I SA/Wa 1641/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2012 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. I. Stan sprawy 1. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Gminy N. od decyzji Starosty Powiatu P. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie za nieruchomość położoną we wsi R., przeznaczoną pod poszerzenie drogi publicznej, oznaczoną w ewidencji gruntów jak działka nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. 2. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że Starosta Powiatu P. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. ustalił za nieruchomość, o której mowa w osnowie zaskarżonej decyzji, odszkodowanie w wysokości [...] zł na rzecz J. W., i zobowiązał do jego wypłaty Wójta Gminy N. w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Wojewoda [...] podał również, że na podstawie decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2009 r. wydanej na wniosek J. W. zatwierdzono projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym R., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewid. nr [...], w wyniku którego wydzielono m. in. działkę ewid. nr [...] z przeznaczeniem pod poszerzenie drogi gminnej; działka została wykazana na mapie przyjętej do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. w dniu [...] grudnia 2008 r.; podział został dokonany zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego wsi R., zatwierdzonym uchwałą nr [...]. Do uzgodnienia wysokości odszkodowania za przedmiotową działkę pomiędzy Wójtem Gminy N. a byłym właścicielem nieruchomości, jak wynika z protokołu z dnia 3 lutego 2009 r., nie doszło, wszczęta więc została przed Starostą Powiatu P. procedura ustalenia tego odszkodowania według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. W prowadzonym przed Starostą Powiatu P. postępowaniu w dniu [...] listopada 2009 r. przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego W. K. posiadającą uprawnienia nr [...], został sporządzony operat szacunkowy, którego aktualność została potwierdzona klauzulą z dnia [...] października 2010 r.; strony postępowania miały możliwość zapoznania się z operatem na rozprawie w dniu [...] grudnia 2010 r., jednakże z protokołu rozprawy wynika, że ani J. W. ani Wójt Gminy N. pomimo prawidłowego zawiadomienia nie stawili się na rozprawę; J. W. w dniu 1 grudnia 2010 r. telefonicznie, a następnie pisemnie w dniu 13 grudnia 2010 r. (data wpływu pisma) poinformował organ pierwszej instancji o swojej nieobecności w kraju w dniu rozprawy i jednocześnie oświadczył, iż nie wnosi żadnych zastrzeżeń do sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego oraz wnioskuje o przedłużenie postępowania do dnia 31 stycznia 2011 r. Wobec powyższego organ pierwszej instancji uznał, że operat szacunkowy z dnia [...] listopada 2009 r., którego aktualność została potwierdzona klauzulą z dnia [...] października 2010 r., został wykonany zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, i przyjął go jako właściwy do określenia wysokości odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną gminną. 3. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że wysokość odszkodowania została ustalona w oparciu o operat szacunkowy z dnia [...] listopada 2009 r. sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Z uwagi na brak na rynku lokalnym transakcji nieruchomościami przeznaczonymi bądź zajętymi pod drogi publiczne, rzeczoznawca majątkowy dokonując analizy danych zastosowała się do § 36 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109) przyjmując do określenia wartości przedmiotowej nieruchomości rynek nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w okresie luty 2008 r. - sierpień 2009 r. (tabela - str. 9 operatu). W operacie do porównania przyjęto 11 transakcji kupna sprzedaży nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną położonych na terenie gminy N. o cenach jednostkowych od 80 zł za m² do 229 zł za [1] m² o cechach rynkowych, które wprost wynikają z ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. możliwie najbardziej zbliżonych do cech nieruchomości wycenianej pod względem: lokalizacji, położenia na terenie rynku lokalnego, sąsiedztwa, otoczenia nieruchomości, drogi dojazdowej, stanu zagospodarowania gruntu, możliwości uzbrojenia, wielkości i kształtu działki. Ostatecznie, po określeniu zakresu współczynników korygujących, ustaleniu cech wpływających na wartość działki wycenianej na rynku lokalnym oraz po określeniu procentowym wagi poszczególnych cech i określeniu wartości współczynników korygujących wartość 1 m² wycenianej działki oznaczonej nr [...] ustalono w wysokości [...] zł, co po uwzględnieniu jej powierzchni określiło wartość prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną gminną w wysokości [...]zł. Zdaniem organu, dokonany przez rzeczoznawcę majątkowego wybór metody szacowania nieruchomości nie był dowolny, lecz racjonalny, uzasadniony zasadami szacowania