II SA/Sz 886/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 4 kwietnia2016 r. Nr NK-3.4131.73.2016.AS w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie rozpatrzenia skargi na działanie Zespołu Szkół w Resku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] r. A. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem Wojewody Z., skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze tego organu z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzające nieważność uchwały Nr XIV/108/16 Rady Miejskiej w Resku z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działania dyrektora Zespołu Szkół w Resku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak uprawnienia po stronie skarżącego do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje : Podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia na wstępie była ocena dopuszczalności wniesienia skargi przez skarżącego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Z. stwierdzające nieważność uchwały Rady Miejskiej w Resku w sprawie rozpatrzenia skargi na działania dyrektora Zespołu Szkół w Resku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i przyczyn podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, oczywisty brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04 LEX nr 175364). Podlegająca odrzuceniu skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego została wniesiona przez A. S., nauczyciela Zespołu Szkół w Resku, będącego też radnym Rady Miejskiej w Resku. Z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) – zwanej dalej "u.s.g.", wynika wprost i nie budzi wątpliwości na gruncie orzecznictwa, że do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uchwała lub zarządzenie organu gminy, który podjął uchwałę lub zarządzenie, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, które Sąd podziela, że artykuł 98 ust. 1 u.s.g. wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody przez jakikolwiek podmiot inny niż gmina lub związek komunalny, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie to narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04, LEX nr 175364 wskazał, że art. 98 ust. u.s.g. legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego przyznaje wyłącznie gminie lub związkowi międzygminnemu, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Ponadto ograniczenie legitymacji do zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru wynika też expressis verbis z art. 148 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi "Sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego uchyla ten akt". W świetle dyspozycji ww. przepisów nie jest zatem dopuszczalne, aby skargę na podstawie art. 98 ust. 1 u.s.g. mógł wnieść inny podmiot niż gmina lub związek międzygminny (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2014 r., II OSK 915/14, NZS 2014/3/3; postanowienie NSA z dnia 29 października 2013 r., II OSK 2691/13, LEX nr 1435119). Podkreślić należy, że art. 50 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny [...] - nie ma zastosowania w tej sprawie. Legitymacji do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze nie można wyprowadzić także z przepisu art. 28 k.p.a. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez inny podmiot niż podmiot wymieniony w art. 98 ust. 3 u.s.g. i jako taka jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Należy wyjaśnić, że w sytuacji gdy skarga okazała się niedopuszczalna, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest bezprzedmiotowy i nie podlega rozpoznaniu przez Sąd.