I SAB/Wa 315/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Rady Miasta O. w przedmiocie rozpoznania skargi postanawia: odrzucić skargę. E.J. pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Miasta O. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia 24 czerwca 2011 r., dotyczącą bezprawnego przyznania mieszkania komunalnego przez Prezydenta Miasta O. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że przedmiotem skargi jest sprawa rozpoznawana w trybie art. 227 Kpa, która nie podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przedmiotem zaskarżenia E. J. uczyniła bezczynność Rady Miasta O. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia 24 czerwca 2011 r., dotyczącą bezprawnego przyznania mieszkania komunalnego przez Prezydenta Miasta O. Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z powyższych regulacji wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powołanych wyżej przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Sąd podzielił pogląd Rady Miasta O., która zakwalifikowała powyższe pismo z dnia 24 czerwca 2011 r. jako skargę wniesioną w trybie Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Wskazać należy bowiem, że przedmiotowe pismo skarżąca zatytułowała "skarga", dotyczyło ono bezprawnego działania Prezydenta Miasta O. J. K. i skierowane zostało do rady miasta, która była właściwa do rozpatrzenia skargi złożonej w trybie Działu VIII Kpa (art. 229 pkt 3 Kpa). Mając powyższe na względzie stwierdzić należało, że pismo skarżącej z dnia 24 czerwca 2011 r. stanowiło skargę, o której mowa w art. 227 Kpa. Zgodnie natomiast z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, działania administracji publicznej będące przedmiotem skarg tego typu nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. Niedopuszczalna jest więc w konsekwencji również skarga na bezczynność w tym zakresie (zob. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10; z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.