II SA/Sz 880/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. i H. L. na uchwałę Rady Miejskiej w Barlinku z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza B. postanawia odrzucić skargę. Rada Miejska, (dalej: "organ") podjęła 25 września 2025 r. uchwałę nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza B.. W podstawach prawnych wydanego aktu wskazano art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1153) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."). W uchwale ww. Rada uznała skargę złożoną 22 sierpnia 2025 r. za bezzasadną, wskazując w motywach uzasadnienia uchwały jakie ustalenia dokonała Komisja Skarg Wniosków i Petycji Rady Miejskiej, pozwalające na odmowne załatwienie skargi w rozumieniu art. 237 § 1 i § 3 oraz art. 238 § 1 k.p.a. Pismem z 29 października 2025 r., autorzy skargi z 22 sierpnia 2025 r., A. L. i H. L. (wcześniej: A. A. i A.A.1 dalej: "skarżący"), wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na ww. uchwałę Rady Miejskiej w B., zarzucając: naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z § 3 ust. 1. pkt 55 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 oraz § 3 ust. 1 pkt 57 rozporządzenia Rady Ministrów z 26 września 2019 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez brak uzyskania decyzji środowiskowej przed wydaniem warunków zabudowy i pozwolenia na budowę; naruszenie § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z 4 kwietnia 2000 w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic poprzez lokalizację strzelnicy otwartej na obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową (zagrodową) oraz rekreacyjno-wypoczynkowym (las, otulina parku krajobrazowego); naruszenie art. 147 w zw. z art 146 oraz art. 157 § 2 w zw. z art. 154 k.p.a. poprzez niepodjęcie z urzędu postępowania wznowieniowego ani nieważnościowego, pomimo wiedzy o rażących naruszeniach prawa oraz zagrożeniach dla bezpieczeństwa publicznego, zdrowia i życia dzieci oraz zagrożeniach dla środowiska; naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest wyłącznie, gdy inwestycja nie spowoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi; lokalizacja strzelnicy w bezpośrednim sąsiedztwie domów mieszkalnych narusza ten warunek; ponadto inwestycja nie jest kontynuacją istniejącej funkcji, ani jej nie uzupełnia; naruszenie art. 7-11 i art. 77 § 1 k.p.a. - brak rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ograniczenie się do powtórzenia wyjaśnień Burmistrza, pominięcie zagrożeń dla życia i zdrowia mieszkańców wynikających z lokalizacji strzelnicy w sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych; naruszenie § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie bezpieczeństwa użytkowania strzelnic garnizonowych (Dz.U. 2019 poz. 1030) w zakresie konieczności zapewnienia odpowiednich stref bezpieczeństwa i urządzeń zabezpieczających przed rykoszetami; pomimo iż rozporządzenie dotyczy strzelnic wojskowych, wskazuje minimalne standardy bezpieczeństwa, które powinny być uwzględniane również przy ocenie inwestycji cywilnych; organ nie ustalił jaki jest zasięg strefy rykoszetów i strefy rażenia pociskami w tej sprawie; naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym; gmina zobowiązana jest zaspokajać zbiorowe potrzeby mieszkańców, w tym dbać o bezpieczeństwo; uznając skargę mieszkańców za bezzasadną, Rada uchyliła się od tego obowiązku. Skarżący wnieśli o uchylenie uchwały, stwierdzenie, że Rada Miejska naruszyła przepisy prawa przy rozpatrywaniu skargi, udzielenie organowi interpretacji prawa w zakresie objętym skargą, w tym obowiązków wszczynania postępowań o wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności z urzędu, zobowiązanie organu do przedłożenia akt postępowania skargowego, akt postępowania o wydanie warunków zabudowy dla strzelnicy otwartej na działce [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania od organu. W uzupełnieniu skargi w piśmie z 12 grudnia 2025 r. skarżący wskazał, że skarga jest dopuszczalna, gdyż spełnia przesłanki określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na skargę organ reprezentowany przez Burmistrza B. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, albowiem podjęcie zaskarżonej uchwały nastąpiło w wyniku przeprowadzenia postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII k.p.a. i stanowi realizację zawiadomienia o rozpatrzeniu skargi w tym trybie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji i postanowień wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W rozpoznawanej sprawie, złożona do tutejszego Sądu skarga dotyczy uchwały Rady Miejskiej B. z 25 września 2025 r., nr [...], podjętej w trybie postępowania skargowego, uregulowanego działem VIII k.p.a., zatytułowanym "Skargi i wnioski". Wyjaśnienia wymaga, że tryb skargowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie skargowe nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienia: NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 398/08; WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 30/10, WSA w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 47/14, także postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 3134/13, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie do art. 228 k.p.a., skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Kodeks postępowania administracyjnego nie narzuca organom formy w jakiej może nastąpić załatwienie skargi złożonej w opisywanym trybie. Stanowi jednak, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (art. 237 § 1 i § 3 k.p.a.). Oznacza to, że podejmowane w trybie 237 § 3 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu skargowym z art. 227 k.p.a. nie rozstrzyga się bowiem sprawy administracyjnej. Niezależnie bowiem od formy rozpatrzenia wniesionej we wskazanym wyżej trybie skargi, wyrażone przez organ ją rozpoznający stanowisko nie może być - jako nie mieszczące się w zakresie właściwości sądów administracyjnych - kwestionowane w drodze wnoszonej do sądu skargi podmiotu korzystającego uprzednio z uprawnienia normowanego przepisami działu VIII k.p.a. W świetle powołanych przepisów sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego, w tym jego zawiadomień o sposobie załatwienia skargi/przekazania skargi, które może mieć formę uchwały jak w niniejszej sprawie. Również w orzecznictwie podnosi się, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli na podstawie art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 25 marca 2010 r., II SA/Po 30/10, z 18 kwietnia 2023 r., I OSK 179/23, I OSK 180/23, I OSK 181/23, I OSK 198/23, publ. na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten jest jednolicie prezentowany także w piśmiennictwie (zob. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 238 k.p.a., teza 4, LEX/el.2025; P. Przybysz, Komentarz do art. 238 k.p.a., teza 3 i 4, wyd. XIII, Warszawa 2021, LEX/el). Skoro zatem kwestionowana uchwała informuje skarżących o wyniku rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza B., to nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.