II SA/Sz 846/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi Zakład [...] "B" S.A. w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] w przedmiocie obowiązków z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Okręgowego Inspektora Pracy w [...] na rzecz Zakładów [...] "B" S.A. w [...] kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] , nakazem z dnia[...] , wydanym na podstawie art. 11 pkt 1,2,3,6 w związku z art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589 z późn. zmianami), nałożył na Zakłady "B" Spółka Akcyjna, [...] obowiązków opisanych w pkt od 1 do 21 tego nakazu, w tym m.in.: - w pkt 6) do wyposażenia pras i młotów kowalskich eksploatowanych na wydziale kuźni w osłony lub inne urządzenia techniczne zabezpieczające przed dostępem do strefy niebezpiecznej pracy stempli i bijaków, wskazując termin wykonania do dnia [...]r., - w pkt 10) do doprowadzenia do stanu technicznej sprawności urządzenia do spryskiwania emulsją matryc oraz do wymieniany uszkodzonego podestu roboczego przy prasie [...], wskazując termin wykonania do dnia [...] r., - w pkt 14 ) do wyposażenia pieców grzewczych na paliwo gazowe oraz stanowiska do podgrzewania matryc na wydziale kuźni w urządzenia do samoczynnego odcięcia dopływu gazu w przypadku zgaśnięcia płomienia, wskazując termin wykonania do dnia [...] r., - w pkt 20) do wyeliminowania emisji dymów do wnętrza hal hartowni powstających podczas odpuszczania hartowanych zaolejonych detali, wskazując termin wykonania do dnia [...] r., - w pkt 21) do wyeliminowania niebezpiecznych nierówności posadzki na wydziale kuźni, wskazując termin wykonania do dnia [...] r. Od powyższego nakazu odwołanie złożyła Spółka Akcyjna wnosząc o wydłużenie terminu wykonania: decyzji nr [...]w części dotyczący wymiany uszkodzonego podestu do dnia [...]zaś w części doprowadzenia do technicznej sprawności urządzenia do spryskiwania emulsja matryc do dnia [...] Okręgowy Inspektor Pracy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) i art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007 r. Nr 89, poz. 589 z późn. zm.), wydał w dniu [...] w której: - uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] o treści: wyposażyć prasy i młoty kowalskie eksploatowane na wydziale kuźni w osłony lub inne urządzenia techniczne zabezpieczające przed dostępem do strefy niebezpiecznej pracy stempli i bijaków w części dotyczącej terminu wykonania decyzji i wyznaczył termin wykonania decyzji do dnia [...]r., - uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] o treści: doprowadzić do stanu technicznej sprawności urządzenie do spryskiwania emulsją matryc oraz wymienić uszkodzony podest roboczy przy prasie [...] w części dotyczącej terminu wykonania decyzji i wyznaczył nowy termin wykonania decyzji: w części dotyczącej wymiany uszkodzonego podestu roboczego przy prasie [...] do dnia [...] oraz w części dotyczącej doprowadzenia do stanu technicznej sprawności urządzenia do spryskiwania emulsją matryc do dnia [...]r., - uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] o treści: wyposażyć piece grzewcze na paliwo gazowe oraz stanowiska do podgrzewania matryc na wydziale kuźni w urządzenia do samoczynnego odcięcia dopływu gazu w przypadku zgaśnięcia płomienia w części dotyczącej terminu wykonania decyzji i wyznaczył termin wykonania decyzji do dnia [...] , - uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] o treści: wyposażyć stanowiska pracy w kuźni w niezbędny sprzęt i środki pomocnicze do bezpiecznego transportu międzystanowiskowego materiału i odkuwek o dużej masie i wysokiej temperaturze w części dotyczącej terminu wykonania decyzji i wyznaczył termin wykonania decyzji do dnia [...]r., - uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] o treści: wyeliminować emisję dymów do wnętrza hal hartowni powstających podczas odpuszczania hartowanych zaolejonych detali w części dotyczącej terminu wykonania decyzji i wyznaczył termin wykonania decyzji do dnia [...]r., - uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] o treści: wyeliminować niebezpieczne nierówności posadzki na wydziale kuźni w części dotyczącej terminu wykonania decyzji i wyznaczył termin wykonania decyzji do dnia[...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie, organ odwoławczy wskazał, że nakaz został wydany w wyniku przeprowadzonej kontroli w dniach[...], której celem było sprawdzenie przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy B. S.A. Po doręczeniu przedmiotowego nakazu, strona wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała termin wykonania obowiązków wskazanych w decyzji nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy analizując odwołanie od nakazu wziął pod uwagę fakt, że do pracodawcy skierowano nakaz zawierający łącznie [...] decyzji. W ocenie organu, obowiązki nałożone na pracodawcę przedmiotowymi decyzjami wymagają dłuższego czasu przeznaczonego na ich realizację i znacznych środków finansowych, wobec tego przychylając się do wniosku strony wyznaczył nowy termin realizacji decyzji nr [...]zgodnie z jej żądaniem. Dodatkowo organ podniósł, iż w zakresie decyzji dotyczącej wyposażenia maszyn w osłony lub inne urządzenia ochronne zabezpieczające strefę niebezpieczną pracy bijaków i stempli zauważyć należy, że pracodawca prowadzi działalność w zakresie obróbki plastycznej metali na gorąco. Gorący metal podawany jest w strefie obróbki kleszczami, co nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia i życia pracowników, z tego względu termin realizacji decyzji nr [...] prolongowano zgodnie z wnioskiem strony. Spółka Akcyjna Zakład "B" zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie powyższą decyzję w części dotyczącej decyzji nr [...] zarzucając: - trwałą faktyczną i prawną niewykonalność poprzez nakazanie skarżącej wyposażenia prasy i młotów kowalskich eksploatowanych na wydziale kuźni w osłony lub inne urządzenia techniczne zabezpieczające przed dostępem do strefy niebezpiecznej pracy stempli i bijaków, w tym powodujące zatrzymanie ruchu części niebezpiecznych w razie dostępu do nich, podczas gdy w świetle stanu obecnej wiedzy, stosowanej przez skarżącą technologii produkcji oraz specyfiki konstrukcji przedmiotowych urządzeń (wymagających obsługi bezpośredniej i ręcznej), osłony ani inne urządzenia techniczne, które miałyby spełniać ten wymóg nie istnieją i nie mogą zostać zainstalowane, co spowodowało spełnienie przesłanki z art. 156 § 1 ust. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, uzasadniającej stwierdzenie nieważności decyzji, - naruszenie art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez niepodjęcie jakichkolwiek czynności dla należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przez organy obu instancji w celu wydania zgodnych z prawem decyzji, w tym zwłaszcza nieustalenie, czy decyzja jest wykonalna, - naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i 11 K.p.a. poprzez sformułowanie decyzji w sposób nieprecyzyjny i ogólnikowy, bez określenia warunków niezbędnych do jej wykonania, w tym niewskazania konkretnych rozwiązań i urządzeń technicznych, które skarżąca powinna zastosować oraz przez niejasne określenie oczekiwanego skutku, który miałaby wywołać decyzja. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że uchylił decyzję organu I instancji, w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków nałożonych w decyzji nakazowej Inspektora Pracy, mając na uwadze, iż strona w odwołaniu wyraziła niezadowolenie z decyzji nieostatecznej, w tym decyzji nr [...], jedynie w tym zakresie. W pozostałej części decyzja organu I instancji stała się ostateczna. Wobec tego zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 K.p.a. oraz zarzut trwałej niewykonalności decyzji są bezzasadne. Ponadto wskazał, że nie można skarżonej decyzji zarzucić naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., albowiem w odniesieniu do decyzji wydawanych przez inspektorów pracy nie stosuje się tego przepisu, lecz art. 34 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. Organ nie zgodził się również z twierdzeniem skarżącej, iż decyzja nr [...] została sformułowana w sposób bardzo ogólny i nieprecyzyjny zarówno co do środków, która skarżąca ma podjąć, jak i celu, który ma zostać zrealizowany. W tej kwestii zwrócono uwagę, że przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy nie nakazują wskazania stronie, w jaki konkretnie sposób skarżąca ma usunąć stwierdzone uchybienia w przypadku stwierdzenia naruszeń przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, gdyż to pracodawca wyposaża w odpowiednie zabezpieczenia maszyny i inne urządzenia techniczne, które nie spełniają wymagań bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Na rozprawie, która odbyła się w dniu [...] r. pracownik skarżącej spółki ponownie wskazał na niewykonalność decyzji nr [...] , zaś pełnomocnik organu podał, że tej okoliczności strona nie podnosiła w postępowaniu administracyjnym, a poza tym nie przedstawiła żadnych dowodów, na poparcie swojego twierdzenia. Nadto skarżąca oświadczyła, że odwołanie w swej treści dotyczyło całej decyzji nr [...] , a nie tylko w zakresie terminu wykonania nakazu. Odnosząc się do powyższego twierdzenia, pełnomocnik organu zaznaczył, iż odwołanie rozpoznano tylko w zakresie terminu, bowiem z jego treści nie wynikało, żeby strona była niezadowolona z rozstrzygnięcia merytorycznego. W ocenie organu, wyrażenie woli strony w odwołaniu było na tyle jasne, że organ nie występował do strony o sprecyzowanie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.) Dokonana według powyższych kryteriów analiza zaskarżonej decyzji wskazuje, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak nie z przyczyn w niej podniesionych. Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd uznał, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania nakazu i wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku. W orzecznictwie przyjmuje się, że w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji w części i orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy np. poprzez wyznaczenie nowego terminu wykonania nakazu, nie jest obowiązany do stwierdzenia w sentencji decyzji, że w pozostałej części utrzymuje zaskarżoną decyzje w mocy (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1385/05, wyrok NSA z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 822/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji sytuacja prawna strony jest określona zarówno decyzją organu odwoławczego w części, w której uchylił zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy oraz decyzją organu I instancji w części nieuchylonej przez organ odwoławczy (por. M. Jaśkowska . A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Zakamycze 2005 r., s. 801-802). Jednakże podjęcie takiego rozstrzygnięcia nie oznacza, że organ odwoławczy zwolniony jest z obowiązku ponownego rozpatrzenia merytorycznego sprawy w pełnym jej zakresie. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.) organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Istota dwuinstancyjności w postępowaniu administracyjnym polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, a nie na kontroli zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu. Przepis art. 138 K.p.a. wyraźnie przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje do merytorycznego załatwienia sprawy, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Wprawdzie przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy przewidują możliwość wydania decyzji bez uzasadniania, ale odnosi się to tylko do nakazu, w którym nakładane są pewne obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. W takim przypadku przyjmuje się bowiem, że uzasadnienie nałożonego obowiązku znajduje się w protokole kontroli. Natomiast organ odwoławczy obowiązany jest do uzasadnienia wydanego przez siebie rozstrzygnięcia stosownie do art. 107 § 3 K.p.a. W myśl tego przepisu decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, a przez uzasadnienie faktyczne decyzji należy rozumieć wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś przez uzasadnienie prawne należy rozumieć wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Tymczasem z uzasadnienia decyzji z dnia [...]r. nie wynika, aby organ odwoławczy dokonał ponownego rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ II instancji odniósł się jedynie co do kwestionowanego w odwołaniu terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, nie odnosząc się do pozostałej części nakazu, co do którego wniesiono odwołanie. W szczególności organ pominął w swoich rozważaniach kwestie zasadności wydania nakazu w odniesieniu do stanu faktycznego i prawnego oraz nie wyjaśnił sposobu rozumienia treści rozstrzygnięcia podjętego w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Dopiero w odpowiedzi na skargę przedstawiono argumentację, która - o ile uznać ją za wyczerpującą i prawidłową - powinna znaleźć się w uzasadnieniu decyzji tego organu. Tymczasem odpowiedź na skargę nie może zastępować uzasadnienia skarżonej decyzji w tym znaczeniu, że rozważenia zawarte w odpowiedzi organu nie mogą być potraktowane jako element uzasadnienia decyzji i poddawane kontroli sądowej. Nieuprawnione jest przy tym stanowisko organu, iż wniesienie odwołania przez spółkę, w którym zakwestionowano część rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego (tj. co do terminu wykonania nałożonych obowiązków) oznacza, że w pozostałej części (tj. co do nałożonych obowiązków) jest prawomocna. Rozstrzygnięcie zobowiązujące do usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz termin wykonania nałożonego obowiązku są to części składowe decyzji wydawanych przez właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy (art. 34 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589 z późn. zm.). Wniesienie odwołania, w którym wyrażone jest niezadowolenie z którejkolwiek części decyzji oznacza, że organ odwoławczy obowiązany jest rozpatrzyć sprawę ponownie w pełnym jej zakresie, gdyż nie jest związany podstawami odwołania. Zarzuty odwołania nie wyznaczają więc granic rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy, a stanowią jedynie o zgłoszeniu zastrzeżeń co do prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia w sprawie. Tak więc, zakwestionowanie w odwołaniu jedynie pewnego elementu decyzji nie oznacza ograniczenia zakresu rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy tylko co do podniesionej kwestii. Z przyjętej przez kodeks konstrukcji odwołania i decyzji oraz zakresu kompetencji organu