I SAB/Wa 217/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 9 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na nieprawidłowe działania funkcjonariuszy Policji postanawia odrzucić skargę. M. O. (dalej jako "skarżący") wniósł w dniu 19 maja 2023 r. pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zatytułowane "Zawiadomienie o złamaniu przepisu przez Biuro Śledcze Policji w Opolu". W piśmie tym zawiadomił o bezczynności Zarządu Centralnego Biura Śledczego Policji w Opolu, które nie odpowiedziało na jego pismo z 18 kwietnia 2023 r. Nadesłane akta sprawy wraz zawartą korespondencją kierowaną przez skarżącego do wyżej wymienionej jednostki, wskazują że skarżący zakwestionował zgodność z prawem przeprowadzonych na jego posesji w dniu 18 kwietnia 2023 r. czynności przez funkcjonariuszy Policji, czemu dał wyraz w skierowanym zawiadomieniu. Skarżący powołując się na art. 227 oraz art. 237 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., przywoływanej dalej jako "k.p.a.") wskazał na terminy, których w jego ocenie, nie dotrzymał skarżony przez niego organ. W odpowiedzi na skargę radca prawny R. Z. działający w imieniu Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., przywoływanej dalej jako "p.p.s.a."), z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. Ewentualnie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Zwrócił się także na podstawie art. 13 § 2 p.p.s.a. do przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z właściwością oraz na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. - o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 3 sierpnia 2023 r. o sygn. akt II SAB/Op 33/23 opartym na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie. W uzasadnieniu sąd zaznaczył, że Zarząd Centralnego Biura Śledczego Policji w Opolu nie jest organem Policji, a jedynie komórką organizacyjną Centralnego Biura Śledczego Policji. Siedzibą Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, kierującego Centralnym Biurem Śledczym Policji jest z kolei miasto Warszawa. Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Za dopuszczalną uznaje się skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wymienionego wyżej przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1785) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a jak stanowi § 3 tego przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W wyniku dokonania kwalifikacji prawnej przedmiotu skargi, Sąd stwierdza że jest nim bezczynność Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji w zakresie właściwego, w ocenie skarżącego, sposobu załatwienia jego zawiadomienia (skargi) odnoszącego się do nieprawidłowości w postępowaniu funkcjonariuszy Policji. Na podstawie sformułowanych przez skarżącego argumentów oraz treści odpowiedzi na skargę wniesionej w imieniu Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, Sąd przyjął, że formuła zaskarżenia działań organu przez Skarżącego przyjmuje postać tzw. skargi powszechnej, jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ponadto sam skarżący wskazał w treści swojej skargi na brzmienie art. 227 k.p.a., umiejscowionego we wskazanym wcześniej dziale kodeksu. Wobec powyższego ustalenia, wskazania wymaga brzmienie powoływanego przez skarżącego przepisu art. 237 § 1 k.p.a., z którego wynika że skarga powszechna wniesiona przez skarżącego powinna być załatwiona przez organ bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca. Natomiast w razie niezałatwienia skargi w terminie określonym w art. 237 § 1 k.p.a. wnoszącemu skargę przysługiwało prawo złożenia ponaglenia zgodnie z art. 237 § 4 w zw. z art. 37 k.p.a. Zakończenie postępowania w sprawie skargi powszechnej następuje poprzez zawiadomienie skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.), a zatem jako takie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przyjmuje bowiem formy decyzji, postanowienia lub niejurysdykcyjnych aktów (czynności) publicznoprawnych dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast skoro czynność ta nie jest formą działania organu administracji publicznej, która podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. to w związku z tym również bezczynność w zakresie jej podjęcia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10; z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10). W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem sprawy była bezczynność Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, dotycząca nieudzielenia odpowiedzi w sprawie podjęcia czynności związanych z oceną prawidłowości przeprowadzonych czynności operacyjnych przez funkcjonariuszy Policji, organ ten nie był obowiązany do wydania jakiegokolwiek z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kontroli sądu administracyjnego. Wobec powyżej wskazanych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.