II SA/Sz 464/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lipca 2012 r. sprawy ze skargi E. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] r., nr [..] , działając w oparciu o art. 104 § 1 i 2 k.p.a., art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1263), nie stwierdził u E. L. choroby zawodowej –[...] poniżej 60% wartości należnej, wywołanej narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej co najmniej w 30% przypadków stwierdzono na stanowisku pracy przekroczenie najwyższych dopuszczalnych stężeń, wymienionej w poz. 5 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869). W uzasadnieniu organ stwierdził, że E. L. w dniu [...] r. została skierowana przez lekarza medycyny przemysłowej na badania do Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z podejrzeniem choroby zawodowej określonej w poz. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Centrum Leczenia i Profilaktyki , po przeprowadzeniu badań w kierunku opisanej w decyzji choroby zawodowej oraz analizie kart oceny narażenia zawodowego, w dniu [...] r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u E. L. choroby zawodowej. W orzeczeniu tym Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy podał, że E. L. w czasie pracy zawodowej od [...] r. była zatrudniona w Zakładzie Gazowniczym w na stanowiskach : [...] W okresie [...] r. przebywała na urlopach wychowawczych. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] r. została uznana za trwale częściowo niezdolną do pracy. Następnie w dniu [...] r. miała orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy na okres [...] lat. Od [...] r. pozostaje na emeryturze i od tego roku ma także ustalony znaczny stopień niepełnosprawności. Podczas badań E. L. zgłaszała utrzymujące się stale uczucie braku powietrza nasilane w pozycji leżącej, krótki oddech, osłabienie, złą tolerancją wysiłku i trudności w wykonywaniu codziennych czynności. W [...] r. u badanej rozpoznano [...] z powodu zaostrzenia jej objawów była kilkakrotnie hospitalizowana, a od [...] r. jest pod opieką poradni [...] Znajduje się też pod stałą opieką [...] z powodu złożonej, nabytej [...] W [...] r. u E. L. rozpoznano [...] ma też zdiagnozowaną [...] Czterokrotnie miała wykonane [...] . Na podstawie konsultacji [...] stwierdzono : [...] na podstawie badania spirometrycznego – zaburzenia [...] Analiza karty narażenia zawodowego oraz notatek komisji złożonej z Kierownika Działu BHP; Działu Zarządzania Personelem wykazała, że praca E. L. jako [...] r. (t.j. do czasu funkcjonowania klasycznej produkcji gazu) polegała głównie na stałym pobieraniu i analizie próbek ścieków z różnych działów zakładu, oddziałów terenowych. Podczas tej pracy narażenie na czynności szkodliwe w tym [...] czyli poniżej NDS, występowało w momencie poboru próbek i przebywania na wydziałach produkcyjnych (średnio [...] godz. trzy razy w tygodniu). Analizy próbek wykonywane były w laboratorium. Po wyłączeniu szczecińskiej gazowni ( od [...] r.). do zakresu obowiązków E. L. należało [...] Analizy chemiczne wykonywane były w laboratorium i niewątpliwie wiązały się narażeniem na różne czynniki chemiczne (m.in. kwasy :[...] ). Z informacji uzyskanych od Dyrektora Zakładu Gazowniczego wynika, że pomieszczenia laboratoryjne posiadały odrębne i oddzielone od siebie pokoje socjalne, pomieszczenia wagowe oraz analiz chemicznych. Pomieszczenia do analiz chemicznych próbek wyposażone były w dygestoria wraz z wyciągami mechanicznymi a także w gumowe gruszki i i półautomatyczne biurety. Przy przestrzeganiu obowiązujących zasad BHP proces oznaczania THT w paliwie wagowym wiązał się z krótkotrwałym i ograniczonym do minimum wydzielaniem się oparów związków chemicznych. Na stanowisku laboranta nie mierzono zawartości odczynników chemicznych w wydychanym powietrzu. W [...] r. siedmiokrotnie przeprowadzono pomiary na stanowiskach pracy parametrów takich jak : mikroklimat, CO, pył ( nie stwierdzono), hałas, oświetlenie. Istnieją też pomiary zapylenia na stanowiskach pracy w stolarni, spawalni, piecowni i sortowni. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w dalszej części uzasadnienia orzeczenia wskazał, że z definicji [...] rozpatrywanego w kategoriach choroby zawodowej wynika, że do jej rozpoznania niezbędne jest wykazanie, iż w ostatnich 10 latach pracy zawodowej co najmniej w 30% przypadków stwierdzono na analizowanym stanowisku pracy przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń pyłów lub gazów drażniących. W przypadku E. L. , która pracowała do [...] r., przy orzekaniu należy zatem uwzględnić lata pracy [...] r. Organ uznał, że z przedstawionych wyżej informacji wynika, że E.L. nie była w tym czasie narażona na pyły, natomiast nie można dokładnie ustalić wielkości narażenia na gazy drażniące z