II SA/Sz 393/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego R.S. na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od prowadzenia sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżący, jako podstawę wyłączenia podał kierowanie się przez ww. sędziego w szczególności "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego i stosowaniem metod imponderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawnego z okresu reżimu komunistyczno – peerelowskiego w szczególności w sprawach: SA/Sz 2337/02, SA/Sz 2847/02, II SA/Sz 501/08 (II SA/Sz 250/11)". Dotyczy to w szczególności protokołów rozpraw w sprawach: SA/Sz 2337/02 oraz II SA/Sz 501/08 (II SA/Sz 250/11), których treść zaprotokołowana stosownie do instrukcji sędziego NSA Stefana Kłosowskiego, będącego Przewodniczącym składu orzekającego, nie oddawała prawdziwego kontekstu sytuacyjnego zaistniałego na sali sądowej, zaś fakty zaistniałe na sali sądowej były przedstawione w treści protokołów w sposób fałszywy. Ponadto, w ocenie wnioskodawcy, sędzia Stefan Kłosowski stosował "peerelowski pozytywizm prawny" w kwestii zasądzenia kosztów sądowych adwokat T.B., reprezentującej wnioskodawcę w sprawie SA/Sz 2847/02, mimo wniosku skarżącego o niewypłacanie tych kosztów pełnomocnikowi w tej sprawie. Sędzia NSA Stefan Kłosowski w dniu 19 września 2014 r. złożył do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazał, że ze skarżącym R.S. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowania zawartego w art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (por. post. NSA z dnia 31 lipca 2012 r. sygn. akt I OZ 535/12, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.pl). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją przyczyny obligatoryjnego wyłączenia wskazanego sędziego w trybie art. 18 P.p.s.a., jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Z oświadczenia złożonego przez sędziego NSA Stefana Kłosowskiego wynika, że między nim, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłączenie. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie. Ponadto, R.S. w uzasadnieniu wniosku nie wskazał, ani nie udowodnił żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziego w trybie art. 19 P.p.s.a. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego, którego dotyczy złożony wniosek, nie znajduje oparcia w aktach sprawy. W tym względzie należy wyjaśnić, iż fakt udziału ww. sędziego w rozpoznawaniu innych spraw skarżącego, nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Do tak rozumianych powodów nie można zaliczyć zarzucanego przez wnioskodawcę kierowania się przez sędziego "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego" w sprawie o SA/Sz 2337/02, która nie została zarejestrowana w tut. Sądzie. Odnosząc się do powołanego przez skarżącego wadliwie sporządzonego protokołu rozprawy z dnia 11 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 501/08 (II SA/Sz 250/11) należy wskazać, że nie może on stanowić powodu wyłączenia sędziego w innej sprawie, bowiem stronie mającej zastrzeżenia co do treści protokołu, przysługują inne środki prawne przewidziane w procedurze uregulowanej w art. 103 P.p.s.a., z których może skorzystać w sprawie, w której protokół został sporządzony. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że podejmowane przez sędziego, będącego przewodniczącym składu orzekającego, czynności nie uzasadniają żądania wyłączenia tego sędziego od rozpoznania innej sprawy. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5.09.2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, Lewis Nexis, Warszawa 2008 r., s. 173). W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że nie można upatrywać wystarczającej przesłanki wyłączenia sędziego tylko z tej przyczyny, że ten sam sędzia brał udział w rozpoznawaniu innej sprawy z udziałem wnioskodawcy, z której przebiegu ten ostatni nie był zadowolony (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 234/12, opubl. w Lex nr 1166076). Ponadto kwestia przyznania wynagrodzenia przez Sąd adwokat T.B., reprezentującej wnioskodawcę w sprawie SA/Sz 2847/02, wbrew postulatom skarżącego - jest bez znaczenia dla oceny wniosku, skoro w przedmiotowej sprawie R.S. nie jest reprezentowany przez wskazanego pełnomocnika. Reasumując należy wskazać, że skoro skarżący nie wykazał przesłanek z art. 18 i 19 P.p.s.a, a przesłanki te nie wynikają z akt sprawy, zatem brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek R.S. należało oddalić.