I SA/Sz 540/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi C. E. i Z. K. "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na rozstrzygnięcie Inne z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności oddala skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. C. (dalej: "spółka", "skarżąca", "wnioskodawca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny sprawy. Spółka ubiega się o dofinansowanie projektu pt.: "K. ", nr [...] w konkursie nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014-2020 (dalej: RPO WZ) ogłoszonym przez Wojewódzki Urząd Pracy, pełniący rolę Instytucji Pośredniczącej w ramach RPO WZ (dalej: "IP RPO WZ", "Instytucja"). Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r., IP RPO WZ poinformowała spółkę, że złożony projekt z uwagi na niespełnienie szczegółowego kryterium dopuszczalności nr 2 - Zgodność wsparcia pkt 1, został negatywnie oceniony przez Komisję Oceniającą Projekt (KOP) i tym samym nie może zostać wybrany do dofinansowania. Z oceny członków KOP wynika, że wnioskodawca był zobligowany do stosowania w ramach projektu stawek jednostkowych. Stawka jednostkowa będzie kwalifikowana wyłącznie w przypadku, gdy uczestnik projektu zostanie objęty przynajmniej jedną z form wsparcia przewidzianych w Indywidualnym Planem Działania (IPD) lub analogicznym dokumencie, innej niż obligatoryjna: pośrednictwo pracy i poradnictwo zawodowe. Z treści wniosku wynika natomiast, że poza obligatoryjnymi formami wsparcia przewidzianymi dla 60 osób (100% grupy docelowej) zaplanowano szkolenia dla 30 uczestników projektu i staże dla 15 (oraz zatrudnienie subsydiowane poza stawką). Tym samym, nie wszyscy uczestnicy projektu rozliczani stawką jednostkową objęci zostaną formą wsparcia inną niż obligatoryjna. W dniu [...] maja 2019 r. spółka wniosła protest w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów. Spółka nie zgodziła się z oceną kryterium wyboru projektu - Szczegółowe kryterium dopuszczalności nr 2 - Zgodność wsparcia pkt 1, tj.: Projektodawca jest zobligowany do stosowania stawek jednostkowych zgodnie z zapisami Regulaminu (typ projektu 2,3). Wskazanym na wstępie rozstrzygnięciem z dnia [...] czerwca 2019 r. IP RPO WZ poinformowała spółkę, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia IP RPO WZ wskazała, że projekt został oceniony negatywnie podczas I fazy oceny w ramach kryteriów dopuszczalności tj. szczegółowe kryterium dopuszczalności nr 2 - Zgodność wsparcia pkt 1. Po przywołaniu opisu ww. kryterium oraz szczegółowych ocen członków KOP, a także zarzutów spółki do tej oceny, IP RPO WZ wskazała, że zgodne z definicją i opisem znaczenia kryterium obowiązującego w sprawie Regulaminu Konkursu (dalej: Regulamin) wnioskodawca był zobligowany do stosowania w ramach projektu stawek jednostkowych. Spełnienie przedmiotowego kryterium uwarunkowane zostało m.in. odpowiednio zaplanowanym budżetem projektu, wskazaniem zadań oraz wskaźnikami rozliczającymi stawkę jednostkową. Informacje o tym jak prawidłowo sporządzić wniosek o dofinansowanie w tym zakresie zostały zawarte w szczególności w części 3.4, 5.1.10 i 5.3 Regulaminu. W ocenie IP RPO WZ analiza treści wniosku wskazuje, iż zadaniem w całości objętym stawkami jednostkowymi jest zadanie 1. Aktywizacja zawodowa osób niepracujących. W ramach tego zadania zaplanowano objęcie wsparciem 100% uczestników projektu tj.: 60 osób niepracujących. Zgodnie z Regulaminem wnioskodawca prawidłowo określił wskaźniki produktu rozliczające stawkę jednostkową, w tym wskaźnik Liczba uczestników projektu objętych kompleksowym wsparciem aktywizacji zawodowej doprowadzonych do zatrudnienia, dla którego wartość docelowa ustalona została na poziomie 60 osób tj.: 100% osób niepracujących planowanych do objęcia wsparciem w ramach projektu. Jednocześnie, IP RPO WZ zauważyła, że pomimo, iż w ww. wskaźniku założono kompleksowe wsparcie z zakresu aktywizacji zawodowej w odniesieniu do 100% uczestników projektu (60 osób), to jednak z treści wniosku wynika, że dodatkowe formy wsparcia (szkolenia zawodowe, staże) poza obligatoryjnymi, tj.: IPD, pośrednictwem pracy i/lub poradnictwem zawodowym dotyczą tylko 45 spośród 60 uczestników projektu. Dla pozostałych zaś 15 osób zaplanowane zostały jedynie obligatoryjne formy wsparcia. Zgodnie natomiast z Regulaminem, wnioskodawca w ramach stawki jednostkowej powinien zapewnić uczestnikowi projektu kompleksowe wsparcie poprzez kierowanie do jednej osoby licznych działań aktywizujących tę osobę na rynku pracy, dostosowując jednocześnie te działania do indywidualnych potrzeb uczestnika projektu, zgodnie z zaplanowaną dla niego ścieżką wsparcia wynikającą z IPD. Stawka jednostkowa swoim zakresem powinna obejmować formy wsparcia wskazane jako instrumenty i usługi rynku pracy określone w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przy czym nie obejmuje ona wsparcia w formie zatrudnienia subsydiowanego, doposażenia lub wyposażenia stanowiska pracy oraz kosztów związanych z aktywną rekrutacją. W konsekwencji, IP RPO WZ podzieliła ocenę członków KOP, że zaplanowane w projekcie