II SA/Sz 743/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1412 z późniejszymi zmianami), art. 2351 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1666 z późniejszymi zmianami), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1367) po rozpatrzeniu zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej u M. K. ur. [...] r. nie stwierdził choroby zawodowej w postaci przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy - [...], wymienionej w pozycji nr [...] pkt [...] wykazu chorób zawodowych, określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych, wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1367). Powyższe orzeczenie organu I instancji zostało doręczone M. K. w dniu 22 marca 2017 r. wraz z pouczeniem o przysługującym odwołaniu, które składa się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. w terminie 14 dni. M. K. pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 kwietnia 2017 r. złożył odwołanie od decyzji. Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...]. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 i 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 12 ust. 2, art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 1412) po zapoznaniu się z odwołaniem M. K. z dnia 7 kwietnia 2017r. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. nr NHP- [...]/1/17 z dnia [...]. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Natomiast powołując się na treść art. 57 § 1 Kpa organ wskazał, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Ponadto zgodnie z art. 57 § 5 termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za poświadczeniem przedłożenia, do organu administracji publicznej, 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym, 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej, 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku, 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. W przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ na podstawie art. 134 Kpa stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W niniejszym przypadku, biorąc pod uwagę datę 22 marca 2017r., w której została doręczona decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Stargardzie nr [...] z dnia [...]., oraz datę nadania odwołania, 18 kwietnia 2017r., organ II instancji stwierdził, że zostało ono wniesione trzynaście dni po upływie ustawowego terminu. Na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...]. nr [...] Skarżący M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący przyznał, że termin do złożenia odwołania od decyzji [...] z dnia [...]. wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. upłynął w dniu 5 kwietnia 2017r. Jako przyczyną usprawiedliwiającą niedochowanie terminu strona wskazała, że jest [...] która codziennie musi korzystać z pomocy osób trzecich w załatwianiu elementarnych spraw życia codziennego. Na krótkich dystansach w domu porusza się przy pomocy [...], a na dłuższych musi korzystać [...], stąd mieszkając [...] ma ograniczoną możliwość kontaktu ze światem zewnętrznym (w tym między innymi wysyłania korespondencji pocztowej). Uniemożliwiło to stronie na osobiste wniesienie odwołania na poczcie listem poleconym, stąd musiał skorzystać z pomocy sąsiada, który omyłkowo wysłał odwołanie listem zwykłym, wrzucając korespondencję do osiedlowej skrzynki pocztowej, która została opróżniona najprawdopodobniej kilka dni po jej wysłaniu. W rezultacie czego PPIS w [...] otrzymał go 13 dni po terminie. Skarżący wskazał również, że przy pisaniu pism z racji pogarszającego się stanu zdrowia musi korzystać z pomocy osób trzecich. Jego stan zdrowia od dwóch [...] r. ulega dalszemu pogorszeniu, musi przyjmować coraz silniejsze leki przeciwbólowe w rezultacie czego został skierowany do Poradni N. S. M. Nr[...] w G. na dalsze badania [...]. W odpowiedzi na skargę Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego P. I. S. w S. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u M. K. w postaci przewlekłej choroby [...] wywołanej sposobem wykonywania pracy - [...], wymienionej w pozycji nr [...] pkt [...] wykazu chorób zawodowych Zostało ono wydane na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie, z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy podkreślić, że przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy organ odwoławczy obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem bowiem skuteczności tej czynności jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania zgodnie z art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. który stanowi, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Konsekwencją wniesienia odwołania po terminie jest obowiązek stwierdzenia takiego faktu przez organ odwoławczy i - co za tym idzie - uzyskanie przymiotu ostateczności przez decyzję organu I instancji. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, zgodnie z art. 134 k.p.a., w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie tylko kończy etap postępowania wstępnego, lecz całe postępowanie odwoławcze. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, niezależną od uznania organu odwoławczego i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 9/09, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA). Tym samym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2126/12, dostępny w CBOSA). Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Ka 2111/94, opubl. LEX nr 27060). W przedmiotowej sprawie orzeczenie organu I instancji zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2017 r., co potwierdził na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Zawierało ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 5 kwietnia 2017 r. Natomiast skarżący odwołanie wniósł w dniu 18 kwietnia 2017 r., a więc 13 dni po terminie. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym organ II instancji zobowiązany był do wydania na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W świetle powyższego stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Natomiast podniesienie na etapie skargi, okoliczności dotyczących jego stanu zdrowia, nie mogło mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Nie znajdując zatem podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.