II SAB/Sz 39/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] oraz G. M. - H. na bezczynność Starosty w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania dotyczącego wznowienia postępowania w przedmiocie decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę. G.M-H. oraz Stowarzyszenie pismem z dnia 22 stycznia 2018 r., złożonym za pośrednictwem Starosty w dniu 25 stycznia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnieśli skargę na bezczynność Starosty w zakresie podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] r. o zatwierdzeniu i udzieleniu pozwolenia na budowę farmy wiatrowej S. J. I. zobowiązanie Starosty do dokonania czynności obejmującej merytoryczne ustosunkowanie się do wniosku inkorporowanego w piśmie z dnia 10 listopada 2017 r. w materii podjęcia na nowo ww. postępowania, w szczególności zobowiązanie Starosty do wydania stosownego postanowienia, w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność. Ponadto, skarżący wnieśli w skardze na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 3 oraz art. 149 ust. 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o uznanie, iż Starosta nie rozpatrując żądania w zakresie podjęcia wskazanego postępowania, bez zbędnej zwłoki, przy jednoczesnym uwzględnieniu terminów określonych na kanwie art. 35 ust. 3 k.p.a. i nie podejmując bez zbędnej zwłoki w terminach określonych na kanwie art. 35 ust.3 k.p.a. niezbędnych czynności zmierzających do podjęcia ww. postępowania oraz nie zawiadamiając Ich w trybie art. 36 ust. 1 w zw. z ust. 2 k.p.a. o przyczynach braku merytorycznego ustosunkowania się w terminach określonych na kanwie art. 35 ust. 3 k.p.a. do zawartego w piśmie z dnia 10 listopada 2017 r. żądania podjęcia zawieszonego postępowania, dopuścił się bezczynności w warunkach rażącego naruszenia prawa, w szczególności art. 35 ust. 1 oraz art. 35 ust. 3 k.p.a. oraz art. 36 ust. 1 i ust. 2 k.p.a. W oparciu o art. 149 ust. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wnieśli (w następstwie uznania, iż Starosta dopuścił się bezczynności w warunkach rażącego naruszenia prawa) o wymierzenie organowi grzywny w wymiarze określonym na kanwie art. 154 ust. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto skarżący wnieśli o zasądzenie od Starosty na Ich rzecz kosztów postępowania. Do skargi dołączono kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z 10 listopada 2017 r. oraz kopię ponaglenia organu w trybie art. 37 k.p.a. Z pism wynika, że skarżący monitują brak podjęcia wznowionych i następnie zawieszonych postępowań w sprawach zakończonych w roku 2010 decyzjami o pozwoleniu na budowę farm wiatraków o nr [...] i [...] i domagają się rozpoznania spraw po wznowieniu w związku z tym, że ustała przeszkoda uzasadniająca zawieszenie tych postępowań. Przedmiotowa skarga dotyczyła również bezczynności organu w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w zakresie wznowionych postępowań dotyczących decyzji nr [...] i decyzji nr [...] wydanych w sprawach zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę farmy wiatrowej N. J. i S. J. I.. Skargi zostały rozdzielone i zarejestrowane odpowiednio pod dalszymi sygnaturami II SAB/Sz 38/18 i II SAB/Sz 40/18. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi wskazując, że jest ona niezasadna, a skarżący w piśmie z dnia 10 listopada 2017 r. domagali się usunięcia naruszenia prawa poprzez wznowienie uprzednio zawieszonych postępowań. W uzasadnieniu pisma organ opisał stan faktyczny i prawny sprawy, podając m.in., że w dniu 16 sierpnia 2011 r. wpłynął wniosek G.M-H. w sprawie wznowienia postępowań zakończonych m.in. wydanymi przez Starostę decyzjami z dnia [...] r. nr [...], nr [...], nr [...]. Postanowieniami z dnia [...] r., na podstawie art.145 § 1 pkt 4 i 8 k.p.a. oraz 147 i 149 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie w ww. sprawach. Jednocześnie postanowieniami z [...] r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowania w sprawie wznowionych postępowań zakończonych wydanymi decyzjami nr [...], nr [...], nr [...]. Zawieszenie wynikało z faktu uzyskania informacji z Z. Urzędu Wojewódzkiego w S. o złożeniu przez M.-H. wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji (pismo z 29 lipca 2011 r.). Zawiadomieniem z 24 października 2011 r. Z. Urząd Wojewódzki w S. poinformował organ o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności omawianych decyzji. Następnie Starosta wyjaśnił, że w związku z trwającymi postępowaniami sądowoadministracyjnymi dotyczącymi wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie miał podstaw do podjęcia zawieszonych postępowań. Jedynie w zakresie postępowania dotyczącego wydanej przez Starostę decyzji nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę farmy wiatrowej N. J. w obrębie N. J., S. oraz K. wydał w dniu [...] r. postanowienie w przedmiocie podjęcia postępowania z urzędu, w związku z czym należy uznać, iż skarga została uwzględniona w części zgodnie z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W aktach sądowych (k.70) znajduje się postanowienie Starosty z dnia [...] r. nr [...] o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę decyzją Nr [...] z dnia [...] r. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu skarżący, w imieniu których zgłosił się pełnomocnik adwokat M. S., w piśmie z dnia 7 czerwca 2018 r. złożyli oświadczenie, że podtrzymują skargę na bezczynność Starosty, ponieważ - ich zdaniem - przeszkoda do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie decyzji Nr [...] ustała w dacie 5 września 2014 r. (k. 94), tj. w dacie zwrotu akt do Starosty przez Wojewodę Z.. Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2019 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do wskazania i udokumentowania daty otrzymania przez Starostę kompletu akt administracyjnych od Wojewody Z. dotyczących postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...] r. wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę farmy wiatrowej S. J. I, zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...], a następnie rozstrzygniętej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2017 r. II OSK 1850/16 o oddaleniu skargi kasacyjnej na ww. decyzję GINB, W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie pełnomocnik organu poinformował w piśmie z dnia 13 lutego 2019 r., że przedmiotowe akta administracyjne zostały zwrócone przez Wojewodę do Starostwa Powiatowego w S. w dniu 16 marca 2018 r., co wynika też z dołączonego do ww. wyjaśnień pisma przewodniego Wojewody z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie zwrotu akt administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Sąd stwierdził, że skarżący, przed wniesieniem niniejszej skargi, dopełnili warunku złożenia ponaglenia, o czym stanowi 37 k.p.a. Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest skarga G.M-H. i Stowarzyszenia na bezczynność Starosty w przedmiocie podjęcia, zawieszonego postępowania prowadzonego w trybie wznowienia w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę farmy wiatrowej S. J. I, zakończonego decyzją z dnia [...] r. Nr [...]. Rozstrzygając o skardze na bezczynność organu Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Bezspornie w dniu 8 maja 2018 r. Starosta podjął z urzędu postępowanie wszczęte na żądanie G.M-H. w dniu 22 sierpnia 2011 r. w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych dla J. I zakończonej decyzją ostateczną Starosty z dnia [...] r. Nr [...], znak [...] Przyczyną zawieszenia postępowania było prowadzenie przez Wojewodę Z. postępowania z wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r. W tym miejscu zauważyć należy, iż Starosta błędnie wskazał w tym postanowieniu datę zwrotu akt z organu II instancji, tj. 17 maja 2016 r. Akta dotyczyły postępowania prowadzonego w sprawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. nr [...] – co znalazło odzwierciedlenie w wyroku tutejszego Sądu II SAB/Sz 38/18. Celem prawidłowego rozpoznania sprawy konieczne stało się zbadanie sprawy na etapie poprzedzającym wydanie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania. Z akt wynika, że ostateczną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta zatwierdził projekt budowalny i udzielił inwestorowi [...] Spółka z o.o. w W. pozwolenia na budowę farmy wiatrowej S. J. I składającej się z [...] elektrowni GE 2,5 XL h=100m obejmującej linie kablowe 30 kV wraz z siecią telekomunikacji energetycznej, drogami dojazdowymi i placami montażowymi oraz fundamentami w obrębie S. J., S. , K. i N. J.. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], Starosta, w związku z wnioskiem G.M-H. o wznowienie postępowania w sprawie, wznowił postępowanie zakończone decyzją Nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 8 k.p.a. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] zawiesił postępowanie w powyższej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewodę Z. wniosku ww. strony o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...]. Ostateczną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygnął kwestię ww. wniosku, utrzymując w mocy decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Nr [...] o pozwoleniu na budowę farmy wiatrowej S. J. I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skarg G.M-H., M. M. i M. M. wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 (sygn. akt VII SA/Wa 483/13) oddalił skargę M. M. i M. M. oraz uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lipca 2015 r. (sygn. akt II OSK 2930/13) uchylił zaskarżony wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2013 r. i przekazał temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania w części dotyczącej uchylenia decyzji GINB w W. z dnia [...] r., podkreślając, że obowiązkiem Sądu będzie merytoryczna kontrola (legalności) tej decyzji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wa 2195/15) uchylił decyzję GINB w W. z dnia [...] r. Skargi kasacyjne od powyższego wyroku zostały złożone przez GINB w W. oraz inwestora [...] Spółka z o.o. w W.. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2017 r. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę G.M-H. na decyzję GINB w W. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] r. W związku z powyższym Wojewoda Z. zwrócił do Starostwa Powiatowego w S. akta administracyjne do sprawy zakończonej decyzją Starosty Nr [...]. Komplet akt administracyjnych wpłynął do Starostwa w dniu 20 marca 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Starostwo Powiatowe akt wraz z pismem przewodnim Wojewody Z. z dnia 16 marca 2018 r. (k. 184 verte, 185, 192, 193 akt sądowych). Oceniając wskazane okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że Starosta nie pozostawał bezczynny do czasu wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Świadczy o tym zestawienie dat: wniesienia skargi na bezczynność (25 styczeń 2018 r.) zwrotu akt Staroście, po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności (20 marzec 2018 r.), podjęcia zawieszonego postępowania (8 maja 2018 r.). W tym stanie sprawy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.