II SA/Sz 69/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] r. D. B. nadał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stypendium szkolnego. Przedmiotowa skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 8 grudnia 2016 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II w dniu 16 grudnia 2016 r., skarga ta została przesłana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, o czym poinformowano stronę skarżącego. W dniu 18 stycznia 2017 r. powyższa skarga już w prawidłowym trybie wpłynęła do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a)., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 15 listopada 2016r., co znajduje odzwierciedlenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy. Tak więc termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął z dniem 15 grudnia 2016 r. Skarżący nadał skargę w placówce pocztowej, adresując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 7 grudnia 2016 r. Jednakże dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, bowiem na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 § 2 k.p.a., zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jak już wskazano, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r. oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z dnia 2 października 2009 r., sygn. akt II FSK 1664/08, postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie skarga na przedmiotową decyzję Kolegium wniesiona została w dniu 16 grudnia 2016 r., gdyż tego dnia została przekazana przez tutejszy Sąd organowi według właściwości. Oznacza to, że pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia strona skarżąca uczyniła to z uchybieniem 30-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął bezskutecznie z dniem 15 grudnia 2016 r. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.