II SA/Sz 242/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. S. – M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 242/12 odrzucającego skargę kasacyjną D. S. – M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 242/12 oddalającego skargę D. S. – M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z 5 grudnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 242/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę D.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, którego odpis wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej, w trybie zastępczym, w dniu [...] (k. [...]). Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 242/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozpoznając zażalenie D.S. na powyższe orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. w sprawie II OZ 317/14 oddalił złożony środek zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącej. Odpis powyższego orzeczenia został osobiście odebrany przez pełnomocnika skarżącej w dniu [...]. Pismem z dnia [...] (nadanym dnia [...]) D.S. złożyła zażalenie na postanowienie sądu z dnia 25 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W świetle którego przymus adwokacko – radcowski nie dotyczy sytuacji, gdy takiego rodzaju zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić również doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W orzecznictwie zostało podkreślone, że obowiązek obejmujący przymus adwokacko – radcowski określony w art. 194 § 4 ww. ustawy ma charakter bezwzględny, a żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (vide: post. NSA z dnia 15 grudnia 2011 r., II FZ 720/11, publ. LEX nr 1151443). Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 P.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega konwalidacji (vide: post. NSA z dnia 20 marca 2012 r., I OZ 169/12, publ. LEX nr 1125367). W doktrynie zostało zaś wyrażone stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji gdy z treści skargi kasacyjnej/ zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie wynika, że sporządził ją wskazany z imienia i nazwiska pełnomocnik, należący do kategorii osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 ww. ustawy, skarga kasacyjna/ zażalenie podlega odrzuceniu bez uzupełnienia (vide: B. Gruszczyński i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. LEX Wolters Kluwer, 2011r.). W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie zostało w ogóle podpisane, w tym przez żadną z osób wymienionych w powołanym art. 175 § 2, podkreślenia jednak wymaga, że w nagłówku pisma została wskazana wyłącznie skarżąca, ponadto z treści pisma wynika, że zostało ono przez nią zredagowane, na co wskazuje dodatkowo koperta, opatrzona adresem skarżącej, jako nadawcy pisma. W tej sytuacji przyjmując, że zażalenie pochodzi od D.S., sąd odstąpił od wezwania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie, bowiem jego uzupełnienie nie miałoby wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego sąd stwierdził, że złożone zażalenie, jako obarczone nieusuwalnym brakiem związanym z niedopełnieniem obowiązku obejmującego przymus adwokacko – radcowski, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.