I SA/Sz 426/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Handlowego W Spółka Akcyjna z siedzibą w S o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 29 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Przedsiębiorstwo Handlowe W Spółka Akcyjna z siedzibą w S (zwana dalej "Spółką"), pismem z 31 marca 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 29 lutego 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza W z dnia 15 grudnia 2015 r. nr [...], określającą Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie [...] zł. W piśmie z 31 marca 2016 r. Spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek, Spółka podniosła, że z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną, podlegającą wykonaniu, w której określono Spółce zobowiązanie w kwocie [...] zł, powyższa kwota może zostać wyegzekwowana przez organ egzekucyjny, zanim zapadnie rozstrzygnięcie przed Sądem co do istoty sprawy. Tymczasem w chwili obecnej Spółka nie dysponuje środkami finansowymi na zapłatę spornego zobowiązania. Złożenie wniosku ma zaś na celu uchronienie Spółki przed sytuacją, w której podstawowe interesy majątkowe zostaną poważnie zagrożone w skutek przymusowego wyegzekwowania spornej kwoty, zwłaszcza, że z uwagi na naruszenie w zaskarżonej decyzji przepisów podatkowych, istnieje duże prawdopodobieństwo zmiany rozstrzygnięcia na korzyść Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Co istotne, możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Przy czym na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada zasadności samej skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 19/15, LEX nr 1640577). Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08). Wskazać przy tym należy, że wykonanie decyzji określającej podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego zawsze będzie wywierało określone skutki finansowe dla strony. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania decyzji, lecz jedynie przed takimi, które nie mogłyby zostać odwrócone przez ewentualne wygranie sporu sądowego. Tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, zgłoszony w rozpoznawanej sprawie wniosek nie został przez Spółkę należycie uzasadniony. Spółka wskazała bowiem jedynie na brak środków finansowych umożliwiających zapłatę spornego zobowiązania, obawę przed naruszeniem jej podstawowych interesów majątkowych w następstwie przymusowego wyegzekwowania tej należności oraz na duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd. Spółka nie odwołała się jednak do żadnych konkretnych, podlegających weryfikacji danych. Nie przedstawiła również jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałby zarówno jej stan majątkowy, jak i wysokość przychodów w bieżącym okresie, co umożliwiałoby dokonanie przez Sąd stosownej oceny skutków braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem, argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku nie może być przewidywanie czy też obawa Spółki przed trudnymi do odwrócenia bliżej nieokreślonymi skutkami, które mają nastąpić na skutek wykonania przez Spółkę określonej w ww. wniosku decyzji. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. oznaczonym sygn. akt GZ 138/04, w którym definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody stwierdzono, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Tego zaś Spółka nie wykazała. Powyższe nie wynika również z akt sprawy. Należy także zauważyć, że nie można zarzutów odnoszących się do kwestionowanego aktu lub czynności utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i podlega odrębnemu uzasadnieniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in.: z dnia 14 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 217/08; z 6 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 473/11; z 14 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 176/13). Rozpatrując taki wniosek, Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie dokonuje wówczas oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Oceny takiej sąd administracyjny dokonuje bowiem dopiero, wydając wyrok w rozpatrywanej sprawie (art. 132 p.p.s.a.). Przedstawiona w skardze argumentacja, mająca w ocenie Spółki uzasadniać uwzględnienie skargi, nie ma zatem wpływu na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego uznać zatem należało, że Spółka nie uprawdopodobniła, iż wystąpiły przesłanki do przyznania jej ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu wniosku Spółki. Wszystkie powołane orzeczenia dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.