odwoławczego wynika, że organ odwoławczy zobowiązany jest do rozpoznania całokształtu sprawy objętej odwołaniem i uzasadnia swojego stanowiska w sprawie zarówno co do "zaskarżonej" części rozstrzygnięcia organu I instancji jak i pozostałej "niezaskarżonej" części. Zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ odwoławczy wyznaczony jest przez zakres rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji niezależnie od argumentów i zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skoro w przedmiotowej sprawie strona wyraziła niezadowolenie w odwołaniu co do terminu wykonania nałożonego obowiązku m.in decyzją nr [...], zatem organ odwoławczy winien rozpatrzeć sprawę nie tylko w kontekście terminu ale również i tego obowiązku. W tym zakresie organ nie rozpoznał sprawy uniemożliwiając tym samym prześledzenie toku rozumowania, gdyż trudno odnieść się do oceny trafności decyzji zaskarżonej skoro nie można poznać sposobu argumentacji uzasadniającej prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji w zakresie nałożonych obowiązków. Zaniechanie wyczerpującego uzasadnienia decyzji stanowi o naruszeniu art. 107 § 3 K.p.a. oraz zasady dwuinstancyjności (art. 15), zasady przekonywania (art. 11) oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli (art. 8). Odnosząc się co do zarzutu skarżącej, iż decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność miała charakter trwały (art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a.) należy wskazać, iż Sąd na tym etapie postępowania nie może odnieść się co do tej kwestii, bowiem organ II instancji nie wyjaśnił dlaczego uznał, że decyzja nakazowa nr [...] jest prawidłowa co do nałożonego obowiązku. Brak odpowiednich ustaleń organu odwoławczego uniemożliwia dokonanie oceny wykonalności obowiązku nałożonego kwestionowaną decyzją. Sąd bowiem nie może zastępować organów dokonując własnych ustaleń co do zgodności z prawem merytorycznego rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego w celu oceny zasadności skargi w przedmiocie niewykonalności decyzji i czy ta niewykonalność na charakter trwały. Zresztą taka ocena byłaby przedwczesna skoro organ odwoławczy musi ponownie rozpoznać sprawę w pełnym jej zakresie. Sąd za niezasadne uznał zarzuty podnoszone przez skarżącą naruszenia art. 7 , 77 i art. 107 § 3 kpa poprzez nieustalenie i nierozważenie wykonalności obowiązku nałożonego decyzją nr [...]. Jak wynika z akt sprawy strona do protokołu kontroli nie wniosła zastrzeżeń w zakresie obejmującym decyzję nakazową nr [...], również w odwołaniu nie wskazywała na niemożność wykonania nakazu. Nadto sam skarżący w toku postępowania administracyjnego wskazywał na to, że jakieś obowiązki ochronne zaczął już wdrażać, lecz potrzebuje więcej czasu na sprawdzenie tego projektu. Za nietrafne Sąd uznał stanowisko zawarte w skardze, iż decyzja nakazowa nr [...] powinien określać warunki niezbędne do wykonania nałożonych obowiązków w tym w szczególności poprzez wskazanie konkretnych rozwiązań i urządzeń technicznych, które powinny być zastosowane w prasach i młotach kowalskich. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w gestii organu Państwowej Inspekcji Pracy - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy - jest wydanie nakazu zobowiązującego do doprowadzenia maszyny do stanu odpowiadającego wymaganiom bezpieczeństwa, przy czym określenie sposobu w jaki pracodawca ma to uczynić nie mieści się w kompetencji organu wydającego decyzję. Sposób wykonania decyzji poprzez realizację obowiązku mającego zapewnić bezpieczne warunki pracy wynika z art. 216 w zw. z art. 215 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zm.), w których to na pracodawcę nałożono obowiązek wyposażenia w odpowiednie zabezpieczenia maszyny i inne urządzenia techniczne, aby zabezpieczały pracownika przed urazami, działaniem niebezpiecznych substancji chemicznych, porażeniem prądem elektrycznym, nadmiernym hałasem, działaniem drgań mechanicznych i promieniowania oraz szkodliwym i niebezpiecznym działaniem innych czynników środowiska pracy oraz uwzględniały zasady ergonomii. Tak więc, to na pracodawcy spoczywa obowiązek zorganizowania pracy w taki sposób, aby zapewnić bezpieczne i higieniczne jej warunki. Inspektorzy pracy nakazując usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nie mogą szczegółowo określać sposobu ich usunięcia, bowiem byłoby to sprzeczne z art. 215 Kp. Ustawodawca poprzez wprowadzenie powyższej regulacji zezwolił tym samym pracodawcy wykonującemu nakaz na uwzględnienie, w celu optymalnego wykonania obowiązku, wymagań wynikających z lokalnych rozwiązań oraz uwarunkowań technicznych i technologicznych. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł w pkt I o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" P.p.s.a., zaś w pkt II o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 cyt. ustawy.