II SA/Sz 567/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 25 kwietnia 2017 r. K. K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. cofającą zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży udzielone zezwoleniem Wójta Gminy Nr [...] z dnia [...] r. Do skargi załączony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik podał, że w dniu [...] r. za pośrednictwem poczty nadał skargę na przedmiotową decyzję Kolegium, jednakże w dniu [...] r. przesyłka została mu zwrócona z adnotacją, że adresat pod podanym adresem nie zamieszkuje. Pełnomocnik wyjaśnił, że przesyłka została nadana na stary adres Kolegium, tj. [...]. Powyższe wynikało z faktu, iż pełnomocnik chcąc upewnić się co do adresu organu sprawdzał go poprzez strony internetowe, jednakże strona Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ładowała się, w związku z czym skorzystał z takich stron jak [...] na których pojawiał się adres [...]. Pełnomocnik pokreślił, że nie był w stanie otworzyć oficjalnej strony organu, skutkiem czego posłużył się innymi dostępnymi źródłami adresowymi. W szczególności widząc, w wynikach wyszukiwania adres z BIP nie powziął żadnych wątpliwości co do prawidłowości adresu. Z tych względów nie można zarzucić mu niedbalstwa, gdyż podjął niezbędne czynności celem ustalenia prawidłowego adresu organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. i wraz z nim strona dokonała czynności, których nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie, kryterium należytej staranności jest podwyższone, gdyż profesjonalny pełnomocnik posiada stosowne przygotowanie i znajomość procedur, zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (postanowienie NSA z 24 marca 2009 r., II OZ 256/09, LEX nr 574453). Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (postanowienie NSA z 9 czerwca 2011 r., I OZ 402/11). Jako uzasadnioną przyczynę niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia skargi pełnomocnik podał brak możliwości ustalenia adresu Kolegium, z uwagi na nieładowanie się strony internetowej organu oraz fakt, że na innych stronach jak np. [...] pojawiał się adres [...]. W ocenie Sądu z przedstawionej przez pełnomocnika argumentacji, nie wynikają okoliczności świadczące o niezawinionym uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja na pierwszej stronie opatrzona była pieczęcią organu z prawidłowym adresem, tj. [...]. W tej sytuacji nie sposób uznać za poprawny argument, pełnomocnika, że musiał ustalać w internecie adres organu. Również fakt, że skorzystał z adresu znajdującego się na stronie internetowej, prowadzonej przez inny podmiot niż organ, nie może przemawiać za brakiem winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik miał bowiem możliwość zweryfikowania adresu organu, zapoznając się z treścią decyzji. Jak przyjmuje się w judykaturze, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy błędne zaadresowanie skargi, jeżeli strona prawidłowo została pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi. (post. NSA z dnia 30 maja 2012 r. sygn.. akt I OZ 399/12, z 14 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 1046/14). W tej sytuacji uwzględnienie wniosku nie jest możliwe, bowiem pełnomocnik nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Uwzględniając powyższe, Sąd postanowił jak na wstępie.