w ramach zadania 2 wsparcie w postaci subsydiowanego zatrudnienia dla 30 uczestników projektu, do którego w proteście odnosi się wnioskodawca, nie może być uwzględnione w ramach stawki jednostkowej, a sam zakres stawki jednostkowej nie może ograniczać się jedynie do obligatoryjnych form wsparcia. Stawka jednostkowa w odniesieniu do uczestnika projektu, swoim zakresem powinna obejmować takie formy pomocy, które zostaną zidentyfikowane jako niezbędne, w IPD lub analogicznym dokumencie, w celu poprawy jego sytuacji na rynku pracy lub uzyskania zatrudnienia. Natomiast wnioskodawca/beneficjent zobowiązany jest do zrealizowania całego zakresu wsparcia wynikającego z IPD w ramach stawki z wyłączeniem form wsparcia, których ona zgodnie z Regulaminem nie obejmuje. Powyższe wynika m.in. z pkt. 5.3 Regulaminu, gdzie opisane zostały zasady rozliczania stawki jednostkowej. IP RPO WZ wskazała, że opisane w Regulaminie zasady rozliczania stawki jednostkowej dopuszczają możliwość rozliczenie stawki jednostkowej w odniesieniu do danego uczestnika projektu w kwocie niższej niż pierwotnie ustalona ale po spełnieniu określonych warunków. Warunki te zostały określone w uzasadnieniu do procentowego poziomu rozliczania stawek zawartego w tej części Regulaminu. Wskazane warunki nie dotyczą jednak przypadku, w którym uczestnik przerwie udział w projekcie z powodu poprawy swojej sytuacji na rynku pracy, a w ramach projektu (1) opracowano dla niego jedynie IPD lub inny dokument pełniący analogiczną funkcję, (1) opracowano dla niego IPD lub inny dokument pełniący analogiczną funkcję oraz dodatkowo objęto go wsparciem jedynie formami obligatoryjnymi, tj. pośrednictwem pracy lub poradnictwem zawodowym, oraz w przypadku, gdy (3) uczestnik projektu przerwie udział w projekcie z innych powodów niż poprawa sytuacji na rynku pracy w rozumieniu kryterium efektywności zawodowej. Stawki jednostkowe zawierające taki zakres wsparcia są wówczas niekwalifikowalne. W konsekwencji powyższego IP RPO WZ stwierdziła, że przyjęta przez spółkę argumentacja ukierunkowana na rozliczenie stawki jednostkowej z zastosowaniem określonych procentowych poziomów jej rozliczenia nie znajduje uzasadnienia w kontekście uwarunkowań wynikających z kryterium. To, że reguła proporcjonalności ma zastosowanie w przypadku, gdy stawka jednostkowa wykonana jest w zakresie mniejszym niż pierwotnie założona związane jest z uwzględnieniem różnych zdarzeń, które mogą wystąpić na etapie realizacji projektu. Natomiast punktem wyjścia do oceny stopnia wykonania stawki jednostkowej jest określenie w jakim stopniu kompleksowa oferta wsparcia zaplanowana dla uczestnika objętego stawką została zrealizowana, tj.: zabierająca poza obligatoryjnymi różne inne formy wsparcia zidentyfikowane dla niego w IPD. Tym samym, IP RPO WZ stwierdziła, że zastosowanie wobec 15 uczestników projektu jedynie obligatoryjnych form wsparcia oznacza, że nie wszyscy uczestnicy projektu zostali objęci stawką jednostkową pomimo ich ujęcia we wskaźniku. Tym samym należy uznać, że szczegółowe kryterium dopuszczalności nr 2 Zgodność wsparcia pkt. 1 nie jest spełnione. IP RPO WZ wskazała przy tym, że zakres do którego zastosowanie mają stawki jednostkowe został określony również w pkt. 2.1.4 Regulaminu oraz pkt 2 załącznika nr 7.14. pn.: Metodologia wyliczenia stawki jednostkowej w ramach Działania 6.5 Kompleksowe wsparcie dla osób bezrobotnych, nieaktywnych zawodowo i poszukujących pracy znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy obejmujące pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy oraz działania na rzecz podnoszenia kwalifikacji zawodowych - typ projektów 2 i 3 w ramach RPO WZ na lata 2014-2020. Z treści ww. zapisów Regulaminu wynika, że istotą stawki jednostkowej jest zapewnienie uczestnikowi projektu szeregu form wsparcia w ramach ww. stawki. W przypadku, gdy do uczestników projektu kierowana jest forma wsparcia w postaci zatrudnienia subsydiowanego, której stawka jednostkowa nie obejmuje, stanowi ona wówczas kolejną dodatkową formę wsparcia. Jednocześnie, IP RPO WZ stwierdziła, że argument spółki odwołujący się do spełnienia szczegółowego kryterium dopuszczalności nr 2 pkt 6, nie może zostać uwzględniony. Wprawdzie, kryteria wyboru projektu zobowiązują wnioskodawcę do objęcia uczestnika projektu co najmniej trzema elementami pomocy przy czym dwa elementy, tj.: opracowanie IPD, wsparcie oraz pomoc w zakresie określenia ścieżki zawodowej (pośrednictwo i/lub poradnictwo zawodowe) są obligatoryjne, kolejne zaś elementy wsparcia są fakultatywne (szczegółowe kryterium dopuszczalności nr 2 pkt 6), jednak nie można przyjąć, iż spełnienie minimalnych wymogów wynikających z ww. kryterium warunkuje automatyczne spełnienie pozostałych kryteriów określonych w ramach konkursu. Ponadto jako niezasadny IP RPO WZ oceniła zarzut spółki odnoszący się do pkt. 5.3.1.6 Regulaminu dotyczący kwestii ograniczonej liczby znaków. Zapisy we wskazanej części Regulaminu mają charakter pomocniczy, mający na celu uświadomić wnioskodawcy już od początku tworzenia projektu występują w tym względzie ograniczenia oraz konieczność zwarcia w nim istotnych z punktu widzenia opisu zadania informacji. Nie oznacza to jednak, że istotne dla oceny i późniejszej realizacji wniosku informacji mogły być w tym przypadku pominięte. Nadto, ograniczenie liczby znaków w Serwisie Beneficjenta RPO konkretyzację zapisów zamieszczanych we wniosku o dofinansowanie i nie może jednocześnie stanowić podstawy do pomijania w jego treści istotnych informacji, które mogą mieć wpływ na przeprowadzaną ocenę, tym samym pomijania zasad jego sporządzania. Powyższe ograniczenie narzucane przez LSI2014 obowiązuje wszystkie podmioty ubiegające się o wsparcie w ramach RPO WZ 2014-2020 i jednakowo je obowiązują. IP RPO WZ podkreśliła, że obowiązkiem wnioskodawcy jest zawarcie i przedstawienie w sposób jasny, niebudzący wątpliwości i niewymagający domysłów ze strony osób oceniających, wyczerpujących i konkretnych informacji na temat założeń projektu. W tym przypadku spółka pominęła istotne informacje, które mogły wpłynąć na ocenę wniosku. IP RPO WZ wskazała, że ocena ww. kryterium jest dokonywana pod kątem jego spełnienia bądź niespełnienia (tj. przypisaniu wartości logicznych "tak"/"nie"/"nie dotyczy") wobec czego tak ważne jest aby zamieszczone w treści wniosku informacje w sposób jasny i wyczerpujący prezentowały określone zagadnienia. Odnośnie do zarzutów spółki w zakresie otrzymanych odpowiedzi z Biura Informacji i Promocji EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy związanych z przygotowaniem wniosku o dofinansowanie, IP RPO WZ uznała, że nie mogą zostać rozpatrzone w ramach procedury odwoławczej zgodnie z Rozdziałem 15 ustawy wdrożeniowej. Zarzuty te nie dotyczą bowiem etapu oceny projektu. Kończąc IP RPO WZ podkreśliła, że wniosek o dofinansowanie stanowi jedyny dokument; na podstawie, którego dokonywana jest ocena projektu przez KOP, a jego zapisy stanowią podstawę rozpatrzenia protestu złożonego przez Wnioskodawcę. Wszelkie dodatkowe treści i wyjaśnienia zawarte w treści protestu, które nie mają odzwierciedlenia we wniosku o dofinansowanie, nie mają wpływu na jego ostateczne rozstrzygnięcie. Rozpatrzenie protestu przez IP RPO WZ może opierać się jedynie na dokumentach, na których opierał się KOP, np. wniosek o dofinansowanie, Regulamin konkursu, Instrukcja wypełniania wniosku w ramach RPO WZ dla projektów w ramach EFS, SOOP RPO WZ 2014-2020, Wytyczne, itp., gdyż te dokumenty nakładają na wnioskodawców obowiązek przygotowywania wniosku o dofinansowanie zgodnie ze ściśle określonymi regułami. Powyższe zapisy jak również system oceny projektów są jednakowe dla wszystkich wnioskodawców i jednakowo wszystkich wnioskodawców obowiązują. IP RPO WZ stwierdziła, zatem, że wyjaśnienie kwestii dotyczących informacji jakie wnioskodawca uzyskał na etapie przygotowania wniosku należy wyjaśnić z Wojewódzkim Urzędem Pracy w drodze odrębnego postępowania. W tym stanie rzeczy, protest spółki nie został uwzględniony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżąca spółka – reprezentowana przez radcę prawnego – wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jak również o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: I. prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.) – dalej: "ustawa wdrożeniowa", poprzez naruszenie zasady przejrzystości, rzetelności i równości, przejawiające się w: a) niesłusznym zaaprobowaniu zaprezentowanego przez oceniających poglądu, jakoby uczestnicy projektu rozliczani stawką jednostkową objęci zostaną formą wsparcia inną niż obligatoryjna pomimo że w treści wniosku jednoznacznie wskazano, że poza obligatoryjnymi formami wsparcia każdy uczestnik projektu otrzyma co najmniej jedną dodatkową formę wsparcia dostosowaną do jego potrzeb, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego uznania, że skarżąca nie spełniła szczegółowego kryterium dopuszczalności nr 2, pkt 1. b) bezpodstawnym uznaniu stawki jednostkowej za kwalifikowalną jedynie w przypadku, gdy uczestnik zostanie objęty dwiema obligatoryjnymi formami wsparcia oraz przynajmniej jedną fakultatywną, która jednak również musi pochodzić z zakresu rozliczanego stawką jednostkową, pomimo że ten ostatni wymóg nie znajduje odzwierciedlenia w żadnej z jednostek redakcyjnych dokumentacji konkursowej. c) bezrefleksyjnym zaaprobowaniu argumentacji organu I instancji dotyczącego niespełnienia szczegółowego kryterium dopuszczalności nr 2 pkt 1, w sytuacji, w której zawarte w tej jednostce redakcyjnej sformułowanie jest niejasne i nieprecyzyjne, a zgłaszane przez skarżącą wątpliwości nie zostały należycie wyjaśnione przez Instytucję Organizującą Konkurs pomimo licznych pytań kierowanych drogą elektroniczną, zaś w świetle odpowiedzi przez tę Instytucję udzieloną – wniosek został sporządzony w sposób całkowicie prawidłowy. d) stwierdzeniu, że skarżąca pominęła istotne informacje, które mogły wpłynąć na ocenę wniosku, bez wskazania, jakie to informacje zostały - w ocenie organu II instancji – pominięte przez skarżącą, mimo, że wniosek został przez skarżącą wypełniony w sposób wyczerpujący i zgodny z informacjami uzyskanymi od pracowników Instytucji Organizującej Konkurs jeszcze przed jego złożeniem. II. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest: 1. art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez odmowę ustosunkowania się do zarzutów skarżącej, dotyczących załączonych do protestu odpowiedzi otrzymanych z Biura Informacji i Promocji EPS Wojewódzkiego Urzędu Pracy [...], pomimo że zarzuty te - wbrew ocenie organu II instancji - dotyczyły etapu oceny projektu, a przytoczona w treści uzasadnienia protestu i załączona do niego korespondencja elektroniczna, służyła zobrazowaniu środków, jakie skarżąca podjęła celem zapewnienia zgodności wniosku z Regulaminem jeszcze przed jego złożeniem i wyjaśnienia niejasności postanowień Regulaminu Konkursu, a także wykazaniu, że w świetle uzyskanych odpowiedzi wniosek w kształcie złożonym w dniu [...] listopada 2018 r. odpowiadał w pełni wymaganiom stawianym w dokumentacji konkursowej. 2. art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy ocena projektu została dokonana przez oceniających wadliwie, w sposób naruszający zasadę rzetelności wyboru projektów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z art. 61 ust. 1 powyższej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z przytoczonych przepisów wynika, że ustawa wdrożeniowa modyfikuje zasady postępowania przed sądem administracyjnym w odniesieniu do kontroli ocen projektów przeprowadzanych przez instytucje zarządzające (pośredniczące), z uwagi na specyfikę przedmiotu sprawy. Ustawa nie określa jednak innego kryterium sprawowania kontroli sądowej, niż przewidziane w art. 1 § 2 p.p.s.a. kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Przystępując do kontroli oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia należy wskazać, że ogólne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania ustalone zostały w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tym przepisem właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz do zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt powinien podlegać ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Wskazane wyżej zasady mają charakter normatywny, a naruszenie którejkolwiek z nich przy ocenie projektu stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Jednocześnie, dotyczą one każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, przez uzasadnienie stanowiska na etapie oceny formalnej oraz merytorycznej projektu i wreszcie także oceny słuszności zarzutów protestu. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyroki NSA z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16 i z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17). Przypomnieć też należy, że ustawa wdrożeniowa w art. 38 ust. 1 przewiduje trzy sposoby wyboru projektów, a mianowicie, wybór projektów może następować w trybie konkursowym, pozakonkursowym albo w trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z ubieganiem się o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego, gdzie projekty spełniające kryteria wyłaniane są w drodze ogłoszonego konkursu, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Każdy projekt, stosownie do art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, podlega ocenie w kontekście, czy wybór projektu przeprowadzony został w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz, czy zapewniono równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania, przy czym projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści dane wymienione enumeratywnie w pkt 1-12 ust 2. art. 41 ustawy wdrożeniowej, w tym "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). W rozpoznawanej sprawie, Instytucja - przeprowadziła konkurs na podstawie określonego przez siebie Regulaminu Konkursu nr [...] dla Działania 6.5 "Kompleksowe wsparcie głownie dla osób bezdomnych, biernych zawodowo zwłaszcza znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy obejmujące pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy oraz działania na rzecz podnoszenia kwalifikacji zawodowych" w ramach Osi Priorytetowej VI "Rynek Pracy" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014-2020, natomiast wnioskodawcy biorący udział w tym konkursie zobowiązani byli dostosować się do reguł postępowania przewidzianych w tym Regulaminie Konkursu, które wyznaczały ściśle określony kierunek i ramy prawne tego postępowania, w tym w zakresie dokonywanej przez Komisję Oceny Projektów (KOP) oceny projektów przedstawionych w tym konkursie. Istota zarzutów skargi sprowadza się do kwestionowania oceny projektu w odniesieniu do kryteriów dopuszczalności przez brak rzetelnej, bezstronnej i przejrzystej oceny wniosku w kontekście art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, co skutkowało naruszeniem prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w tym art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy wdrożeniowej poprzez nie odniesienie się do zarzutów protestu, które miało wpływ na wynik sprawy. Wskazać zatem należy, że w Regulaminie Konkursu, określającym zasady ubiegania się o wsparcie