którymi miała kontakt jako laborantka. Biorąc jednak pod uwagę wszystkie informacje dotyczące narażenia zawodowego i charakter wykonywanej pracy, jednostka orzecznicza I stopnia z przeważającym prawdopodobieństwem uznała, iż przez ostatnie dziesięć lat zatrudnienia stężenia te nie przekraczały NDS. E. L. nie zgodziła się z powyższym orzeczeniem i wniosła o ponowne badanie przez jednostkę orzeczniczą II stopnia. Lekarz rodzinny nie wyraził zgody na przejazd i pobyt w Instytucie Medycyny Pracy W tych okolicznościach, Instytut Medycyny Pracy wydał w dniu [...] r. opinię na podstawie dokumentacji lekarskiej i karty oceny narażenia zawodowego, i stwierdził brak podstaw do rozpoznania etiologii zawodowej[...] . Instytut w opinii podkreśli, że wyniki przedstawionych badań spirometrycznych spełniają kryterium choroby zawodowej, natomiast nie został spełniony drugi warunek definicji, występowania na stanowisku pracy w ostatnich 10 latach pracy zawodowej w co najmniej 30% przypadków przekroczeń najwyższych dopuszczalnych stężeń pyłów lub gazów drażniących. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, że w toku postępowania przeprowadził ocenę narażenia zawodowego, ustalił przebieg pracy czynności wykonywane przez stronę oraz warunki pracy. Przedstawił też rozbieżne stanowiska E. L. i pracodawcy co do warunków pracy. Według E. L. przy podgrzewaniu próbek do temp. 85oC wydzielały się opary kwasów, które spowodowały chorobę, a podczas jej zatrudnienia nie były wykonywane pomiary stężenia kwasów w atmosferze. Natomiast według twierdzeń Dyrektora Spółki Gazownictwa, warunki pracy w laboratorium oraz warunki pobierania próbek nie stwarzały możliwości powstania choroby zawodowej. Pomieszczenia laboratoryjne posiadały odrębne i oddzielone od siebie pokoje socjalne, pomieszczenia wagowe oraz analiz chemicznych, co zapobiegało rozprzestrzenianiu się powstających ewentualnie oparów związków chemicznych. Ponadto pomieszczenia te były wyposażone w dygestoria wraz z wyciągami mechanicznymi, a także gumowe gruszki i półautomatyczne biurety służące do bezpiecznego pobierania odczynników chemicznych. Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, że zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy, za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869), jeżeli zostały wywołane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Z przepisu tego wynika zatem, że w przypadku ustalenia, iż stwierdzona u pracownika choroba jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych, a jednocześnie ocena warunków pracy pozwala stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że praca była wykonywana w warunkach narażających na jej powstanie, istnieje domniemanie związku przyczynowego pomiędzy chorobą zawodową, a warunkami narażającymi na jej powstanie. Organ I instancji wskazał też, że z oceny narażenia zawodowego wynika, iż brak jest jakichkolwiek dowodów np. w postaci pomiarów czynników szkodliwych a strony postępowania podały sprzeczne informacje o narażeniu, których nie można zweryfikować. W tej sytuacji organ stwierdził, że nie można oceny narażenia zawodowego oprzeć na zeznaniach jednej ze stron i tym samym trudno bezspornie i z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, że narażenie takie wystąpiło. Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo – skutkowego między charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, a rozpoznana choroba musi być ujęta w wykazie chorób zawodowych. W przypadku E. L. stwierdzono trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej [...] z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 60% wartości należnej, lecz nie potwierdzono, że była narażona w ostatnich [...] latach pracy na pyły i gazy drażniące powyżej normatywu higienicznego i dlatego uznano, że takie narażenie z wysokim prawdopodobieństwem nie występowało. Z tych względów organ I instancji uznał, brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Odwołanie od tej decyzji wniosła E. L. W ocenie strony decyzja jest krzywdząca. Zarzuciła, że nikt nie wykonywał pomiarów stężenia w powietrzu oparów kwasów żrących. Przez cały dzień pracy za pomocą[...] , przez co wdychała a raczej bezpośrednio wciągała opary do płuc. Nie ma możliwości zbadania stężenia 30% NDS, a wszystkie opinie nie brały tego pod uwagę. Laboratorium mieściło się małym baraczku, w którym okna były zakryte, pomieszczenia były małe, bez żadnych wyciągów wentylacyjnych. Opary osadzały się na szkle laboratoryjnym tworząc biały osad. Po rozpatrzeniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego Organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji i podniósł, że podstawą stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869). Organ drugiej instancji wskazał, że jednostki orzecznicze tj. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy nierozpoznały u E. L. choroby zawodowej. WOMP ustalił, że E. L. choruje na przewlekłe [...] rozpoznane w [...] r., a wartość FEV1 w tym czasie wynosiła 36% wartości należnej. W momencie rozpoznania choroby E. L. pracowała jako laborant w narażeniu na gazy drażniące, jednak wielkość tego narażenia z przeważającym prawdopodobieństwem nie przekraczała NDS. Narażenie na zapylenie (pył węglowy) występowało w okresach[...] . czyli do [...] lat przed rozpoznaniem choroby i dotyczyło jedynie momentów pobierania próbek do badań laboratoryjnych a nie ciągłej pracy w zapyleniu. Nie został więc spełniony warunek dotyczący narażenia zawodowego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podkreślił, że zgodnie z § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, wyżej wskazane jednostki orzecznicze są właściwe do rozpoznania chorób zawodowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, orzeczenia lekarskie jednostki właściwej do rozpoznania chorób zawodowych mają charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nimi związany (vide wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r. sygn. art. II OSK 1078/06; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 maja 2010 r., sygn.akt IV SA/GL 876/09). Odnosząc się do stanowiska odwołującej się, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy warunkami pracy a powstaniem choroby organ uznał, iż wynika on z subiektywnego przekonania strony, lecz nie jest oparty o wiedzę medyczną. Zgodnie z definicją wskazaną w załączniku do cytowanego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, jednym z warunków koniecznych do uznania przewlekłego [...] , jest stwierdzenie trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej pierwszosekundowej płuc /FEV 1) poniżej 60% wartości należnej. Drugim warunkiem, jest wystąpienie na stanowisku pracy co najmniej 30% przypadków przekroczeń najwyższej dopuszczalności stężeń pyłów lub gazów drażniących. W niniejszej sprawie nie został spełniony drugi warunek i w tych okolicznościach brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. E. L. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczyła, że nie zgodziła się z decyzją organu II instancji. Skarżąca podniosła, że od [...] r. wykonywała tylko analizy gazu na zawartość THT. Przy ich wykonywaniu musiała się nachylać nad[...] . W normie nie ma wskazań w jaki sposób można było się zabezpieczyć przed oparami. Dlatego wszystkie opary wdychała a to spowodowało chorobę. Przez [...] lat nikt nie wykonywał żadnych pomiarów stężeń oparów. Wprawdzie laboratorium już nie istnieje, ale w ocenie skarżącej istnieje możliwość dokonania pomiaru stężenia oparów gazu, a wyniki tego pomiaru będą odzwierciedlały ówczesne narażenie. Wskazała też, że przez prawie dwa lata kolejne instytucje spisują jedne orzeczenie od drugiego łącznie z nieprawdziwymi danymi (pomiaru klimatu, pobierania próbek ścieków) po [...] r. Nikt nie próbuje zgłębić tego zagadnienia, działając na szkodę strony. Skarżąca domaga się uznania Jej choroby za chorobę zawodową. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym oraz prawem procesowym. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło ustalenia charakteru schorzenia zdiagnozowanego u skarżącej E. L. w kontekście choroby zawodowej wymienionej w poz. 5 Wykazu chorób zawodowych określonego w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z 30 sierpnia 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869). Postępowanie to wymagało również uwzględnienia przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r., nr 21, poz. 84 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 2351 Kodeksu pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Z przepisu tego wynika, że aby określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych, a po drugie, winno być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku pracy zainteresowanej albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Podkreślić też należy, że istotne dla rozpoznania choroby zawodowej jest nie tylko wystąpienie objawów chorobowych ale ich związek z narażeniem na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest więc wykazanie ścisłego związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi. Przy czym jak stanowi to art. 2352 Kodeksu pracy, rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych. Na podstawie art. 237 § 1 pkt 3 – 6 i § 11 kodeksu pracy Rada Ministrów w dniu 30 czerwca 2009 r. wydała rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869). Dla rozpoznania choroby zawodowej określonej w pozycji 5 – [...] należy ustalić, że spowodowało ono trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 60% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej co najmniej w 30% przypadków stwierdzono na stanowisku pracy przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń. Okres, w którym wystąpiły udokumentowane objawy chorobowe pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym nie może przekroczyć 1 roku. Wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych określa sposób postępowania przy rozpoznawaniu danej jednostki chorobowej. Postępowanie to toczy się w trybie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a wskazane rozporządzenie stanowi tylko jego uzupełnienie. Zgodnie z § 8 cyt. rozporządzenia decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje właściwy ze względu na siedzibę zakładu inspektor sanitarny, na podstawie materiału dowodowego, w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organy administracyjne obu instancji nie uchybiły przedstawionym wymogom proceduralnym. W szczególności w sposób właściwy został zebrany i oceniony materiał dowodowy niezbędny do właściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Na dowody te składają się w szczególności : orzeczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] r., orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w z dnia [...] ,r. oraz karta oceny narażenia zawodowego. Zgodnie z § 8 cyt. rozporządzenia i z utrwalonym orzecznictwem Sądów administracyjnych, które Sąd w niniejszym składzie podziela, warunkiem koniecznym do stwierdzenia przez organy inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe jednostki medyczne wymienione w § 5 rozporządzenia. Orzeczenia tych jednostek medycznych są wiążące dla organów inspekcji sanitarnych, które nie są uprawnione do ich kontroli merytorycznej, ani też dokonywania własnych ustaleń prowadzących do odmiennego rozpoznania jednostki chorobowej (vide wyrok NSA z 5 stycznia 2007 r., II OSK 1078/06, wyrok NSA z 12 maja 2010 r. II OSK 335/10). W rozpoznawanej sprawie dwie właściwe jednostki orzecznicze stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u skarżącej. Z opinii tych wynika, że skarżąca choruje na przewlekłe [...] które zostało rozpoznane w [...] r., a wartości FEV1 kształtowały się następująco : rok [...] wartości należnej. Dane te – jak wynika to z opinii – świadczą o trwałym upośledzeniu sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej 60% wartości należnej. Stwierdzone upośledzenie sprawności [...] stanowi tylko jeden z warunków uznania tego schorzenia za chorobę zawodową. Nie został jednak spełniony drugi warunek określony w pkt 5 załącznika do wykazu chorób zawodowych, tj. wystąpienie na stanowisku pracy w ostatnich latach pracy zawodowej w co najmniej 30 % przypadków przekroczeń najwyższych dopuszczalnych stężeń pyłów lub gazów drażniących. Dlatego stwierdzono brak podstaw do rozpoznania etiologii zawodowej przewlekłego [...] W ocenie Sądu, brak jest podstaw do kwestionowania wydanych orzeczeń lekarskich. Opinie uprawnionych jednostek medycznych nie budzą wątpliwości, są jasno, logicznie sformułowane oraz właściwie uzasadnione z punktu wymogów rozporządzenia, jak i przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Dokonując oceny narażenia na pyły lub gazy w środowisku pracy, organy orzekające dokonały szczegółowej analizy karty oceny narażenia zawodowego, twierdzeń skarżącej oraz pracodawcy w zakresie warunków pracy. W sytuacji, gdy w okresie ostatnich dziesięciu lat pracy skarżącej tj. w latach [...] nie dokonywano badań w miejscu jej pracy stężeń pyłów i gazów drażniących, to za racjonalne uznać należy stanowisko organów inspekcji sanitarnej, że pomimo stwierdzenia trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVI) poniżej wartości 60%, narażenie na pyły i gazy drażniące powyżej 30% normatywne z wysokim prawdopodobieństwem nie występowało. Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy i ocenionej przez organy wynika, że w okresie [...] lat pracy skarżącej w laboratorium przeprowadzono pomiary mikroklimatu, tlenku węgla, hałasu, natężenia oświetlenia, pyłu nie stwierdzono. W tych okolicznościach, brak dowodu z badań dotyczących stężeń gazów drażniących przy jednoczesnej prawidłowej ocenie środowiska pracy dokonanej w oparciu o kartę oceny narażenia zawodowego, posiadaną wiedzę wynikającą z opinii jednostek orzeczniczych, nie daje podstaw do przyjęcia, że w zaskarżonej decyzji błędnie ustalono brak podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej wymienionej w pkt 5 załącznika do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Odnosząc się do twierdzeń zawartych w skardze, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy warunkami pracy a powstałym schorzeniem, zdaniem Sądu wynikają one z subiektywnego przekonania strony, lecz nie są poparte dowodami. W tym stanie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.