II SA/Wa 1628/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku postanawia - odmówić przyznania wynagrodzenia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1628/10 oddalił skargę R. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku. Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego J. W. W dniu 18 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wymienionego wyżej wyroku Sądu I instancji. W dniu 13 czerwca 2011 r. radca prawny J. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przyznanie wynagrodzenia, nie oświadczając, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały zapłacone. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 875/11 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca radcy prawnego nie została wynagrodzona. W przedmiotowej sprawie radca prawny J. W. we wniosku o przyznanie wynagrodzenia nie zamieścił oświadczenia, o którym mowa wyżej. Oświadczenie jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu (v. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.