II SA/Wa 2386/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. [...] K. M. wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o wydanie zaświadczenia upoważniającego do podwyższenia wymiaru świadczeń emerytalnych za każdy rok służby na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611). Skarżący wskazał jednocześnie, że w latach 2011 - 2016 pełnił służbę w Wydziale [...] Straży Granicznej, gdzie realizował zadania w warunkach wyszczególnionych w ww. rozporządzeniu. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści . Skarżący złożył w dniu [...] marca 2021 r. zażalenie na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Komendant Główny Straży Granicznej utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu podniósł, że tryb wydawania zaświadczeń został przez ustawodawcę uregulowany w Dziale VIl ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 217 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeśli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Natomiast zgodnie z art. 218 § k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Stosownie do art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Tryb prowadzenia postępowania w zakresie ustalania prawa do emerytury policyjnej, określony został w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego (...) Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy. W § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia wskazano, że przedmiotowe zaświadczenie wydaje właściwy organ Straży Granicznej na żądanie funkcjonariusza. Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) (Dz. U. z 2020 r. poz. 723) emeryturę funkcjonariusza podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze nurków i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. W niniejszym postępowaniu [...] K. M. wniósł o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. za każdy rok służby w latach 2011 -2016. Wskazano, że do stanu faktycznego w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał ww. przepis w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] listopada 2012 r. W kontekście powyższego przepisu wskazano że kwestie uzyskiwania uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Granicznej do wykonywania działań minersko - pirotechnicznych zostały uregulowane w decyzji nr 246 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 22 października 2007 r. w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 94) oraz w zastępującym ją zarządzeniu nr 75 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 13 października 2009 r. w sprawie szkolenia zakresie działań minerskopirotechnicznych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74). W myśl przywołanych aktów uprawnienia z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, nie są uprawnieniami równoznacznymi z uprawnieniami antyterrorysty minera - pirotechnika. Podkreślić należy, że warunkiem niezbędnym dla zaliczenia funkcjonariuszowi służby pełnionej w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 781/14 publ. LEX nr 168134). Powyższe potwierdza również "stanowisko Zarządu Granicznego KGSG dotyczące podstaw podwyższania emerytur funkcjonariuszom SG wykonującym zadania minersko – pirotechniczne zawarte w piśmie nr KG-ZG 10576AVBK/AB/14 z dnia 12 grudnia 2014 r., zgodnie z którym zespoły minersko - pirotechniczne zajmują się rozpoznaniem i neutralizacją zagrożeń bombowych, przede wszystkim w komunikacji międzynarodowej, prowadzą działania antyterrorystyczne ukierunkowane na rozpoznawanie i przeciwdziałanie zagrożeniom terroryzmem bombowym i w związku z powyższym uprawnienia minera - pirotechnika Straży Granicznej są tożsame z uprawnieniami antyterrorysty minera - pirotechnika. Dalej organ wyjaśnił, że w ramach prowadzonego postępowania przeprowadzono szereg czynności, w tym dokonano przeglądu teczki akt osobowych skarżącego. W wyniku przeprowadzonych czynności ujawniono, że [...] K. M. ukończył kurs z zakresu rozpoznania minersko -pirotechnicznego, natomiast w wyniku przeprowadzonej kwerendy akt osobowych ww. funkcjonariusza organ pierwszej instancji nie odnalazł dokumentacji potwierdzającej uzyskanie przez skarżącego uprawnień minera - pirotechnika (antyterrorysty). W związku z powyższym według organu nie spełnił on wymagań stawianych przez ustawodawcę w § 2 pkt 2 lit. a cyt. rozporządzenia w brzmieniach obowiązującym w okresach, których dotyczył przedmiotowy wniosek. Takie stanowisko – jak podkreślił organ - można odnaleźć w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 marca 2011 r. (sygn. akt II SA/Wa 1774/10 publ. LEX nr 1098946) cyt.: przesądził, że "Okoliczność ta przesądza iż upoważnia do