II SA/Sz 195/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zaległych opłaty za korzystanie ze środowiska oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej "O.p.", po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia od decyzji Marszałka Województwa z dnia [..] r. nr[..] , odmawiającej umorzenia należności głównej w kwocie [..] zł wraz z odsetkami z tytułu niezapłaconych opłat za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi za [..] rok, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy, z którego wynikało, że Stowarzyszenie wnioskiem z dnia [...] r. wystąpił do Marszałka Województwa o umorzenie opłat za korzystanie ze środowiska za [...] rok, wskazując, że nie posiada środków na dodatkowe opłaty, albowiem utrzymuje się ze składek członkowskich i prac zleconych przez Stowarzyszenie G.. Na użyczonym mu terenie lądowiska prowadzona jest działalność rekreacyjna a nie komercyjna. Podał również, że utrzymuje byłe lotnisko wojskowe w ciągłej gotowości do eksploatacji i w interesie publicznym jest dalsze funkcjonowanie tego obiektu jako lotniska. Odpowiadając na pismo Marszałka z dnia [...] r., wnioskodawca przedłożył zaświadczenia o pomocy de minimis otrzymanej w dniach [...] r., [...] r. i [...] r., formularz informacji wymaganych przy ubieganiu się o tę pomoc wraz z załącznikami oraz rachunki zysków i strat i bilanse za lata 2011-2013. W wyniku analizy przedłożonych dokumentów organ I instancji decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił umorzenia należności głównej w kwocie [..] zł wraz z odsetkami z tytułu niezapłaconych opłat za wprowadzanie ścieków lub wód do ziemi za [...] r. W odwołaniu od tej decyzji Stowarzyszenie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie umorzenie należnej opłaty. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 281 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 67a § 1 pkt 3 w zw. z art. 67b § 2 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieudzieleniu ulgi w zapłacie opłaty w sytuacji, gdy zachodzą okoliczności uzasadniające umorzenie opłaty ze względu na ważny interes skarżącego i interes publiczny. Odwołujący się wniósł nadto o przeprowadzenie dowodu ze sprawozdania finansowego Stowarzyszenia za rok 2013 r. na okoliczność ustalenia ważnego interesu podatnika, uzasadniającego umorzenie należności. W ocenie odwołującego się ważny interes podatnika przemawiający za udzieleniem ulgi wynika ze społecznego charakteru działalności prowadzonej przez niego. Jest to działalność non-profit w oparciu o społeczną pracę członków. Stowarzyszenie dysponuje jedynie środkami celowymi, z których nie może pokrywać opłat środowiskowych, zaś wolne środki uniemożliwiają ponoszenie tych opłat. Za umorzeniem należności przemawia interes publiczny, gdyż odwołujący się – w zastępstwie samorządów terytorialnych regionu koszalińskiego- prowadzi działalność publiczną w zakresie zapewnienia możliwości startów i lądowań na lądowisku zarejestrowanym na nieruchomości Stowarzyszenia . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uzasadniając swoją decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji powołało się na przepis art. 273 ust. 1 pkt 1, art. 274 ust. 1 pkt 2 i art. 281 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz art. 67a § 1 pkt 3 i art. 67 b O.p. Następnie wskazało, powołując się na "Ordynację Podatkową. Komentarz" autorstwa C.Kosikowskiego. L.Etela, J.Brolika, R. Dowgiera.P.Pietrasza. M.Popławskiego, S.Presnarowicza i W. Stachurskiego wyd. Lex Wolters Kluwer Business Warszawa 2013, że użyte w powołanych przepisach O.p. pojęcia "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny" są nieostre i w doktrynie "ważny interes podatnika" definiuje się jako pewien stan oczekiwania, określoną potrzebę zachowania posiadanych już korzyści lub wyczekiwania na pojawienie się pewnego dobra. Z kolei "interes publiczny" jest dyrektywą postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa lub danej społeczności lokalnej. W orzecznictwie ( wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 156/10) wskazuje się natomiast, że owymi wartościami wspólnymi, tworzącymi "interes publiczny" są sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej, sprawność działania aparatu państwowego. Kolegium podkreśliło nadto, powołując się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego ( wyrok z dnia 25 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA/Ka 498/00 i z dnia 26 września 2003 r. sygn. akt III SA 2457/02),że regułą jest ponoszenie przez podatnika ciężarów publicznych, a w wyjątkowych tylko sytuacjach możliwe jest zrezygnowanie przez organ administracyjny z należnego świadczenia. Decyzje w przedmiocie umorzenia bądź odmowy umorzenia zobowiązań publicznoprawnych są podejmowane w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że do organów administracji należy wybór jednego z możliwych sposobów rozstrzygnięcia sprawy. Występowanie jednego z interesów wskazanych w ww. przepisie jedynie uprawnia a nie obliguje organu do pozytywnego załatwienia wniosku strony. Uznanie administracyjne nie oznacza jednak zupełnej dowolności w sposobie rozstrzygnięcia wniosku o umorzenie zobowiązania publicznoprawnego. Rozstrzygnięcie takie winno być należycie uzasadnione i poprzedzone przeprowadzeniem wnikliwego postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy wskazał również, że z treści art. 67b § 1 pkt 2 O.p. wynika, iż organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a, które stanowią pomoc de minimis – w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. Organ rozpoznaje wniosek podatnika o udzielenie ulgi w ramach pomocy de minimis w oparciu o przesłanki określone w art. 67a § 1 O.p., tj. w oparciu o ważny interes podatnika bądź ważny interes publiczny. Dopiero wystąpienie jednej z tych przesłanek lub obydwu jednocześnie pozwala organowi podatkowemu na badanie dopuszczalności udzielenia pomocy publicznej na gruncie art. 67b § 1 pkt 2 O.p. Z treści wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] r. wynika, że strona stara się o uzyskanie pomocy de minimis, a zatem konieczna stała się ocena przesłanek wynikających z art. 67a §1 O.p. Kolegium podkreśliło, że odwołujący się jest organizacją utrzymującą się ze składek członkowskich i prac zleconych przez Stowarzyszenie G., polegających na zabezpieczeniu płaszczyzn betonowych i niektórych budynków lotniska w [...] przed degradacją. Jednocześnie nie jest w stanie pokryć opłat środowiskowych. Stowarzyszenie nie pobiera bowiem opłat za czynności związane z zabezpieczeniem przylotów i odlotów obcych samolotów, w tym samolotów i śmigłowców Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. W interesie publicznym- w ocenie Stowarzyszenia - jest dalsze funkcjonowanie lotniska, bowiem przyjmuje ono loty biznesowe zarówno z Polski jak i Europy. Stanowi ono również element strategiczny w zapewnianiu bezpieczeństwa lotniczego kraju. Na jego terenie wielokrotnie lądowały samoloty z powodu nagłego pogorszenia warunków atmosferycznych. Z formularza przedłożonego w celu uzyskania pomocy de minimis wynika, że: 1/ wnioskodawca nie spełnia kryteriów pozwalających objąć go postępowaniem upadłościowym, 2/ strona nie odnotowuje rosnących strat, 3/ obroty wnioskodawcy nie maleją, 4/ nie ulegają zwiększeniu zapasy lub niewykorzystany potencjał do świadczenia usług, 5/ wnioskodawca nie ma nadwyżek z produkcji, 6/ nie zmniejszają się przepływy środków finansowych, 7/ nie zwiększa się suma zadłużenia wnioskodawcy, 8/ nie rosną kwoty odsetek od zobowiązań wnioskodawcy, 9/ wartość aktywów wnioskodawcy nie zmniejsza się lub jest zerowa. Jednocześnie z zebranego materiału dowodowego wynika, że Stowarzyszenie w roku [...] osiągnął dochód w wysokości [...] r. zł, natomiast w okresie od [...] r. osiągnął stratę w wysokości [...] zł. Analiza rachunku zysków i strat za okres ostatnich 3 lat- wg ustaleń Kolegium- wskazuje na zwiększanie przychodów Stowarzyszenia z tytułu świadczonych usług i osiąganie zysku z roku na rok. W [...] r. dochód powstał ze sprzedaży środków trwałych w pełni umorzonych, oszczędzaniu energii elektrycznej oraz ograniczaniu wydatków na usługi obce. Według stanu na dzień [...] r. bilans wskazuje, że środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych wynoszą [...] zł. Z dokumentów nie wynika, że są to środki o charakterze celowym i nie mogą być wydatkowane w inny sposób. Z dokumentów przedłożonych przez stronę wynika również, że wnioskodawca prowadzi działalność od [..] r. na lotnisku w [...] ( wg PKD 9319Z- inna działalność sportowa), zatrudnia [..] etatu ze średnim wynagrodzeniem [...] zł brutto, nie posiada majątku ruchomego oraz obciążeń hipotecznych, nie posiada udziału w innych podmiotach gospodarczych oraz innych oddziałów firmy. Posiadany majątek ruchomy to dwa szybowce wymagające remontu, bez obciążeń kredytowych. Stałymi odbiorcami usług Stowarzyszenia są: kontrahenci ruchu lotniczego, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe (usługi bezpłatne), zaś dostawcami usług są: [...] . Zobowiązania dłużników wobec Stowarzyszenia wynoszą [...] zł, natomiast on sam nie posiada zobowiązań wobec wierzycieli. Kolegium w oparciu o powyższe ustalenia stwierdziło, że po stronie podatnika nie wystąpiła przesłanka ważnego interesu podatnika, uzasadniająca umorzenie należności z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska. Sytuacja [...] jest stabilna, bowiem nie posiada on zaległości podatkowych oraz zobowiązań wobec innych wierzycieli. Nie nastąpiły również żadne sytuacje losowe, które mogłyby zachwiać bytem wnioskodawcy. Nie stwierdzono nadto sytuacji losowych, które mogłyby spowodować utratę majątku, czy czynników uniemożliwiających spłatę zadłużenia niezależnie od sposobu działania u. Oceniając w niniejszej sprawie przesłankę interesu publicznego, Kolegium stwierdziło, że w tym przypadku należy mieć na względzie respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa. Jedną z tych wartości jest niewątpliwie poszanowanie prawa oraz zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania. Zdaniem Kolegium, organ I instancji prawidłowo przyjął, że przesłanka ta w rozpoznawanej sprawie nie ziściła się, gdyż zasadnym było przyjęcie zasady sprawiedliwości opodatkowania. Dodatkowo Kolegium zauważyło, że w wypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą dla rozpoznania wniosku o udzielenie ulgi ma zastosowanie art. 67b O.p. łącznie z art. 67a tej ustawy. W razie stwierdzenia przez organ w prowadzonym postępowaniu, że nie ma podstaw do udzielenia ulgi, ponieważ nie przemawia za tym ważny interes podatnika, traci sens ustalanie, czy ulga ta jest dopuszczalną pomocą publiczną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., Stowarzyszenie podniósł następujące zarzuty: 1/ naruszenie art. 281 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska w związku z art. 67a § 1 pkt 3 w związku z art. 67b § 2 O.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji odmawiającej umorzenia skarżącemu opłaty za korzystanie ze środowiska, pomimo istnienia przesłanek do takiego umorzenia, 2/ art. 67a § 1 pkt 3 O.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że tylko łączne spełnienie przesłanek określonych w tym przepisie uprawnia organ podatkowy do umorzenia zaległości podatkowej. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podał, że działalność prowadzona na terenie lotniska – zważywszy na kierunkowe dyrektywy wyboru zawarte w art. 67a§ 1 O.p. – jest istotna z punktu widzenia interesu publicznego, co winno skutkować uwzględnieniem przez organy wniosku z dnia [...]r. Skarżący podkreślał, podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji, znaczenie lotniska w [..] dla zapewnienia sprawności służb ratowniczych na [...] , zarówno w czasie trwania sezonu letniego jak i poza nim. Wskazywał również na konieczność zastępowania samorządów terytorialnych regionu [...] w zapewnieniu lotnisku zdolności do przyjmowania statków powietrznych. Zwrócił też uwagę na stratę finansową, która wystąpiła w pierwszym półroczu [...] r. i konieczność jej pokrycia z posiadanych środków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Wniesiona skarga nie jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o umorzenie zaległości z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska za rok[...] . Zaległość ta wynosiła [...] zł. Organy orzekające w postępowaniu administracyjnym odmówiły skarżącemu umorzenia należności powołując się na brak podstaw do udzielenia ulgi albowiem nie przemawia za tym ważny interes podatnika oraz ważny interes publiczny. W celu rozstrzygnięcia sporu pomiędzy skarżącym i organem administracji publicznej, należy przede wszystkim ustalić istotę prawną świadczenia pieniężnego w postaci opłaty za korzystanie ze środowiska, należnego z mocy art. 273 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2013 r. poz. 1232 ze zm.), zwanej dalej "P.o.ś.", w sprawie niniejszej umiejscowionego w art. 273 ust. 1 pkt 2 (wprowadzanie ścieków lub wód do ziemi) od podmiotów korzystających ze środowiska ( art. 275 P.o.ś.). Stowarzyszenie jest podmiotem korzystającym ze środowiska i jest to w sprawie niesporne ( art. 3 pkt 20 P.o.ś.). Opłaty za korzystanie ze środowiska nałożone przepisem art. 273 ust. 1 P.o.ś. zaliczyć należy do swego rodzaju podatków. Stanowią one przychód funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o którym mowa w art. 400 i art. 401 ust. 1 P.o.ś. Świadczenie to stanowi dochód publiczny w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.). Ogólny reżim prawny przewidzianych w art. 273 ust. 1 P.o.ś. opłat za korzystanie ze środowiska jest analogiczny jak świadczeń podatkowych, zatem opłaty te należy zaliczyć do nietypowych, swoistych podatków stanowiących przychód funduszu ochrony środowiska. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowił przepis art. 67a § 1 pkt O.p., który stanowi, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może m.in. umorzyć zaległość podatkową. Uznaniowy charakter decyzji w tej sprawie nie budzi wątpliwości. Sądowa kontrola legalności decyzji uznaniowych w kwestii ulg i zwolnień, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 1507/00, sprowadza się do oceny, czy organ orzekający w postępowaniu administracyjnym (w niniejszej sprawie Marszałek Województwa oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.) prawidłowo zgromadził materiał dowodowy oraz czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych mają swoje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym, oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie organy administracji obu instancji rozważały argumenty skarżącego w odniesieniu do przesłanek "ważnego interesu podatnika", jak też brały pod uwagę ewentualne zaistnienie przesłanki "interesu publicznego". Wskazuje na to zarówno sposób, jak też charakter prowadzenia postępowania wyjaśniającego w danej sprawie. Również ocena argumentów skarżącego pod kątem przywołanych wyżej ustawowych przesłanek z art. 67a § 1 O.p., znalazła swój wyraz w uzasadnieniu decyzji. Zasadnie organy administracji orzekające w niniejszej sprawie uznały, że sytuacja ekonomiczna skarżącego- wbrew jego twierdzeniom- nie jest wyjątkowa i nie ma charakteru losowego. Prowadzenie każdego rodzaju działalności, czy to przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, czy też – tak jak w tym przypadku- stowarzyszenie zajmujące się quasi działalnością gospodarczą, obarczone jest ryzykiem i wiąże się z koniecznością ponoszenia określonych danin publicznych, które w ryzyko to powinny być wliczone. Nie można przenosić na Skarb Państwa kosztów prowadzenia