II SA/Sz 1321/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę P. K. pismem z dnia [...] r. na podstawie art.145 § 1 pkt 4 i pkt 5 oraz art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zwrócił się do organu nadzoru budowlanego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] nakładającą na W. J. obowiązek wykonania prac rozbiórkowych w budynku na działce nr [...] w K. W uzasadnieniu wniosku podał, że na budowie budynku mieszkalnego wznoszonego dla W. J. na działce nr [...] pełnił funkcję kierownika budowy i z tego tytułu powinien uczestniczyć w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie doprowadzenia do zgodności robót budowlanych z prawem budowlanym. Zdaniem wnioskodawcy, wprawdzie decyzja adresowana jest do W. J. , jednakże jej rozstrzygnięcie wymierzone jest bezpośrednio przeciwko niemu jako kierownikowi budowy, ponieważ W. J. złożyła skargę do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z żądaniem pociągnięcia go do odpowiedzialności zawodowej za rzekome zaniedbania przy budowie domu na działce nr [...] w K. Decyzją Nr [...] Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] r. został uniewinniony od postawionych zarzutów, jednakże sprawa będzie rozpoznawana ponownie. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z pewnością zostanie użyta w tym postępowaniu przeciwko niemu, a zatem ma interes prawny i jest uprawniony do udziału w tym postępowaniu w charakterze strony celem uczestniczenia w dokładnym wyjaśnieniu okoliczności stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy. Jako drugą przesłankę do wznowienia postępowania P. K. wskazał fakt, iż przedmiotowa decyzja wydana została bez uwzględnienia dowodów istotnych dla ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, istniejących przed jej wydaniem, a nie znanych Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Mianowicie, niektóre z robót, objętych nakazem rozbiórki wykonane zostały z odstępstwem od projektu na żądanie inwestorki, za uprzednią zgodą projektanta i w porozumieniu z inspektorem nadzoru R. M. ; dotyczy to między innymi schodów wewnętrznych i ścianek działowych. Inwestorka nie powiadomiła także organu, iż odebrała protokólarnie wszystkie wykonane prace z zakresu stanu surowego budynku, poza konstrukcją dachu i pokryciem dachu, który na początku [...] r. uległ uszkodzeniu przez wichurę, przed jego całkowitym ukończeniem. To zdarzenie losowe stało się przyczyną kontrowersji pomiędzy inwestorką i wykonawcą. W odniesieniu natomiast do wszystkich kominów wydana została opinia mistrza kominiarskiego, iż dostosowanie kominów do wymogów Polskiej Normy oraz do bezpiecznego użytkowania nie wymaga rozbiórki kominów, lecz zamontowania w przewodzie kominowym wkładu stalowego żaroodpornego. Gdyby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego posiadał tę opinię to zapewne nie wykluczyłby możliwości zamontowania wkładów stalowych żaroodpornych powołując się na brak ustaleń co do przekroju komina. Również biegły sądowy M. R. w opinii nie przedłożonej organowi nadzoru budowlanego w toku postępowania, wskazał rozwiązanie z zamontowaniem wkładów stalowych żaroodpornych, jako zapewniające bezpieczne użytkowanie kominów. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oparł się na dwóch opiniach dostarczonych przez W. J. Natomiast kontrola budowy przez organ nadzoru w ramach prowadzonego postępowania, przeprowadzona została z naruszeniem art. 81 a ust. 2 Prawa budowlanego, bez jego uczestnictwa w tej czynności - jako kierownika budowy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego obowiązany był również wezwać go do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 50 Kpa. Wnioski przekazano Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego . W zakresie żądania wznowienia postępowania opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa organ I instancji wznowił z urzędu postępowanie. Natomiast postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 149 § 3 i 4 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 oraz 147 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) odmówił P. K. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] żądanego w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w przyjętym orzecznictwie sądów administracyjnych przyczyny wznowienia postępowania w przypadku jego żądania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa (strona nie brała udziału w postępowaniu) i pochodzące od podmiotu któremu nie przysługuje status strony postępowania, mogą zostać rozpatrzone w postępowaniu wstępnym (wyrok z dnia 9 lipca 2010 r. II SA/Kr 956/10). Zgodnie z art. 17 ustawy Prawo budowlane uczestnikami procesu budowlanego w rozumieniu ustawy są: inwestor, inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant i kierownik budowy lub kierownik robót. Postępowanie zakończone decyzją ostateczną dotyczy nie zakończonego procesu inwestycyjnego. Zgodnie z zapisami w dzienniku budowy nr [...] wnioskodawca od dnia [...] r. nie pełni funkcji kierownika budowy tej inwestycji (poświadczona wpisem rezygnacja z tej funkcji), zatem bezsporny jest fakt, że żądanie pochodzi od osoby nie legitymującej się prawem posiadania statusu strony postępowania jaki mu przysługuje w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Kwestia sporu zaistniałego pomiędzy inwestorem a wnioskodawcą jako byłym kierownikiem budowy obiektu, może być przedmiotem jedynie postępowania cywilnego przed sądami powszechnymi. P. K. reprezentowany przez radcę prawnego A. M. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 7, 10, 77, 124, 145, 148, 149 Kpa. Zdaniem skarżącego, wykazał się on legitymacją do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa i dochował terminu do jego wniesienia. Organ nie zbadał natomiast, czy posiada on przymiot strony. Nadto organ rażąco naruszył art. 149 § 3 Kpa poprzez jego błędną wykładnię oraz 149 § 1 i § 2 Kpa poprzez jego nie zastosowanie. Zdaniem skarżącego, legitymację do żądania wznowienia postępowania ma każda osoba, która twierdzi, że decyzja dotyczy jej interesu prawnego lub obowiązku niezależnie czy umożliwiono jej uczestniczenie w postępowaniu. Poza tym skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie nie zawiera wymaganego przepisem art. 124 § 2 Kpa uzasadnienia faktycznego i prawnego, gdyż organ I instancji nie wskazał z jakich przyczyn faktycznych odmówił wznowienia postępowania oraz nie przedstawił argumentów i ocen, którymi się kierował zajmując stanowisko w sprawie. Organ formułując powyższą ocenę nie wskazał przy tym przepisu prawa budowlanego, który ograniczałby jego prawo oparte na art. 28 Kpa do posiadania statusu strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000 r. poz. 1071 ), po rozpatrzeniu zażalenia P. K. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] r. organ I instancji nakazał W. J. wykonanie w terminie do dnia [...] r. określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych dotychczas robót budowlanych związanych z budową wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem na dz. nr ew. gr. [...] K. gm. K., do stanu zgodnego z przepisami. P. K. wystąpił o wznowienie postępowania między innymi na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa wskazując, iż przymiot strony przysługuje mu z racji tego, że na przedmiotowej inwestycji był kierownikiem budowy oraz że toczące się postępowanie przed Okręgowym Sądem Dyscyplinarnym ZOIIB jest powiązane z postępowaniem W myśl art. 147 Kpa, wznowienie postępowania administracyjnego następuje z urzędu lub na żądanie strony z tym, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa następuje tylko na żądanie strony. Pojęcie strony reguluje art. 28 Kpa, który stanowi, iż stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny to taki interes, który wynika z określonego przepisu prawnego odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu. Interes prawny musi być interesem indywidualnym strony postępowania i dotyczyć jej bezpośrednio. O tym czy określonemu podmiotowi będzie służyło prawo strony w konkretnym postępowaniu decydować będzie norma prawna, z której dla tego podmiotu będą wynikały wprost określone prawa lub obowiązki. Interes ów istnieć może wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy sferą prawną określonego podmiotu, a postępowaniem administracyjnym w konkretnej sprawie. W przedmiotowej sprawie nie można mówić o istnieniu po stronie P. K. interesu prawnego do żądania wznowienia postępowania w zakresie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, bo brak jest normy prawnej, która wskazywałaby na bezpośredni związek sfery prawnej osoby pełniącej funkcję kierownika budowy, a postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego w zakresie przyznanych mu właściwości. W tym miejscu organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1299/11. Natomiast toczące się postępowanie przed Okręgowym Sądem Dyscyplinarnym ZOIIB jest odrębnym postępowaniem i nie ma ono wpływu na postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie wniosek pochodzi od podmiotu nie będącego stroną w sprawie, w ocenie organu należało odmówić wznowienia postępowania. P. K. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. zarzucając mu naruszenie art. art. 7, 8, 10, 28, 77, 80, 145, 149, 151 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi P. K. wskazał, że pełnił funkcję kierownika budowy od jej rozpoczęcia w dniu[...] r. do dnia [...] r. to jest do momentu jej zatrzymania. O treści decyzji dowiedział się w dniu [...] r. od swojego ojca H. K. , któremu decyzja ta została doręczona w tym dniu podczas rozprawy przed Sądem Okręgowym prowadzonej w sprawie z powództwa H. K. przeciwko W. J. o zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przy tym samym budynku którego dotyczy decyzja z dnia [...]r. (sygn. [...] ). We wniosku o wznowienie postępowania podał, iż w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...]r. został pominięty jako strona, bowiem nadzorował wykonanie robót, w zakresie których, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestorkę obowiązek ich rozbiórki. A nadto na skutek skargi złożonej na niego przez W. J. w Okręgowej Izbie Inżynierów -Budownictwa prowadzone jest przed Okręgowym Sądem Dyscyplinarnym postępowanie z tytułu jego odpowiedzialności zawodowej na podstawie między innymi art. 95 pkt. 1 i 4 w związku z art. 22 Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącego, wobec powyższego, postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...]r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczy jego interesu prawnego, bowiem stwierdzenie wadliwości wykonanych robót (doprowadzenie do zgodności z prawem budowlanym budowy domu) jest tożsame z postawionymi mu zarzutami z tytułu odpowiedzialności zawodowej dotyczącej tej samej budowy. Ustalenia zatem postępowania wyjaśniającego oraz treść decyzji wprost rzutują na zakres jego odpowiedzialności. Na dowód powyższych twierdzeń przedłożył odpis decyzji Nr z[...] dnia [...] r. Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego ZOIIB uniewinniającej go od postawionych zarzutów wraz z informacją, iż sprawa toczy się nadal w związku z zaskarżeniem tej decyzji przez rzecznika oskarżenia . Następnie skarżący podniósł, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się do podniesionego w zażaleniu naruszenia przez organ I instancji przepisów art. 149-151 Kpa w sytuacji, gdy wniosek o wznowienie postępowania oparty był o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa z zawartym w nim uzasadnionym i udokumentowanym twierdzeniem wnoszącego, iż został pominięty jako strona w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...]r. oraz wskazaniem, że obowiązki określone w tej decyzji naruszają jego interes prawny i obowiązki, gdyż kształtują i wyznaczają zakres jego odpowiedzialności przed Okręgowym Sądem Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 95 Prawa budowlanego w związku z art. 22 tegoż Prawa. W zaskarżonym postanowieniu, organ II instancji odmówił mu prawa strony w myśl art. 28 Kpa w postępowaniu wznowieniowym podając równocześnie definicję strony, która jednoznacznie potwierdza jego prawo do bycia stroną. Organ II instancji stwierdził także, iż po jego stronie nie istnieje interes prawny do żądania wznowienia postępowania na podstawie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, bowiem brak jest normy prawnej, która wskazywałaby na bezpośredni związek sfery prawnej osoby pełniącej funkcję kierownika budowy, a postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego w zakresie przyznanych mu właściwości. Organ uznał również, że toczące się przed Okręgowym Sądem Dyscyplinarnym ZOIIB postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej nie ma wpływu na niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone przez organ nadzoru budowlanego, przy czym błędnie także podał, że postępowanie to toczy się z wniosku PINB, podczas, gdy prowadzone jest ono na podstawie skargi W. J. . Ponadto Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zacytował fragment tezy zawartej w wyroku WSA z dnia 22 lutego 2012 r.(sygn. akt: II SA/Sz 1299/11 ), która została sformułowana na tle stanu faktycznego, gdzie interes prawny zainteresowanego nie zależał od ustaleń postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Zdaniem skarżącego nie można zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które sprzeczne jest z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym. Przede wszystkim wznowienie postępowania jest instytucją mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w której zapadła ostateczna decyzja. Konieczność istnienia tej instytucji proceduralnej powstaje na tle potrzeby rozwiązania takich sytuacji, kiedy po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania na którym oparto rozstrzygnięcie. Zgodnie z celem tej instytucji i stosownie do regulacji art. 149 Kpa, gdy wniosek o wznowienie oparty jest na art. 145 §1 pkt 4 Kpa i zawiera twierdzenie wnoszącego, że przysługuje mu status strony - zasadą jest wznowienie postępowania. Odmowa wznowienia następuje tylko z przyczyn formalnych lub gdy składający wniosek o wznowienie nie był stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją i nie twierdzi że kwestionowana w tym trybie decyzja narusza jego interes prawny lub obowiązek. Tak więc organ rozpatrujący wniosek o wznowienie postępowania winien na podstawie art. 149 § 1 i § 2 Kpa wznowić postępowanie i poczynić ustalenia zmierzające do wyjaśnienia sprawy, skoro składający wniosek twierdził w nim, że posiada przymiot strony w postępowaniu dotyczącym rozbiórki szeregu elementów budynku. Skarżący podkreślił, że obowiązki nałożone na inwestorkę i obowiązek wynikający z odpowiedzialności kierownika budowy nadzorującego wykonanie robót uznanych za wadliwe naruszają jego interes prawny. Organ I oraz II instancji nie poczynił żadnych własnych ustaleń opierając rozstrzygnięcie wyłącznie na wybranym fragmencie poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. ( II SA/Sz 1299/11), pomijając przy tym zasadniczą część tezy zawartej w tym samym wyroku, iż w kwestii proceduralnej odnoszącej się do przeprowadzenia badania przesłanek wznowienia postępowania należy podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że co do zasady, w sytuacji gdy wniosek o wznowienie opiera się o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa i zawiera stwierdzenie że podmiot składający ten wniosek uważa, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu, w którym został pominięty, to weryfikacja tych twierdzeń następuje w następnej fazie postępowania prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Odmowa zatem wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r., na podstawie art.149 § 3 Kpa nastąpiła z naruszeniem art. 145 , 149 , 151 Kpa. Skarżący podniósł także, że błędne jest stanowisko organu II instancji odmawiające mu przymiotu strony w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. na podstawie przesłanki z art.145 § 1 pkt 4 Kpa z tego powodu, że brak jest normy prawnej, która wskazywałaby na bezpośredni związek sfery prawnej osoby pełniącej funkcję kierownika budowy, a postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego w przyznanych mu właściwości. Utrwalony jest już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że przymiot strony w postępowaniu administracyjnym przysługuje osobie gdy w postępowaniu wydaje się decyzję która rozstrzyga o prawach i obowiązkach tej osoby lub rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu wpływa na prawa i obowiązki tej osoby (wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2005 r., II OSK 310/05, Lex 190981). Według skarżącego wykazał on, że postępowanie przed Okręgowym Sądem z tytułu odpowiedzialności zawodowej dotyczy pełnienia funkcji kierownika budowy domu mieszkalnego należącego do W. J. , zaś przedstawione mu zarzuty oparte są na wskazanych w przepisach Prawa budowlanego i wiążą się z zarzuconą wadliwością wykonanych robót. Przedmiotowa decyzja ostateczna PINB, rozszerzając ustalony zakres wadliwości robót aż do obowiązku dokonania rozbiórki niektórych elementów domu wpływa niekorzystnie na zakres odpowiedzialności skarżącego na podstawie art. 95 w związku z art. 22 Prawa budowlanego, a zatem bezpośrednio wpływa na jego prawa. Twierdzenie o rozszerzeniu tej odpowiedzialności nie jest jedynie domniemaniem, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...]r. przekazał Okręgowemu Sądowi Dyscyplinarnemu ZOIIB dokumenty postępowania w sprawie zakończonej decyzja ostateczną nr [...]. Fakt ten potwierdza zarówno bezpośredni związek obydwu postępowań. Zdaniem skarżącego pozbawienie go przymiotu strony w tym postępowaniu spowodowało, że nie ma on prawnej możliwości czynnego uczestniczenia w zbieraniu dowodów i wyjaśnieniu okoliczności stanu faktycznego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z porządkiem prawnym (art. 7, 8, 10 Kpa). Przedmiotowa decyzja wydana została bowiem na podstawie niepełnego materiału przedłożonego wyłącznie przez W. J. jest zatem decyzją wadliwą. Organ II instancji błędnie zatem ocenił w zaskarżonym postanowieniu interes prawny skarżącego, a co za tym idzie prawo do bycia stroną w tym postępowaniu. Postanowienie z dnia [...]r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane zostały z naruszeniem wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że skarżący powinien otrzymać status strony, gdyż nie ma innego instrumentu by wzruszyć wadliwą decyzję, której skutki mają ogromne znaczenie dla statusu zawodowego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż nie jest ona zasadna. Przedmiotem skargi P. K. jest postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w sprawie doprowadzenia do zgodności z prawem robót budowlanych, wykonanych w trakcie budowy domu jednorodzinnego, zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia r[...]., którą organ ten na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) nałożył na inwestora W. J. obowiązek wykonania określonych i wymienionych w decyzji czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Żądanie wznowienia wskazanego postępowania z zakresu prawa budowlanego, dotyczącego kontynuowanego procesu budowlanego inwestycji W. J. , skarżący oparł na przesłance wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Przepis ten ściśle wiąże się z art. 147 Kpa, w myśl którego wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony. Takie rozwiązanie ustawowe powoduje, że tylko podmiot będący stroną postępowania ma uprawnienie do żądania jego wznowienia, jeśli przeprowadzono je, niezgodnie z przepisami prawa, bez jego udziału. Przedmiotem postępowania objętego wnioskiem skarżącego był nakaz doprowadzenia w procesie inwestycji - budowy domu jednorodzinnego wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, skierowany do inwestora W. J. Zdaniem skarżącego w wymienionym postępowaniu przysługiwał mu status strony z uwagi na fakt, że był kierownikiem tej budowy i nadzorował wykonanie robót budowlanych objętych nakazem. Poza tym został naruszony jego interes prawny, albowiem stwierdzone wadliwości wykonanych robót stanowią podstawę zarzutów zgłoszonych przeciwko niemu w postępowaniu dyscyplinarnym i rzutują na zakres jego odpowiedzialności zawodowej na podstawie art. 95 w związku z 22 Prawa budowlanego jako kierownika przedmiotowej budowy. W ocenie Sądu, co prawidłowo ustaliły organy nadzoru budowlanego w tej sprawie, żaden przepis ustawy Prawo budowlane, jak też art. 28 Kpa, nie dają podstaw do uznania skarżącego za stronę opisanego postępowania, prowadzonego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wskazać należy, że co prawda art. 17 Prawa budowlanego wymienia uczestników procesu budowlanego, którymi w rozumieniu ustawy są inwestor, inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant i kierownik budowy lub kierownik robót. Jednakże posiadanie statusu uczestnika danego procesu budowlanego nie oznacza jeszcze uzyskania statusu strony w postępowaniu administracyjnym związanym z tym procesem budowlanym. Jak wynika z akt skarżący jako kierownik budowy był uczestnikiem procesu budowlanego, którego dotyczy decyzja objęta jego wnioskiem o wznowienie, jednakże nie oznacza to automatycznie, że jest, czy powinien być stroną tego postępowania administracyjnego. Jedynym bowiem uczestnikiem procesu budowlanego, który uzyskał na podstawie przepisów prawa materialnego (prawa budowlanego) przymiot strony postępowania prowadzonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jest inwestor jako adresat nakazów w procesie budowlanym, o których mowa w powyższym przepisie. Zgodnie bowiem art. 52 Prawa budowlanego, inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49 b, art. 50 a oraz art. 5. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 22 października 2010 r., II OSK 1655/09, Lex nr 746715). Uprawnienia skarżącego do uzyskania statusu strony postępowania zakończonego decyzją organu I instancji z dnia [...]r. nie sposób również wywieść z art. 22 Prawa budowlanego i art. 95 tej ustawy, albowiem oba przepisy dotyczą ściśle kompetencji i odpowiedzialności osoby zajmującej stanowisko kierownika budowy w procesie budowlanym, nie zaś strony postępowań administracyjnych, dla których podstawę materialnoprawną stanowią przepisy Prawa budowlanego. Zgodzić się należy ze skarżącym, czego nie kwestionuje organ II instancji, że w postępowaniu, którego wznowienia domaga się P. K. , dla ustalenia kręgu stron (poza inwestorem) będzie miał zastosowanie art. 28 Kpa, zgodnie z którym stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Podkreślić należy, że pojęcie interesu prawnego, użyte w tym przepisie, na którym opiera się legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, oznacza sytuację prawną konkretnego podmiotu prawa, uregulowaną na podstawie prawa materialnego. Cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego. Zdaniem Sądu, tak zdefiniowanego "interesu prawnego" nie można przypisać skarżącemu w rozpoznawanej sprawie, albowiem jak już powyżej wskazano, na gruncie Prawa budowlanego, nie istnieje norma prawna z której wynikałyby dla skarżącego uprawnienia bądź obowiązki w postępowaniu dotyczącym doprowadzenia do zgodności z prawem robót budowlanych wykonanych w procesie inwestycyjnym W. J. Sąd podziela stanowisko organu II instancji, że postępowanie dyscyplinarne, na które powołuje się i w zażaleniu i w skardze skarżący, nie przesądza o jego interesie prawnym w postępowaniu naprawczym w przedmiocie robót budowlanych wykonanych niezgodnie z przepisami. Rozstrzygnięcie powyżej opisanej sprawy adresowane do inwestora W. J. w żaden sposób nie kreuje obowiązków, czy też jakichkolwiek praw dla skarżącego, które możnaby było określić na gruncie przepisów Prawa budowlanego. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego której dotyczy wniosek skarżącego, określa obowiązki inwestora w dalszym procesie budowlanym wyłącznie co do terminu, zakresu wymaganych robót i sposobu ich wykonania, niezależnie od przyczyn ich powstania, a tym bardziej nie stanowi o odpowiedzialności poszczególnych uczestników procesu budowlanego. Postępowanie dyscyplinarne wszczęte w związku z uchybieniami na budowie jest zupełnie odrębnym postępowaniem od będącego przedmiotem wniosku. Reasumując, należy wskazać, że zarzuty skarżącego odnośnie nieuwzględnienia go przez organy nadzoru budowlanego jako strony postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...]nakładającą na W. J. obowiązek wykonania prac rozbiórkowych w budynku na działce nr [...] w K., są całkowicie nieuzasadnione. Skarżący nie wykazał aby rozstrzygnięcie tego postępowania określało dla niego jakiekolwiek uprawnienia bądź obowiązki na gruncie prawa budowlanego. Sąd uznał również za chybione zarzuty skarżącego w kwestii naruszenia przez organy zasad postępowania administracyjnego określonych w art. art. 7, 8, 10, 77, 80 Kpa. Ponadto, w ocenie Sądu, skarżący nie wskazał w zasadzie w jaki konkretnie sposób wymienione przepisy zostały naruszone w tym postępowaniu. W świetle powyższych wywodów, uznając stanowisko organów za prawidłowe, należy wskazać także, że w tej sprawie, wbrew stanowisku skarżącego, nie doszło do naruszenia art. 149 Kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.