stwierdzenia, że nie spełnia on jednej z obligatoryjnych przesłanek, o której mowa w § 2 pkt 2 lit. a omawianego rozporządzenia. Sformułowanie zawarte w tym przepisie "w tym także" jednoznacznie wskazuje, że bez spełnienia tej przesłanki podwyższenie emerytury nie jest możliwe." W kontekście powyższego stwierdzono, że zarzut skarżącego dot. niewłaściwej interpretacji zwrotu "w tym także" nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec żądania strony sformułowanego w oparciu o aktualnie obowiązujące brzmienie § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, zasadnym według organu jest również odwołanie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. (sygn. akt II SA/Wa 1334/14 publ. LEX nr 1649931), w myśl którego cyt.:,, Wskazane powyżej akty prawa w odmienny sposób określają przesłanki warunkujące podwyższenie emerytury, a dodatkowo nie zawierają przepisów przejściowych i nie regulują, kwestii ich stosowania do wcześniejszych okresów służby i nabycia uprawnień w nim zawartych. Zatem, należy przyjąć, że przepisy nowego rozporządzenia mają zastosowanie do zdarzeń zaistniałych po ich wejściu w życie, jak i do tych, które miały miejsce wcześniej, ale trwają nadal. Organy winny więc wniosek złożony w niniejszej sprawie o wydanie zaświadczenia odnieść do przepisów obowiązujących w odpowiednich okresach służby skarżącego, a nie do przepisów aktualnie obowiązujących. " Oznacza to według organu, że w przedmiotowej sprawie, w związku z okresami wskazanymi przez skarżącego we wniosku o wydanie zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury (tj. lata 2011-2016), zastosowanie mają uregulowania obowiązujące w okresach, których dotyczyć ma zaświadczenie. Wobec powyższego nieuzasadnionym byłoby stosowanie przepisów ww. rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji z dnia 7 czerwca 2019 r. Organ przywołał także pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 1 marca 2011 r. (sygn. akt I OSK376/11 publ. LEX nr 965923) wskazał na stosowanie regulacji obowiązujących w okresie, którego dotyczy wniosek o wydanie zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury podkreślając, że "Komendant Główny Policji powinien więc wniosek złożony w niniejszej sprawie o wydanie zaświadczenia odnieść do przepisów obowiązujących w odpowiednich okresach służby wnioskodawcy a nie do przepisów, aktualnie obowiązujących". W odniesieniu do pozostałych zarzutów skarżącego organ stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim wytyczne Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 18 września 2020 r. określające sposób ewidencjonowania i potwierdzania okresów służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariuszowi Straży Granicznej na podstawie § 2 ust. 1 i § 3 pkt 2 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) nie regulują warunków czy okoliczności jakie muszą zaistnieć aby wydać funkcjonariuszowi żądane zaświadczenie, a jedynie określają sposób dokumentowania okresów służby pełnionej w tych warunkach oraz sposób postępowania właściwych organów w zakresie potwierdzania pełnienia służby w ww. warunkach przez funkcjonariuszy. W związku z tym, w ocenie organu zastosowanie powyższej regulacji nie wpłynęło na wynik przeprowadzonego postępowania. Organ przypominał, że skarżący stwierdził, że wykonywał w trakcie służby działania bojowe, w tym także brał udział w szkoleniach z użyciem materiałów wybuchowych, przytaczając, że brał udział w szkoleniu, zorganizowanym w Ośrodku Szkolenia [...] Wojska Polskiego w [...], z zakresu działań z użyciem materiałów wybuchowych, w tym poszukiwania, niszczenia niebezpiecznych ładunków wybuchowych pochodzenia wojskowego oraz rozpoznawania i neutralizacji improwizowanych ładunków wybuchowych (lED). W odniesieniu do powyższego zarzutu skarżącego, organ odwoławczy zwrócił się więc do Dyrektora Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej, sprawującego nadzór merytoryczny nad działalnością minersko - pirotechniczną w Straży Granicznej, z prośbą o zajęcie stanowiska, czy skarżącemu za okres od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] stycznia 2017 r. powinno zostać wydane zaświadczenie o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) w szczególności w kontekście odbytych szkoleń. W odpowiedzi na powyższe zapytanie, w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r. Dyrektor Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej poinformował, że regulacje zawarte w Instrukcji prowadzenia bojowych działań minersko - pirotechnicznych stanowią, że rozpoznanie minersko - pirotechniczne jest bojowym działaniem minersko-pirotechnicznym, jeżeli jest realizowane jako element