I SA/Sz 607/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G., wspólnika zlikwidowanej s.c. "J." B. B., G. H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi H. G., wspólnika zlikwidowanej s.c. "J." B. B., G. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 20 marca 2014 r. znak [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do października 2007 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej wspólników zlikwidowanej s.c. za zaległości w tym podatku za październik 2007 r. i odsetek za zwłokę p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. (doręczonym 6 sierpnia 2014 r.) Sąd odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że związku ze skargą z dnia 22 kwietnia 2014 r. na wyżej opisaną decyzję, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [..] zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu pod wskazany w skardze adres: al. [...] do rąk dorosłego domownika w dniu 9 czerwca 2014 r., zgodnie z adnotacją zamieszczoną na potwierdzeniu odbioru - córce skarżącego. W związku z tym, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270 ze zm.). W piśmie z dnia 12 sierpnia 2014 r. (nadanym 13 sierpnia 2014 r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z potwierdzeniem uiszczenia w dniu 13 sierpnia 2014 r. wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący oświadczył, że nigdy nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że "zwrotkę" o odebraniu przedmiotowego wezwania podpisano nazwiskiem K.. Jednakże imię i data odbioru przesyłki została (co widać w sposób oczywisty, jeśli porównać charakter pisma i kolor długopisu) dodana nie przez osobę odbierającą przesyłkę, a przez osobę, która przesyłkę dostarczała, co jest niezgodne z zasadami doręczania przysyłek statuowanymi w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Skarżący przywołał brzmienie § 4 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia i zwrócił uwagę, że w przedmiotowym wypadku, ani imię ani data otrzymania przesyłki nie zostały wpisane bezpośrednio przez osobę odbierającą przesyłkę, tylko przez doręczającego. W ocenie skarżącego, już z tego powodu nie sposób uznać, kto i kiedy odebrał przesyłkę. Wskazał przy tym, że zarówno jedna z córek skarżącego jak i jego zięć oraz inni powinowaci noszą nazwisko "K.". Nadto, podniesiono w piśmie, że D. K. nie jest dorosłym domownikiem skarżącego, mieszka pod adresem[...] , a pod wskazanym adresem mogła przebywać chwilowo , aby nakarmić psa w związku z chorobą skarżącego i jego nieobecnością. Do wniosku skarżący dołączył kopię dowodu osobistego D. K. z adresem zameldowania j.w. oraz kopię zwolnienia lekarskiego skarżącego na okres od 28 maja 2014 r. do 6 czerwca 2014 r. Skarżący podał też, że jego córka nie przypomina sobie co do zasady aby odbierała taką przesyłkę, nie zobowiązywała się do oddania jej skarżącemu i nigdy przesyłki tej H. G. nie przekazała. Skarżący o wezwaniu dowiedział się dopiero z treści postanowienia w dniu 6 sierpnia 2014 r. W dniu 2 września 2014 r. (data nadania) skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od postanowienia sądu z dnia 30 lipca 2014 r., w której zarzucił naruszenie m.in. art. 72 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 §1 i§ 3 p.p.s.a. i art. 77 § 1 i § 2, § 4 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, poprzez uznanie, że wezwanie do uzupełnienia braków rozpoczął fiskalnych skargi zostało doręczone skarżącemu na skutek dokonania doręczenia zastępczego dorosłemu domownikowi w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie sądu, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", uchybiony termin, w tym również do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Należy na wstępie zwrócić uwagę, że wniosek o uchybienie terminu opiera się na twierdzeniu, że do uchybienia terminu doszło. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie sądu, uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie, sprowadza się do zakwestionowania skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania o wpis od skargi, co konsekwencji oznacza, że w ocenie skarżącego bieg terminu do uiszczenia wpisu nie rozpoczął się. Zwrócić należy uwagę, że kwestia oceny skuteczności doręczenia została również podniesiona w złożonej w dniu 2 września 2014 r. skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 30 lipca 2014 r. W związku z powyższym, skoro w niniejszej sprawie skarżący kwestionuje skuteczność doręczenia wezwania sądu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie i jednocześnie składa skargę kasacyjną na postanowienie Sądu odrzucające skargę z powodu jej nieopłacenia, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu jest przedwczesny i jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa i doktryny, w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Pogląd ten został ukształtowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego na gruncie uregulowań zawartych w art. 179 § 1 d. k.p.c. oraz art. 168 i 169 § 1 k.p.c., a następnie zaakceptowany w doktrynie, a treść uregulowań zwartych w art. 87 § 1 p.p.s.a. jest identyczna z treścią przepisów regulujących te kwestie w art. 179 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 15.06.1957 r. II CZ 123/57, NP 1958 nr 3; z dnia 2.09.1993 r., II CRN 83/93 lex 293287; post. SN z dnia 10.01.2002 r., I CZ 198/01, lex nr 53302 postanowienia NSA: z 20 marca 2013 r. I FZ 39/13, LEX 1300889, z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt II GZ 222/12, Lex 1230562 z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt I GZ 120/09, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; literatura powołana w "Kodeksie postępowania cywilnego z komentarzem" pod red. prof. dr J. Jodłowskiego i SN dr hab. K. Piaseckiego, Wyd. Prawnicze, W-wa 1989 r., t. I, s. 277). Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.