I SA/Wa 913/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.G., A.Z., A.P., A.J., A.K., B.C., B.P., C.G., E.S., H.W., J.K., K.G., K.P., M.G., M.G., M.C., S.W., S.S., S.S. i Z.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 913/13 w sprawie ze skargi A.G., A.Z., A.P., A.J., A.K., B.C., B.P., C.G., E.S., H.W., J.K., K.G., K.P., M.G., M.G., M.C., S.W., S.S., S.S. i Z.S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 913/13 oddalił skargę A.G., A.Z., A.P., A.J., A.K., B.C., B.P., C.G., E.S., H.W., J.K., K.G., K.P., M.G., M.G., M.C., S.W., S.S., S.S. i Z.S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia. Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 lutego 2014 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 26 marca 2014 r. W dniu 14 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna wskazanych wyżej skarżących od wyroku z dnia 30 grudnia 2013 r., sporządzona przez radcę prawnego W.B., nadana listem poleconym w dniu 11 kwietnia 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazano, że w dniu 24 marca 2014 r. pełnomocnik skarżących miał już w znacznym stopniu przygotowaną skargę kasacyjną, wystąpiły jednak bardzo silne bóle kręgosłupa - dolegliwości, które występowały w latach poprzednich i były jedną z przyczyn przyznania mu renty inwalidzkiej. Pełnomocnik zaznaczył, że z uwagi na wieloletnie prowadzenie sprawy, zawiły jej przedmiot i ogrom zebranych w sprawie dokumentów nie było możliwe by sprawę dokończył inny radca prawny lub adwokat. Pełnomocnik skarżących musiał zaś leżeć do dnia 4 kwietnia 2014 r., a następnie do dnia złożenia wniosku, tj. 11 kwietnia 2014 r. Skarga kasacyjna została natomiast dokończona bezpośrednio po ustaniu choroby. Do wniosku załączone zostały zaświadczenia lekarskie, z których wynika, że w okresie od 24 marca 2014 r. do 4 kwietnia 2014 r. oraz od 5 kwietnia 2014 r. do 11 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących "winien leżeć". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ profesjonalny pełnomocnik posiada stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych, zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (postanowienie NSA z 24 marca 2009 r. , sygn. akt II OZ 256/09, LEX nr 574453). W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu – nie wykazano braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 grudnia 2013 r. Nie można bowiem uznać, że powołane we wniosku okoliczności, tj. choroba pełnomocnika (silne bóle kręgosłupa), stanowią wystarczającą przesłankę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że z przedstawionych zaświadczeń lekarskich nie wynika, aby choroba pełnomocnika miała charakter obłożny, całkowicie wykluczający jego działanie i funkcjonowanie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się natomiast, że sam fakt choroby, nawet poświadczony zaświadczeniem lekarskim, nie jest wystarczający dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W przypadku choroby trzeba dodatkowo wskazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu (wyrok NSA z dnia 12 lipca 2011r., sygn. akt II GSK 744/10, z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 144/09, z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II OSK 1162/08). Zdaniem Sądu w złożonym wniosku pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił - mimo niewątpliwych, wskazywanych dolegliwości związanych z bólem kręgosłupa - że zapadł na chorobę mającą taki charakter i przebieg, że przy dołożeniu nawet najwyższych starań bez narażania się na pogorszenie i utratę zdrowia, uniemożliwiła mu sporządzenie w terminie skargi kasacyjnej i nadanie jej pocztą osobiście lub przez inną osobę. Okoliczności uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu nie stanowią przy tym, powoływane we wniosku okoliczności dotyczące zawiłego charakteru sprawy i ogromu zebranych dokumentów oraz braku w związku z tym możliwości dokończenia sprawy przez innego pełnomocnika. Zdaniem Sądu dokończenie skargi kasacyjnej przy pomocy innego profesjonalnego pełnomocnika, mogło stanowić pewnego rodzaju trudność, ale niewątpliwie przy zachowaniu należytej staranności, nie stanowiło przeszkody uniemożliwiającej dokonanie tej czynności w terminie, zwłaszcza, że jak wskazano w uzasadnieniu wniosku stosowna skarga kasacyjna została już w znacznym stopniu przygotowana. Tym samym złożony wniosek jest bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.