II SA/Sz 1192/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zgody na lokalizację obiektu w pasie drogowym p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w zakresie wywołanym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W dniu [...] r. A. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zgody na lokalizację obiektu w pasie drogowym, wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze potrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. odmawiającą udzielenia zgody na umieszczenie nośnika reklamowego "[...] " na słupie oświetleniowym. W uzasadnieniu do swego rozstrzygnięcia organ II instancji, bez większej refleksji powielił argumentację organu I instancji. Łącznie ze skargą, skarżący przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo, w którym wskazał, iż w odpowiedzi na informację zawartą w piśmie z dnia [...] r., że korespondencja w jego sprawach [...] kierowana była na adres: S., ul. M., wnosi o: 1) doręczenie wydanych decyzji na prawidłowy adres tj. obecnie wskazany w główce niniejszego pisma (ul. J. ), albowiem organ doręczał korespondencję na nieprawidłowy adres, ewentualnie, 2) przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzje wydane w niniejszej sprawie, ponieważ nie z własnej winy (a organu II instancji) nie dotrzymał terminu do złożenia przedmiotowych skarg, ewentualnie 3) wznowienie postępowania, bowiem nie z własnej winy (a organu II instancji) nie wziął on udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu powyższego pisma A. A. wskazał, że pismem z dnia [...] r. został poinformowany, iż złożone przez niego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie mogą zostać załatwione pozytywnie, ponieważ w sprawach, w których zostały one złożone postępowania zostały zakończone wydaniem decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Poinformowano go również, że decyzje te zostały wysłane na adres do korespondencji na ul. M. w S. Wobec powyższego wnosi o doręczenie przedmiotowych decyzji. A. A. zaznaczył przy tym, że prowadzący postępowanie mylnie przyjęli, iż adresem do korespondencji jest ww. adres, podczas gdy na każdym z odwołań, w wyżej opisanych sprawach, jako adres wszelkiej korespondencji był wskazany adres: S., ul. P. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku A. A. zaznaczył, że jako ewentualny składa wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję organu II instancji. Wyjaśnił, iż poprzez doręczenie mu pisma z dnia [...] r. w dniu następnym, powziął informację o wydaniu decyzji przez organ odwoławczy. W związku z powyższym nie złożył skargi, nie własnej winy, lecz z winy organu II instancji, który doręczał korespondencję na nieprawidłowy adres. Dodał również, iż z najdalej posuniętej ostrożności, w razie nieuwzględnienia powyższych wniosków podtrzymuje wniosek o wznowienie postępowania, ponieważ z uwagi na okoliczność przesłania korespondencji na niewłaściwy adres, nie wziął udziału w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu pisma organ odwoławczy podniósł, iż decyzje w sprawach, których dotyczy skarga – [...] wydane zostały przez ten organ w dniu [...] r. i wysłane na adres do korespondencji podany przez stronę postępowania tj. S., ul. M. – w dniu [...] r. Decyzje te wróciły do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Z dokumentów przekazanych Kolegium przez Urząd Pocztowy – S.wynika, że mimo dwukrotnego awizowania przesyłek nie zostały one przez adresata odebrane. W związku z powyższym Kolegium przyjęło, że doręczenie A. A. przedmiotowych decyzji nastąpiło zgodnie z regulacją wynikającą z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwanej "K.p.a."), tj. w sposób zastępczy. Stąd za doręczenia decyzji A. A. przyjęto dzień [...] r. W tej sytuacji zdaniem organu II instancji, termin do wniesienia przedmiotowej skargi w ww. sprawach upłynął w dniu [...] r. Skarga złożona została w dniu [...] r. Kolegium uznając zatem, że skarga wpłynęła z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu zakreślonego do jej złożenia, wniosło o odrzucenie skargi. Do odpowiedzi na skargę organ odwoławczy dołączył kserokopię zwrotnego poświadczenia odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."). W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu ( art. 87 § 1 P.p.s.a.), przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie z wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin ( art. 87 § 3 P.p.s.a.). Przystępując do oceny zasadności wniosku A. A. należało ustalić, czy faktycznie w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do złożenia skargi. Bieg terminu do dokonania czynności złożenia skargi będzie bowiem miał miejsce tylko w przypadku skutecznego doręczenia stronie pisma ( decyzji). W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzję z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia A. A. , prowadzącemu działalność pod nazwą "[...] " w S., zgody na umieszczenie obiektu w pasie drogowym, wraz rozstrzygnięciami zapadłymi w sprawach [...] przesłało za pośrednictwem Poczty Polskiej paczką nadaną za zwrotnym poświadczeniem odbioru na adres: ul. M., S.. Po dwukrotnej bezskutecznej próbie doręczenia skarżącemu paczki pod wskazanym adresem przesyłka ta została zwrócona organowi odwoławczemu. Zdaniem kolegium powyższe dawało możliwość przyjęcia, zgodnie z art. 44 K.p.a., fikcji doręczenia na rzecz skarżącego niniejszej przesyłki. Z kolei zdaniem skarżącego organ II instancji ww. decyzje przesłał na niewłaściwy adres, tj. adres który podał on w postępowaniu przed organem I instancji, podczas gdy na każdym z odwołań złożonych ww. sprawach, "jako adres wszelkiej korespondencji był wskazany adres w S. przy ul. P.". W związku z powyższym wskazać należy, iż zgodnie z art. 63 § 2 K.p.a., podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. W myśl art. 41 § 1 i 2 K.p.a., w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. W przedmiotowej sprawie A. A., wnioskiem z dnia [...] r. wystąpił do Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego S. o wydanie decyzji lokalizacyjnej w celu uzyskania zezwolenia na umieszczenie nośników reklamowych w formacie "[...]" na słupach oświetleniowych przy ul. P. w S. W treści wniosku, jako adres siedziby firmy podał : ul P. w S., jednak jako adres do korespondencji zaznaczył: ul. M. w S. W związku z powyższym przyjąć należy, że skoro okoliczność podania dwóch adresów wystąpiła już w momencie złożenia wniosku o wszczęcie postępowania, to dopóki w trybie art. 41 § 1 kpa strona nie zawiadomi organ o zmianie adresu dla korespondencji, dopóty skutecznie będzie doręczenie ( faktyczne lub domniemane w trybie art. 44 § 1-4 kpa) pisma na adres dla korespondencji uwidoczniony we wniosku i od tego doręczenia liczyć należy terminy czynności procesowych podejmowanych przez strony. W sposób właściwy zatem organ odwoławczy zaadresował skierowaną do skarżącego przesyłkę (paczkę) zawierającą decyzje w sprawach [...] W myśl art. art. 39, 42 § 1, art. 43 K.p.a., osobom fizycznym, w tym także prowadzącym działalność gospodarczą podlegającą ewidencjonowaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem w sposób bezpośredni w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 K.p.a., w przypadku doręczenia pisma przez pocztę, przechowuje ona pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce (art. 44 § 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma na poczcie wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata 9art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, we wskazanym siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, czternastodniowego, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Z treści powyższych przepisów wynika, iż doręczenie pism w postępowaniu administracyjnym przez organ może nastąpić w sposób bezpośredni bądź w trybie doręczenia zastępczego. Warunkiem skutecznego doręczenia zastępczego w trybie art. 44 K.p.a. jest łączne spełnienie określonych tym przepisem warunków, w tym również wymagań w zakresie miejsca, w którym pozostawione zostać może zawiadomienie o miejscu przechowywania przesyłki pocztowej. Spełnienie powyższego warunku powinno zostać jednocześnie odzwierciedlone na druku zwrotnego poświadczenia odbioru, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W związku z powyższym, z uwagi na brak możliwości ustalenia, czy bądź w jakim miejscu skarżącemu pozostawione zostało zawiadomienie o miejscu przechowywania przesłanej przez Kolegium paczki, zawierającej m. in. decyzję z dnia [...] r. Nr[...] , nie sposób przyjąć, że spełnione zostały warunki dla możności przyjęcia fikcji doręczenia w trybie doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 K.p.a. W konsekwencji ww. decyzja nie może być uznana za doręczoną, przez co należy także przyjąć, iż w ogóle nie weszła ona do obrotu prawnego. Powyższe rodzi dalsze skutki procesowe, mianowicie uznać należy, że nie rozpoczął także biegu, określony art. 53 § 1 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego., który zacznie biec dopiero z dniem skutecznego doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] r. Nr [...] zgodnie z unormowaniami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi i bezprzedmiotowe jest żądanie jego przywrócenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się na bezprzedmiotowość takiego wniosku i w konsekwencji konieczność umorzenia postępowania ( vide postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004r. sygn. akt OZ 841/04, opubl Lex nr 837883, postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010r. , sygn. akt II GZ 191/10, opubl Lex nr 663540, postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011r. , sygn. akt II FZ 92/11, opubl Lex nr 783862, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2011r. , sygn. akt II OZ 254/11, postanowienie NSA z dnia 15 września 2011r., sygn.akt II GSK 1761/11, postanowienie NSA z dnia 28 września 2011r. , sygn. akt I FZ 187/11 – opubl. w internetowej bazie – orzeczenia. nsa.gov.pl). Z powyższych względów należało umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem A. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.