w ramach organizowanego konkursu, w Rozdziale IV przewidziano procedurę wyboru projektów, w tym także zasady dokonywania oceny projektów. Zgodnie z pkt. 4.1.5 Regulaminu Konkursu, rzetelna i bezstronna ocena spełniania kryteriów wyboru przez projekt dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów (KOP) w dwóch fazach, przy czym w ramach I fazy dokonywana jest weryfikacja spełnienia przez projekt kryteriów na płaszczyźnie: dopuszczalności, wykonalności, jakości, w tym według kryteriów premiujących, administracyjności oraz dokonywana jest weryfikacja oczywistych omyłek (pkt 4.1.4 tiret pierwsze Regulaminu Konkursu). W myśl pkt 4.2.1 Regulaminu Konkursu, w ramach I fazy dokonywana jest weryfikacja spełniania przez projekt kryteriów dopuszczalności. Do płaszczyzny oceny dopuszczalności, przyporządkowano odpowiednie kryteria, które zostały zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WZ. Oceny spełniania przez dany projekt poszczególnych kryteriów wyboru projektów, w ww. kolejności, dokonuje dwóch członków Komitetu Oceny Projektów (KOP), wybieranych w drodze losowania przeprowadzonego przez przewodniczącego KOP. W pkt 4.2.1.2 Regulaminu Konkursu wskazano sposób dokonywania oceny kryteriów dopuszczalności. Ocena negatywna przynajmniej jednego kryterium skutkuje uzyskaniem negatywnej oceny przez projekt w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (projekt jest odrzucany z dalszego postępowania konkursowego). W Regulaminie Konkursu, po pkt 4.2.1.5 przewidziano tabelę, w której określono na czterech płaszczyznach, tj. dopuszczalności, wykonalności, jakości oraz administracyjności – definicję danego kryterium oraz opis jego znaczenia. I tak W Regulaminie konkursu kryterium dopuszczalności zostało zdefiniowane jako: Szczegółowe kryterium dopuszczalności nr 2 - Zgodność wsparcia, pkt 1 - Definicja: Projektodawca jest zobligowany do stosowania stawek jednostkowych zgodnie z zapisami Regulaminu. Opis znaczenia kryterium wskazuje, że obliguje projektodawców do stosowania stawek jednostkowych zgodnie z zapisami Regulaminu. Spełnienie kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania. Projekty niespełniające kryterium są odrzucane. Ocena spełniania kryterium polega na przypisaniu wartości logicznych "tak", "nie", "nie dotyczy". Obowiązujące regulacje Regulaminu Konkursu - vide pkt 2.1.Rodzaje projektów i grupy docelowe, 3.4 wymagane rezultaty, 5.1.10 metody rozliczenia, 5.3 warunki wsparcia jak i jego załącznik 7 - Metodologia wyliczenia stawki jednostkowej w ramach działania 6.5, wymagały aby Wnioskodawca stosował w ramach projektu stawki jednostkowe z argumentacją zawartą w załączniku nr 7 do Regulaminu Konkursu czy postanowieniami 2. 1 Regulaminu Konkursu a to z uwagi na kierowanie do jednej osoby licznych działań aktywizujących tę osobę na rynku pracy, mających na celu poprawę jej sytuacji na rynku pracy oraz wielością poszczególnych kosztów pojedynczej usługi. Bezspornie stawki te dotyczą: usługi aktywizacji zawodowej osób w wieku 30 lat i więcej pozostających poza rynkiem pracy, usługi zmierzającej do poprawy sytuacji na rynku pracy osób pracujących poprzez udzielenie wsparcia dostosowanego do indywidualnych potrzeb uczestników projektów, wynikających z ich aktualnego stanu wiedzy, doświadczenia, zdolności i predyspozycji do wykonywania danego zawodu. Uczestnicy projektu w zakresie aktywizacji zawodowej otrzymują ofertę wsparcia, obejmującą takie formy pomocy, które są zidentyfikowane jako niezbędne w celu poprawy sytuacji na rynku pracy lub uzyskania zatrudnienia. W przypadku osób z niepełnosprawnościami zapewniane jest wsparcie trenera pracy realizującego działania w zakresie zatrudnienia wspomaganego. Dalej z opisu wynika, że realizacja wsparcia musi odnosić się do indywidualnej i kompleksowej pomocy realizowanej zgodnie z zaplanowaną dla danego uczestnika ścieżką wsparcia wynikającą z Indywidualnego Planu Działania (IPD). Wsparcie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb uczestnika projektu. Każdy z uczestników projektu otrzymuje ofertę wsparcia, obejmującą takie formy pomocy, które zostaną zidentyfikowane u niego jako niezbędne w celu poprawy sytuacji na rynku pracy lub uzyskania zatrudnienia. Beneficjent jest zobowiązany do zrealizowania pełnego zakresu wsparcia wynikającego z IPD. Dalej z opisu wynika, że dwa elementy wsparcia są obligatoryjne dla każdego uczestnika projektu. Kolejne formy wsparcia udzielane będą w zależności od potrzeb i możliwości uczestnika wynikających z IPD lub analogicznego dokumentu. Obligatoryjne dla każdego uczestnika projektu jest zapewnienie wsparcia oraz pomocy w zakresie określenia ścieżki zawodowej poprzez: identyfikacja potrzeb oraz diagnozowanie możliwości w zakresie doskonalenia zawodowego, - kompleksowe i indywidualne pośrednictwo pracy w zakresie wyboru zawodu zgodnego z kwalifikacjami i kompetencjami wspieranej osoby lub poradnictwo zawodowe w zakresie planowania rozwoju kanary zawodowej, w tym podnoszenia lub uzupełniania kompetencji i kwalifikacji zawodowych, Stawki jednostkowe obejmują formy wsparcia