II SO/Sz 17/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy celem wniesienia skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Rejonowym w S. odmówić przyznania prawa pomocy W dniu 10 maja 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynął wniosek D. R. z dnia [...] r. o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF. Z wniosku wynika, że skarżący ma zamiar wnieść skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09 – publ. Lex nr 573308). Stosownie do unormowania art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. D. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy celem wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w sprawie, która toczy się przed Sądem Rejonowym w S.. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018, poz. 75) sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie. W świetle cytowanego powyżej art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. okoliczność ta kwalifikuje skargę do odrzucenia, gdyż sprawa, w której skarżący chce uzyskać prawo pomocy, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ale do sądu powszechnego. Stosownie do treści art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 413/06, Lex nr 299475, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 481/10, Lex nr 621860). Wobec powyższego, stosownie do treści art. 247 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić.