I SA/Sz 598/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R. W. na pismo Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony akt, 2. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 27 sierpnia 2009 r. R.W., prowadzący działalność gospodarczą w ramach Firmy "E" z siedzibą w W, złożył w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] wniosek o dofinansowanie, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, projektu zatytułowanego: "Utworzenie Centrum Wspomagania Przedsiębiorczości w W". Wnioskowi temu w Wydziale Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego wskazanego wyżej Urzędu Marszałkowskiego nadano numer: [...]. Pismem z dnia 2 października 2009 r. Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego zawiadomił wnioskodawcę, że wniosek został oceniony pod względem spełniania kryteriów formalnych oraz, że w wyniku tej oceny stwierdzono, iż dokumentacja aplikacyjna zawiera braki formalne wyszczególnione w załączniku nr 1 do tego pisma, a wnioskodawca na tym etapie ma prawo do jednorazowego uzupełnienia tej dokumentacji. Po nadesłaniu przez wnioskodawcę w dniu 5 października 2009 r. poprawionego wniosku o dofinansowanie wskazanego wyżej projektu, pismem z dnia 23 października 2009 r., Dyrektor Wydziału Wdrażania RPO zawiadomił R.W., że jego wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony pozytywnie pod względem spełnienia warunków formalnych oraz, że dokumentacja aplikacyjna skierowana została do kolejnego etapu oceny wniosków, tj. oceny środowiskowej i merytoryczno-technicznej, jaka prowadzona jest przez Komisję Oceniającą Projekty. Pismem z dnia 30 grudnia 2009 r. Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego zawiadomił R.W., że jego wniosek został poddany ocenie merytoryczno-technicznej prowadzonej przez Zespół ds. oceny merytoryczno-technicznej Komisji Oceniającej Projekty oraz, że w wyniku tej oceny projekt ten nie uzyskał wymaganych 50 % maksymalnej ilości punktów, wobec czego został odrzucony oraz wyłączony z dalszej procedury ubiegania się o dofinansowanie. W dalszej części tego pisma przedstawiono w ujęciu tabelarycznym wynik weryfikacji poszczególnych kryteriów oceny oraz efekty oceny wszystkich kryteriów dopuszczających projekt do dalszej procedury, dokonanej przez dwóch powołanych w tym celu ekspertów. Wyjaśniono też, iż zgodnie z zapisami pkt 4.2 Wytycznych dla wnioskodawców, stanowiących element dokumentacji konkursowej, dokonywana przez ekspertów ocena projektów następuje na podstawie kryteriów przyjętych przez [...] Komitet Monitorujący i odzwierciedlonych w Kartach Oceny (dostępnych na wskazanej stronie internetowej) oraz, że Zespół ds. oceny merytoryczno-technicznej weryfikuje projekty na podstawie kryteriów merytoryczno-technicznych zawartych w Karcie Oceny Merytorycznej (również dostępnej na stronie internetowej), zaś warunkiem pozytywnej oceny całego wniosku jest pozytywna ocena wszystkich kryteriów dopuszczających oraz uzyskanie co najmniej 50 % z ogólnej sumy 70 możliwych punktów, co w przypadku projektu zgłoszonego do dofinansowania przez R.W. nie nastąpiło, skoro projekt uzyskał 34 punkty stanowiące 48,57 % punków możliwych do uzyskania podczas oceny. Nie zgadzając się z przedstawioną oceną merytoryczno-techniczną projektu, R.W. pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. złożył protest, wskazując w nim na popełnione przez ekspertów błędy w poszczególnych kryteriach dokonanej oceny tego projektu. I tak, w zakresie kryterium 2 - poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa, strona nie zgodziła się ze stanowiskiem eksperta 1., że realizacja projektu przyczyni się do poprawy konkurencyjności w bardzo wąskim zakresie oraz ze stanowiskiem eksperta 2., że na rynku lokalnym dostępne są wszystkie oferowane przez stronę rodzaje usług. Strona wskazała, że proponowane przez nią usługi na rynku lokalnym są rozproszone, zaś jej firma oferuje je w sposób skoncentrowany. Ponadto, strona zarzuciła ekspertowi, że nie wyjaśnił w jaki sposób dywersyfikacja ma negatywnie wpłynąć na jakość oferowanych usług, a także ze stwierdzeniem, że nie został wytyczony jeden cel czy ścieżka rozwoju firmy, a podejmowane działania mają często charakter przypadkowy i nieprzemyślany. Polemizując z przytoczonymi