II SA/Wa 1609/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1609/14, odrzucającego skargę K. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o zamianę zajmowanego lokalu na lokal o większej powierzchni mieszkalnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1609/14, odrzucił skargę K. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia 21 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o zamianę zajmowanego lokalu na lokal o większej powierzchni mieszkalnej (k-76 akt sprawy). Odpis sentencji nieprawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej na adres pełnomocnika (matki) w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu 22 grudnia 2014 r. (k-92 akt sprawy). W dniu 2 lutego 2015 r. zostało przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (k- 100 akt sprawy). W dniu 27 marca 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie (k-127 akt sprawy), radca prawny, działający z substytucji pełnomocnika skarżącej, ustanowionego z urzędu, złożył do Sądu skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (k-117 akt sprawy). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że adw. K. P. o wyznaczeniu na pełnomocnika dla skarżącej w niniejszej sprawie, dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, doręczonego mu w dniu 27 lutego 2015 r., niezwłocznie podjął czynności w sprawie, zatem stosownie do treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1544/13, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. Dokonując oceny zasadności złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd uznał, iż wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Z treści wniosku wynika bowiem, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem dla skarżącej w niniejszej sprawie w dniu 27 lutego 2015 r., kiedy otrzymał informację z ORA w [...]. Jak wynika z akt sprawy upoważniony aplikant w dniu 3 marca 2015 r. zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 27 marca 2015 r. radca prawny, działający z substytucji ustanowionego pełnomocnika z urzędu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r. wraz ze skargą kasacyjną. Skoro zatem pełnomocnik z urzędu dowiedział się w dniu 27 lutego 2015 r., że został wyznaczony pełnomocnikiem dla skarżącej w niniejszej sprawie, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną został złożony w dniu 27 marca 2015 r., przedmiotowy wniosek należało uznać za dopuszczalny. Jednocześnie w ocenie Sądu, uprawdopodobnione zostały także okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Trzeba wskazać, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącej, której sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie, a pełnomocnik z urzędu został wyznaczony dla strony już po upływie terminu ustawowego do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r. Z tego względu Sąd uznał, iż skarżąca (działająca przez ustanowionego pełnomocnika – matkę), występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w dniu 12 stycznia 2015 r. – w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej – dołożyła należytej staranności w prowadzeniu sprawy. Dlatego też nie można zarzucić stronie winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Ponadto równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie – do wniosku została bowiem dołączona skarga kasacyjna od wydanego w sprawie postanowienia, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.