I SAB/Wa 180/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie przyczyn naliczania kosztów dostawy ciepłej wody postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 10 lutego 2024 r. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie przyczyn naliczania kosztów dostawy ciepłej wody. W piśmie z 21 marca 2024 r. skarżąca sprecyzowała, że jej skarga dotyczyła bezczynności organu, nieetycznych zachowań oraz braku obsługi i wsparcia. Postanowieniem z 25 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w pkt 1 stwierdził swoją niewłaściwość, a w pkt 2 przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania tut. Sądowi. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że powyższa skarga zawiera wyciąg z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i powołanie się na przepisy ustawy – Prawo energetyczne i ustawy o efektywności energetycznej. Organ wniósł o odrzucenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści powołanych wyżej przepisów sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności lub przewlekłości organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 p.p.s.a., a zatem dwóch rodzajów przedmiotowo różnych skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania: 1) uregulowanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.; tym rodzajem skarg należy objąć materialnoprawną bezczynność lub przewlekłość, a zatem wiązać tylko z wydaniem aktu lub czynności materialnoprawnej kształtujących uprawnienia lub obowiązki jednostki; 2) uregulowanych w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.; tym rodzajem skarg należy objąć procesową bezczynność lub przewlekłość, a zatem wiązać tylko z aktami lub czynnościami o charakterze ściśle procesowym, których celem podjęcia jest wydanie decyzji lub postanowienia. Analizując przedmiotową sprawę Sąd stwierdził, że jej przedmiot nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych powyżej oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego. Przedmiotem niniejszej skargi jest bowiem bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie przyczyn naliczania kosztów dostawy ciepłej wody. Stosownie do wskazanych przez skarżącą argumentów oraz treści pism skarżącej, Sąd uznał, że forma zaskarżenia działań organu przez skarżącą przyjmuje postać tzw. skargi powszechnej, jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zakończenie postępowania w sprawie skargi powszechnej następuje poprzez zawiadomienie skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.), a zatem jako takie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przyjmuje bowiem formy decyzji, postanowienia lub niejurysdykcyjnych aktów (czynności) publicznoprawnych dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro czynność ta nie jest formą działania organu administracji publicznej, która podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. to w związku z tym również bezczynność w zakresie jej podjęcia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10; z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10). Uwzględniając zatem przedmiot wniesionej skargi, odnoszący się do bezczynności organu w sprawie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie przyczyn naliczania kosztów dostawy ciepłej wody, wyjaśnić trzeba, że sprawa ta nie znajduje się pośród spraw objętych kognicją sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. .