II SA/Wa 1506/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. K., Stowarzyszenia F. z siedzibą w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. z siedzibą w B., Fundacji [...] z siedzibą w B. na zarządzenie z dnia 28 kwietnia 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia odrzucić zażalenie. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zarządzenie z 28 kwietnia 2015 r. zostało doręczone R. K. 20 maja 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do wniesienia zażalenia upłynął 27 maja 2015 r. Wprawdzie zażalenie na ww. postanowienie datowane jest na 27 maja 2015 r., jednakże wniesione zostało za pośrednictwem poczty elektronicznej, a z adnotacji pracownika Sądu wynika, że wpłynęło dopiero 28 maja 2015 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wyjaśnić należy, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 3 i 4 p.p.s.a.). W opisanych przypadkach o terminie wniesienia pisma nie decyduje data jego wpływu do sądu, ale data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą poczty elektronicznej. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu. Z tego też względu to data prezentaty, a nie data nadania pisma, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 marca 2014 r. sygn. akt I FZ 41/14 oraz z 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 176/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywołać również należy postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2003 r. sygn. akt I CZ 192/02 (OSNC 2004, nr 4, poz. 64), w którym Sąd zajął stanowisko, że w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma poczynionej przez upoważnionego pracownika. Z uwagi zaś na treść art. 83 § 1 p.p.s.a., stanowiącego, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, uprawnione jest posiłkowanie się stanowiskiem Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie. Dodatkowo wyjaśnić należy, że ww. zażalenie nie zawierało podpisów strony skarżącej, dlatego też Przewodnicząca Wydziału wezwała stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie załączników w formie papierowej. Przewodnicząca Wydziału wyjaśniła nadto, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dopuszcza posługiwania się dokumentem elektronicznym a pisma powinny być składane w formie papierowej na biurze podawczym lub przekazane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529). W odpowiedzi na zarządzenie strona skarżąca wniosła (za pośrednictwem poczty elektronicznej i z uchybieniem terminu) pismo, w którym wyjaśniła, że przesłała już listem w dniu nadania podpisane pisma, nie potwierdziła jednak tego faktu żadnym dokumentem. Natomiast zażalenie, którego braków formalnych, pomimo wezwania, strona nie uzupełniła, podlega odrzuceniu. Wyjaśnić nadto należy, że uprawnionym do wniesienia zażalenia od ww. zarządzenia, ze względu na rozstrzygniętą w zarządzeniu kwestię, jest wyłącznie R. K. Tożsamość osoby otrzymującej odpis postanowienia z pozostałymi podmiotami skarżącymi (R. K. występuje w sprawie jako osoba fizyczna, pełnomocnik Fundacji i likwidator jednego ze stowarzyszeń) nie oznacza, iż te pozostałe podmioty mają prawo wnoszenia środków zaskarżenia w kwestiach ich niedotyczących. Z uwagi na wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu oraz nieuzupełnieniem braków formalnych zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 i 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.