I SA/Wa 354/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. M.D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. M.D., reprezentowana przez pełnomocnika L.M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 814/16. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 814/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.D. z dnia [...] maja 2016 r. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych - złożenia oryginału bądź poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. M.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie I SA/Wa 814/16 wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Jednocześnie złożyła pełnomocnictwo udzielone L.M. Postanowieniem z dnia 6 września 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 814/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jako złożony z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1915/16 oddalił zażalenie M.D. na postanowienie z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 814/16 o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że pomimo tego, że część zarzutów zażalenia okazała się zasadna, to jednak nie uzasadniało to uchylenia zaskarżonego postanowienia. Przewodniczący Wydziału zasadnie wezwał pełnomocnika skarżącej do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie siedmiu dniu pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżący nie złożył wymaganego pełnomocnictwa, co dawało Sądowi pierwszej instancji podstawę do odrzucenia skargi. Jeżeli chodzi o zarzut zażalenia dotyczący niezasadnego wezwania pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jest on uzasadniony i przyznał rację stronie skarżącej, że wnosząc skargę pełnomocnik skarżącej przesłał do organu administracyjnego dwa podpisane egzemplarze skargi, co wynika z treści, w której jako załącznik wymieniony został wymieniony odpis skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1916/16 oddalił zażalenie M.D. na postanowienie z dnia 6 września 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 814/16 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zaskarżone postanowienie pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. W sprawie doszło bowiem do kolizji środków prawnych - wniosku o przywrócenie terminu oraz zażalenia. W ocenie sądu drugiej instancji procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - na skutek upływu terminu - bezskuteczna. Takie stwierdzenie może zaś wynikać z prawomocnego orzeczenia o odrzuceniu pisma procesowego. Zatem w sytuacji, gdy strona złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 27 lipca 2016 r. o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (będących przyczyną jej odrzucenia) wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia na postanowienie z dnia 27 lipca 2016 r. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu złożony w sytuacji, w której strona wniosła jednocześnie zażalenie, podlega odrzuceniu jako przedwczesny, a zarazem niedopuszczalny. Pełnomocnik skarżącej r.pr. B.J. odebrała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1915/16 w dniu 1 lutego 2017 r. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. (data nadania 8 lutego 2017 r.) pełnomocnik skarżącej złożył za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...]. Jednocześnie złożył przedmiotowy wniosek z dnia [...] lutego 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. W treści wniosku wskazał, że w związku z otrzymaniem w dniu 1 lutego 2017 r. odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1915/16, wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi z uwagi na to, że uchybienie do wniesienia w terminie, wolnej od braków formalnych skargi na ww. decyzję nastąpiło bez winy skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w świetle art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 519/12). Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] należy wskazać, że ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej L.M. w dniu 14 kwietnia 2016 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał w dniu 16 maja 2016 r. Pełnomocnik skarżącej L.M. złożył skargę z dnia [...] maja 2016 r. na ww. decyzję w dniu 9 maja 2016 r. (data nadania), a zatem z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Sprawa zainicjowana skargą z dnia [...] maja 2016 r. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 814/16. Przypomnieć w tym miejscu należy, że postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 814/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę nie z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu, ale z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych. W związku z powyższym z uwagi na nieuchybienie terminowi do złożenia skargi, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uznać jako niedopuszczalny. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej, zgodnie z treścią uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1916/16, winien po otrzymaniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1915/16 złożyć w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. do tutejszego sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (będących przyczyną jej odrzucenia w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 354/17), a nie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Gdyby nawet uznać, że przedmiotowy wniosek z dnia [...] lutego 2017 r. obejmuje swym zakresem żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (na co wskazywać może treść jego uzasadnienia) to przyjąć należy, że został on złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu w tym przedmiocie rozpoczął swój bieg w dniu 1 lutego 2017 r. (dzień w którym pełnomocnik skarżącej odebrał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I OZ 1915/16), a upływał z dniem 8 lutego 2017 r. Zaznaczyć wymaga, że pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jedynie w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pismo wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że wniosek obejmujący żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik winien złożyć bezpośrednio do sądu (tak jak zrobiła to skarżąca w sprawie I SA/Wa 814/16 – pismo z dnia [...] sierpnia 2016 r.), nie zaś do organu administracji publicznej. Pełnomocnik skarżącej przedmiotowy wniosek złożył w dniu 8 lutego 2017 r. (data nadania) nie bezpośrednio do sądu, ale za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Przesyłka zawierająca ww. wniosek została nadana przez Ministra w dniu 22 lutego 2017 r. Przesyłka wpłynęła do Sądu w dniu 27 lutego 2017 r. (data prezentaty biura podawczego Sądu). W sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do Sądu, a w istocie złożone zostało za pośrednictwem organu, najwcześniejszą datą jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 kwietnia 2014 r., I OSK 889/15. Za datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu należało uznać datę nadania tego pisma przez Ministra, tj. w dniu 22 lutego 2017 r. Tym samym pełnomocnik skarżącej żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wniósł po upływie wskazanego terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.