działań minersko - pirotechnicznych przez funkcjonariusza posiadającego uprawnienia minersko - pirotechniczne. W związku z powyższym, w ocenie Zarządu Granicznego KGSG, mając na uwadze charakter czynności realizowanych wyłącznie przez minerów pirotechników oraz ograniczone możliwości realizowania takich działań przez funkcjonariuszy posiadających uprawnienia wyłącznie do prowadzenia rozpoznania minersko - pirotechnicznego, nie zachodzą przesłanki do podwyższenia emerytury o 2% dla funkcjonariuszy, którzy ukończyli jedynie szkolenie specjalistyczne z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego. Zarząd Graniczny KGSG stoi na stanowisku, że brak jest uzasadnienia do wydania żądanego zaświadczenia [...] K. M.. W odniesieniu do zarzutu dot. nieprawidłowości przy zastosowaniu przepisów regulujących wykonywanie działań bojowych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, stwierdzono, że jest on bezzasadny. Zaznaczono, że we wnioskowanym okresie obowiązywały następujące akty prawne regulujące sposób oraz status działań specjalnych: Zarządzenie Z - 81 Komendanta Głównego z dnia 29 sierpnia 2007 r., Zarządzenie nr 58 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 28 września 2010 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG z 2010 r. poz. 48) oraz Zarządzenie nr 35 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej. W żadnym z powyższych nie określono definicji działań bojowych. Dopiero Zarządzenie Nr 41 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 25 lipca 2019 r. w sprawie (...) w § 2 pkt 2 uregulowało pojęcie działań bojowych jako formę wykonywania działań specjalnych zakładającą możliwość użycia lub wykorzystania siły fizycznej i uzbrojenia na zasadach i w przypadkach określonych w odrębnych przepisach. W tym miejscu zaznaczono, że wniosek [...] K. M. dotyczył okresu jego służby w Wydziale [...] Oddziału Straży Granicznej ( od dnia [...] stycznia 2011 r. od dnia [...] stycznia 2017 r.) w związku z czym w myśl zasady lex retro non agit Zarządzenie Nr 41 (...) nie może mieć zastosowania do oceny wnioskowanego okresu służby pod kątem spełnienia przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 Iit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawne szczegółowych warunków (...). Nie ma więc według organu możliwości zastosowania wskazanej regulacji. Zastosowanie mają akty prawa wewnętrznego obowiązujące w okresie, którego dotyczy wniosek, które nie definiują pojęcia działania bojowe i nie przewidują możliwości realizowania działań specjalnych w formie działań bojowych, co prowadzi do konkluzji, że realizowane przez [...] K. M. działania nie stanowiły działań bojowych, w myśl § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Od powyższego rozstrzygnięcia skargę do tut. Sądu wywiódł K. M. zarzucając mu: 1. Naruszenie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania określonego we wniosku z dnia [...] sierpnia 2020 r. zaświadczenia, pomimo, że przepis § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno- Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. 2018 poz 2373) daje wnioskodawcy [...]. SG K. M. podstawę do żądania urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego. Zdaniem pełnomocnika skarżącego wystarczającym do wydania takiego zaświadczenia jest zacytowany powyżej przepis rozporządzenia nakładający na organ obowiązek wydania funkcjonariuszowi zaświadczenia, o którego wydanie, na podstawie przepisów prawa, się zwrócił. Wystarczy zatem, że funkcjonariusz dla celów emerytalnych zwrócił się do organu o potwierdzenie określonych przepisami prawa faktów. Trafny, aktualny i powszechny jest cytowany w komentarzu do k.p.a. (KPA Komentarz - Barbara Adamiak/Janusz Borkowski wydanie 11, str. 690, wydawnictwo C.H. Beck, W- wa 2011) pogląd Z. Janowicza różnicujący przesłanki wydania zaświadczenia na podstawie 217 § 2 pkt 1 i 2 stanowiący w pkt. 1 tego artykułu, że " ... jeżeli przepis prawa wymaga potwierdzenia pewnego stanu rzeczy zaświadczeniem, to organ ma obowiązek jego wystawienia bez wnikania w prawny interes osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie skarżący [...] K. M. jako emerytowany funkcjonariusz SG uprawniony jest do żądania wydania dla celów emerytalnych zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w określonych warunkach, co wynika z jej przebiegu, akt personalnych i dokumentów świadczących o braniu udziału w działaniach specjalnych. Nie ulega zatem wątpliwości, że [...] K. M. jako osoba, na podstawie przepisów prawa, uprawniona do otrzymania zaświadczenia powinna takie zaświadczenie na jej żądanie, bez zbędnej zwłoki, otrzymać. 