twierdzeniami, powołując się na ośmioletnią praktykę i funkcjonowanie na rynku, strona podniosła, że jej firma odnotowała wzrost przychodów i realizowała planowane działania inwestycyjne. Strona nie zgodziła się również ze stanowiskiem eksperta, iż koncepcja przedsiębiorstwa sprowadza się do wynajmu pomieszczeń biurowych lokalnym podmiotom, gdyż taka informacja nie wynika ze złożonej przez nią dokumentacji aplikacyjnej. Według strony, proponowane usługi obsługi sekretariatu, personalno-kadrowe, księgowe mogą świadczone nie tylko na poziomie lokalnym, regionalnym, ale także krajowym. Odnośnie do kryterium zgodności projektu ze zidentyfikowanymi potrzebami wnioskodawcy, strona uznała, że ekspert dokonał błędnej analizy załączonych danych. Za nieprawdziwe uznał twierdzenie, że przychody związane z zarządzeniem nieruchomościami i obsługa biurowa w ciągu ostatnich 2 lat znacznie spadły, tłumacząc to wzrostem przychodów z innego rodzaju działalności strony (obsługa biurowa, "S"). Co do kryterium innowacyjnego charakteru projektu, strona wyjaśniła, że omyłkowo zaznaczyła ją jako produktową, jednakże z opisu jej wynika, że jest to innowacja procesowa. Strona dodała, że w powiecie w. i w powiatach ościennych proponowane przez nią usługi mają charakter "nowości na rynku", którą to analizę strona przeprowadziła w oparciu o dane zawarte na poszczególnych stronach internetowych. Strona wskazała na nowy rodzaj usług zwany outsourcingiem, który ma innowacyjny charakter a które strona zamierza prowadzić i w ramach tych usług nie będzie mieścić się jedynie franczyza. Następnie, strona podjęła polemikę ze stwierdzeniami eksperta, że nie jest to działalność wspierana przez lokalne samorządy, gdyż - jak strona zauważyła - tego typu działalność na rynku lokalnym nie jest prowadzona, a zatem ma charakter innowacyjny. Ze stwierdzenia eksperta, iż jest to działalność mało dochodowa, strona wyprowadziła wniosek, że nie oznacza to całkowity brak odbiorców tego typu usług. Dodatkowo, strona nie zgodziła się ze stanowiskiem eksperta 1., że potencjalnymi odbiorcami usług strony są jedynie osoby zakładające działalność gospodarczą oraz początkujący przedsiębiorcy. Podważyła również jego ocenę, że usługi proponowane przez stronę ograniczają się do odpłatnego udostępniania powierzchni pod najem lokalnym podmiotom. Strona postawiła także zarzut ekspertom, że uznając projekt za zgodny z polityką horyzontalną przyznali jedynie 2,5 punkta a nie ich maksymalną liczbę. Jednocześnie wskazała, że przedwczesne jest twierdzenie eksperta 1., iż projekt nie jest gotowy do realizacji, gdyż został złożony w terminie do składania wniosków konkursowych, a zatem strona nie posiadała z oczywistych przyczyn środków finansowych na zakup nieruchomości, bez której "gotowość" projektu jest nie możliwa. Jednakże strona wyjaśniła, iż zakup nieruchomości zaliczyła do kosztów kwalifikowanych. Wskazała również na zapis w wytycznych dla wnioskodawców, zawartych na stronie 6 a dotyczących prawa do poprawienia błędów we wniosku, w tym również wskazania daty rozpoczęcia realizacji projektu. Strona nie zgodziła się ze stanowiskiem ekspertów, że przeprowadzona przez nią analiza ryzyk jest niewystarczająca, powołując się na konkretne planowane przez nią wydatki. Odnośnie do kryterium trwałości rezultatów projektu, strona zarzuciła ekspertom ogólnikowość twierdzeń, że firma nie jest w stanie osiągnąć zakładanych wartości wskaźników rezultatów, jak również utrzymania rezultatów projektu przez okres 3 lat. Podniosła, że eksperci nie mają uwag do zasobów technicznych, kadrowych i wiedzy, niezbędnych do realizacji projektu zgodnie z harmonogramem, ani też posiadania środków finansowych gwarantujących trwałość projektu. W konkluzji strona nie zgodziła się ze stanowiskiem eksperta 1., a mianowicie, że uzyskanie dotacji przyczyni się do niewielkiej poprawy konkurencyjności firmy i w związku z tym zaproponała w zamian zaciągnięcie pożyczki, kredytu, które zdaniem strony zwiększą koszty działania firmy, a tym samym zmniejszą zdolność osiągnięcia zamierzonego celu - rozwoju firmy. Strona podkreśliła, że uzyskanie dotacji poprawi konkurencyjność firmy, spowoduje wzrost obrotów i zatrudnienia w firmie oraz pozwoli na długotrwały jej rozwój, a także zapewni trwałość projektu. Protest ten rozpatrzony został przez Wydział Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...]. Pismem z dnia 1 marca 2010 r. Dyrektor tego Wydziału podjął "rozstrzygnięcie" stwierdzające brak przesłanek do uznania, iż oprotestowana przez R.W. ocena jego projektu przeprowadzona została w sposób niewłaściwy. W uzasadnieniu tego "rozstrzygnięcia" podkreślono na wstępie, iż Wydział Zarządzania RPO rozpatruje protest poprzez weryfikację przeprowadzonej oceny projektu pod względem jej zasadności w świetle kryteriów oceny stanowiących element dokumentacji konkursowej, przyjętych uchwałami nr [...] z dnia [...] i nr [...] z dnia [...] przez [...] Komitet Monitorujący, które to kryteria zostały przedstawione i szczegółowo opisane w Kartach Ocen dostępnych na wskazanej stronie internetowej. Przedstawiono dalej tabelaryczne zestawienie punktów przyznanych projektowi zgłoszonemu przez R.W. podczas posiedzenia Zespołu ds. oceny merytoryczno-technicznej Komisji Oceniającej Projekty, a następnie przedstawiono stanowiska (krótką ocenę) ekspertów w zakresie poszczególnych kryteriów, które zawarte zostały w załączonej do dokumentacji Karcie oceny merytorycznej, opracowanej na podstawie złożonego wniosku o dofinansowanie, biznes planu. W podsumowaniu tej analizy stwierdzono, że brak jest podstaw do kwestionowania oceny merytoryczno-technicznej projektu wnioskodawcy, że projekt ten został oceniony zgodnie z obowiązującymi kryteriami wyboru projektów i regulaminem Komisji Oceniającej Projekty, na podstawie przedstawionych przez wnioskodawcę danych zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. Stwierdzono, że nie budzi zastrzeżeń co do prawidłowości przeprowadzonej oceny liczba punktów przyznanych projektowi w oparciu o dostępne informacje w danych obszarach, a rozbieżności w ocenie poszczególnych kryteriów znajdują pełne uzasadnienie w dokumentacji aplikacyjnej. Odrzucając protest wnioskodawcy i uznając za właściwą ocenę merytoryczno-techniczną przeprowadzoną przez ekspertów KOP, podkreślono na koniec, że każdy ekspert samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów na podstawie Karty Oceny Merytorycznej oraz na podstawie swej wiedzy i doświadczenia na temat danej branży. Informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji regionalnego programu operacyjnego, doręczona została R.W. w dniu 4 marca 2010 r. i stosownie do zawartego w niej pouczenia złożył on w tym zakresie w dniu 17 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) skargę do sądu administracyjnego, dopełniając obowiązku załączenia kompletnej dokumentacji w sprawie i uiszczenia należnej opłaty sądowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie R.W. wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Kwestionowanej ocenie strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 30b ust. 1 oraz art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j. t.: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712) poprzez niedostateczne i nieprecyzyjne uzasadnienie jej wyników. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył dotychczasowy dorobek orzecznictwa sądowo-administracyjnego, wskazujący na to, że podlegająca ocenie sądu informacja o wynikach oceny projektu winna wskazywać powody, które zdecydowały negatywnym wyniku kontroli wraz z ich wnikliwym uzasadnieniem, w uzasadnieniu skargi stwierdzono, iż odrzucając złożony przez skarżącego wniosek o dofinansowanie zgłoszonego projektu, Zarząd Województwa [...] wskazał w uzasadnieniu swej oceny na powody, które pozostają w całkowitej sprzeczności z treścią dokumentacji konkursowej skarżącego, a nadto nie uzasadnił ich wnikliwie. Uzasadniając zarzut wadliwej oceny zgłoszonego projektu i brak wnikliwego uzasadnienia takiej oceny, skarżący szczegółowo odniósł się do poszczególnych kryteriów oceny, kwestionując w tym zakresie trafność ocen przeprowadzonych przez ekspertów, formułując zarzut niedostatecznie przekonującego ich uzasadnienia, przedstawiając w tym zakresie własne, odmienne oceny. W piśmie z dnia 6 kwietnia 2010 r., zawierającym odpowiedź na wniesioną przez R.W. skargę, pełnomocnik Zarządu Województwa [...], będącego instytucją zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 214/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R.W. na rozstrzygnięcie Dyrektora Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...], nr [...]