określone jako Instrumenty i usługi rynku pracy w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub inne działania, które przyczyniają się do aktywizacji zawodowej i/lub poprawy sytuacji danej osoby na rynku pracy. Wsparcie jest realizowane zgodnie z Wytycznymi w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków EFS w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020. Stawki nie obejmują następujących form wsparcia: zatrudnienia subsydiowanego, doposażenia lub wyposażenia stanowiska pracy. kosztów związanych z aktywną rekrutacją. Jeżeli ww. formy wsparcia zostały zaplanowane w ramach danego naboru - ich rozliczenie dokonywane jest na podstawie faktycznie ponoszonych wydatków lub kwot ryczałtowych. Reasumując, w opisie zadania jako formy wsparcia, wskazano obligatoryjne i kolejne formy wsparcia tj. fakultatywne. Wśród typów projektów podlegających dofinansowaniu, jako przykładową jedną z form wsparcia wskazano szkolenia czy staże, prowadzące do uzupełnienia lub zdobycia nowych umiejętności i kompetencji (pkt 2.1.2b i c Regulaminu Konkursu), wskazując jednocześnie, że formy wsparcia określone jako instrumenty i usługi rynku pracy wskazane są w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub mogą być to inne działania. Natomiast Wnioskodawca/Beneficjent zobowiązany jest do zrealizowania całego zakresu wsparcia wynikającego z IPD w ramach stawki z wyłączeniem form wsparcia, których ona zgodnie z Regulaminem nie obejmuje. Przypomnieć należy zatem, że w celu spełnienia kryterium wnioskodawca zatem musi odpowiednio zaplanować budżet projektu, wskazać odpowiednie zadania oraz wskaźniki rozliczające stawkę jednostkową, informacje jak prawidłowo sporządzić wniosek o dofinansowanie w powyższym zakresie zostały zaś wskazane w szczególności w części 3.4, 5.1.10 i 5.3 Regulaminu Konkursu i w załączniku nr 7 do Regulaminu Konkursu zawierającego "Metodologię wyliczenia stawki jednostkowej w ramach działania 6.5" do którego to załącznika odsyłają zapisy w części 5.1.10 jego części 3. Unormowanie to wraz z przyjętymi w tym Regulaminie definicjami kryterium dopuszczalności, zdaniem sądu, nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, i w takich ramach było stosowane w stosunku do innych wnioskodawców. Warunek, założony dla oceny projektu, wyraźnie wyartykułowany postanowieniami Regulaminu Konkursu, wymagał spełnienia kryterium dopuszczalności i w taki też sposób kierowany był do wszystkich wnioskodawców. Brak spełnienia tego kryterium wyboru projektów skutkowało uzyskaniem przez wnioskowany do dofinasowania projekt oceny negatywnej, o czym każdy wnioskodawca przystępując do konkursu w ramach Działania 6.5 wiedział, a co najmniej miał możliwość pozyskania takiej wiedzy na odpowiedniej stronie internetowej zanim przystąpił do tego konkursu. Optymalne wykorzystanie tych wskazówek przez wnioskodawcę odpowiada przyznaniem adekwatnej ilości punktów/wartości logicznych, przy czym te kwestie podlegają merytorycznej ocenie członków KOP, natomiast sąd administracyjny jest uprawniony tę ocenę KOP weryfikować, ale tylko w kontekście reguł przyjętych w Regulaminie Konkursu co do ich przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz, czy zapewniono wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania, stosownie do art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wskazać zatem należy, że w niniejszej sprawie obaj członkowie KOP, oceniając projekt według kryterium dopuszczalności, zgodnie wskazali, że nie wszyscy Uczestnicy Projektu rozliczani stawką jednostkową objęci zostaną formą wsparcia inną niż obligatoryjna. Z treści wniosku wynika, iż poza obligatoryjnymi formami wsparcia przewidzianymi dla 60 osób (100% grupy docelowej) zaplanowano szkolenia dla 30 i staże dla 15 UP (oraz zatrudnienie subsydiowane poza stawką), zatem nie wszyscy Uczestnicy Projektu rozliczani stawką jednostkową objęci zostaną formą wsparcia inną niż obligatoryjna. To stanowiło podstawę do stwierdzenia, że kryterium nie jest spełnione. Brak spełnienia tego warunku skutkowało uzyskaniem przez projekt negatywnej oceny, a więc odrzuceniem wniosku skarżącej z dalszego postępowania konkursowego (pkt 4.2.1.3 Regulaminu Konkursu). Kontrola sądowa w zakresie oceny dokonanej przez członków KOP odnośnie kryteriów "dopuszczalności" polega na tym, czy oceny te były dokonane zgodnie z regułami przyjętymi Regulaminem Konkursu, w tym, czy odpowiadały definicjom i opisom znaczenia tych kryteriów. A zatem, przytoczone wyżej warunki, na jakich odbywał się nabór wniosków o dofinasowanie projektów w trybie konkursowym, dla Osi Priorytetowej VI Rynek Pracy w ramach Działania .6.5, skarżąca jako wnioskodawca była zobowiązana podczas przygotowywania projektu do dofinasowania uwzględnić. Skarżąca, decydując się na zgłoszenie do tego konkursu, winna zapoznać się z tymi warunkami wcześniej i rozważyć, czy będzie w stanie je spełnić w kontekście obowiązujących wszystkich uczestników tego konkursu definicji i opisu znaczenia kryteriów wyboru projektów. Analiza treści wniosku – część G 1- wskazuje, iż zadaniem w całości objętym