II SA/Wa 1448/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-10

Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Andrzej Kołodziej, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niewykonanie wyroku uchylającego decyzję administracyjną, wniesiona po nowelizacji art. 154 P.p.s.a. od 15 sierpnia 2015 r., jest dopuszczalna, jeśli pierwotnie dotyczyła sytuacji innej niż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania?
Ratio decidendi
Skarga na niewykonanie wyroku, wniesiona na podstawie art. 154 P.p.s.a. po nowelizacji z dnia 9 kwietnia 2015 r. (wchodzącej w życie 15 sierpnia 2015 r.), jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga dotycząca niewykonania wyroku uchylającego akt lub czynność administracyjną, wniesiona po tej dacie, jest niedopuszczalna z powodu wtórnego braku przesłanki dopuszczalności, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym i obliguje sąd do jego umorzenia.
Stan faktyczny
Skarżący Z.A. złożył skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 584/13, który uchylił rozkazy personalne dotyczące podwyższenia dodatku służbowego. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 2383/13. Skarżący wezwał organ do wykonania wyroku, a następnie złożył skargę na niezałatwienie sprawy, domagając się orzeczenia obowiązku podwyższenia dodatku. Organ poinformował, że wyrok został wykonany w dniu 24 lipca 2015 r. poprzez wydanie rozkazu personalnego podwyższającego dodatek do kwoty 450 zł.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej Sędzia WSA – Janusz Walawski Protokolant – specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z.A. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 584/13 postanawia – umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie – Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], utrzymał w mocy rozkaz personalny Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]w przedmiocie podwyższenia skarżącemu Z. A. dodatku służbowego. W wyniku złożenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 584/13, uchylił zaskarżony i poprzedzający go rozkaz personalny. Po wniesieniu przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 2383/13, oddalił skargę kasacyjną i akta sprawy doręczono organowi w dniu 13 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący zwrócił się do organu z wezwaniem wykonania wyroku opisanego już wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie w dniu [...] lipca 2015 r. skarżący Z. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niezałatwienie sprawy będących przedmiotem cytowanych już wyżej wyroków wnosząc o orzeczenie istnienia obowiązku uprawnienia do dodatku służbowego podwyższonego o kwotę 470 zł od dnia 1 października 2012 r. na czas nieokreślony, wymierzenie grzywny Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podał, że wyrok został wykonany w dniu 24 lipca 2015 r., bowiem w tym dniu Dyrektor Biura Kadr ABW rozkazem personalnym nr [...], podwyższył skarżącemu dodatek służbowy do kwoty 450 zł i rozkaz ten został doręczony skarżącemu w dniu [...] lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga rozpoznawana w przedmiotowej sprawie jest skargą na niewykonanie wyroku wniesioną w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) W dacie złożenia skargi z dnia 28 lipca 2015 r. przepis § 1 brzmiał w następujący sposób: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Na skutek nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), przepis ten od 15 sierpnia 2015 r. otrzymał następujące brzmienie: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Z uwagi na treść art. 2 i 3 ustawy nowelizującej, przepis ten w nowym brzmieniu stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia nowelizacji w życie. Tak więc od 15 sierpnia 2015 r. wniesienie skargi na "niewykonanie wyroku" w trybie art. 154 P.p.s.a. może dotyczyć tylko uprzednio wydanego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z regulacji tej w omawianym przepisie wyłączono obecnie przypadki bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strony, czego w istocie dotyczy skarga skarżącego Z. A. Wyrok z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 584/13 uchylający zaskarżony i poprzedzający go rozkaz personalny, został wydany na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. To zaś oznacza, że skarga, pomimo iż dopuszczalna w dniu jej wniesienia, stała się niedopuszczalna po 15 sierpnia 2015 r. Ta wtórna niedopuszczalność skargi (następczy brak przesłanki dopuszczalności skargi w zakresie właściwości sądu administracyjnego) czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i obliguje Sąd do wydania postanowienia o jego umorzeniu, ponieważ w jego toku zaistniały zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie dotychczasowego celu takiego postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2010 r. sygn. II OSK 2453/10; T. Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2012, komentarz do art. 161). Bezprzedmiotowość ta wynika z tego, że obecnie Sąd nie dysponuje już możliwością zastosowania w przypadku tak określonego przedmiotu skargi środków określonych w art. 154 P.p.s.a. do sytuacji innej, niż niewykonanie wyroku w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dlatego też postępowanie sądowe podlega umorzeniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło