II SA/Sz 706/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 4 listopada 2009r., sygn. akt II SA/Sz 1072/09 po rozpoznaniu sprawy ze skargi T.P. uchylił zaskarżoną przez nią decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej. Powodem uchylenia decyzji organu II instancji były stwierdzone przez Sąd naruszenia prawa procesowego oraz materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z [...]na podstawie art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2006 Nr 122, poz. 851, zm. Dz. U. 2009 Nr 20, poz. 106), nie stwierdził u T.P. choroby zawodowej [...] albo jej następstw, wymienionej w poz. 26 pkt 7 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że T.P. w dniu [...] r. zgłosiła podejrzenie choroby zawodowej do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, który dnia [...] r. skierował wnioskodawczynię do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...]. Z wywiadu przeprowadzonego przez jednostkę orzeczniczą wynikało, że T.P. w [...] r. urodziła dziecko z cechami [...] natomiast w [...] r. była hospitalizowana z rozpoznaniem [...]. Jednostka orzecznicza na podstawie przeszłości chorobowej T.S. stwierdziła że, fakt zarażenia [...] z następowym urodzeniem dziecka z zespołem [...] nie budzi wątpliwości. Kliniczne formy objawowe [...] o charakterze przemijającym. U pacjentki takich objawów nie stwierdza się, natomiast aktualne dolegliwości somatyczne zgłaszane przez pacjentkę nie mają związku z zarażeniem [...] w przeszłości. [...] jest zarażeniem oportunistycznym, w 90% bezobjawowym i ludzie zarażają się poprzez zjedzenie cyst lub oocyt [...] w surowym mięsie lub w niemytych owocach lub warzywach, więc trudno tę chorobę rozpatrywać w kategoriach choroby zawodowej. W związku z powyższym jednostka orzecznicza I stopnia uznała brak podstaw do rozpoznania u T.P. choroby zawodowej, co stwierdzono w wydanym orzeczeniu lekarskim Nr [...] r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w poz. 26 pkt 7 wykazu chorób zawodowych. T.P. odwołała się od w/w orzeczenia i organ skierował ją do Katedry i Kliniki Chorób Zakaźnych i Hepatologii PAM w [...], gdzie po przeprowadzeniu badań lekarskich i analizie otrzymanej dokumentacji stwierdzono przewlekłe zakażenie [...] ale bezobjawowe. Jednostka orzecznicza II stopnia zaznaczyła, że pierwotniak ten jest drobnoustrojem oportunistycznym, wywołującym objawy chorobowe w przypadku braku odporności. Drogi zakażenia tym pierwotniakiem są dla ludzi zdefiniowane jako: pokarmowa, wrodzona i jatrogenna. U pacjentki do zakażenia musiało dojść drogą najczęstszą, tzn. pokarmową, poprzez spożycie niedogotowanego lub surowego mięsa lub niemyte owoce. Jednostka orzecznicza II stopnia uznała, że fakt pracy z odchodami kocimi nie jest zagrożeniem, jeśli stosuje się odzież ochronną (głównie rękawice), a te zostały wymienione wśród środków profilaktycznych, dostępnych w miejscu pracy. Ponadto opisuje się mały związek zakażeń tym pierwotniakiem z hodowaniem kotów, np. w warunkach domowych. Zakażenie [...] ma związek z nawykami żywieniowymi oraz higieną żywności. Dla pacjentki więc zakażenie to nie było związane z wykonywaną pracą. W związku z powyższym, jednostka orzecznicza II stopnia dnia [...] r. wydała orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Organ I instancji rozpatrując sprawę przeprowadził ocenę narażenia zawodowego i stwierdził, że T.P., pracowała na stanowisku dozorcy domowego w Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej przez okres [...] lat i w związku z wykonywaną pracą była narażona na kontakt z odchodami kotów i szczurów. Z przeprowadzonej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oceny narażenia zawodowego wynika, że T.P. w związku z wykonywaną pracą była narażona na kontakt z odchodami zwierząt, jednakże jednostka orzecznicza II stopnia uznała, że zakażenie [...] nie było związane z wykonywaną pracą. T.P. odwołała się od decyzji organu I instancji do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] podnosząc, że jej stan zdrowia oraz warunki w jakich pracowała uzasadniają stwierdzenie, że zachorowała na [...] pracując jako [...] w Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w [...]. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że z ustaleń dokonanych przez jednostkę orzeczniczą wynikało, iż T.P. w okresie od [...]. pracowała jako [...] w Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej w [...], a do jej obowiązków należało sprzątanie budynków, klatek schodowych i piwnic, utylizowanie odchodów kocich i szczurzych. W [...] roku urodziła zdrowe dziecko, syna, natomiast w [...]r. urodziła dziecko płci żeńskiej z cechami [...] pod postacią [...]