I SA/Sz 411/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi J.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia podatku rolnego oddala skargę. Burmistrz Ł postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym na podstawie art. 165a w zw. z art. 216 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku J C, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia podatku rolnego od działki ogrodniczej o pow. 441m2 za 2011rok. Organ stwierdził, że nie jest możliwe wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia podatku rolnego od działki nr 152/7 o pow. 441m2 za 2011rok. Powyższa działka zgłoszona jest do opodatkowania jako grunt pozostały oznaczony symbolem Bp, co jest zgodne z danymi w ewidencji gruntów i budynków. J Co złożył zażalenie na powyższe postanowienie, które uznał za represje wobec swojej osoby. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] nr [...]wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 oraz art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpoznaniu zażalenia Ja Ci na postanowienie Burmistrza Ł z dnia [...]. znak [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie podatkowego organu pierwszej instancji. Organ przytoczył stan faktyczny w sprawie i wskazał, że na podstawie art. 165a § 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania, gdy występuje przyczyna, z powodu której nie może być ono wszczęte. Należy odnieść takie sytuacje do podstaw umorzenia postępowania już wszczętego, które wymienione są w art. 208 §1 Ordynacji podatkowej, tj. wszelkich okoliczności powodujących, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Organ wyjaśnił, że bezprzedmiotowym jest takie postępowanie, które miałoby się toczyć w sprawie podatku rolnego wobec osoby, na której nie ciąży obowiązek podatkowy w tym podatku. Organ wskazał, że znany jest mu z urzędu fakt, iż w danych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie symbolu gruntu przedmiotowej działki nastąpiła zmiana. Przedmiotowy grunt wcześniej kwalifikowany jako użytek rolny, obecnie jest gruntem podlegającym opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, co wynika z wypisu z ewidencji gruntów i budynków, załączonego do akt sprawy. J Co złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe postanowienie i wniósł o usunięcie naruszenia prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zarzucił organowi pozbawienie go możliwości działania i ochrony prawa poprzez naruszenie art. 10, art. 11 i art. 81 Kpa. Na dowód powyższego, Skarżący wymienił akta WSA w Szczecinie o sygnaturach: II SAB/Sz 68/10 zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 14 lutego 2011r. o odrzuceniu skargi, II SA/Sz 567/11 zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 13 czerwca 2011r. odrzuceniem skargi oraz o sygn. akt II SAB/Sz 113/11 zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 7 czerwca 2011r. o odrzuceniu skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę z dnia 19 kwietnia 2011r. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoją argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu. W dniu 24 maja 2001r. J C zostało przyznane prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem datowanym z 4 lipca 2011r. J Co wniósł o: 1/ zasądzenie kosztów sądowych w kwocie 100 zł od SKO; 2/ skierowanie sprawy z urzędu przez Prezesa NSA do Prokuratora Generalnego o matactwo i celowe fałszowanie akt sprawy według złożonych pism do Pani Przewodniczącej II Wydziału do Jej akt sprawy Ko 104/10 z dnia 17.06.2011r. i 1.07.2011r.; 3/ przesłanie Stronie odpisu protokołu posiedzenia Sądu z dnia 11.08.2011r. Zdaniem Skarżącego, SKO celowo i umyślnie złożyło fikcyjne fałszywe pismo z 19.04.2011r. I Ko11/11 do Sądu, które nie stanowi merytoryczno-prawnej odpowiedzi na Jego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 165a §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, organ podatkowy prawidłowo uznał, że postępowanie w sprawie wniosku Ja Ci o ustalenie podatku rolnego od działki ogrodniczej o pow. 441m2 za 2011rok nie może być wszczęte. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa działka objęta jest podatkiem od nieruchomości i posiada symbol Bp w ewidencji gruntów i budynków. W myśl § 68 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), grunty oznaczone symbolem Bp stanowią zurbanizowane tereny niezabudowane. Skoro od niniejszego gruntu należny jest podatek od nieruchomości, tym samym nie może ona jednocześnie podlegać podatkowi rolnemu. Powyższe zaś wyklucza możliwość wszczęcia i prowadzenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego w zakresie podatku rolnego. W świetle art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.), organy podatkowe ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 10, art. 11 i art. 81 Kpa jest bezzasadny. Jest on subiektywną oceną Skarżącego dotyczącą działań organów podatkowych, które podjęły czynności nie po myśli Strony, choć zgodnie z prawem. Skarżącemu wyjaśnić należy, że niniejsze postępowanie w sprawie ustalenia podatku rolnego toczyło się na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, nie zaś według ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Odpowiednikiem art. 10 Kpa jest art. 123 Ordynacji podatkowej, art. 11 kpa- art. 124 Ordynacji podatkowej, zaś art.81- art.192 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, organy podatkowe nie naruszyły art. 123, art.124 i art. 192 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe działały na podstawie przepisów prawa i uzasadniły swoje stanowisko faktyczne i prawne w zapadłych postanowieniach. Strona miała zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania, czego dowodem są składane przez Nią środki zaskarżenia od wydanych orzeczeń przez organy podatkowe. Art. 192 Ordynacji podatkowej zawarty jest w rozdziale 11-Dowody tej ustawy i dotyczy prowadzenia przez organ postępowania dowodowego. W niniejszej sprawie organ podatkowy nie prowadził postępowania dowodowego z uwagi na fakt, że postanowieniem odmówił wszczęcia postępowania podatkowego. Powyższy przepis nie miał więc zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, organ, którego działanie jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastosowało się do powyższego przepisu. Stanowisko Skarżącego odnośnie przedłożonej przez organ odpowiedzi na skargę stanowi jedynie jego subiektywną ocenę. Wniosek Skarżącego o skierowanie sprawy z urzędu przez Prezesa NSA do Prokuratora Generalnego o matactwo i celowe fałszowanie akt sprawy według złożonych pism do Pani Przewodniczącej II Wydziału do Jej akt sprawy Ko 104/10 z dnia 17.06.2011r. i 1.07.2011r. nie dotyczył rozpatrywanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu sprawy ze skargi Strony na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...]. i jako taki nie podlegał rozpoznaniu Sądu w ramach tego postępowania. Sąd zauważa, że to nie on był adresatem tego wniosku, lecz Prezes NSA. Ponadto, Sąd informuje, że jeżeli strona chce zawiadomić Prokuratora Generalnego, czy inny organ ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, powinna zwrócić się do tego organu sama. We wniosku kierowanym do organów ścigania, strona ma prawo wskazać dowody na poparcie swoich twierdzeń, w tym również sygnatury spraw, czy numery decyzji. Jednakże nie oznacza to prawa strony do żądania przekazania akt sprawy organom ścigania, bowiem to organ ścigania decyduje o przebiegu postępowania karnego i w razie konieczności sam występuje do sądu, czy innych organów administracji o przekazanie akt. Nie można traktować sądu jako "skrzynki pocztowej" przekazującej listy pomiędzy stroną a innymi organami, nie związanymi z prowadzonymi postępowaniami sądowoadministracyjnymi, gdyż to nie jest rolą sądu. Do kompetencji sądów administracyjnych należy jedynie przekazywanie korespondencji pomiędzy stroną postępowania, a organami, których działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Odnośnie wniosku o zasądzenie kosztów sądowych na rzecz Ja Ci w kwocie 100zł od Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Powyższe oznacza, że jedynie w sytuacji uwzględnienia skargi Ja Ci i poniesienia przez Niego wcześniej kosztów związanych z wpisem sądowym od skargi możliwe byłoby zasądzenie na Jego rzecz od SKO kosztów sądowych. W niniejszej sprawie Skarżący zwolniony był z obowiązku poniesienia kosztów sądowych, zaś Jego skarga została przez Sąd oddalona. Odpis protokołu rozprawy Sądu z dnia 1 sierpnia 2011r. został Skarżącemu wysłany na Jego adres. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.