I SA/Wa 562/24
WyrokWSA w Warszawie2024-06-13
Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Bożena Marciniak, Justyna Wtulich-Gruszczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił wysokość jednorazowej opłaty przekształceniowej z zastosowaniem bonifikaty, odmawiając jej zastosowania za okres poprzedzający złożenie przez przedsiębiorcę oświadczenia o nieprowadzeniu działalności gospodarczej oraz Karty Dużej Rodziny?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo odmówiły zastosowania bonifikaty za lata 2019-2022, ponieważ skarżący na dzień przekształcenia był przedsiębiorcą wykorzystującym lokal do działalności gospodarczej, a oświadczenie o nieprowadzeniu działalności oraz dokument potwierdzający prawo do bonifikaty (Karta Dużej Rodziny) złożył dopiero w 2022 i 2023 roku. Bonifikata została prawidłowo naliczona od 2023 roku.Stan faktyczny
Skarżący P. K. nabył lokal mieszkalny i miejsce postojowe, których użytkowanie wieczyste przekształciło się we własność. W związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą w lokalu mieszkalnym, organy uznały go za przedsiębiorcę wykorzystującego nieruchomość do celów biznesowych. W konsekwencji odmówiono mu bonifikaty za lata 2019-2022, naliczając opłatę przekształceniową zgodnie z przepisami dla przedsiębiorców. Bonifikata 99% została przyznana dopiero od 2023 roku, po złożeniu przez skarżącego oświadczenia o nieprowadzeniu działalności i przedstawieniu Karty Dużej Rodziny.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, sędzia WSA Bożena Marciniak, asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (spr.), Protokolant referent Agata Szczepanik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2024 r. nr KOX/582/Pu/23 w przedmiocie opłaty przekształceniowej oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z 25 stycznia 2024 r., nr KOX/582/Pu/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, dalej jako : "SKO w Warszawie, Kolegium" działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania P. K. od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 4 sierpnia 2023 r. nr 1/2023, którą orzeczono:
1) ustalić wysokość jednorazowej opłaty przekształceniowej z zastosowaniem 99% bonifikaty za pozostały okres 16 lat licząc od roku 2023, dla ułamkowej części nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej dz. ew. nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 686,00 m 2, opisanej w księdze wieczystej KW nr [...], w udziale wynoszącym [...] części, jako prawa związanego z własnością wyodrębnionego lokalu mieszkalnego oznaczonego numerem [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], w kwocie 340,89 zł;
2) ustalić wysokość jednorazowej opłaty przekształceniowej z zastosowaniem 99% bonifikaty za pozostały okres 16 lat licząc od roku 2023, dla 1/6 części w lokalu niemieszkalnym - garażu wielostanowiskowym nr [...] dot. miejsca postojowego nr [...], położonego w [...] przy ul. [...] przy zastosowaniu stawki procentowej 1% w kwocie 108,58 zł. Z lokalem niemieszkalnym - garażem wielostanowiskowym nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], związany jest udział [...] części nieruchomości stanowiącej dz. ew. nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 686,00 m 2, opisanej w księdze wieczystej KW nr [...];
3) obciążyć opłatą jednorazową przekształceniową P. K., właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] oraz miejsca postojowego nr [...] wraz z prawem własności ułamkowej części nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul. [...];
4) wyznaczyć termin wniesienia jednorazowej opłaty przekształceniowej za okres 16 lat na 2 miesiące od dnia doręczenia informacji o jej wysokości,
utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiał się następująco :
P. K. nabył lokal mieszkalny nr [...] oraz miejsce postojowe nr 4 wraz z prawem użytkowania wieczystego ułamkowej części nieruchomości gruntowej przy ul. [...] na podstawie umowy sprzedaży z 21 stycznia 2004 r. aktem notarialnym Rep. A [...].
Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, oznaczonej jako dz. ew. nr [...] z obrębu [...] o pow. 686,00 m 2 , położonej przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], na mocy ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. 2022 r. poz. 1495 t.j.) dalej jako: "u.p.p.u.w." z dniem 1 stycznia 2019 r., uległo przekształceniu w prawo własności.
Pismami z 23 stycznia 2008 r. znak GK/DVI/III.7227/34/2008 Prezydent m.st. Warszawy poinformował P. K. w związku z nabyciem przez niego prawa użytkowania wieczystego części gruntu o pow. 686,00 m 2, stanowiącego działkę nr [...] z obrębu [...], położonego przy ul. [....], związanego z własnością lokalu nr [...] oraz lokalu garażowego, że jest zobowiązany do ponoszenia opłat rocznych z tego tytułu, która od 2008 r. wynosi 2130,57 zł (w odniesieniu do lokalu nr [...]) i 678,65 zł (w odniesieniu do lokalu garażowego) i powinna być wpłacana do 31 marca każdego roku.
Zaświadczeniem z 24 października 2019 r. Prezydent m.st. Warszawy zaświadczył, iż prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, uległo przekształceniu w prawo własności z dniem 1 stycznia 2019 r., a roczna opłata przekształceniowa dla udziału w nieruchomości gruntowej, związanego z prawem własności ww. lokalu mieszkalnego nr [...] wynosi 2.130,57 zł i powinna być wnoszona przez okres 99 lat, licząc od dnia przekształcenia.
Pismem z 3 lutego 2020 r. P. K. złożył w Urzędzie m. [...] zgłoszenie zamiaru wniesienia opłaty jednorazowej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul. [...] związanego z odrębną własnością lokalu nr [...] wraz z wnioskiem o udzielenie mu 98% bonifikaty od opłaty jednorazowej. Następnie, w dniu 30 listopada 2020 r. złożył kolejne zgłoszenie zamiaru wniesienia opłaty jednorazowej z zastosowaniem 99 % bonifikaty.
Pismem z 2 lutego 2020 r. P. K. złożył w Urzędzie m. [...] zgłoszenie zamiaru wniesienia opłaty jednorazowej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości gruntowej, związanego z odrębną własnością lokalu nr [...] oraz współwłasnością lokalu nr [...] (miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym mieszczącym się w budynku mieszkalnym) wraz z wnioskiem o udzielenie mu 99% bonifikaty od opłaty jednorazowej.
Zaświadczeniem z 30 lipca 2020 r. Prezydent m.st. Warszawy zaświadczył, iż prawo użytkowania wieczystego ww. nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, uległo przekształceniu w prawo własności z dniem 1 stycznia 2019 r., a roczna opłata przekształceniowa dla udziału w nieruchomości gruntowej, związanego z prawem własności lokalu niemieszkalnego nr 6 - garażu usytuowanego w budynku przy ul. [...] wynosi 678,65 zł i powinna być wnoszona przez okres 99 lat, licząc od dnia przekształcenia.
W dniu 23 czerwca 2022 r. P. K. złożył w Urzędzie m. [...] oświadczenie, że lokal mieszkalny nr [...] oraz garaż w budynku przy ul. [...], w którym jest zarejestrowana działalność gospodarcza nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców.
W dniu 26 października 2022 r. Prezydent m. [...] wydał nowe zaświadczenie, w którym zaświadczył, iż prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, uległo przekształceniu w prawo własności z dniem 1 stycznia 2019 r., a roczna opłata przekształceniowa dla udziału w nieruchomości gruntowej, związanego z prawem własności lokalu mieszkalnego nr 4 usytuowanego w budynku przy ul. [...] wynosi 2.130,57 zł i w związku ze złożonym przez właściciela gruntu będącego przedsiębiorcą oświadczeniem w dniu 23 czerwca 2022 r. o nieprowadzeniu działalności gospodarczej na ww. nieruchomości okres pozostały do wnoszenia opłaty wynosi 16 lat.
W dniu 2 stycznia 2023 r. P. K. przesłał do Urzędu m. [...] zdjęcie K. D. Rodziny wraz z widocznym numerem tej karty.
Pismem z 26 stycznia 2023 r. Prezydent m.st. Warszawy poinformował P. K., że w związku ze złożonym wnioskiem i oświadczeniem z 23 czerwca 2022 r., udziela 99% bonifikaty od opłaty jednorazowej dla lokalu mieszkalnego nr [...], przy czym roczna opłata przekształceniowa wynosi za rok 2019 - 2130,57 zł, za rok 2020 - 2130,57 zł, za rok 2021 - 2130,57 zł, za rok 2022 - 2130,57 zł, a jednorazowa opłata przekształceniowa za okres 16 lat liczona od roku 2023 wynosi 340,89 zł. Łączna kwota do zapłaty wynosi 8.863,17 zł.
W dniu 2 marca 2023 r. Prezydent m. [...] wydał nowe zaświadczenie, w którym zaświadczył, iż prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, uległo przekształceniu w prawo własności z dniem 1 stycznia 2019 r., a roczna opłata przekształceniowa dla udziału w nieruchomości gruntowej, związanego z prawem własności lokalu niemieszkalnego nr [...] - garażu usytuowanego w budynku przy ul. [...] wynosi 678,65 zł i w związku ze złożonym przez właściciela gruntu będącego przedsiębiorcą oświadczeniem w dniu 23 czerwca 2022 r. o nieprowadzeniu działalności gospodarczej na ww. nieruchomości okres pozostały do wnoszenia opłaty wynosi 16 lat.
Pismem z 2 marca 2023 r. Prezydent m. [...] poinformował P. K., że w związku ze złożonym wnioskiem i oświadczeniem z 23 czerwca 2022 r., udziela 99% bonifikaty od opłaty jednorazowej dla lokalu niemieszkalnego nr [...], tj. garażu, przy czym roczna opłata przekształceniowa wynosi za rok 2019 - 678,65 zł, za rok 2020 - 678,65 zł, za rok 2021 - 678,65 zł, za rok 2022 - 678,65 zł, a jednorazowa opłata przekształceniowa za okres 16 lat liczona od roku 2023 wynosi 108,58 zł. Łączna kwota do zapłaty wynosi 2.823,18 zł.
W dniu 15 kwietnia 2023 r. P. K. złożył do Urzędu m. [...] wniosek o ustalenie w drodze decyzji wysokości opłaty jednorazowej.
Prezydent m. [...] decyzją z 4 sierpnia 2023 r., nr [...] ustalił wysokość jednorazowej opłaty przekształceniowej z zastosowaniem 99 % bonifikaty za pozostały okres 16 lat licząc od roku 2023 r. dla ułamkowej części nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul. [...] jako prawa związanego z własnością wyodrębnionego lokalu mieszkalnego oznaczonego numerem [...] oraz dla 1/6 części w lokalu niemieszkalnym – garażu wielostanowiskowym nr [...] dot. miejsca postojowego nr [...]. Organ obciążył jednorazową opłatą przekształceniową P. K., właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] oraz miejsca postojowego nr [...] wraz z prawem własności ułamkowej części nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul. [...] wyznaczając termin jej wniesienia na 2 miesiące od dnia doręczenia informacji o jej wysokości.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z informacją zawartą w CEIDG na dzień przekształcenia tj. 1 stycznia 2019 r. w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...], była zarejestrowana firma "P. K." doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, a jako stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazany jest adres [...], ul. [...]. Posiadane przez P. K. miejsce postojowe nr [...] w garażu nr [...] znajduje się również w tym samym budynku co lokal mieszkalny. Tym samym, zdaniem organu należy domniemywać, że udział 1/6 części w lokalu niemieszkalnym – garażu nr [...] przypisanym do lokalu nr [...] również jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Fakt wykorzystywania nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej stanowi podstawę do wyznaczenia wysokości i okresu wnoszenia opłaty przekształceniowej zgodnie z art. 7 ust. 6a u.p.p.u.w. Organ dodał, że zgłoszenia zamiaru wniesienia opłaty jednorazowej złożone przez przedsiębiorcę nie zawierały stosownego oświadczenia przedsiębiorcy o nieprowadzeniu działalności gospodarczej ani wniosku o udzielenie pomocy de minimis. Organ zaznaczył, że P. K. nie złożył prawidłowo wniosku o zamiarze wniesienia opłaty jednorazowej, a w szczególności nie przedłożył Karty Dużej Rodziny. Tym samym nie miał podstaw do rozpoznania jego wniosku i udzielenia wnioskowanej bonifikaty 99 % zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 2 u.p.p.u.w. Podniósł, że nie zostały także spełnione przesłanki do uzyskania bonifikaty za lata 2019-2022 wskazanej w Uchwałach Rady m. [...] nr [...] z
18 października 2018 r., nr [...] z 19 marca 2020 i [...] z 18 marca 2021 r. Powołane uchwały umożliwiają udzielenie bonifikaty wyłącznie osobom fizycznym, zaś na dzień wystawienia zaświadczeń z akt sprawy wynikało, że wnioskodawca jest przedsiębiorcą, a w lokalu mieszkalnym prowadzona jest działalność gospodarcza. Organ zaznaczył, że dopiero po złożeniu przez P. K. w dniu 26 czerwca 2022 r. stosownego oświadczenia o nieprowadzeniu działalności gospodarczej uzupełnionego w dniu 2 stycznia 2023 r. o Kartę Dużej Rodziny, w oparciu o art. 7 ust. 6b u.p.p.u.w. okres wnoszenia opłaty odnośnie lokalu mieszkalnego nr [...] i miejsca postojowego nr [...] został skrócony, a opłata jednorazowa z uwzględnieniem bonifikaty 99 % została naliczona za pozostały okres tj. od 2023 r.
Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta m. [...] z 4 sierpnia 2023 r., nr 1/2023 wniósł P. K.
Zaskarżoną do Sądu decyzją SKO w Warszawie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że podstawę do orzekania
w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów ( t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 904), powoływanej dalej jako : "u.p.p.u.w." Organ przytoczył treść art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 4, art. 7 ust. 1, 2, 3, 6, 6a, 7, 9a ust. 1 pkt 2 oraz art. 21 u.p.p.u.w.
Kolegium odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących uznania skarżącego za przedsiębiorcę w dniu
1 stycznia 2019 r., prowadzącego działalność gospodarczą w przedmiotowym lokalu oraz nieudzielenia skarżącemu bonifikaty za lata 2019-2022 organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż prawidłowo organ I instancji ustalił na podstawie wpisu do CEIDG,
że P. K. jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, a jako stałe miejsce wykonywania działalności wskazany został przedmiotowy lokal. Wprawdzie w CEIDG widnieje informacja, iż ww. działalność została zawieszona z dniem 30 września 2019 r. jednakże należy zauważyć, iż w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca może nadal wykonywać niektóre czynności, które pozwolą mu zabezpieczyć źródło przychodów i funkcjonować po wznowieniu działalności. Dopiero w dniu 23 czerwca 2022 r. P. K. złożył w Urzędzie m. [...] oświadczenie, że przedmiotowy lokal nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, dopiero w dniu 2 stycznia 2023 r. P. K. przesłał do Urzędu m. [...] zdjęcie Karty Dużej Rodziny wraz z widocznym numerem tej karty.
Kolegium stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość jednorazowej opłaty przekształceniowej za okres 16 lat, przy uwzględnieniu przyznanej skarżącemu - na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 2 u.p.p.u.w. - 99% bonifikaty od opłaty jednorazowej:
- dla lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] w wysokości 340,89 zł za okres 16 lat liczony od roku 2023;
- dla lokalu niemieszkalnego nr [...] garażu w budynku przy ul. [...] w [...] w wysokości 108,58 zł za okres 16 lat liczony od roku 2023.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 stycznia 2024 r., nr KOX/582/Pu/23 wniósł P. K.
Zaskarżonej decyzji zarzucił :
I. naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całości materiału dowodowego oraz brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co doprowadziło do:
błędu w ustaleniach faktycznych polegającym na bezpodstawnym przyjęciu, że skarżący na dzień przekształcenia, tj. 1 stycznia 2019 r. wykorzystywał lokal mieszkalny nr [...] wraz z miejscem postojowym nr [...] przy ul. [...] w [...] do prowadzenia działalności gospodarczej,
błędu w ustaleniach faktycznych polegającym na bezpodstawnym przyjęciu, że skarżący na dzień przekształcenia, tj. 1 stycznia 2019 r. był przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą o którym mowa w art. 7 ust. 6a ustawy z
20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1495; dalej: ustawa przekształceniowa),
art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w której brak jest odniesienia do zarzutów skarżącego i zawarcie w niej ogólnych stwierdzeń.
II. naruszenie prawa materialnego, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
art. 7 ust. 6a ustawy przekształceniowej, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w stosunku do skarżącego, który na dzień przekształcenia, tj. 1 stycznia 2019 r. nie był przedsiębiorcą wykorzystującym lokal mieszkalny nr [...] wraz z miejscem postojowym nr [...] przy ul. [...] w [...] do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy z
6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646),
art. 9a ust. 1 pkt 2 ustawy przekształceniowej poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten warunkuje udzielenie bonifikaty w wysokości 99% od posiadania przez wnioskodawcę Karty Dużej Rodziny.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m. [...] z
4 sierpnia 2023 r., nr 1/2023. Ponadto, wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął zarzuty skargi oraz podał argumentację na ich poparcie.
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Na wstępie wyjaśnić należy, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz
art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Podstawę materialnoprawną decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 stycznia 2024 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m. [...] z 4 sierpnia 2023 r., stanowią przepisy ustawy z
20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z
2023 r., poz. 904 t.j.), powoływanej dalej jako : "u.p.p.u.w", "ustawa".
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów. Przekształcenie potwierdza się w zaświadczeniu wydawanym przez organ administracji publicznej, które stanowi podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 ustawy). W zaświadczeniu, poza potwierdzeniem przekształcenia, jest również zawarta informacja o obowiązku wnoszenia rocznej opłaty przekształceniowej, wysokości i okresie wnoszenia tej opłaty, a także możliwości wniesienia opłaty, o której mowa w art. 7 ust. 7 i zasadach jej wnoszenia. Zaświadczenie zawiera pouczenie o możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 (art. 4 ust. 4 ustawy). Z kolei art. 6 ust. 1 ustawy stanowi, że jeżeli właściciel nieruchomości nie zgadza się z zawartą w zaświadczeniu informacją o wysokości i okresie wnoszenia opłaty, może złożyć do właściwego organu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia zaświadczenia, wniosek o ustalenie wysokości lub okresu wnoszenia tej opłaty w drodze decyzji. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ustawy, z tytułu przekształcenia nowy właściciel gruntu ponosi na rzecz dotychczasowego właściciela gruntu opłatę. Wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby w dniu przekształcenia (ust. 2).
Regulacje dotyczące okresu ponoszenia omawianej opłaty zostały zawarte m.in. w art. 7 ust. 6-6d ustawy.
Zgodnie z art. 7 ust. 6a ustawy, właściciel gruntu będący przedsiębiorcą, w odniesieniu do nieruchomości wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców z uwzględnieniem art. 14, może w terminie 3 miesięcy od dnia przekształcenia złożyć właściwemu organowi oświadczenie o zamiarze wnoszenia opłaty przez okresy wskazane w pkt 1-4 niniejszego przepisu. Przepis art. 7 ust. 6b ustawy stanowi, że właściciel gruntu będący przedsiębiorcą w okresie pozostałym do wnoszenia opłaty w każdym czasie, z uwzględnieniem art. 14, może złożyć nowe oświadczenie o zamiarze wnoszenia opłaty stosownie do ust. 6 albo 6a, z uwzględnieniem dotychczas wniesionych opłat. Właściwy organ wydaje zaświadczenie potwierdzające wysokość i okres pozostały do wnoszenia opłaty w terminie 30 dni od dnia złożenia nowego oświadczenia. Stosownie do art. 7 ust. 6c ustawy, w przypadku gdy właściciel gruntu będący przedsiębiorcą nie złożył oświadczenia w terminie, o którym mowa w ust. 6a, właściwy organ wydaje zaświadczenie i informuje o obowiązku wnoszenia opłaty odpowiednio przez okres, o którym mowa w ust. 6a u.p.p.u.w.
Jak wynika z akt sprawy Prezydent m. [...] na podstawie
art. 7 ust. 6c ustawy wydał zaświadczenie z 24 października 2019 r. oraz z 30 lipca 2020 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym związane z prawem własności lokalu mieszkalnego nr [...] oraz w odniesieniu do udziału 1/6 części w prawie własności lokalu niemieszkalnego nr [...] – garażu (dot. miejsca postojowego nr [...] w garażu wielostanowiskowym) usytuowanych w budynku przy ul. [...] w [...]. W zaświadczeniach tych organ poinformował o wysokości rocznej opłaty przekształceniowej, terminach jej wnoszenia oraz obowiązku wnoszenia opłaty odpowiednio przez okres, o którym mowa w art. 7 ust. 6a pkt 1 tj. okres 99 lat licząc od dnia przekształcenia.
Wskazać należy, że okres wnoszenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu we własność, o którym mowa w art. 7 ust. 6a u.p.p.u.w. ustawy, a który to przepis organy zastosowały w niniejszej sprawie, zależy od wystąpienia następujących przesłanek:
a) po pierwsze, aby właściciel gruntu był przedsiębiorcą oraz
b) po drugie, by przekształcenie prawa dotyczyło nieruchomości wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy - Prawo przedsiębiorców (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 1699/21, LEX nr 3347652).
Z kolei, zgodnie z art. 3 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 221 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa - Prawo przedsiębiorców" działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Zorganizowanie, zgodnie z uzasadnieniem projektu ww. ustawy, należy rozumieć jako wykorzystanie konkretnych składników materialnych (np. nieruchomości lub ruchomości) lub składników niematerialnych (np. know-how, dobre imię, prawa na dobrach niematerialnych), które są przez daną osobę łączone w sensie funkcjonalno-gospodarczym w jeden uporządkowany kompleks, zdatny do tego, aby przy jego wykorzystaniu można było uczestniczyć w obrocie gospodarczym. Zarobkowy charakter ma działalność, która jest prowadzona w celu (z subiektywnym zamiarem) osiągania zysków, nawet jeżeli de facto dana działalność nie zawsze będzie obiektywnie dochodowa. Przeciwieństwem działalności zarobkowej w tym rozumieniu jest działalność niezarobkowa, czyli taka, która nie generuje zysków. Działalnością wykonywaną w sposób "ciągły" jest natomiast działalność wykonywana regularnie i powtarzalnie. Jako całość działalność ta nabiera charakteru względnie trwałego i stabilnego, nie ograniczającego się do jednorazowych, okazjonalnych czy też sporadycznych przedsięwzięć gospodarczych (por. rządowy projekt ustawy - Prawo przedsiębiorców, VIII kadencja, druk nr 2051, s. 57-58).
Zgodnie z informacją zawartą w CEIDG na dzień przekształcenia tj. na dzień
1 stycznia 2019 r., w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] była zarejestrowana firma "P. K." doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, a jako stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazany jest adres [...], ul. [...] lok [...].
Prawidłowo zatem organy obu instancji uznały, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do uzyskania przez Skarżącego bonifikaty za lata 2019-2022 wskazanej w uchwałach Rady m.st. Warszawy nr [...] z 18 października 2018 r., nr [...] z 19 marca 2020 r. i nr [...] z 18 marca 2021 r. Powyższe uchwały umożliwiają udzielenie bonifikaty wyłącznie osobom fizycznym, natomiast na dzień wystawienia zaświadczeń z akt sprawy wynikało, że Skarżący jest przedsiębiorcom, a w lokalu mieszkalnym prowadzona jest działalność gospodarcza. Posiadane przez Skarżącego miejsce postojowe nr [...] w garażu nr [...] znajduje się w tym samym budynku co lokal mieszkalny. Tym samym, należy przyjąć, że udział 1/6 części w lokalu niemieszkalnym - garażu nr [...] przypisanym do lokalu mieszkalnego nr [...] jest również wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.
Prawidłowo zatem organy uznały, że fakt wykorzystywania nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej stanowił podstawę do wyznaczenia wysokości i okresu wnoszenia opłaty przekształceniowej zgodnie z art. 7 ust. 6a pkt 1 u.p.p.u.w.
W tym aspekcie Sąd nie podziela zarzutów skargi, że organy wadliwie ustaliły faktyczne wykorzystanie nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej. Dokonane sprawdzenie w CEIDG wskazuje, że Skarżący w dacie wydawania obu decyzji miał pod tym adresem zarejestrowaną działalność gospodarczą od 1 stycznia 2012 r. Bez znaczenia przy tym jest jakiego rodzaju działalność gospodarcza była tam zarejestrowana. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców rozpoczęcie działalności gospodarczej następuje w dniu złożenia do CEIDG wniosku o wpis. W niniejszej sprawie miało to miejsce 1 stycznia 2012 r. Zgodnie z art. 24 ust. 1 tej ustawy zawieszenie działalności następuje na wniosek przedsiębiorcy i zgodnie z ust. 4 tego przepisu podlega wpisowi do CEIDG. W niniejszej sprawie Skarżący zawiesił działalność gospodarczą od dnia 30 września 2019 r., co wynika z wpisu w CEIDG. Zaznaczyć jednak należy, że zawieszenie działalności gospodarczej oznacza jedynie przerwę w jej prowadzeniu. Przedsiębiorca posiada w tym okresie prawa przedsiębiorców uregulowane w art. 25 ust. 2 ustawy - Prawo przedsiębiorców, które wygasają dopiero po dokonaniu wykreślenia wpisu z rejestru przedsiębiorców. Dopiero wykreślenie z CEIDG przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną daje podstawy do uznania, że nie prowadzi on działalności gospodarczej – o czym stanowi art. 26 tej ustawy.
Podkreślić należy, że okres wnoszenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu we własność został uzależniony od tego czy grunt po przekształceniu stanowi własność przedsiębiorcy i czy wykorzystywany jest do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
W ocenie Sądu, prowadzenie działalności polegającej na doradztwie w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (taka ujawniona jest w CEIDG), może być działalnością, która jest wykonywana zarówno w siedzibie przedsiębiorcy, ale także u klienta. Oczywistym jest jednak, że w formie takiej działalności mieszczą się także czynności techniczno-biurowe, korespondencyjne czy mające charakter związany z koniecznością choćby rozmowy z klientem, które są nierozerwalnie związane z późniejszą realizacją zlecenia. W tym aspekcie obowiązek wskazania w CEIDG siedziby firmy służy także identyfikacji miejsca prowadzenia tej działalności. Dlatego twierdzenie Skarżącego, że jego działalność nie jest prowadzona w tym lokalu nie może odnieść zamierzonego przez Skarżącego skutku tj. uznania, że w lokalu nie była prowadzona działalność gospodarcza a nieruchomość nie była wykorzystywana na prowadzenie działalności gospodarczej.
Zgłaszając w CEIDG jako siedzibę prowadzenia swej działalności lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w [...] Skarżący potwierdził, że to właśnie tam prowadzi działalność gospodarczą, tam ma ją zarejestrowaną i tam jest jego siedziba. Przyjęcie odwrotnej koncepcji stanowiłoby podstawę do przyjęcia złożenia fałszywego oświadczenia przez Skarżącego. Oczywiście zarejestrowanie działalności gospodarczej w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w [...] nie wyklucza wykorzystania tego lokalu także na cele mieszkaniowe. To samo dotyczy miejsca postojowego nr [...] w garażu nr [...] znajdującym się w tym samym budynku co lokal mieszkalny. Jednakże, to wolą ustawodawcy było aby w takiej sytuacji opłaty przekształceniowe były inne niż w przypadku gdy lokal jest wykorzystywany także na działalność gospodarczą.
Z powyższych względów zarzut dotyczący naruszenia przez organ art. 7 ust. 6a u.p.p.u.w. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w stosunku do Skarżącego, nie mógł zostać uwzględniony. Udzielenie bonifikaty za lata 2019 – 2022 wskazanej ww. uchwałach Rady m. [...] jest możliwe wyłącznie osobom fizycznym i dotyczy lokali mieszkalnych służących wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do kwestii niezastosowania przez organ wobec Skarżącego bonifikaty 99 % za lata 2019-2022 wskazać należy, że stosownie do treści art. 9a ust. 1 pkt 2 u.p.p.u.w. właściwy organ udziela, na wniosek, bonifikaty od opłaty jednorazowej w wysokości 99% członkom rodzin wielodzietnych, o których mowa w ustawie z 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. z 2023 r. poz. 2424 t.j.) powoływanej dalej jako ustawa o Karcie Dużej Rodziny.
Stosownie do treści art. 2 ustawy o Karcie Dużej Rodziny karta jest środkiem identyfikującym członka rodziny wielodzietnej, poświadczającym prawo członka rodziny wielodzietnej do uprawnień ustalonych w trybie określonym w niniejszej ustawie lub przyznanych na podstawie przepisów odrębnych. Przepis art. 28 ustawy o Karcie Dużej Rodziny stanowi, że w przypadku gdy w gminie, powiecie lub województwie jest wprowadzony samorządowy program przyznający uprawnienia członkom rodzin wielodzietnych, gmina, powiat lub województwo może wykorzystać Kartę jako dokument potwierdzający uprawnienie do korzystania z wprowadzonych odpowiednio w gminie, powiecie lub województwie uprawnień dla członków rodzin wielodzietnych.
Z treści powyższych przepisów wynika, że Prezydent m. [...] wbrew zarzutom Skarżącego, prawidłowo zwrócił się o przedłożenie Karty Dużej Rodziny jako dokumentu identyfikującego Skarżącego jako członka rodziny wielodzietnej. Kryterium przyznania bonifikaty od opłaty jednorazowej w wysokości 99 % jest bycie członkiem rodziny wielodzietnej zdefiniowanej w art. 4 ust. 2 ustawy o Karcie Dużej Rodziny. Aby jednak zidentyfikować, czy Skarżący jest członkiem rodziny wielodzietnej słusznie organ zwrócił się o przedłożenie Karty Dużej Rodziny.
W niniejszej sprawie wobec niezłożenia przez Skarżącego prawidłowo wniosku o zamiarze wniesienia opłaty jednorazowej, a w szczególności nieprzedłożenia Karty Dużej Rodziny organ nie miał podstaw do udzielania 99% bonifikaty za okres 2019-2022.
Zasadą jest obowiązek wykazania przez stronę istotnych faktów, z których wywodzi dla siebie skutki prawne, natomiast działalnie organu według reguł postępowania administracyjnego ma jedynie charakter uzupełniający (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroków z 15 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 1970/19 oraz z 22 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2380/20).
Dopiero gdy Skarżący w dniu 23 czerwca 2022 r. złożył oświadczenie, że lokal mieszkalny nr [...] w którym zarejestrowana jest działalność gospodarcza, nie jest wykorzystywany na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo przedsiębiorców oraz uzupełnił 2 stycznia 2023 r. zgłoszenia o Kartę Dużej Rodziny poprzez nadesłanie zdjęcia ekranu z numerem Karty Dużej Rodziny organ uwzględnił powyższe okoliczności i wydał nowe zaświadczenia.
W nowych zaświadczeniach z 26 października 2022 r. oraz z 2 marca 2023 r. organ uwzględnił zmianę przeznaczenia lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego – miejsca postojowego nr [...] w garażu oraz skrócił okres wnoszenia opłat do 16 lat. Pismami z 26 stycznia 2023 r. oraz z 2 marca 2023 r. Prezydent m. [...] poinformował, że w związku ze złożonym wnioskiem i oświadczeniem z 23 czerwca 2022 r. udziela Skarżącemu bonifikaty 99% od opłaty jednorazowej przekształceniowej dla lokalu mieszkalnego nr [...] oraz dla lokalu niemieszkalnego nr [...] garażu usytuowanego w budynku przy ul. [...] w [...].
W ocenie Sądu, w związku ze złożonym dopiero 23 czerwca 2022 r. oświadczeniem, że lokal mieszkalny nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo przedsiębiorców oraz uzupełnieniem wniosku w dniu 2 stycznia 2023 r. poprzez dołączenie Karty Dużej Rodziny prawidłowo organy ustaliły wysokość jednorazowej opłaty przekształceniowej z zastosowaniem bonifikaty 99 % za pozostały okres 16 lat licząc od roku 2023 dla prawa związanego z własnością wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr [...] oraz dla 1/6 części w lokalu niemieszkalnym – garażu wielostanowiskowym nr G6 dot. miejsca postojowego nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. W związku z tym, że braki wniosku zostały uzupełnione w 2023 r. słusznie organy stwierdziły, że brak było podstaw do zastosowania bonifikaty o której mowa w art. 9a ust. 1 pkt 2 u.p.p.u.w. dla ww. lokalu mieszkalnego i niemieszkalnego za okres 2019-2022.
Reasumując, z zebranych w sprawie dokumentów wynika, że Skarżący na dzień przekształcenia, tj. na dzień 1 stycznia 2019 r. wykorzystywał lokal mieszkalny nr [...] wraz z miejscem postojowym nr [...] w garażu wielostanowiskowym przy ul. [...] w [...] do prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem był przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 6a u.p.p.u.w. Nie zostały zatem spełnione przesłanki do uzyskania bonifikaty za lata 2019 – 2022 wskazanej w uchwałach Rady m. [...] nr [...] z 18 października 2018 r., nr [...] z 19 marca 2020 r. oraz [...] z 18 marca 2021 r. Organy prawidłowo zastosowały procedurę przekształceniową oraz udzieliły bonifikaty o której mowa w art. 9a ust. 1 pkt 2 u.p.p.u.w. za okres 16 lat liczony od 2023 r.
Zdaniem Sądu, nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego ani materialnego, gdyż organy zasadnie na podstawie niewadliwie ustalonego stanu faktycznego ustaliły wysokość opłaty przekształceniowej, osoby zobowiązane do jej uiszczenia, termin płatności oraz zastosowały bonifikatę w wysokości 99 % za okres 16 lat liczony od 2023 r.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło