II SO/Sz 23/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o wymierzenie grzywny Poczcie Polskiej [...] za nieprzekazanie skargi postanawia: odrzucić wniosek Pismem z dnia [...] r. M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny Poczcie Polskiej S.A Centrum Obsługi Finansowej Regionalnego Działu Przetwarzania Dokumentów za nieprzekazanie jej skargi z dnia r. na czynność Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej Regionalnego Działu Przetwarzania Dokumentów polegającą na zakwestionowaniu przysługującego jej zwolnienia od opłaty abonamentowej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz.U z 2005 r. Nr 85, poz. 728) i wezwaniu jej do uiszczenia opłaty abonamentowej. Do wniosku skarżąca dołączyła kopię skargi wraz z dowodem jej nadania do organu. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy WSA zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego – w ramach prawa pomocy. W odpowiedzi na wniosek M. R. o wymierzenie grzywny Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A poinformował, że dostarczenie przez skarżącą decyzji organu emerytalno-rentowego o wysokości emerytury skutkowałoby zwolnieniem jej od opłat abonamentowych. Nadto, organ wyjaśnił, że skarga nie została przekazana, albowiem organ przyjął, że jest to egzemplarz do wiadomości, zaś skarga została złożona bezpośrednio do Sądu. O tym, że skarga nie została przekazana dowiedział się z pisma Sądu z dnia [...] r. Jednocześnie organ przesłał skargę wraz z odpowiedzią, wnosząc o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Sprawa ze skargi M. R. na opisaną powyżej czynność Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej Regionalnego Działu Przetwarzania Dokumentów w Szczecinie w przedmiocie zawiadomienia w sprawie opłaty abonamentowej została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt II SA/Sz 55/14. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, sygn. akt II SA/Sz 55/14, odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności jej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 164/14 oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 55/14 Wojewódzki Sad Administracyjny odrzucił skargę M. R. na czynność Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej Regionalnego Działu Przetwarzania Dokumentów. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Intencją skarżącej było poddanie kontroli sądu czynności Poczty Polskiej S.A. polegającej, zdaniem skarżącej, na nie uwzględnieniu jej prawa do zwolnienia z opłaty abonamentowej. Sąd uznał, że podjęta przez Pocztę Polską S.A. czynność w formie wymiany korespondencji ze skarżącą nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego Sąd wyjaśnił, że uzyskanie przez skarżącą zwolnienia z opłaty abonamentowej jest możliwe po poinformowaniu organu o ustalonym prawie do emerytury. Jak wynika bowiem z treści pism organu, skarżąca poinformowała Pocztę Polską S.A. jedynie o pobieraniu renty rodzinnej, a nie przedstawiła decyzji ustalającej jej prawo do emerytury. Wobec powyższego skargę jako nieobjętą zakresem właściwości sądu administracyjnego Sąd odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny Poczcie Polskiej S.A Centrum Obsługi Finansowej Regionalnego Działu Przetwarzania Dokumentów za nieprzekazanie jej skargi z dnia [...] r. na czynność Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej Regionalnego Działu Przetwarzania Dokumentów w przedmiocie zawiadomienia w sprawie opłaty abonamentowej. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 739/12). Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności należało ocenić, czy skarga wniesiona przez M. R. należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., co warunkuje, jak już powyżej wskazano, dopuszczalność niniejszego wniosku przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu, podjęta przez Pocztę Polską S.A. czynność w formie wyjaśnienia stronie, że fakt pobierania renty rodzinnej nie uprawnia do zwolnienia od opłat sądowych i spór pomiędzy skarżącą a Pocztą Polską S.A. w przedmiocie zwolnienia od opłat abonamentowych w sytuacji gdy skarżąca nie poinformowała tej instytucji o ustaleniu prawa do emerytury, a to stanowi podstawę wnioskowanego zwolnienia, pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. W tym zakresie wypowiedział się też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2014 r., II GZ 164/14, wydanym w sprawie ze skargi M. R. na ww. czynność, w ramach wniosku o prawo pomocy, stwierdzając, że skarga ta jest oczywiście bezzasadna. Ponadto postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 55/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. R. uznając, że podjęta przez Pocztę Polską S.A. czynność w formie wymiany korespondencji ze skarżącą nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Z powyższych względów, przedmiotowy wniosek, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z 64 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł na wstępie.