. Oddalając powyższą skargę WSA w Szczecinie podniósł, iż zakresem sądowej kontroli legalności w sprawach rozpatrywanych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie został objęty sam negatywny wynik przeprowadzonej oceny projektu, lecz wyłącznie sposób przeprowadzenia tej oceny, a więc tryb podjętych przez właściwą instytucję działań do takiego wyniku prowadzących. Jedynie stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem, a więc z regułami określonymi w ustawie z o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym czy w regulacjach dotyczących systemu realizacji programu operacyjnego, a także w przepisach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ocenie Sądu, stwarza podstawy do uwzględnienia skargi i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Jednocześnie Sąd ten stwierdził, że wniesiona przez R.W. skarga w swym uzasadnieniu zawiera w istocie polemiczną argumentację w zakresie dotyczącym samego wyniku oceny projektu, jaka przeprowadzona została przez właściwą instytucję, a nie sposobu przeprowadzenia tej oceny, która dokonana została z udziałem ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę w dziedzinie objętej programem operacyjnym i powołanych, w myśl założeń ww. ustawy, w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania (art. 31). Zdaniem Sądu, skoro skarga ogranicza się do kwestionowania samych wyników przeprowadzonej oceny projektu, nie wskazując w istocie na naruszenie prawa przy czynnościach związanych z trybem przeprowadzenia tej oceny, to zarzut niedostatecznie przekonującego uzasadnienia negatywnej oceny projektu oraz zarzut braku jego precyzyjności, jako odnoszący się w samej rzeczy do kwestionowania nie trybu przeprowadzenia tej oceny, lecz samego jej wyniku, uznany być musi za nie dający podstaw do jej uwzględnienia. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej R.W. od powyższego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 658/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę WSA w Szczecinie do ponownego rozpoznania. NSA sprostował także z urzędu komparycję wyroku WSA w Szczecinie w ten sposób, iż w miejsce oznaczonego jako zaskarżone rozstrzygnięcie: "na dokonaną przez Zarząd Województwa [...] ocenę projektu nr [...]" wpisał: "na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...]". W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia NSA wskazał, że błędnie uznał Sąd I instancji, iż uzasadnienie skargi zawiera wyłącznie polemiczne argumenty w zakresie samego wyniku oceny projektu, a nie dotyczą one sposobu przeprowadzenia oceny projektu. Umknęło uwadze Sądu I instancji, że w skardze skierowanej do sądu administracyjnego, skarżący szczegółowo odniósł się do poszczególnych kryteriów oceny, kwestionując w tym zakresie trafność ocen przeprowadzonych przez ekspertów i wskazując argumenty świadczące w jego przekonaniu o błędnej ocenie merytorycznej złożonego projektu. Nadto, skarżący wskazywał na niewłaściwie sporządzone uzasadnienie przez organ odwoławczy. Odwołując się do poczynionych wyżej uwag w zakresie przeprowadzenia postępowania odwoławczego, Sąd podkreślił, że uzasadnienie organu odwoławczego składa się (w zdecydowanej większości) z przepisanych fragmentów stanowisk ekspertów, bez odniesienia się do merytorycznych zarzutów wnioskodawcy. Ponadto, według Sądu kasacyjnego, brak odniesienia się przez Sąd I instancji do wszystkich zgłoszonych w treści skargi zarzutów czyni zasadnym zarzut skargi kasacyjnej odnoszący się do naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 141 § 4 p.p.s.a. NSA wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie winien odnieść się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącego z uwzględnieniem wskazanych wyżej uchybień w zakresie oceny złożonego projektu do dofinansowania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, iż - stosownie do przepisu art. 185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, a gdyby sąd ten nie mógł jej rozpoznać w innym składzie - innemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 190 tej ustawy, sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, co wyklucza możliwość oparcia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez sąd kasacyjny. I, aczkolwiek przepis art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi jedynie o związaniu wykładnią prawa, to bynajmniej nie oznacza to, że sąd administracyjny, któremu sprawa przekazana została do ponownego rozpoznania w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej, nie jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu kasacyjnego, o jakim to związaniu stanowi przepis art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten wprawdzie zawarty jest w Dziale III ww. ustawy, regulującym zasady postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (sądem I instancji) i stanowi o związaniu oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania zarówno organu, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia, jak i sądu orzekającego w danej sprawie, to niemniej ze względu na zawarte w art. 193 tej ustawy odesłanie do odpowiedniego stosowania, w kwestiach odmiennie nieuregulowanych, przepisów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym również w postępowaniu kasacyjnym, oczywiste jest, iż rozpatrując ponownie sprawę - na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia uprzednio wydanego wyroku - wojewódzki sąd administracyjny (a w ślad za nim również organ, którego działalność lub bezczynność są przedmiotem zaskarżenia) związany jest nie tylko wykładnią prawa dokonaną przez sąd kasacyjny, ale również wyrażonymi w orzeczeniu tego sądu ocenami prawnymi i wskazaniami co do dalszego postępowania. Uwzględniając powyższe uwagi, należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż uzasadnione są zarzuty skarżącego, iż Zarząd Województwa [...] w zaskarżonej informacji nie odniósł się argumentacji skarżącego szczegółowo przedstawionej w proteście, ani też nie uzasadnił dostatecznie wnikliwie powodów odrzucenia protestu skarżącego. Z analizy treści protestu skarżącego wynika, że skarżący w doniesieniu do każdego z kryteriów podlegających ocenie wniósł uwagi i zaprezentował własną ocenę spełnienia tych kryteriów, zarazem krytycznie odnosząc się do ocen ekspertów i przyznanej przez nich punktacji. Tymczasem, Zarząd Województwa [...] w zaskarżonej informacji, poza opisem przebiegu postępowania konkursowego, w punktach I-VI, odnosząc się do spełnienia przez projekt skarżącego poszczególnych kryteriów, ograniczył się do przedstawienia założenia każdego z kryteriów, przywołania cytatów z wniosku o dofinansowanie, przywołania cytatów z opinii eksperta 1. i eksperta 2., wskazania zakresu ze skali punktacji, a następnie wskazał, że eksperci – zgodnie z obowiązującymi kryteriami wyboru projektów i regulaminem Komisji Oceniających Projekty – dokonali oceny i przyznali liczbę punktów na podstawie wiedzy i doświadczenia z danej branży. Tym samym, uzasadniony jest zarzut skarżącego o nieodniesieniu się do jego zarzutów i niedostatecznie wnikliwym uzasadnieniu powodów odrzucenia protestu. Należy zatem podzielić także argumentację skarżącego odwołującego się do uzasadnienia zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2009 r. o sygn. akt III SA/Po 672/09, w którym to wyroku Sądu uznał, że cyt.: "informacja podlegająca ocenie Sądu musi wskazywać powody, które zdecydowały o negatywnym wyniku kontroli i w konsekwencji o odrzuceniu wniosku, wraz z ich wnikliwym uzasadnieniem. Dopiero bowiem w oparciu o taką treść informacji, Sąd rozpatrujący skargę, jest w stanie poznać stanowisko organu, odnieść się do zarzutów przedstawionych w skardze i następnie stwierdzić, czy zawarta w tym stanowisku ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem, czy też to prawo narusza... Przeprowadzenie takiej kontroli przez Sąd jest możliwe, w sytuacji, gdy powody, które zdecydowały o negatywnej ocenie projektu, zostały przedstawione w informacji instytucji zarządzającej , dokonującej tej oceny." Podzielając zatem tę ww. argumentację, wobec tego, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a informacja nie spełnia ww. wymogów, uniemożliwiając Sądowi przeprowadzenie kontroli powodów, które zadecydowały o odrzuceniu protestu, należało – na podstawie art. 30 b i art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzec jak w sentencji, celem ponownego rozpatrzenia sprawy przez Zarząd Województwa [...].