nieruchomości określonymi obowiązującymi przepisami prawa. W operacie szacunkowym zawarto uzasadnienie wskazujące na właściwy dobór nieruchomości przeznaczonych do celów porównawczych. Mając powyższe na uwadze, a w szczególności fakt, że na terenie badanego przez rzeczoznawcę majątkowego rynku lokalnego nie występowały w porównywalnym okresie transakcje sprzedaży działek zajętych pod drogi publiczne organ wskazał, że właściwie zastosowano metodę wyceny stosownie do § 36 pkt 2 § 1 ust. 2 [§ 36 ust. 2 pkt 2] rozporządzenia. Operat szacunkowy z dnia [...] listopada 2009 r., którego aktualność została potwierdzona klauzulą z dnia [...] października 2010 r. zawiera konsekwencję w przyjęciu metodologii ustalania wysokości odszkodowania szacowanej nieruchomości oraz, że zastosowano w nim właściwe podejście, prawidłową metodę i technikę wyceny. Jest spójny, właściwie uzasadniony, a przyjęte w nim daty, założenia, ilość i rodzaj nieruchomości podobnych są prawidłowe. Wojewoda [...] stwierdził, że strona skarżąca, pomimo poinformowania jej przez organ pierwszej instancji o możliwości zwrócenia się do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o dokonanie oceny prawidłowości sporządzenia operatu, z możliwości takiej nie skorzystała, jak również nie przedłożyła innego operatu szacunkowego sporządzonego na jej zlecenie, który po ocenie przez organ mógłby stanowić dowód w sprawie. W zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] przytoczył również przepisy prawne mające zastosowanie w sprawie oraz stosowne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty przez organ za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty zawarte w skardze i stanowisko organu 1. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Wójt Gminy N.; zarzucając rażące naruszenie przez organ pierwszej i drugiej instancji przepisów: 1. postępowania, mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, 7, 9 i 77 § 1 i 107 § 1 kpa, polegające na oparciu decyzji na dowolnej argumentacji w oderwaniu od materialno - prawnych przepisów prawa, oraz braku dokładności i precyzji w wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz wykazania motywów wydania oraz uzasadnienia prawnego decyzji, 2. prawa materialnego, mających wpływ na wynik postępowania, tj. art. 98 ust. 3, art. 129 ust. 5, 153 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz § 3 i § 4 oraz § 55 i § 56 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego polegające na braku precyzji oraz dokładności w sporządzeniu operatu szacunkowego leżącego u podstawy orzeczenia odszkodowania w przedmiotowej sprawie; 3. naruszenie przez organ drugiej instancji art. 138 § 1 pkt 1 kpa polegającego na utrzymaniu przedmiotowej decyzji w mocy, podczas gdy w obliczu przedstawionych powyżej zarzutów powinien był on uchylić przedmiotową decyzję i rozstrzygnąć sprawę na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa ewentualnie na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylić decyzję do ponownego rozpoznania - - wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej decyzji. 2. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu P. z dnia [...] stycznia 2011 r. ustalającą odszkodowanie za nieruchomość położoną we wsi R., przeznaczoną pod poszerzenie drogi publicznej oznaczoną w ewidencji gruntów jak działka nr ewid. [..] i zobowiązującą do jego zapłaty Wójta Gminy N. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona, jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j. t. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne gminne z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą z mocy prawa na własność gminy z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. Za grunt ten przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Prawidłowo zatem Wojewoda [...] wskazał, że przepis ten statuuje zasadę, iż w sytuacji wydzielenia działek pod drogi publiczne, ich dotychczasowemu właścicielowi, który utracił własność z mocy prawa z dniem uzyskania ostateczności przez decyzję o ich podziale, przysługuje odszkodowanie, które powinno być "uzgodnione" między nim a właściwym organem. Uzgodnienie wysokości odszkodowania ma zatem miejsce już po przejściu prawa własności na podmiot wymieniony w tym przepisie. Właściwym organem jest organ reprezentujący podmiot nabywający własność działek, a zatem może to być organ wykonawczy gminy - wójt, zarząd powiatu, zarząd województwa lub starosta reprezentujący interes Skarbu Państwa. Kwota odszkodowania jest wynikiem negocjacji, przeprowadzenie "uzgodnień" czy to z inicjatywy dotychczasowego właściciela, czy właściwego organu jest więc obligatoryjne. Jeśli do uzgodnienia nie dojdzie, stanowi to podstawę do wszczęcia na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego postępowania administracyjnego o ustalenie odszkodowania w drodze decyzji na zasadach obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że do uzgodnienia wysokości odszkodowania z uwagi na rozbieżność stanowisk stron nie doszło, w związku z czym zostało wszczęte postępowanie o ustalenie odszkodowania, według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. 4. Jak słusznie wskazał Wojewoda [...], zasady i tryb ustalenia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości regulują przepisy działu III rozdziału 4 i 5 oraz działu IV rozdziału 1 ustawy z dnia 21 sierpnia o gospodarce nieruchomościami, a określenie wartości nieruchomości stanowiące podstawę ustalenia odszkodowania, następuje zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 z późn. zm.). Zgodnie z art. 129 ust. 5 i art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odszkodowanie ustala starosta wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego określającej wartość nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że na zlecenie organu pierwszej instancji sporządzony został przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy, którego aktualność została potwierdzona klauzulą z dnia [...] października 2010 r. Strony powiadomione zostały o terminie rozprawy i o możliwości zapoznania się z operatem na rozprawie, jednakże na rozprawę nie stawiły się. Uczestnik postępowania J. W. najpierw telefonicznie w dniu 1 grudnia 2010 r., a następnie pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. poinformował o niemożności stawienia się na rozprawie i oświadczył, iż nie wnosi żadnych zastrzeżeń do sporządzonego operatu szacunkowego. Wójt Gminy N. nie poinformował organu prowadzącego postępowanie o przyczynie nieobecności na rozprawie, jak również o jakichkolwiek zastrzeżeniach do znajdującego się w aktach sprawy operatu szacunkowego. Organ pierwszej instancji, po przeanalizowaniu przedmiotowego operatu szacunkowego, i przy braku jakichkolwiek zastrzeżeń do niego stron, jak również nie mając w aktach innego operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie stron - uznał, że operat ten sporządzony został zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, i przyjął go jako właściwy do określenia wysokości odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną - gminną. 5. Należy w tym miejscu podkreślić, stosownie do art. 94 kpa, że nieobecność na rozprawie stron należycie wezwanych na rozprawę nie stanowi przeszkody do jej przeprowadzenia (§ 1). Rozprawa zostanie odroczona tylko wtedy, gdy kierujący rozprawą stwierdzi poważne nieprawidłowości w wezwaniu stron na rozprawę, jeżeli niestawienie się strony zostało spowodowane przeszkodą trudną do przezwyciężenia, a także z innej ważnej przyczyny (§ 2). Takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zaistniały, prawidłowo więc organ rozprawy nie odroczył. Sąd podziela stanowisko Wojewody [...], iż sporządzony w niniejszej sprawie operat szacunkowy z dnia [...] listopada 2009 r., którego aktualność została potwierdzona klauzulą z dnia [...] października 2010 r. jest konsekwentny w przyjęciu metodologii ustalania wysokości odszkodowania szacowanej nieruchomości oraz, że zastosowano w nim właściwe podejście, prawidłową metodę i technikę wyceny. Jest spójny, właściwie uzasadniony, a przyjęte w nim daty, założenia, ilość i rodzaj nieruchomości podobnych są prawidłowe. Dokonany przez rzeczoznawcę majątkowego wybór metody szacowania nieruchomości nie jest dowolny, lecz racjonalny, uzasadniony zasadami szacowania nieruchomości określonymi obowiązującymi przepisami prawa. Zawiera uzasadnienie wskazujące na właściwy dobór nieruchomości przeznaczonych do celów porównawczych. Z uwagi na fakt, że na terenie badanego rynku lokalnego nie występowały w porównywalnym okresie transakcje sprzedaży działek zajętych pod drogi publiczne organ słusznie wskazał, że rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym z dnia [...] listopada 2009 r. właściwie zastosowała metodę wyceny stosownie do § 36 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego, z uwagi na brak na rynku lokalnym transakcji nieruchomościami przeznaczonymi bądź zajętymi pod drogi publiczne, rzeczoznawca przyjęła do określenia wartości przedmiotowej nieruchomości rynek nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinna w okresie luty 2008 r. - sierpień 2009 r. 6. Wskazać należy, że pozycja prawna rzeczoznawcy majątkowego jest w istocie rzeczy zbliżona do statusu osoby zaufania publicznego. Operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego jest jednym z dowodów w sprawie, i jako taki podlega ocenie. Organ administracji publicznej obowiązany jest dokonać oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym oraz ocenić jego wartość dowodową, stosownie do art. 80 kpa. Również rolą sądu administracyjnego jest zbadanie, czy ustalenie odszkodowania nastąpiło w oparciu o operat szacunkowy spełniający odpowiednie wymogi i sprawdzenie, czy sporządziła go osoba kompetentna, mająca ku temu odpowiednie uprawnienia. Zauważyć jednakże należy, że organ prowadzący postępowanie nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Powinien jednak dokonać oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym, tj. zbadać czy został on zrobiony i podpisany przez uprawnioną osobę, czy zawiera wymagane przepisami prawa elementy treści, nie zawiera niejasności, pomyłek, braków które powinny być sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową. Jeśli zaś strona uważa, że sporządzony na zlecenie organu operat szacunkowy budzi jej wątpliwości powinna przedłożyć organowi przeciwdowód z opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych. Również subiektywne przekonanie strony, iż wskazana w operacie szacunkowym cena za wywłaszczoną nieruchomość jest zbyt niska lub zbyt wysoka, nie świadczy o wadliwości operatu, skoro strona nie przedstawiła alternatywnej opinii rzeczoznawcy majątkowego sporządzonej dla potrzeb postępowania wywłaszczeniowego (art. 157 ust. 1 ustawy z 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603) w celu obalenia kwestionowanego operatu szacunkowego (v. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia dnia 10 grudnia 2010 r. sygn akt I SA/Wa 1682/10 (LEX nr 821182), z dnia z dnia 29 sierpnia 2007 r. I SA/Wa 873/07 (LEX nr 355047), z dnia z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1107/05 (LEX nr 276587), oraz z dnia z dnia 6 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1313/06 (LEX nr 320065). Wojewoda [...] słusznie uznał, że w operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy powinien zawrzeć uzasadnienie wskazujące na właściwy dobór nieruchomości przeznaczonych do celów porównawczych i ustalenie istotnych cech różniących nieruchomości, jak też wskazujące na właściwe ustalenie współczynników korygujących. W niniejszej sprawie w operacie szacunkowym z dnia [...] listopada 2009 r. do porównania przyjęto 11 transakcji kupna sprzedaży nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną położonych na terenie gminy N. o cenach jednostkowych od 80 zł za 1 m² do 229 zł za 1 m² o cechach rynkowych, które wynikają z ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. możliwie najbardziej zbliżonych do cech nieruchomości wycenianej pod względem: lokalizacji, położenia na terenie rynku lokalnego, sąsiedztwa, otoczenia nieruchomości; drogi dojazdowej; stanu zagospodarowania gruntu, możliwości uzbrojenia, wielkości i kształtu działki. Po określeniu zakresu współczynników korygujących, ustaleniu cech wpływających na wartość działki wycenianej na rynku lokalnym oraz po określeniu procentowym wagi poszczególnych cech i określeniu wartości współczynników korygujących wartość 1 m² wycenianej działki oznaczonej nr [...] ustalono w wysokości [...] zł, co po uwzględnieniu jej powierzchni określiło wartość prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną gminną w wysokości [...] zł. Zdaniem Sądu, dokonana przez organ ocena sporządzonego w sprawie i będącego podstawą ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość operatu szacunkowego nie budzi wątpliwości, została dokonana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami oraz utrwalonym już orzecznictwem. Do akt administracyjnych sprawy nie dołączono ani operatu szacunkowego sporządzonego przez innego rzeczoznawcę majątkowego na potrzeby niniejszej sprawy, ani też nie dołączono oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonanego przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych, o czym mowa w art. 157 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. 7. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. 8. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one powtórzeniem zarzutów podniesionych w odwołaniu, do których Wojewoda [...] ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zauważyć również należy, że zarzuty zawarte w pkt 1 skargi są ogólne, nie precyzyjne i niezasadne, bowiem Wojewoda [...] dokładnie wyjaśnił stan faktyczny, wskazał właściwe przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego mające zastosowanie w sprawie. Strona skarżąca nie wskazała zaś, w szczególności, co oznacza "oparcie w/w decyzji na dowolnej argumentacji w oderwaniu od materialno - prawnych przepisów prawa", na czym miałby polegać brak dokładności i precyzji w wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz brak wykazania motywów wydania i uzasadnienia prawnego decyzji. Odnosząc się do punktu drugiego zarzutów skargi dotyczącego również braku precyzji i dokładności organu pierwszej i drugiej instancji w sporządzeniu operatu szacunkowego - stwierdzić należy, iż operat szacunkowy sporządzony został przez rzeczoznawcę majątkowego, a nie przez organ. Wobec powyższego nie jest słuszny również zarzut zawarty w pkt 3 zarzutów skargi. Odnosząc się do uzasadnienia zarzutów skargi, str. 6 skargi, stwierdzić należy, iż kpa nie przewiduje stwierdzenia nieważności postępowania administracyjnego, lecz wyłącznie stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, o czym mowa w art. 156 § 1 kpa. 9. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.