, co doprowadza do konieczności wypłaty znacznych środków tytułem odszkodowań łowieckich spowodowanych przez zwierzynę w uprawach rolnych. Koło wskazało, iż uznało, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust 1 u.d.i.p., o czym poinformowało wnioskodawcę pismem (decyzją) z 8 kwietnia 2024 r. Organ rozpatrzył zatem przedmiotowy wniosek Stowarzyszenia z dnia 12 marca 2024 r., poprzez wydanie decyzji w dniu 8 kwietnia 2024 r. przez co, nie pozostaje na dzień dzisiejszy w bezczynności co do załatwienia przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (które to zastrzeżenie nie znajduje w badanej sprawie zastosowania). Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził naruszenie prawa, które skutkowało koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ odmówił stronie udzielenia wnioskowanych informacji uznając, że nie stanowią one informacji publicznej Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy wskazać należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władzy publicznej, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów i danych odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej, w tym gospodarowania mieniem Skarbu Państwa lub komunalnym. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Zgodnie bowiem z art. 61 Konstytucji RP, prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela. Jego realizacja następuje na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Stąd prawo do informacji jest zasadą, a wyjątki od niego mogą być interpretowane wyłącznie ściśle. Nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości i jest bezsporne, że Koło jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 do udzielania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności: m.in: podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, obejmujące m.in. na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – także uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przepisy u.d.i.p. nakładają na podmiot zobowiązany do udzielenia informacji określone obowiązki. Podmiot ten winien bowiem albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia w trybie decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. lub też umorzyć postępowanie (w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p.) - por: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 2571/12, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 73/13. W badanej sprawie organ uznał za zasadne wydać decyzję odmawiającą udzielenia stronie informacji. Podstawą do wydania decyzji odmawiającej udzielenia informacji jest w u.d.i.p art. 16 tej ustawy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W myśl art. 16 ust. 2 do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Powyższe oznacza, że do postępowania w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej co do zasady nie stosuje się przepisów k.p.a. Przepisy k.p.a. znajdują jednak zastosowanie właśnie do decyzji wydawanych w oparciu o przepisy u.d.i.p., na co wprost wskazuje powyższa treść art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Oznacza to, że decyzja odmawiająca udzielenia informacji oprócz elementów wymienionych w art. 16 u.d.i.p. winna wypełniać wymogi z k.p.a. Jakie elementy winna zawierać decyzja administracyjna wskazuje art. 107 k.p.a. Zgodnie z jego § 1 decyzja zawiera: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji; 9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Zgodnie zaś z § 3 uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zgodnie z § 4 można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania. Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem wypełnienia wymogów wynikających z powyższych przepisów należy podkreślić, że nie zawiera ona elementów wskazanych w art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p., ale przede wszystkim nie zawiera ona ani uzasadnienia faktycznego, ani prawnego – stosownego do wymogów k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji sprowadza się do przywołania kilku przepisów u.i.d.p., kilku przepisów ustawy Prawo Łowieckie i autorytatywnego, nie popartego żadną argumentacją stwierdzenia, że informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji publicznej, gdyż "nie odnoszą się bezpośrednio do wykonywania zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa ani do gospodarowania mieniem publicznym". Po pierwsze wskazać należy, że odmowa udzielenia informacji w drodze decyzji z art. 16 u.d.i.p. może dotyczyć wyłącznie informacji która została zakwalifikowana jako informacja publiczna. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że organ w żadnym miejscu decyzji nie poddał jakiejkolwiek analizie wnioskowanych informacji, nie wyjaśniając które z nich i dlaczego w jego ocenie nie stanowią informacji publicznej. Organ nigdzie nie dokonał także wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu z uwagi na naruszenie przepisów art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p., art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3, art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, że na organach ciążą obowiązki prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie (art. 8 k.p.a.) oraz zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.), które wyrażają się w obowiązku stosownego uzasadnienia decyzji. Zarówno materiał dowodowy, jak i jego ocena winny – zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji. Uzasadnienie winno być spójne i logiczne, tak by z jego treści w sposób nie budzący wątpliwości wynikał ustalony przez organ administracji publicznej stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia. Norma ta jest uzupełnieniem postanowień zawartych w art. 11 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy. Staranność przekazywania adresatowi uzasadnienia własnych argumentów wykorzystanych przy formułowaniu treści decyzji jest istotnym elementem funkcji perswazyjnej uzasadnienia. Jest także wymogiem art. 107 § 1 k.p.a., w którym elementem uzasadnienia prawnego decyzji jest "wyjaśnienie podstawy prawnej". Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby Strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Powyższych wymogów zaskarżona decyzja nie spełniła. Również odpowiedź na skargę, wobec wskazanych wyżej ewidentnych braków decyzji, nie zawierała w ocenie Sądu żadnych argumentów uzasadniających wniosek organu o oddalenie skargi. Sąd wyjaśnia przy tym dodatkowo, że w odpowiedzi na skargę organ nie może uzupełniać zaskarżonej decyzji. Odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako "aneks" do decyzji. W odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien jedynie odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych, które powinny znaleźć się w decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu nie są wywody zawarte w odpowiedzi na skargę, lecz prawidłowość wydanej przez organ decyzji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 lutego 2020 r., III SA/Lu 366/19; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt 452/18, WSA w Bydgoszczy z dnia 13 października 2020 r. I SA/Bd 458/20). Ponowne prawidłowe załatwienie wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej będzie wymagało ze strony organu w pierwszej kolejności wszechstronnej i wnikliwej analizy, w jakim zakresie informacje wymienione przez skarżącego we wniosku z 13 października 2023 r. są w jego posiadaniu, oraz czy stanowią informację publiczną, która podlega udostępnieniu na wniosek. Następnie, w jakim zakresie ma ona charakter informacji publicznej prostej bądź przetworzonej i ewentualnie w odniesieniu do informacji publicznej przetworzonej wezwać skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu w zgodzie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dotychczas organ nie podjął takich podstawowych czynności niezbędnych do prawidłowego zastosowania u.d.i.p., w efekcie wydał decyzję która jest niewątpliwie wadliwa. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. orzec jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi (200 zł), orzeczono na podstawie art. 200, 205 § 1, art. 209 p.p.s.a. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).