II SA/Wa 1955/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Andrzej Kołodziej, Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego L. B. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. G. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 roku, znak: [...], dotycząca jej odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu stwierdzono, iż powołana decyzja została doręczona stronie w dniu 10 maja 2011 roku, o czym świadczy dołączone do akt zwrotne potwierdzenie odbioru. Natomiast J. G. złożyła odwołanie od decyzji poprzez nadanie listu w urzędzie pocztowym w P. w dniu 27 maja 2011 roku, tj. siedemnastego dnia licząc od dnia doręczenia. Przekroczyła tym samym określony w przepisie art. 129 § 2 ustawy kodeks postępowania administracyjnego termin, na złożenie odwołania, który wynosi 14 dni. Na powyższe postanowienie, J. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administarcyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, iż uchybienie terminu nastąpiło z powodu braku środków finansowych, na bilet na dojazd do L. oraz na znaczek pocztowy, aby móc wysłać list. Uchybienie terminowi spowodowne było koniecznością pożyczenia pieniędzy oraz szukaniem bezpłatnej porady prawnej. Skarżąca zaznaczyła ponadto, iż jest jej bardzo trudno zaadoptować się w nowych warunkach, bowiem do [...] 2010 r. przebywała za granicą. Wyjaśniła, iż w Powiatowym Urzędzie Pracy, nikt nie informował o jej prawach i nie pomógł w załatwieniu spraw. Skarżąca nadmieniła również, iz pozostaje bez środków do życia, a ma na utrzymaniu [...] letniego syna. Skarżąca zaznaczyła, iż nie rozumie dlaczego została potraktowana w taki sposób bowiem postępowała zgodnie z zaleceniami Powiatowego Biura Pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarząca mogła złożyć odwołanie od decyzji Marszałka Województwa [...] w Powiatowym Urzędzie Pracy w P., zaś Urząd, zgodnie z art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazałby ww. odwołanie niezwłocznie do organu właściwego. Ponadto zauważył, że zgodnie z art. 58 kpa, składając odwołanie od decyzji organu I instancji, wymieniona miała możliwość jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Wojewódzki Sąd Administacryjny w Warszawie zwarzył co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sądy administracyjne kontrolują legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Marszałka Województwa [...], dotycząca odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zawierająca w swej treści prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia odwołania, została doręczona J. G. w dniu 10 maja 2011 r. Dlatego też w tym dniu rozpoczyna bieg, prekluzyjny termin do wniesienia odwołania (III SA/Kr 741/10 LEX nr 756994). Natomiast w dniu 27 maja 2011 r. wymieniona, za pośrednictwem Poczty Polskiej, wniosła odwołanie. Bowiem datą wniesienia odwołania, jest data złożenia odwołania bezpośrednio w siedzibie organu administracji publicznej, bądź data nadania odwołania w urzędzie pocztowym (zob. II OSK 1863/08 LEX nr 526550). Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zatem zestawienie dwóch dat: doręczenia decyzji oraz wniesienia odwołania jednoznacznie wskazuje, że termin określony przepisem art. 129 § 2 kpa nie został dochowany. Omawiany termin upłynął bowiem we wtorek 17 maja 2011 r. Dodać należy, że wniesienie odwołania po terminie, może spowodować dwojakie skutki procesowe. Jeżeli wnoszący odwołanie, nie wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, wówczas organ odwoławczy, jest zobowiązany do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W przypadku, gdy jednak wraz z odwołaniem strona złoży taki wniosek, wówczas organ odwoławczy, jest zobligowany w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W niniejszej sprawie strona nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem. Nie zawarła też w odwołaniu takiego sformułowania, które mogłoby być potraktowane przez organ jako wniosek o przywrócenie terminu. Minister Pracy i Polityki Społecznej działający jako organ odwoławczy, nie ma podstaw, do rozpatrzenia odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, gdyż działanie takie stanowiłoby rażące naruszenie prawa - art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 kpa (zob. II SA/Ol 118/11 LEX nr 784758). Mające miejsce w niniejszej sprawie uchybienie terminu, jest okolicznością obiektywną i w momencie jego stwierdzenia, organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa, wynika to bowiem wprost z treści tego przepisu. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Faktycznym następstwem takiego postanowienia, jest nierozpoznanie odwołania. Natomiast opisane w skardze powody uchybienia terminu: brak środków finansowych na bilet i na znaczek pocztowy, trudności w zaadoptowaniu w nowym środowisku, czy też brak właściwej informacji w urzędach, nie mogą być brane pod uwagę przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Wymienione przesłanki, miałyby znaczenie w prowadzonym przed organem administracji, postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W przedstawionym stanie rzeczy, wydane w sprawie postanowienie odpowiada prawu. Motywy jego podjęcia zostały w pełni wyjaśnione, zaś przytoczona argumentacja jest wyczerpująca. Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty zawarte w skardze. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów uchybień, co oznacza, że Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł, jak w sentencji wyroku.