2. Naruszenie art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. poprzez odmowę wydania [...] K. M. zaświadczenia ze względu na interes prawny i faktyczny w urzędowym potwierdzeniu, w myśl art. 218 § 1 k.p.a. faktów wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, które są niezbędne do ustalenia okresów służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz.U z 2005 r. nr 86 poz.734 z późn. zm.) 3. Naruszenie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej w zw. z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straty Pożarnej i Służby Celno Skarbowej i rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373 ze zm.), polegające na błędnej interpretacji przepisu i nie wydaniu zaświadczenia. 4. Naruszenie art. 218 w zw. z art 217 § 1 pkt 2 k.p.a. przez jego niezastosowanie. 5. Naruszenie określonej w art. 32 Konstytucji RP konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, albowiem [...] K. M. znane są przypadki, że organy SG w podobnym stanie prawnym i faktycznym takie zaświadczenie innym funkcjonariuszom. na ich żądanie, wydał co świadczy o nierównym traktowaniu. (żądane zaświadczenia o pełnieniu służby otrzymali funkcjonariusze, którzy pełnili służbę razem ze skarżącym w Wydziale Zabezpieczenia [....] w [...]: P. E., M. K., A. L., A. K, S S., L. K. a także B. B., który pełnił służbę w Zarządzie Zabezpieczenia [...] w [...]) . 6. Naruszenie w postępowaniu organu ogólnych zasad wynikających z treści art. 6-13 k.p.a., których przestrzeganie powinno przyświecać organowi w każdej sprawie, a szczególnie przestrzeganie, zasady legalizmu, zasady praworządności, działania na podstawie i w granicach prawa, pogłębiania zaufania do organów Państwa oraz uwzględniania słusznego interesu strony. W przedmiotowej sprawie organ kieruje się jedynie własnym interesem nie ważąc i nie uwzględniając interesu strony. W oparciu o powyższe zarzuty, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. wniósł o uchylenie w całości obu postanowień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ rozpoznając sprawę poruszał się w granicach prawa. Na powyższe pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Na wstępie należy podzielić pogląd organu, iż rozpoznając niniejszą sprawę obowiązany był odnosić się do przepisów prawa obowiązujących w konkretnych okresach objętych wnioskiem, a nie do przepisów aktualnie obowiązujących (patrz wyrok WSA w Warszawie z 4.02.2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1334/14 czy wyrok NSA z 1.03.2011 r. sygn. akt I OSK 376/11). W kontekście powyższego, w ocenie tut. Sądu organ poprawnie ustalił cały stan faktyczny sprawy i zasadnie odnosił się do przepisu rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 czerwca 2005 r. do dnia 14 listopada 2012 r. cyt.; "Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika, do udziału w działaniach zbrojnych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej, oraz w okresie od dnia 15 listopada 2012 r. do dnia 6 czerwca 2019 r. gdy obowiązywało brzmienie przepisu cyt.: "Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minerapirotechnika, do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego łub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Trafnie też organ nawiązał do tego, że kwestie uzyskiwania uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Granicznej do wykonywania działań minersko - pirotechnicznych zostały uregulowane w decyzji nr 246 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 22 października 2007 r. w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 94) oraz w zastępującym ją zarządzeniu nr 75 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 13 października 2009 r. w sprawie szkolenia zakresie działań minersko-pirotechnicznych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74). W myśl przywołanych aktów, uprawnienia z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, nie są uprawnieniami równoznacznymi z uprawnieniami antyterrorysty minera - pirotechnika. Z całą mocą podkreślić należy, że warunkiem niezbędnym dla zaliczenia funkcjonariuszowi służby pełnionej w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 781/14 publ. LEX nr 168134). Powyższe potwierdza również stanowisko Zarządu Granicznego KGSG dotyczące podstaw podwyższania emerytur funkcjonariuszom SG wykonującym zadania minersko – pirotechniczne zawarte w piśmie nr KG-ZG 10576AVBK/AB/14 z dnia 12 grudnia 2014 r., zgodnie z którym "zespoły minersko - pirotechniczne zajmują się rozpoznaniem i neutralizacją zagrożeń bombowych, przede wszystkim w komunikacji międzynarodowej, prowadzą działania antyterrorystyczne ukierunkowane na rozpoznawanie i przeciwdziałanie zagrożeniom terroryzmem bombowym i w związku z powyższym uprawnienia minera - pirotechnika Straży Granicznej są tożsame z uprawnieniami antyterrorysty minera pirotechnika". W świetle powyższego organ zasadnie wywiódł, że brak uzyskania przez skarżącego uprawnień minera-pirotechnika (okoliczność niekwestionowana w skardze), a jedynie ukończenie kursu i to wyłącznie w zakresie rozpoznania minersko-pirotechnicznego sprawia, iż wnioskodawca nie spełnił wymagań stawianych przez ustawodawcę w § 2 pkt 2 lit. a cyt. rozporządzenia w brzmieniach obowiązujących w okresach, których dotyczył przedmiotowy wniosek. W tym miejscu dodania wymagało też to, że organ w sposób niezwykle rzetelny badał powyższą materię i zwrócił się do Dyrektora Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej, sprawującego nadzór merytoryczny nad działalnością minersko - pirotechniczną w Straży Granicznej, z prośbą o zajęcie stanowiska, czy skarżącemu za okres od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] stycznia 2017 r. powinno zostać wydane zaświadczenie o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) w szczególności w kontekście odbytych szkoleń. W odpowiedzi na powyższe zapytanie Dyrektor Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej poinformował, że regulacje zawarte w Instrukcji prowadzenia bojowych działań minersko - pirotechnicznych stanowią, że rozpoznanie minersko - pirotechniczne jest bojowym działaniem minersko-pirotechnicznym, jeżeli jest realizowane jako element działań minersko - pirotechnicznych przez funkcjonariusza posiadającego uprawnienia minersko – pirotechniczne i w konsekwencji tego, w ocenie Zarządu Granicznego KGSG, mając na uwadze charakter czynności realizowanych wyłącznie przez minerów pirotechników oraz ograniczone możliwości realizowania takich działań przez funkcjonariuszy posiadających uprawnienia wyłącznie do prowadzenia rozpoznania minersko - pirotechnicznego, nie zachodzą przesłanki do podwyższenia emerytury o 2% dla funkcjonariuszy, którzy ukończyli jedynie szkolenie specjalistyczne z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego. Wyjaśnić też należało, iż bez wpływu na wynik sprawy pozostawało odniesienie się przez organ do wytycznych Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 18 września 2020 r. określających sposób ewidencjonowania i potwierdzania okresów służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariuszowi Straży Granicznej na podstawie § 2 ust. 1 i § 3 pkt 2 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy (...) bowiem nie regulują one warunków czy okoliczności jakie muszą zaistnieć aby móc wydać funkcjonariuszowi żądane zaświadczenie, a jedynie określają sposób dokumentowania okresów służby pełnionej w tych warunkach oraz sposób postępowania właściwych organów w zakresie potwierdzania pełnienia służby w ww. warunkach przez funkcjonariuszy. W związku z tym słusznie organ stwierdził, że zastosowanie powyższej regulacji nie wpłynęłoby na wynik przeprowadzonego postępowania. Rozpoznając niniejszą sprawę tut. Sąd nie dopatrzył się też zarzucanego naruszenia § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej w zw. z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straty Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej i rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373 ze zm.). Skład orzekający w pełni bowiem podziela argumentację zawartą w wyroku WSA w Warszawie z 16 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1774/10 iż: "Sformułowanie zawarte w tym przepisie "w tym także" jednoznacznie wskazuje, że bez spełnienia tej przesłanki podwyższenie emerytury nie jest możliwe." Na marginesie dodać należało również, iż w myśl zasady lex retro non agit Zarządzenie Nr 41 (...) nie może mieć zastosowania do oceny wnioskowanego okresu służby pod kątem spełnienia przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 Iit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r, w sprawne szczegółowych warunków (...). Nie ma więc możliwości zastosowania wskazanej regulacji. Zastosowanie mają akty prawa wewnętrznego obowiązujące w okresach, których dotyczy wniosek. Nadto, co się tyczy zarzutu z punktu 1 skargi, to jawił się on jako pozostający w oderwaniu od realiów faktycznych sprawy. Organ w skarżonym postanowieniu nie zakwestionował bowiem istnienia po stronie wnioskodawcy interesu prawnego w domaganiu się wydania żądanego zaświadczenia. Tut. Sąd nie mógł też uwzględnić zarzutu nierównego traktowania, gdyż w nie posiadał uprawnień do tego, by w niniejszym postępowaniu badać poprawność zaświadczeń wydawanych innym funkcjonariuszom. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm.).