I SA/Wa 1786/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. P. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 67/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz J. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący J. P. pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu i domagał się wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 67/12, w którym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do wydania decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami - za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący J. P. wskazał, że wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nakazał wydanie decyzji w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt, który nastąpił w dniu 18 maja 2012 r. Termin nie został dotrzymany. Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wezwał organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismem z dnia [...] września 2012 r. strona została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oraz, że postępowanie zostanie zakończone w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oznacza zaś pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy administracyjnej w formie prawem przewidzianej. Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 67/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość – zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. jako "[...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Prezydent W. otrzymał akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem w dniu 22 maja 2012 r., zatem termin dwóch miesięcy minął z dniem 22 lipca 2012 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżący wezwał organ do wykonania wyroku. Niekwestionowaną okolicznością jest również fakt, iż do dnia wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 16 sierpnia 2012 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez stronę skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku - Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku. Z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, przy czym, warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi odpisu prawomocnego orzeczenia sądowego, co w niniejszej sprawie nastąpiło. Podkreślić należy, iż podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest upływ terminu wyznaczonego przez sąd administracyjny w wyroku do rozpoznania wniosku - w niniejszej sprawie o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Uznać zatem należy, że wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. Nie można akceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Bowiem taka sytuacja prowadzić musi do podważania zaufania jednostek do tych organów, a w szczególności do samej władzy publicznej. Świadczy o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy Sąd miał również na uwadze poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w uzasadnieniach wyroków z dnia 26 lutego 2008 r. I OSK 1529/07, z dnia 4 marca 2009 r. I OSK 652/08, z dnia 8 kwietnia 2009 r. II OSK 564/08, z dnia 4 marca 2010 r. II OSK 489/09, z dnia 4 listopada 2010 r. II OSK 1767/10, z dnia 1 października 2010 r. I OSK 1166/10 - podzielając je w zupełności. Przy ustalaniu wysokości grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym czas pozostawania organu w zwłoce oraz, czy po wniesieniu skargi, a przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd organ wykonał wyrok. Skoro organ, do dnia wydania niniejszego wyroku sprawy nie rozstrzygnął, Sąd uznał, że grzywna wymierzona w wysokości 3000 zł spełni swą ustawową funkcję. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.