stawkami jednostkowymi jest zadanie 1 Aktywizacja zawodowa osób niepracujących. W ramach tego zadania zaplanowano objęcie wsparciem 100% uczestników projektu tj.: 60 osób niepracujących. Zatem zgodnie z Regulaminem wnioskodawca prawidłowo określił wskaźniki produktu rozliczające stawkę jednostkową, w tym wskaźnik Liczba uczestników projektu objętych kompleksowym wsparciem aktywizacji zawodowej doprowadzonych do zatrudnienia, dla którego wartość docelowa ustalona została na poziomie 60 osób tj.: 100% osób niepracujących planowanych do objęcia wsparciem w ramach projektu. Dalej z części G1 wniosku wynika, że dodatkowe formy wsparcia (szkolenia zawodowe, staże) poza obligatoryjnymi, tj.: IPD, pośrednictwo pracy i/lub poradnictwo zawodowe dotyczą tylko 45 spośród 60 uczestników projektu. Dla pozostałych zaś 15 osób zaplanowane zostały jedynie obligatoryjne formy wsparcia. Nie jest kwestionowany przez oceniających zapis w opisie zadania – że "każdy uczestnik projektu otrzyma co najmniej jedną dodatkową formę wsparcia dostosowaną do jego potrzeb" ale uwagę zwraca jego doprecyzowanie przez skarżącą, że tymi formami będą zatrudnienie subsydiarne co najmniej 30 osób (co nie jest objęte stawką jednostkową), dalej, szkolenie zawodowe - założenie dla minimum 30 osób oraz staże - 15 uczestników. Zestawienie powyższych liczb bezsprzecznie wskazuje, że nie wszyscy uczestnicy projektu – wnioskowane 60 uczestników, będzie objęta nie tylko obligatoryjnymi formami wsparcia ale także fakultatywnymi. Sama skarżąca wskazała na fakultatywne formy wsparcia tj. szkolenia i staże ale skierowane do 45 osób. Bezspornie zatrudnienie subsydiarne zgodnie z powołanymi wyżej zapisami Regulaminu Konkursu i jego załącznika nie podlega finasowaniu w ramach stawki podstawowej, zaś stawka jednostkowa jest kwalifikowaną wyłącznie w przypadku gdy uczestnik projektu zostanie objęty przynajmniej jedną z form wsparcia przewidzianą w Indywidualnym Planie Działania lub analogicznym dokumencie ale innej formie niż pośrednictwo pracy i pośrednictwo zawodowe. Powyższe stoi zatem w oczywistej sprzeczności z zapisami Regulaminu Konkursu i jego załącznika w zakresie kryteriów dopuszczalności. Zdaniem Sądu, argumentacja skarżącej pozostaje w sprzeczności z legalnymi definicjami kryterium dopuszczalności przyjętymi w Regulaminie Konkursu i stanowi nic innego jak własną, pozaregulaminową konstrukcję tych kryteriów i ich oceny. Sama już bowiem okoliczność tożsamych, uprawnionych ocen obu członków KOP co do nie objęcia docelowej grupy uczestników projektu - wprost świadczy, że skarżąca nie spełniła jednego z kryteriów, tj. kryterium dopuszczalności, co już skutkowało uzyskaniem przez projekt skarżącej negatywnej oceny, w myśl pkt 4.2.1.3 Regulaminu Konkursu. Wobec tego uznać należało, że zaskarżone rozstrzygnięcie pozostaje w zgodzie z prawem, zaś twierdzenia skarżącej stanowią jedynie polemikę z oceną organu w oparciu o subiektywną ocenę. Argumentacja zatem skarżącej - odwołująca się do naruszenia art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej przez brak rzetelnej, bezstronnej i przejrzystej oceny wniosku – jest w świetle warunków przewidzianych w Regulaminie Konkursu i jego załącznikach, jakie zobowiązana była spełnić skarżąca jako wnioskodawca, nie do przyjęcia. Zdaniem Sądu, to właśnie dokonanie oceny projektu wbrew wymogom przewidzianych w tym konkursie - czego oczekuje skarżąca - prowadziłoby do nierównego traktowania wnioskodawców i stanowiłoby naruszenie zasad wyrażonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W orzecznictwie przyjmuje się, że zasady te mają charakter normatywny. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania któregokolwiek z nich. Naruszenie jakiejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 maja 2017 r., II SA/Op 187/17). Wobec tego nie można było uznać argumentacji skarżącej za skuteczną obronę zarzutu skargi co do naruszenia przepisu art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu, wprowadzone Regulaminem Konkursu kryteria wyboru projektów, w tym kwestionowane kryterium dopuszczalności w żaden sposób nie naruszało zasad przewidzianych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Z tego też względu Sąd nie podzielił również poglądu, aby na tej płaszczyźnie możliwe było stwierdzenie nierzetelnego, stronniczego i nieprzejrzystego przeprowadzenia wyboru projektów w przedmiotowym konkursie. Sumując, podkreślić należy, że sformułowanie wniosku konkursowego leżało w uprawnieniach skarżącej, jednakże skarżąca była zobowiązana uwzględnić w tym wniosku o dofinansowanie warunki wymagane Regulaminem Konkursu (w tym jego załączników) określonym przez Instytucję Pośredniczącą (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), która to Instytucja dysponuje środkami publicznymi i jest odpowiedzialna za ich efektywne wykorzystanie. Nie budzi zatem wątpliwości w rozpoznawanej sprawie, że to ta Instytucja uprawniona była, w ramach tych warunków określonych przez siebie w Regulaminie Konkursu, do opiniowania i wartościowania projektów w oparciu o przyjęte kryteria wyboru projektu. Zdaniem Sądu, w spornej kwestii, a więc co do kryteriów wyboru projektów, Regulamin Konkursu został określony w sposób jasny, przejrzysty i bezstronny, zapewniający równy dostęp dla wszystkich wnioskodawców na stronie internetowej. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Opis cytowanych wyżej kryteriów wyraźnie wymagał by wnioskodawca, a więc tutaj skarżąca, uwzględniła przy planowanych działaniach w projekcie elementy wsparcia dla każdego uczestnika projektu tak obligatoryjne jak i fakultatywne oraz, że ocena projektu nastąpi w kontekście elementów wsparcia przy uwzględnieniu rozliczenia kosztów wsparcia. Nadto wskazano, że spełnienie każdego kryterium, a więc i kryterium dopuszczalności, którego w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy wniosek skarżącej nie uzyskał, było konieczne do skierowania wniosku do kolejnego etapu oceny w ramach postępowania konkursowego. W takim przypadku projekty, które nie spełniły wszystkich kryteriów, uzyskiwały negatywna ocenę i podlegały odrzuceniu (pkt 4.2.1.3 Regulaminu Konkursu). Wyjaśniono również w opisach znaczenia kryterium "dopuszczalności", że ocena spełnienia kryterium dokonywana jest w ramach przypisania ocenie wartości logicznych "tak", "nie", "nie dotyczy". Zdaniem Sądu, Instytucja Pośrednicząca dokonała oceny projektu skarżącej zgodnie regułami przewidzianym w Regulaminie Konkursu i jego załącznikach, co stanowiło podstawę do uznania, że działała zgodnie z prawem. Instytucja oceniająca projekt i decydująca o jego dofinansowaniu, w ramach danego programu operacyjnego jest bezwzględnie zobowiązana do stosowania kryteriów wyboru projektów, przyjętych dla poszczególnych działań i typów projektów. Kryteria te są obowiązkowe dla wszystkich projektodawców jednakowo i podlegają weryfikacji podczas oceny wniosku o dofinansowanie na tych samych zasadach przewidzianych Regulaminem Konkursu. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu, negatywna ocena projektu (wniosku) skarżącej była w pełni uzasadniona. Odnosząc się do zarzutów skargi co do przeprowadzenia wyboru projektu do dofinasowania w sposób nierzetelny, stronniczy i nieprzejrzysty, w szczególności przez niejasne i niejednoznaczne reguły wyboru projektów, zdaniem Sądu, wskazane wyżej warunki Regulaminu Konkursu w zakresie spełnienia kryterium dopuszczalności, sformułowane zostały w sposób całkowicie przejrzysty i jednoznaczny, nie budzący wątpliwości interpretacyjnych. Skarżąca, decydując o zgłoszeniu się do tego konkursu, winna wcześniej z tymi warunkami, z należytą starannością, dokładnie się zapoznać (vide wyrok z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt: II GSK 896/17). Wobec tego Sąd uznał zarzut skargi co do naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej za bezpodstawny. Ocena wniosków o dofinansowanie projektów, opiera się więc na ich swobodnej, lecz nie dowolnej, ocenie przez organ. Prawidłowy efekt takiej oceny powinien być więc należycie uzasadniony oraz wyjaśniać okoliczności, które zdecydowały o odrzuceniu projektu. W tego rodzaju sprawach dosyć często dochodzi do sytuacji, w których potencjalni beneficjenci są niezadowoleni z subiektywnej oceny eksperta, którego działanie stanowi z kolei merytoryczną podstawę rozstrzygnięcia w danej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej czynności Instytucji wykazała, że ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu nie naruszyły zasady przejrzystości, rzetelności, ani zasady równego dostępu do pomocy. Instytucja przeprowadzając ocenę projektu oraz rozpoznając protest wskazała jakie okoliczności przemawiają za przyjętą oceną/rozstrzygnięciem i argumentacja Instytucji nie jest dowolna i mieści się w granicach rozpatrywanej sprawy, wyznaczanych przez kryteria wynikające z Regulaminu Konkursu. Sąd stoi na stanowisku, iż w rozpoznawanej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, w oparciu o jasno i precyzyjnie sformułowane kryteria wartościujące i była dokonywana rzetelnie i zapewniła bezstronność dokonywanej oceny. Argumentacja przytoczona przez organ rozpoznający protest w ramach zakwestionowanego kryterium jest przy tym w ocenie Sądu jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Natomiast skarżąca nie przedstawiła żadnych merytorycznych argumentów, które mogłyby poddać w wątpliwość prawidłowość dokonanego rozstrzygnięcia oraz jej uzasadnienia. Brak odniesienia się do przedłożonej korespondencji nie daje bowiem podstawy do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie protestu w tym ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo (art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej). Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie protestu zawiera wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium (tj. dopuszczalności) przez skarżącą. W tym stanie sprawy Sąd, działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, stwierdził, że ocena projektu i rozpoznanie protestu skarżącej zostały przeprowadzone w sposób zgodny z prawem, a tym samym skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić.