II SA/Sz 182/16
PostanowienieWSA w Szczecinie2016-04-04
Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać oddalony z powodu oczywistej bezzasadności skargi, gdy skarga ta podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia (braku wezwania do usunięcia naruszenia prawa)?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu, gdy skarga jest oczywiście bezzasadna. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy podlega ona odrzuceniu z powodu niewykazania przez skarżącego wyczerpania środka zaskarżenia, jakim jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W takiej sytuacji sąd pierwszej instancji jest uprawniony do uznania skargi za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., co uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy Kołobrzeg w sprawie zbycia działki. Sąd zobowiązał ją do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca przedłożyła szereg pism, jednakże wśród nich brak było pisma odpowiadającego charakterem wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z tym, sąd uznał skargę za oczywiście bezzasadną i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. C. na uchwałę Rady Gminy Kołobrzeg w przedmiocie zbycia działki postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy
I. C. w dniu[...] . wniosła skargę drogą elektroniczną sprecyzowaną następnie pismem z dnia[...] ., na uchwałę Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zbycia nieruchomości[...] , bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.. Przedmiotową skargę Sąd przekazał organowi w dniu [...] r. celem nadania biegu.
Po zwrocie skargi przez organ dnia [...] r., skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 lutego 2016r. została zobowiązana do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Gminy K. wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź złożenia bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca w dniu [...] . (data nadania) przesłała Sądowi następujące dokumenty:
-pismo Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia [...] . skierowane do Prokuratury Generalnej w sprawie korespondencji I. C.
-pismo I. C. z dnia [...] . skierowane do Rady Gminy K. sugerujące wywłaszczenie pod drogę sprzedanej nieruchomości [...] ,
-pismo Przewodniczącego Rady Gminy K. z dnia [...] r. do I. C. wyjaśniające zbycie działki nr [...] ,
-pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] . do I. C. o podstawie prawnej zbycia działki nr [...] ,
-pismo Przewodniczącego Rady Gminy K. z dnia[...] . do I. C. przekazujące wyjaśnienia Wójta Gminy K. w sprawie drogi dojazdowej do posesji na ul. [...] w D.,
-pismo I. C. z dnia [...] . do Przewodniczącego Rady Gminy K. z wnioskiem o konkretną odpowiedź w sprawie drogi dojazdowej do posesji wnioskodawczyni,
-pismo I. C. z dnia[...] . do Przewodniczącego Rady Gminy K. z wnioskiem o wyłączenie ze sprzedaży drogi dojazdowej do posesji wnioskodawczyni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo, jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 867/11, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka o jakiej mowa w przepisie art. 247 P.p.s.a. Skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zbycia działki[...] .
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z powołanych przepisów wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem koniecznym złożenia skargi do sądu administracyjnego, a termin do jej wniesienia liczony jest od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wezwana zarządzeniem Sądu do wykazania, czy przed wniesieniem skargi skierowała do organu gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z podjętej uchwały, przedłożyła szereg pism, jednakże wśród nich brak było pisma, które odpowiadałoby swym charakterem środkowi zaskarżenia w rozumieniu art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Nie mogą być za tego rodzaju środek zaskarżenia traktowane pisma skarżącej nadesłane do Sądu w dniu 9 marca 2016r. Co prawda skarżąca w pismach do Przewodniczącego Rady Gminy K. z dnia [...] . i z dnia [...] . opisywała swoją trudną sytuację związaną ze sprzedażą drogi dojazdowej do jej posesji, jednakże nie wnioskowała w nich o zmianę lub uchylenie uchwały będącej przedmiotem niniejszej skargi tj. uchwały Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zbycia nieruchomości [...] .
W doktrynie postępowania administracyjnego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, określane jest jako środek prawny służący zakwestionowaniu przez legitymowany podmiot określonego działania organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do jego uchylenia lub zmiany. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który podjął kwestionowany akt i to tylko w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2009 str. 311 ).
W niniejszej sprawie I. C. nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia w postaci wniesienia do organu gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa w stosunku do zaskarżonej uchwały. Powyższy brak stanowi podstawę do odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem merytorycznym i w sytuacji zakwalifikowania skargi do odrzucenia, sąd pierwszej instancji jest uprawniony do uznania takiej skargi za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., a to z kolei uzasadnia oddalenie wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II GZ 101/12, publ. LEX nr 1145541).
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło