I SA/Wa 1457/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przekazania prawa własności nieruchomości oddala skargę. Gmina [...] złożyła skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], którą to decyzją organ po rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wójt Gminy [...] pismem z dnia 12 października 2010 r. zwrócił się do Wojewody [...] z wnioskiem o przekazanie nieruchomości Skarbu Państwa położonej w W. oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie [...] jako działki ewidencyjne nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha. W uzasadnieniu wniosku Wójt wskazał, że na działce nr [...] znajduje się budynek byłej [...] wybudowany w latach sześćdziesiątych oraz budynek gospodarczy, zaś działka nr [...] jest niezabudowana i wykorzystywana jako poszerzony plac zabaw (działka przylega do działki Przedszkola [...] w W.). Wójt Gminy wskazał, że po remoncie nieruchomość będzie wykorzystywana w całości przez Gminę na cele statutowe zgodnie z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego wsi W. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. odmówił przekazania na rzecz Gminy W. prawa własności nieruchomości, stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, położonej w W., objętej księgą wieczystą [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w M. Zamiejscowy [...] Wydział Ksiąg Wieczystych w D. Odwołanie od ww. decyzji Wojewody [...] wniósł Wójt Gminy W.. Po rozpatrzeniu odwołania oraz akt sprawy Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wskazała, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, w myśl którego gminie, na jej wniosek. może być także przekazane mienie ogólnonarodowe (państwowe) inne niż wymienione w ust. 1 - 3. jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań. Celem przepisu art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990r. - Przepisy wprowadzające (...) nie jest generalne przysporzenie gminom majątku, a norma ta stwarza możliwość uzyskania przez gminę mienia, w stosunku do którego wykaże ona istnienie bezpośredniego związku z realizowanymi przez nią - a nie dopiero zamierzonymi - zadaniami. Przekazanie gminie mienia w omawianym trybie, nie będąc przekazaniem obligatoryjnym, jest na gruncie tego przepisu możliwe wyłącznie wówczas, gdy mienie to jest bezpośrednio związane z realizowanymi przez gminę konkretnymi i bezpośrednio określonymi zadaniami, przy czym związek ten musi istnieć co najmniej w dacie złożenia wniosku o komunalizację (zob. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2011., sygn. akt I OSK 1923/10). Zadania gminy wynikają przede wszystkim z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.). W przepisie art.7 ustawy o samorządzie gminnym zostały wymienione przykładowe zadania własne realizowane przez gminy. W odwołaniu Wójt Gminy [...] wskazał, że "nieruchomość będąca przedmiotem postępowania jest aktualnie wykorzystywana do realizacji "zadań własnych Gminy" wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym", nie precyzując które konkretnie z wymienionych zadań jest realizowane przez gminę na tej nieruchomości. Do wniosku z dnia 12 października 2010r. Wójt Gminy W. dołączył m.in. wypis z planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W., z którego wynika, że działka nr [...] położona jest na terenie, który w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy W. oznaczony jest jako teren usług komercyjnych, teren dróg wewnętrznych, zaś działka nr [...] znajduje się w terenach usług komercyjnych. Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] określenie "usługi komercyjne" definiują jako działalność służącą zaspokajaniu potrzeb mieszkańców, wykonywaną w celu uzyskania korzyści majątkowych (§ 4 pkt 4 planu). Przeznaczenie terenu, na którym znajdują się działki objęte wnioskiem od dnia jego złożenia do Wojewody [...] do dnia orzekania przez Komisję nie uległo zmianie. W zaświadczeniu z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] Wójt Gminy W. stwierdził, że działki nr [...] i nr [...] zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1982r. (obowiązującego do dnia 13.06.1990 r.) znajdowały się w terenach urządzeń usługowych rolnictwa. Przeznaczenie tego terenu nie uległo zmianie w wyniku uchwalenia nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] z dnia 24 kwietnia 1990r., obowiązującego do dnia 20 czerwca 2010 r. (zaświadczenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010r., znak: [...]). W dniu 27 października 2010 r. na terenie nieruchomości objętej wnioskiem pracownicy [...] Urzędu Wojewódzkiego z udziałem Wójta Gminy [...] i kierownika Referatu Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Gminy [...] przeprowadzili oględziny nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...]. Z protokołu z oględzin wynika, że budynek zlokalizowany na działce nr [...] zajmowany jest przez Gminę [...], zaś działka nr [...] stanowi pas zieleni w strefie ochrony sanitarnej czynnych cmentarzy. Ponowne oględziny zostały przeprowadzone dnia 6 lipca 2012r. W protokole z oględzin z dnia 6 lipca 2012r. stwierdzono, że działka nr [...] wykorzystywana jest jako plac zabaw dla dzieci z pobliskiego przedszkola (na działce posadowione są również elementy wyposażenia placu zabaw), na działce odbywają się również pikniki i pokazy. Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem byłej [...] i wykorzystywana do celów obrony cywilnej. W budynku znajduje się magazyn obrony cywilnej oraz sala wykorzystywana do spotkań pracowników Urzędu Gminy w W., członków ochotniczych straży pożarnych oraz grup specjalnych na wypadek zagrożenia kryzysowego. Zlokalizowany na działce budynek gospodarczy wykorzystywany jest jako magazyn na worki z piaskiem oraz na przechowywanie beczki asenizacyjnej do wywozu nieczystości płynnych. Organ wskazał, że biorąc pod uwagę przykładowy katalog zadań własnych gmin, określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz sposób korzystania z nieruchomości ustalony w trakcie dwukrotnych oględzin, nie można uznać, że sposób wykorzystywania przez Gminę [...] nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] związany jest z realizacją jednego z zadań własnych gminy. Bez znaczenia dla możliwości komunalizacji w trybie art. 5 ust. 4 z dnia 10 maja 1990r. - Przepisy wprowadzające (...) pozostaje przeznaczenie terenu, na którym położona jest nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], gdyż mienie aby mogło stanowić przedmiot przekazania gminie na podstawie art. 5 ust. 4 z dnia 10 maja 1990r. - Przepisy wprowadzające (...) musi być bezpośrednio związane z realizowanymi przez gminę konkretnymi zadaniami, co najmniej w dacie złożenia wniosku o komunalizację. Nie można uznać za związane z realizowanymi przez gminę zadaniami własnymi składowanie piasku, czy też okazjonalne wykorzystywanie nieruchomości na cele spotkań. Komisja nie podzieliła stanowiska Wojewody [...], że gmina na wskazanej nieruchomości realizuje zadanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, tj. utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Budynki zlokalizowane na nieruchomości nie stanowią własności Gminy [...], a więc nie można mówić iż dokonując ich remontu gmina realizuje zadanie określone w art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto zwrócić należy uwagę, że nieruchomość tę Gmina [...] użytkowała na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowa użyczenia z dnia [...] stycznia 2008r.) zawartej ze Skarbem Państwa, która to umowa określała sposób korzystania przez Gminę [...] z nieruchomości i na podstawie której Gmina [...] zobowiązana była do ponoszenia wszelkich kosztów i opłat związanych z utrzymaniem nieruchomości (§ 4 umowy). Skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2015r., nr [...], wniósł Wójt Gminy [...] zarzucając: - naruszenie art. 5 ust. 4 ustawy z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych poprzez ustalenie, iż sposób korzystania z nieruchomości ustalony w trakcie dwukrotnych oględzin nie można uznać, za związany z realizacją jednego z zadań własnych gminy - naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a przez nieustosunkowanie się do wszystkich argumentów podniesionych przez stronę skarżącą i zawartych w protokole oględzin oraz niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego oraz nadużycie uznania administracyjnego poprzez kierowanie się dowolnością przy wydawaniu decyzji. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Wojewody [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przypisanych. Skarżący podnosił, że nieruchomość, będąca przedmiotem postępowania jest wykorzystywana do realizacji zadań gminy wynikających z art. 7 ust. 1 pkt. 10 i 14, 15 oraz 17 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, co zostało również potwierdzone w protokole oględzin, z którego wynika, iż działki [...] i [...] stanowią kompleks w całości ogrodzony. Działka [...] wykorzystywana jest jako plac zabaw dla dzieci z pobliskiego przedszkola, ponieważ istniejący placyk przy przedszkolu jest niewystarczający dla tak dużej ilości dzieci uczęszczających do przedszkola. Na tej działce są również organizowane pikniki i pokazy strażackie dla dzieci przedszkolnych i członków OSP w W., co stanowi wykonywanie zadań z zakresu art. 32 ust. 2 i 3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Pokazy te mają na celu nauczyć dzieci poprzez zabawę prawidłowego reagowania na sytuacje zagrażające życiu i zdrowiu. Na działce posadowione są również elementy wyposażenia placu zabaw. Z kolei działka [...] zabudowana jest budynkiem byłej [...] wykorzystywanym do celów obrony cywilnej, co stanowi wykonywanie zadań gminy z zakresu ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. W budynku znajduje się magazyn obrony cywilnej oraz sala wykorzystywana do spotkań pracowników Urzędu Gminy w W., członków OSP w W. oraz członków grup specjalnych na wypadek zagrożenia kryzysowego (pożar, powódź, susza).Na działce znajduje się również budynek gospodarczy przeznaczony na magazyn na worki z piaskiem celem zabezpieczenia terenów zalewowych oraz beczka ascenizacyjna do wywozu nieczystości płynnych. Powyższe działki są przeznaczone na realizację zadań własnych gminy takich jak: zapewnienie terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego oraz obrony cywilnej. Wynika z powyższego, iż mienie stanowiące działki [...] i [...] jest wykorzystywane na realizację przez gminę konkretnych zadań. Skarżąca wskazuje, iż norma art. 5 ust. 4 stwarza możliwość uzyskania przez gminę mienia w stosunku, do którego wykaże ona istnienie bezpośredniego związku z realizowanymi przez nią a nie dopiero zamierzonymi zadaniami. W tym wypadku Gmina wykazała, iż wykorzystanie nieruchomości objętych wnioskiem jest związane z realizacją zadań Gminy. Nie wiadomo natomiast na jakiej podstawie orzekające w trybie administracyjnym organy, uznały, iż w przyszłości Gmina może wykorzystać nieruchomości na cele komercyjne. Takie twierdzenia nie znajdują odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym, a decyzje zostały wydane w sposób zupełnie dowolny. Należy podnieść, iż ustawodawca w przepisie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), nie odnosi się do kwestii uzasadnienia gospodarczego ani gwarancji. Odnoszenie się do powyższej kwestii powoduje, iż powyższy przepis nie miałby możliwość zastosowania. Byłby przepisem martwym. Co do zasady w ustawie przyjęto, iż wykorzystanie gruntów winno być związane z realizacją zadań wnioskodawcy Skarżąca uznała, iż poprzez działanie organu I instancji nastąpiło naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. przez nadużycie prawa organu administracji publicznej do orzekania w granicach uznania administracyjnego. Decyzja o charakterze uznaniowym musi bowiem opierać się na przepisach prawa oraz mieć na względzie interes społeczny. W momencie podjęcia przez organ I Instancji decyzji odmownej, pomimo spełnienia przesłanek do wydania decyzji uwzględniającej wniosek Wójta Gminy [...] doszło do nadużycia uznania administracyjnego polegającego na działaniu organu I Instancji w sposób dowolny. Także działanie organu II instancji wykracza poza zgodne z prawem wydawanie decyzji na zasadzie uznania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej stwierdzono, iż nie można uznać za związane z realizowanymi przez gminę zadaniami własnymi składowanie piasku, czy też okazjonalne wykorzystywanie nieruchomości na cele spotkań. Skarżąca podnosiła, iż zasada swobodnej oceny dowodów oznacza, że dokonując oceny dowodu należy wziąć pod uwagę zasady logiki, nauki i doświadczenia życiowego, a nadto poza oceną dowodu w aspekcie tych zasad i treści tego dowodu, dokonywać oceny w kontekście innych zgromadzonych dowodów. Niezbędnym jest również, aby organ po dokonaniu tej oceny dał jej wyraz w przekonującym uzasadnieniu decyzji. W tym miejscu skarżący pragnie zaznaczyć, iż według dominującego i ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle przepisu art. 5 ust. 4 p.w.u.s.t.u.p.s. gminie może być przekazane tylko takie mienie ogólnonarodowe (państwowe), które jest aktualnie i bezpośrednio związane z realizacją jej zadań, a nie mienie mające pośredni wpływ na realizację tych zadań lub użyte na ten cel w bliżej nieokreślonej przyszłości (tak np. wyrok NSA z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 407/08; wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1540/07; wyrok NSA z dnia 11 maja 1999 r., sygn. akt I SA 1812/98). Niewątpliwe w sprawie pozostaje zaś, iż już w chwili złożenia wniosku nieruchomości te były wykorzystywane do realizacji zadań własnych Gminy [...]. Nie było na celu skarżącego - wbrew temu co wskazał organ I Instancji - wykorzystanie przedmiotowych działek w celach komercyjnych. Głównym zamiarem wnioskodawcy (który był i aktualny i bezpośredni - jak wynika z protokołu z oględzin - była realizacja zadań własnych Gminy. Na potwierdzenie powyższego twierdzenia wskazuje sam fakt, iż od chwili złożenia wniosku do dnia dzisiejszego Gmina wykorzystuje przedmiotowe nieruchomości w ten sam sposób. W ocenie Skarżącej miało miejsce także naruszenie art. 107 § 3 kpa przy uzasadnianiu decyzji organu odwoławczego opartej na niepełnych wyjaśnieniach. Z treści uzasadnień wydanych w sprawie decyzji wynika, iż organy nie uczyniły zadość wymogowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz dokładnego ustalenia stanu faktycznego, a także nie przeprowadziły wyczerpującej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zgodnie z treścią art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Tymczasem w skarżonym postępowaniu uzasadnienie decyzji sprowadza się jedynie do pobieżnego stwierdzenia, iż brak jest podstaw do przekazania nieruchomości. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wnosiła o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych gminie (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) na wniosek Gminy może być przekazane mienie ogólnonarodowe inne niż wymienione w ust. 1-3 jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań. Przepis art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. wskazuje, iż pozytywną przesłanką, umożliwiającą przekazanie mienia ogólnonarodowego na własność gminie, jest związanie tego mienia z realizacją zadań gminy. W świetle omawianego przepisu gminie może być zatem przekazane takie mienie ogólnonarodowe (państwowe), które jest aktualnie i bezpośrednio związane z realizacją jej zadań. Przepis ten dotyczy mienia ogólnonarodowego (państwowego) bezpośrednio związanego z realizacją zadań gminy, to znaczy ściśle określonych, a nie pozostających wprawdzie w sferze działań gminy, lecz których realizacja jest jedynie w orbicie jej zamierzeń czy planów, bliżej nie sprecyzowanych zarówno co do czasu, jak i możliwości urzeczywistnienia (wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2002 r. sygn. akt I SA 1845/00). Sąd podziela stanowisko organu II instancji, iż biorąc pod uwagę sposób korzystania z nieruchomości ustalony m.in. w trakcie dwukrotnych oględzin, nie można uznać, że wykorzystanie nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] związany jest z realizacją jednego z zadań własnych gminy. Mienie aby mogło stanowić przedmiot przekazania gminie na podstawie art. 5 ust. 4 z dnia 10 maja 1990r., musi być bezpośrednio związane z realizowanymi przez gminę konkretnymi zadaniami, co najmniej w dacie złożenia wniosku o komunalizację. Nie można uznać za związane z realizowanymi przez gminę zadaniami własnymi składowanie piasku, czy też okazjonalne wykorzystywanie nieruchomości na cele spotkań. Komisja prawidłowo przyjęła, że gmina na wskazanej nieruchomości nie realizuje zadań, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, tj. utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Budynki zlokalizowane na nieruchomości nie stanowią własności Gminy W., a więc nie można mówić iż dokonując ich remontu gmina realizuje zadanie określone w art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto, ww. nieruchomość tę Gmina [...] użytkowała na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowa użyczenia z dnia [...] stycznia 2008r.) zawartej ze Skarbem Państwa, która to umowa określała sposób korzystania przez Gminę [...] z nieruchomości i na podstawie której Gmina [...] zobowiązana była do ponoszenia wszelkich kosztów i opłat związanych z utrzymaniem nieruchomości (§ 4 umowy). Gminie, na jej wniosek, może być także przekazane mienie ogólnonarodowe (państwowe) inne niż wymienione w ust. 1-3, jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań. Należy przyjąć, że związek z realizacją zadań własnych Gminy musi być konkretny, wykazany stosowanymi aktami prawa wewnętrznego. Okazjonalne wykorzystywanie użyczonego na podstawie umowy z dnia [...] stycznia 2008r. terenu na pokazy, pikniki, nie stanowi realizacji takich celów. Podobnie, poszerzenie placu zabaw, nie wynikające z konkretnych planów i założeń, nie jest spełnieniem przesłanki o której mowa w cytowanych przepisach. W ocenie Sądu realizacja zadań własnych gminy w powiązaniu z określnym w sposób formalny, właściwy dla tej jednostki samorządu terytorialnego, wykonywaniem tych zadań może stanowić pozytywną przesłankę do nieodpłatnego przekazania mienia państwowego. W przedmiotowej sprawie mamy natomiast jedynie działania faktyczne mieszczące się w warunkach zawartej umowy użyczenia z dnia [...] stycznia 2008r. Wykładania przepisów prawa materialnego przedstawiona przez organ II instancji była zatem prawidłowa. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się także naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania, co uzasadniałoby ewentualne uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Zdaniem Sądu organy administracji publicznej rozpoznające sprawę nie naruszyły art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 80 k.p.a., ani też art. 107 § 3 k.p.a. Wszystkie istotne w sprawie fakty i zdarzenia zostały ustalone oraz w dostateczny sposób rozważone, a motywy podjętego rozstrzygnięcia należycie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Należało podnieść, że materiał zgromadzony w sprawie daje jednoznaczną odpowiedź, co do istotnych elementów niezbędnych dla sformułowania oceny prawnej rozpatrywanej sprawy, a nadto zapewnia możliwość oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.