II SA/Sz 847/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokat A. S. kwotę [...] złotych obejmującą należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącemu z urzędu. Decyzją Nr [...[, z dnia [...] r., Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w M., w trybie wznowieniowym, odmówił A. T. uchylenia decyzji ostatecznej Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] r. znak [...] o nieprzyznaniu dodatku mieszkaniowego A. T. W decyzji tej organ zawarł pouczenie, które stanowi o prawie strony do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S, za pośrednictwem organu, który wydał niniejszą decyzję. Decyzja ta została doręczona stronie przez pocztę w dniu [...] r. do rąk własnych. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Odwołanie zostało złożone przez A. T. w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu [...] r., a zatem po upływie terminu do jego wniesienia. Podkreślenia wymaga fakt, iż odwołanie to zostało napisane w dniu [...] r. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. T. W dniu [...] r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w S. została złożona skarga A. T. na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Skarżący stwierdził: "Zaskarżam decyzję i proszę o przywrócenie terminu, informację o stanie sprawy i czego ona dotyczy, oraz ponowne wezwanie mnie do usunięcia braków, bo choruję na [...] ze stanami niepoczytalności, nie mam rozeznania w tym jaki jest dzień i aktualna data – dlatego proszę nie traktować mnie jak osobę zdrową." Ponadto stwierdził, że jeżeli jego pismo ma jakieś braki, to należy go wezwać do ich uzupełnienia, ponadto poprosił o pomoc prawnika. Podobne w treści pismo, zatytułowane skarga i skierowane do Sądu za pośrednictwem Burmistrza M., skarżący złożył w dniu [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi i przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.129 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej "Kpa", odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W niniejszej sprawie decyzja organu I instancji, zawierająca pouczenie o terminie i trybie wnoszenia odwołania, została doręczona A. T. w dniu [...] r., zaś odwołanie strona złożyła w dniu [...] r. Bezsprzecznie więc A. T. odwołanie od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] r. złożył po upływie terminu do jego wniesienia. Wraz z odwołaniem nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zgodnie z art.58 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. Tak więc warunkiem koniecznym rozpoznania przez organ zagadnienia przywrócenia terminu jest złożenie stosownej prośby (wniosku) przez zainteresowanego. Nie ma natomiast prawnej możliwości przywrócenia terminu przez organ z urzędu - bez wniosku strony (wyrok NSA sygn. akt II GSK 596/09 LEX 603140). Dodać także należy, że brak wniosku o przywrócenie terminu w piśmie wniesionym z uchybieniem terminu dopełniającym spóźnionej czynności nie jest brakiem formalnym i nie wymaga wezwania przez organ strony do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 Kpa (wyrok NSA I OSK 961/09 LEX 595646 ). W oparciu o art.134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wydało takie postanowienie, które odzwierciedla stan faktyczny sprawy i jest zgodne ze wskazanym przepisem. Należy także dodać, że nawet fakt zawarcia w skardze do sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wyrok NSA sygn. akt I OSK 408/09 LEX 595368). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił. O przyznaniu adwokatowi ustanowionemu z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 ww. ustawy w związku z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm. ).