II SO/Sz 2/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata A. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, za: sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia i niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 16 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SO/Sz 8/14 dotyczącej wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanawia: 1) odmówić przyznania adwokatowi A. S. wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia i niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. oddalającego wniosek o wyłącznie sędziego, 2) przyznać adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynagrodzenie w kwocie [...] ([...]) złotych, obejmujące kwotę 120,00 złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W sprawie II SO/Sz 8/14 dotyczącej wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] r. zostało przyznane skarżącemu J, C. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata M. F. Pismem z dnia [...] r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SO/Sz 8/14. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odrzucił skargę J. C.0 wznowienie postępowania sądowego, zaś postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego od rozpoznania ww. sprawy. Odpisy postanowień doręczono adw. M. F. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w pismach z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. poinformował o zmianie pełnomocnika z urzędu i wyznaczeniu w miejsce poprzedniego pełnomocnika adw. A. S. W dniu 16 czerwca 2015 r. Sąd wydał dwa postanowienia, tj. o odrzuceniu skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 18 marca 2015 r. oraz o przyznaniu adwokatowi M. F. wynagrodzenia w związku ze sporządzonymi przez ww. adwokata opiniami prawnymi o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 18 marca 2015 r. jak również o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono adw. A. S. W dniu 18 czerwca 2015 r. wpłynął do Sądu wniosek z dnia 5 czerwca 2015 r. adw. A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu z związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia i niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. Do wniosku pełnomocnik załączyła ww. opinię. Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r. ww. adwokat złożyła kolejny wniosek o przyznanie wynagrodzenia, przedkładając opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 16 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. We wniosku oświadczyła, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały uiszczone w całości ani w części przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zacytowany powyżej przepis nie nakłada na sąd obowiązku uwzględnienia każdego wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia podlega bowiem ocenie pod kątem jakości usług świadczonych w ramach pomocy prawnej, zaś pełnomocnikowi, ustanowionemu na podstawie art. 244 P.p.s.a., należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 powołanej ustawy, jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt II OZ 242/14, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustosunkowując się do wniosku z dnia 5 czerwca 2015 r. wyjaśnić należy, że w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd przyznał adwokatowi M. F. wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 18 marca 2015 r. oraz zażalenia od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. W takich okolicznościach wydanie w sprawie przez drugiego wyznaczonego pełnomocnika, tj. A. S. kolejnej opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. i niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, nie można uznać za udzielenie skarżącemu realnej pomocy prawnej. Z punktu widzenia strony postępowania prawo pomocy zostało już w tym zakresie skonsumowane, a zatem nieuprawnione byłoby przyznanie wynagrodzenia za dokonanie tej samej czynności, którą wykonał pierwotnie wyznaczony pełnomocnik. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że przyznawanie ze środków publicznych wynagrodzenia dwóm pełnomocnikom ustanowionym z urzędu, którzy podejmowali w sprawie te same działania stanowiłoby nieuzasadnione i nadmierne obciążanie Skarbu Państwa (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt II OZ 1287/07 oraz z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II FZ 1873/14, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych też względów brak jest podstaw do przyznania adw. A. S. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia i niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r., o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia stosownie do treści art. 250 P.p.s.a. Natomiast za zasadne Sąd uznał przyznanie ww. adwokatowi, zgodnie z wnioskiem z dnia 29 czerwca 2015 r., wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Z § 2 ust. 2 rozporządzenia wynika, że podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d ww rozporządzenia), a sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (§ 2 ust. 3). Tak więc, stosownie do powołanych przepisów adwokat A. S. należy się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. w łącznej wysokości [...] zł. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1pkt 2 lit. d oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.