. W [...] r. była hospitalizowana z powodu [...] w Klinice Chorób Zakaźnych PAM w [...]. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po dokonaniu analizy zebranej dokumentacji i posługując się treścią przepisów art. 2351 i art. 2352 Kodeksu pracy, oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) stwierdził, że kluczowe dla rozpoznania choroby zawodowej jest wystąpienie objawów chorobowych oraz związek wystąpienia w/w objawów z ekspozycją na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Za chorobę zawodową można uznać tylko wybrane schorzenia spełniające określone kryteria formalne i medyczne. Organ odwoławczy wyjaśnił, że rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia. Oznacza to, że nie każda jednostka chorobowa, może zostać uznana za chorobę zawodową. W niniejszym przypadku ten warunek formalny nie został spełniony, bowiem jednostka orzecznicza medycyny pracy, w obecnym stanie zdrowia T.P. nie stwierdziła objawów chorobowych typowych dla zakażenia i rozwiniętej choroby pod postacią [...], co jest niezbędne dla uznania związku powstałych objawów chorobowych z narażeniem w środowisku pracy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] we własnym postępowaniu administracyjnym, dokonał oceny narażenia zawodowego na podstawie analizy zebranej dokumentacji w sprawie choroby zawodowej T.P. w związku z odwołaniem od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] i na podstawie zebranej dokumentacji stwierdził, iż odwołująca się w okresie pracy zawodowej mogła być narażona od [...] roku podczas pracy na stanowisku dozorcy domowego w Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej w [...] na odchody kocie i szczurze i mogący się w nich znajdować pierwotniak [...]. Kryterium medyczne oznacza konieczność stwierdzenia symptomów określonych i charakterystycznych dla choroby zawodowej. Stwierdzane u T.P. objawy wykluczają ich zawodowe pochodzenie. Tą ugruntowaną w medycynie pracy prawidłowość potwierdziła w swym orzeczeniu jednostka medycyny w myśl przepisu § 5 ust. 3 cyt. rozporządzenia, właściwa do rozpoznawania chorób zawodowych. T.P. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję organu II instancji z dnia [...]r. wskazując w uzasadnieniu, że rzeczą organów było ustalenie, czy: 1. toksoplazmoza jest chorobą wymienioną w wykazie chorób zawodowych 2. czy u skarżącej wystąpiło to schorzenie albo jego następstwa 3. czy bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem można stwierdzić, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Nie budziło wątpliwości zarówno Sądu jak i organów orzekających w sprawie, że [...] jest chorobą pasożytniczą. Poza sporem było również i to, że zarówno jednostka orzecznicza I stopnia jak i jednostka orzecznicza II stopnia stwierdziły u T.P. [...] oraz nie stwierdziły występowania następstw tej choroby. W ocenie Sądu, zarówno w orzeczeniach wydanych przez jednostki orzecznicze jak i w decyzjach organów inspekcji sanitarnej obu instancji, istnieje szereg wątpliwości, których organ nie wyjaśnił, a które mogły mieć wpływ na prawidłową ocenę stanu zdrowia skarżącej oraz związku przyczynowego pomiędzy stwierdzonym u skarżącej schorzeniem a warunkami w środowisku pracy. W przekonaniu Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy był niewystarczający do wydania decyzji orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Sąd zauważył, że jednostka orzecznicza II stopnia w istocie stwierdziła u T.P. bezobjawową formę [...]. Załącznik do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych w poz. 26 stanowi, że do chorób zawodowych zalicza się choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa. Oznacza to, że chorobą zawodową są albo choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa i w tym kierunku organ winien prowadzić postępowanie. Skoro jednostki orzecznicze uznały toksoplazmozę za chorobę pasożytniczą, jednakże nie uznały jej u skarżącej za chorobę zawodową z uwagi na jej bezobjawową formę, to winny wyjaśnić, czy bezobjawowa forma tej choroby pozwala w istocie stwierdzić, czy u skarżącej choroba ta w istocie nie występuje, czy też występuje, lecz nie wywołała żadnych związanych z tą chorobą następstw. Wyjaśnienia wymagało nadto kategoryczne rozstrzygnięcie przez organy kwestii warunków pracy w który była zatrudniona skarżąca w latach [...] w charakterze dozorcy, m.in. utylizując w ramach powierzonych obowiązków odchody kocie i szczurze. W opiniach orzeczniczych nie wyklucza się innej drogi zakażenia aniżeli pokarmowa, jednakże przy spełnieniu pewnych warunków. Tej okoliczności organ w sposób jednoznaczny nie ustalił i nie przeprowadził postępowania dowodowego w kierunku chociażby wyposażenia dozorców zatrudnionych w Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w [...] latach [...] w odzież ochronną. Lakoniczne oświadczenie skarżącej zawarte w dokumentach dotyczących przebiegu zatrudnienia i oceny narażenia zawodowego nie jest w tym zakresie wystarczające. Należałoby w tym zakresie skorzystać z innych środków dowodowych, w tym dowodów z dokumentów, z zeznań świadków, czy przesłuchania strony. Sąd zobowiązał organ odwoławczy do uzupełnienia postępowania dowodowego w taki sposób, by móc jednoznacznie rozstrzygnąć wątpliwości zarówno co do schorzenia skarżącej jak i warunków pracy, w których była zatrudniona. W tym celu niezbędne będzie zasięgnięcie opinii uzupełniającej jednostki orzeczniczej, zbadanie kwestii wyposażenia w środki ochrony skarżącej ze szczególnym zwróceniem uwagi na ochronę przez zakażeniem pasożytami wywołującymi [...]. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy choroby zawodowej T.P. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]r. w przedmiocie nie stwierdzenia u skarżącej T.P. choroby zawodowej. Organ II instancji wyjaśnił, że zastosował się do wskazówek wyrażonych w orzeczeniu Sądu z dnia [...]r. i w celu uzupełnienia dokumentacji dowodowej zwrócił się do [...] Akademii Medycznej Katedry i Kliniki Chorób Zakaźnych i Hepatologii oraz do Urzędu Miasta w [...] (pracodawcy skarżącej w okresie od [...]). Po przeanalizowaniu całej dokumentacji dowodowej zebranej w powyższej sprawie organ II instancji stwierdził, że jednostka orzecznicza II stopnia tj. Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii [...] Akademii Medycznej w [...] w uzupełniającym orzeczeniu z dnia [...] r. do orzeczenia lekarskiego nr [...]r. nie powiązała u badanej T.P. zakażenia [...] z wykonywaną pracą dozorcy. Ocena narażenia zawodowego, która opisuje narażenie na kontakt z [...] zawarta w odchodach kota nie jest równoznaczna z przyznaniem zakażenia [...] drogą wziewną za prawdopodobną lub wysoce prawdopodobną. W ocenie orzekającego lekarza specjalisty chorób zakaźnych w omawianym przypadku zachorowanie na [...] przez T.P. nie ma związku ze sprzątaniem odchodów kotów. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] odnosząc się udostępnionej dokumentacji z Urzędu Miejskiego w [...] dotyczącej spraw kadrowych T.P. z lat [...], wyjaśnił, że wprawdzie nie ma bezpośredniego dokumentu potwierdzającego, że środki ochronny indywidualnej były przez nią odbierane, jednak znajdują się dokumenty potwierdzające, że była ona zapoznawana na zajmowanym stanowisku pracy dozorcy z zasadami bhp, odbywała w tym zakresie szkolenia oraz w dniu [...] r. złożyła pisemne oświadczenie w którym zobowiązała się do używania zgodnie z przeznaczeniem narzędzi urządzeń i środków ochrony osobistej. Zgodnie z załącznikiem nr [...] do umowy o pracę z dnia [...] r. zatytułowanym "Zasady zatrudnienia i zakres obowiązków dozorcy", T.P. w czasie wykonywanych czynności dozorcy domowego była zobowiązana do zachowania zasad higieny. Pracodawca kierował T.P. na badania lekarskie oraz przeprowadzał szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że istotą omawianej sprawy jest fakt, że do zakażenia [...] dochodzi drogą pokarmową w następstwie spożycia zarażonego surowego lub półsurowego mięsa a nie drogą wziewną. Organ wskazał, że wydając decyzję w sprawie choroby zawodowej związany jest orzeczeniami lekarskimi wydanymi przez jednostki orzecznicze medycyny pracy. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego odwoławczego pełnomocnik strony nie skorzystał z możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105 poz. 869) do postępowań w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób, wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy tego rozporządzenia, z tym że czynności dokonane w toku wszczęcia postępowań pozostają skuteczne. W tych warunkach organ odwoławczy uznał, że zarzuty odwołania są bezzasadne. T.P., reprezentowana przez adw. M.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, będących podstawą wydania przedmiotowej decyzji, polegający na uznaniu przez organ braku związku pomiędzy pracą skarżącej a pozostawieniem przez nią w stałym kontakcie z odchodami kotów i gryzoni, oraz że samo sprzątanie nie może stanowić drogi infekcji. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 77 §1 Kpa poprzez dokonanie dowolnej i swobodnej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie, oraz naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 2351 Kodeksu pracy, poprzez dokonanie dowolnej interpretacji oceny warunków pracy, które w ocenie skarżącej miały wpływ na wystąpienie choroby zawodowej. Reasumując skarżąca stwierdziła, że kolejna decyzja wydana przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] ponownie bezzasadnie utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wynikające z treści decyzji z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 przywołanego przepisu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem i to zarówno w zakresie przepisów postępowania administracyjnego, jak i przepisów prawa materialnego, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd pragnie także zauważyć, że w niniejszej sprawie odpowiednie zastosowanie ma także przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Powyższy przepis art. 153 P.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Oznacza to, iż obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie i sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym do tego trybie (patrz. także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 stycznia 2010r., sygn. akt I SA/Ke 524/09, opublikowane w bazie orzeczeń LEX nr 559454). Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, że w okolicznościach niniejszej sprawy stan prawny i okoliczności faktyczne nie zmieniły się i nie budzą wątpliwości, Zgodnie z treścią uzasadnienia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2009r., sygn. akt II SA/Sz 1072/09, należy wskazać, że zarówno Sąd jak i organy orzekające w niniejszej w sprawie, przyjęły że [...] jest chorobą pasożytniczą. Poza sporem było również i to, że zarówno jednostka orzecznicza I stopnia jak i jednostka orzecznicza II stopnia stwierdziły u T.P. [...] oraz nie stwierdziły występowania następstw tej choroby. Okoliczności wymagające uzupełnienia przez organ odwoławczy dotyczyły wyjaśnienia, wątpliwości, które mogły mieć wpływ na prawidłową ocenę stanu zdrowia skarżącej oraz związku przyczynowego pomiędzy stwierdzonym u skarżącej schorzeniem a warunkami w środowisku pracy. Skoro jednostki orzecznicze uznały toksoplazmozę za chorobę pasożytniczą, jednakże nie uznały jej u skarżącej za chorobę zawodową z uwagi na jej bezobjawową formę, to konieczne było także wyjaśnienie, czy bezobjawowa forma tej choroby pozwala stwierdzić, czy u skarżącej choroba ta w istocie nie występuje, czy też występuje, lecz nie wywołała żadnych związanych z tą chorobą następstw. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r. nie wyjaśnił sytuacji, której nie należało wykluczyć, że istnieje inna droga zakażenia aniżeli pokarmowa, jednakże przy spełnieniu pewnych warunków. Organ odwoławczy winien był także uzupełnić postępowanie dowodowego w taki sposób, by móc jednoznacznie rozstrzygnąć wątpliwości zarówno co do schorzenia skarżącej jak i warunków pracy, w których była zatrudniona. Niezbędne było zasięgnięcie opinii uzupełniającej jednostki orzeczniczej, zbadanie kwestii wyposażenia w środki ochrony skarżącej ze szczególnym zwróceniem uwagi na ochronę przez zakażeniem pasożytami wywołującymi [...]. Dokonując analizy akt sprawy Sąd stwierdza, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wypełnił zalecenia wynikające z treści w/w uzasadnienia wyroku z dnia [...] Zwrócił się bowiem w kwestiach wymagających doprecyzowania do podmiotów, w gestii których pozostawało wypowiedzenie się co do brakującej części dokumentacji dowodowej. Organ orzeczniczy wydał w dniu [...]r. uzupełnienie do orzeczenia lekarskiego nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W opinii tej stwierdzono, że fakt wykonywania obowiązków pracowniczych poprzez sprzątanie odchodów kocich i szczurzych a potwierdzonym zakażeniem u skarżącej chorobą zakaźną w postaci [...], nie pozostaje w związku przyczynowym, a więc nie jest chorobą zawodową. W oparciu o to orzeczenie oraz uzupełniony materiał dowodowy dotyczący warunków pracy skarżącej, organ II instancji wydał decyzję z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]r. Z uzasadnieniu decyzji wynika, że na podstawie dowodów zebranych w sprawie, w tym także tych uzupełnionych wskutek wyroku Sądu należy przyjąć, że skarżąca odbywała szkolenia w zakresie BHP, zobowiązała się do używania odzieży ochronnej, używania narzędzi pracy zgodnie z ich przeznaczeniem, została zapoznana z zasadami BHP na stanowisku dozorcy, świadczy o tym dokumentacja dostarczona przez Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w [...], w którym skarżąca pracowała w latach [...]. Ocena narażenia zawodowego, które opisuje narażenie na kontakt [...] znajdujących się w odchodach kota nie jest równoznaczna z przyznaniem zakażenia [...] drogą wziewną za prawdopodobną lub wysoce prawdopodobną. Zachorowanie przez T.P. na tą chorobę nie pozostaje w związku przyczynowym ze sprzątaniem tych odchodów w ramach obowiązków zawodowych. Do zakażenia [...] dochodzi najczęściej przez zaniedbania higieniczne przy spożywaniu posiłków tj. zjedzenie zakażonego mięsa surowego lub niedogotowanego, zjedzenie zakażonych nie umytych owoców lub warzyw, zarażenie przez przeszczep, transfuzję krwi lub wszczepienie. Zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy, który stanowi, że za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących na stanowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Zatem zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy choroba [...] występująca bezobjawowo u skarżącej nie pozostaje w związku przyczynowym z pracą na stanowisku dozorcy. Sąd pragnie zauważyć, że w świetle przyjętego przez sądy administracyjne stanowiska wydane w sprawie orzeczenie lekarskie jednostki właściwej do rozpoznania chorób zawodowych, dotyczy wiedzy specjalnej i ma charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nim związany. Związanie to powoduje niemożność podjęcia przez organ inspekcji sanitarnej samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Związanie to wynika z tego, że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organy administracji są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, iż rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich (wyrok NSA z 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 1078/06; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 1078/06, Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt IV SA/Gl 876/09 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA). W niniejszej sprawie dla potrzeb rozpoznania wniosku T.P. o stwierdzenie choroby zawodowej, wydane zostały stosowne orzeczenia lekarskie, uzupełnione wskutek wyroku Sądu z dnia 4 listopada 2009r. Zebrane zostały także dokumenty dotyczące przebiegu zatrudnienia i czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy skarżącej. Dowody w tym zakresie również były uzupełnianie przez organ II instancji na skutek wyroku Sądu z dnia 4 listopada 2009r. Powyższe dowodzi, że w sprawie, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, organy podjęły wszelkie niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, biorąc pod uwagę definicję prawną choroby zawodowej, jako zachorowanie, które pozostaje w związku przyczynowym z pracą oraz dokonały oceny wystąpienia przesłanek stwierdzenia choroby zawodowej, w świetle całości materiału dowodowego (por. art. 80 K.p.a.), jak również zachowały określony w rozporządzeniu tryb postępowania, wymagany przy ustalaniu choroby zawodowej, a dokonana przez nie ocena znajduje oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. W świetle dokonanych wyżej ustaleń i wywodów nie sposób podzielić stanowiska skargi, że organ odwoławczy błędnie przyjął ustalenia faktyczne, będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji oraz dowolnie ocenił zebrany materiał dowodowy oraz dokonał dowolnej interpretacji art. 2351 Kodeksu pracy. W opinii Sądu po uzupełnieniu materiału dowodowego organ odwoławczy zbadał wszechstronnie okoliczność narażenia T.P. na chorobę [...], co wynika z przeprowadzonego dochodzenia epidemiologicznego, dlatego brak jest podstaw do poglądów zaprezentowanych przez skarżącą. Sąd jednocześnie wskazuje, że istniała możliwość obalenia stanowiska organów, opartego na wynikach badań jednostek orzeczniczych lekarskich, poprzez przedstawienie przeciwdowodów, które wskazywałyby, że czynniki związane z wykonywaniem pracy w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej miały wpływ na powstanie bądź wywołały chorobę zawodową oraz związanych z tym następstw. Okoliczności takich w sprawie nie wykazano, a zatem zarzuty skargi okazały się bezzasadne. W konkluzji należy uznać, iż organ odwoławczy prawidłowo zinterpretował i zastosował obowiązujące w tej sprawie przepisy prawa oraz ocenił zgromadzony materiał dowodowy, a w konsekwencji przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie naruszył przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, jak również prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).