działalności, którą co do zasady Stowarzyszenia prowadzi bądź to non-profit, bądź też w oparciu o taką kalkulację kosztów, które w pełni nie pokrywają finansowania prowadzonej działalności. Skarżący jako jeden z argumentów uzasadniających prowadzenie działalności podaje zastępowanie samorządu terytorialnego w zapewnieniu zdolności lotniska w [...] do przyjmowania statków powietrznych. Stwierdzić jednak należy, że ani ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie zadań własnych gminy, ani też ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym w zakresie zadań publicznych o znaczeniu ponadgminnym, nie przewidują utrzymywania lotnisk, czy też zapewniania im zdolności do przyjmowania statków powietrznych. Nadto, żaden przepis prawa nie pozwala na przekazywanie zadań własnych nałożonych ustawowo na gminę lub powiat na inny, wskazany wprost w ustawie ustrojowej, podmiot prawa, jeśli nie są zagwarantowane środki finansowe na wykonywanie tego zadania. Z przedstawionych przez skarżącego argumentów generalnie wynika zasada nieodpłatnego wykonywania zadań związanych z obsługą lotniska, przyjmującego loty ratownicze, biznesowe, czy też związane z regularnym ruchem lotniczym w sytuacjach awaryjnych ( w razie niepogody). Zrozumiałe jest, w ocenie Sądu, nieodpłatne przyjmowanie lotów ratowniczych, jednakże pozostałe- wbrew temu co twierdzi skarżący- winny zapewniać określone przychody, które następnie winny być przeznaczone na pełne utrzymanie lotniska wraz z opłatami i innymi zobowiązaniami publicznoprawnymi. Zdaniem Sądu, ocena powyższych okoliczności, dokonana przez organy administracji w aspekcie umorzenia opłaty, nie wykracza poza granice przyznanego organom uznania administracyjnego i nie nosi cech dowolności. Podsumowując, można podkreślić, że ulgi w spłacie należności stanowią - aczkolwiek dopuszczone przez ustawodawcę i niezbędne z punktu widzenia kompletności systemu podatkowego - odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania i ponoszenia określonych w ustawach danin publicznoprawnych. Dlatego też równie wyjątkowy charakter muszą mieć okoliczności uzasadniające umorzenie zaległości podatkowych, skutkujące wygaśnięciem zobowiązania podatkowego, co oznacza w istocie rezygnację Skarbu Państwa z należnych mu wpływów. Wbrew twierdzeniom skarżącego, posiada on środki na uiszczenie zaległych opłat a nadto, z dokumentów, które organy poddały analizie nie wynika, że wierzytelności, które Stowarzyszenie posiada u swoich dłużników należą do wierzytelności trudnych lub nieściągalnych. Skarżący nie wykazał, że podejmował działania w celu ich odzyskania, a należna kwota przekracza tę, której umorzenia się domaga. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydana w tej sprawie decyzja wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej i dokonały oceny ważnego interesu podatnika i ważnego interesu publicznego. Organy wskazały, że podmiot obowiązany do uiszczenia opłat nie znalazł się nadzwyczajnej sytuacji finansowej, spowodowanej zdarzeniami, na które nie miał wpływu, a które uzasadniałyby rezygnację z należnych Skarbowi Państwa opłat. Argumenty wskazane przez skarżącego, uzasadniające istnienie ważnego interesu publicznego również nie przekonują do udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań wobec budżetu, albowiem mają one charakter subiektywny i uszczuplają w sposób nieuzasadniony budżet Państwa. Trudna sytuacja podmiotów obowiązanych do ponoszenia różnych danin publicznych nie jest zjawiskiem wyjątkowym i jako taka nie może stanowić uzasadnienia do umorzenia zaległych opłat. Udzielenie ulgi stałoby w sprzeczności z zasadą powszechności ponoszenia obowiązku z tytułu opłat środowiskowych i spowodowałoby przerzucanie kosztów tychże ulg na innych beneficjentów budżetu, w tym podmioty, często będące w podobnej sytuacji finansowej jak skarżący. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).