II SA/Wa 2025/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca: Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na pismo Zastępcy Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność inspektora pracy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J.S. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Skarżący J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Zastępcy Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność inspektora pracy. Skarżący uznał, iż ww. pismo stanowi postanowienie kończące postępowanie (lub akt równorzędny). Skarżący zarzucił naruszenie art. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, a także naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77, art. 107 § 3 i art. 8 K.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o "dalsze prowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz pełne wykorzystanie kompetencji i uprawnień PIP i OIP do pełnego wyjaśnienia sprawy". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że pismo z dnia [...] października 2024 r. stanowi odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 29 lipca 2024 r., zakwalifikowane jako skarga na inspektora pracy i rozpatrzone w trybie skargowym (Dział VIII K.p.a.). Zaskarżone pismo stanowi informację o sposobie załatwienia skargi. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zarzuty skargi skierowanej do sądu są nieuzasadnione i stanowią jedynie polemikę skarżącego z organem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 P.p.s.a.) Zgodnie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podkreślić należy, że w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, się że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. II OSK 1961/11 oraz postanowienia NSA z: 20 stycznia 2021 r., sygn. III OSK 3694/21; 1 marca 2010 r. sygn. II OSK 478/09; 25 lutego 2009 r. sygn. II OSK 241/09). W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną. Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 K.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Pismo stanowiące odpowiedź na skargę z art. 227 K.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowane jako akt podlegający zaskarżeniu. Skarga wniesiona w trybie Działu VIII K.p.a., uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (por postanowienie NSA z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że złożona przez skarżącego skarga nie dotyczy żadnej z form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a. Złożona do Sądu skarga dotyczyła pisma Zastępcy Okręgowego Inspektora Pracy w [...] stanowiącego w istocie odpowiedź organu na skargę skarżącego na działalność inspektora pracy. Pismo to stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy i jako takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.