I SAB/Wa 686/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia : odrzucić skargę. W dniu [...] października 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga P. P. na "naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu administracyjnym bez nieuzasadnionej zwłoki wraz z żądaniem wypłaty wynagrodzenia w kwocie [...] zł". Skarżąca wskazała, że w dniu [...] września 2014 r. (data stempla wpływu do organu) złożyła skargę na bezczynność oraz opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jednak organ nie zajął żadnego stanowiska w sprawie. Skarżąca podniosła, że nie zostało także rozpoznane jej odwołanie z dnia [...] lipca 2014 r. od decyzji Prezydenta W. wraz ze skargą na pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Zdaniem organu, pismo skarżącej pomimo nazwania go skargą na bezczynność i opieszałość organu w istocie rzeczy posiada cechy skargi w rozumieniu działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego i jako takie nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Organ wyjaśnił, że wspomniane w skardze odwołanie z dnia [...] lipca 2014 r. zostało rozpoznane w dniu [...] lipca 2014 r. pod sygn. [...]. Obecnie natomiast rozpoznawany jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy noszącej sygnaturę [...]. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2014 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania skargi z dnia [...] października 2014 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie, czy jest to : a) skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania skargi na bezczynność oraz opieszałość organu z dnia [...] września 2014 r. – pismo z dnia [...] września 2014 r. nr L.dz. [...], czy b) skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2014 r. – pismo z dnia [...] lipca 2014 r., nr L.dz. [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca oświadczyła, że kompletnie nie rozumie wezwania Sądu i wnosi o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Po wyznaczeniu przez OIRP w [...] pełnomocnika z urzędu, zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r. wezwano pełnomocnika do sprecyzowania skargi skarżącej z dnia [...] października 2014 r. W dniu [...] czerwca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła odpowiedź pełnomocnika na zobowiązanie Sądu. Pełnomocnik oświadczył, że jest to skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania skargi na bezczynność oraz opieszałość organu z dnia [...] września 2014 r. – pismo z dnia [...] września 2014 r. nr L.dz. [...]. Ze skargi skarżącej skierowanej do organu z dnia [...] września 2014 r. wynika, że skarżąca zarzuca pracownikom powołanym do orzekania w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] "uchylanie się od zapisów art. 35 k.p.a. stwarzając w ten sposób bezpośrednio biologiczne zagrożenie jej życia, poprzez odmawianie ubezpieczenia zdrowotnego, obligatoryjnego zasiłku stałego oraz należnych innych zasiłków". Skarżąca podniosła, że przez bezczynność oraz opieszałość zasiłki nie trafiały do niej w określonym terminie, powodując wstrzymanie jej procesu leczenia lub były nieprawidłowo przyznawane, niezgodnie z wnioskami i zaświadczeniami lekarskimi oraz opiniami Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, które notorycznie członkowie SKO w [...] lekceważą, a przede wszystkim lekceważą zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawne w tym przepisie wymienione oraz na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Do tych przypadków zalicza się orzekanie przez sąd administracyjny w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3) oraz na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4). Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Oznacza to, że sądy administracyjne kontrolują postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że przedmiotowa skarga, która wpłynęła do Sądu w dniu [...] października 2014 r.– jak można wnosić z jej treści - ma charakter skargi obywatelskiej regulowanej przez przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), gdyż wiąże się z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności i interesów skarżących, a także przewlekłym i biurokratycznym załatwieniem sprawy (art. 227 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżąca krytykuje nienależyte wykonywanie zadań przez członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegające na odmawianiu jej ubezpieczenia zdrowotnego, obligatoryjnego zasiłku stałego oraz innych należnych zasiłków lub też nieprawidłowe ich przyznawanie niezgodne z wnioskami i zaświadczeniami lekarskimi oraz opiniami Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Wskazać należy, że skargi tego typu rozpatrywane są przez organy administracji wskazane przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Skarga z art. 227 k.p.a. nie jest bowiem tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani sądowego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII K.p.a. – art. 227 k.p.a. i nast., odnosząca się do skarg i wniosków obywateli, nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r. o sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 października 2007 r. o sygn. akt I SAB/Wa 42/07, LEX nr 437949, postanowienie NSA oz. We Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. o sygn. akt II SA/Wr 3121/01). Oznacza to, że skarga w niniejszej sprawie nie jest dopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.