II SA/Wa 289/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, Protokolant starszy referent Edyta Brzezicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi A. G. na rozkaz personalny Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych oddala skargę Komendant Służby Ochrony Państwa rozkazem personalnym z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej "k.p.a,", po ponownym rozpatrzeniu sprawy [...] A. I., utrzymał w mocy własny rozkaz personalny z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Komendant SOP w uzasadnieniu wskazał, że ww. rozkazem z dnia [...] października 2024 r. cofnął A. I. z dniem 31 października 2024 r. dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby - za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych w wysokości 20 % należnego uposażenia zasadniczego (przyznany jej od dnia 24 lutego 2022 r.). Rozstrzygnięcie to zostało zaopatrzone w rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. W dniu 14 listopada 2024 r. do organu wpłynął wniosek strony o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy (z zachowaniem ustawowego terminu), w którym to zaskarżyła w całości ww. rozkaz. Strona wniosła o jego uchylenie z uwagi na wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1543/24), zapadły w jej sprawie o zwolnienie ze stanowiska służbowego i wyznaczenia na inne. Komendant SOP po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymując w mocy własny rozkaz personalny w uzasadnieniu wskazał, że według art. 162 ustawy o SOP, uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym (ust. 1), gdzie jednym z nich jest dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (ust, 2 pkt 2), którego rodzaje wysokość oraz przesłanki przyznania w oparciu o delegację zawartą w ust. 13, określił Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozporządzeniu z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie dodatku przyznawanego funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (Dz. U. z 2023 r. poz. 1601, z późn. zm.). Organ stwierdził, że rzeczony dodatek, o którym mowa w art. 162 ustawy o SOP, za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, został ustanowiony w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie dodatku przyznawanego funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (Dz. U. z 2023 r. poz. 1601, z późn. zm.) i przyznaje się go - zgodnie z § 3 - funkcjonariuszowi w wysokości 20% uposażenia zasadniczego w przypadku powierzenia mu wykonywania zadań służbowych wymagających szczególnej dyspozycyjności lub zadań o wysokim stopniu złożoności lub w przypadku posiadania szczególnych kwalifikacji lub uprawnień. Z kolei stosownie do dyspozycji § 13 rozporządzenia, dodatek cofa się w przypadku ustania pełnienia przez funkcjonariusza służby w szczególnych warunkach lub miejscu pełnienia służby lub w przypadku utraty szczególnych kwalifikacji niezbędnych do wykonywania powierzonych zadań, z upływem ostatniego dnia miesiąca, za który dodatek został przyznany. Komendant SOP wskazał, że dodatek nie jest uwarunkowany zajmowaniem konkretnych stanowisk służbowych. Przede wszystkim jest on uzależniony od charakteru zadań nałożonych na funkcjonariusza, nacechowanych ponadprzeciętnymi wymogami (szczególna dyspozycyjność lub wysoki stopień złożoności), względnie od szczególnych kwalifikacji lub uprawnień (pozostałe dwie rozłączne przesłanki). Komendant SOP wyjaśnił, że przedmiotowy dodatek został przyznany stronie od dnia 24 lutego 2022 r. rozkazem personalnym Komendanta SOP z [...] lutego 2022 r. o nr [...], na czas powierzenia pełnienia obowiązków na stanowisku Zastępcy Dyrektora [...] , ze względu na - jak wynika z uzasadnienia - wykonywanie zadań służbowych wymagających kwalifikacji kierowniczych oraz szczególnej dyspozycyjności. Dodatek ten był następnie pozostawiany funkcjonariuszce na kolejnych powierzanych jej stanowiskach kierowniczych, tj. etatowego Zastępcy Dyrektora [...] , p.o. Dyrektora [...] oraz etatowego Dyrektora [...] (odpowiednio rozkazy personalne Komendanta SOP: z [...] maja 2022 r. o nr [...]; z [...] lipca 2022 r. o nr [...] oraz z [...] października 2022 r. o nr [...]). Na wskazanych stanowiskach kierowała i zarządzała złożoną strukturą organizacyjną, w której skład wchodziły: 3 wydziały, 1 sekcja, 1 zespół (właściwe w zakresach: [...] oraz samodzielne stanowiska Koordynatorów i Głównych Specjalistów. Podlegało jej ponad 80 funkcjonariuszy i pracowników SOP. Z dniem [...] października 2024 r. A. I. została przeniesiona na stanowisko: radca prawny Wydziału 2 [...] (rozkaz personalny Komendanta SOP z [...] października 2024 r. o nr [...]), na którym określono jej nowy zakres obowiązków (zgodnie z przekazanym jej w dniu 23 września 2024 r. projektem karty opisu stanowiska służby). Nie jest to stanowisko kierownika komórki organizacyjnej i nie podlegają jej żadni podwładni. W konsekwencji organ stwierdził, że aktualnie zadania wykonywane przez funkcjonariuszkę (świadczenie pomocy prawnej), nie wymagają kwalifikacji kierowniczych oraz szczególnej dyspozycyjności. Ponadto organ dodał, iż strona nie realizowała zadań na poprzednim stanowisku, na którym była formalnie zaszeregowana (Dyrektor [...] ), w rzeczywistości już od dnia 1 września 2023 r., z powodu znacznych zmian organizacyjnych w strukturze SOP i de facto likwidacji tego stanowiska. Do momentu uregulowania jej sytuacji kadrowej, tj. zaszeregowania na wyżej opisanym stanowisku radcy prawnego, czasowo wykonywała inne obowiązki służbowe (głównie w pionie logistyki), polegające przede wszystkim - ze względu na posiadanie stosownych uprawnień - na świadczeniu pomocy prawnej (zgodnie z zakresami obowiązków i zakresem obowiązków będąc skierowaną do wykonywania innych obowiązków służbowych: z [...] września 2023 r.; z [...] września 2023 r.; z [...] grudnia 2023 r. i [...] maja 2024 r.). W tych okolicznościach organ stwierdził, że najpóźniej z upływem dnia 21 października 2024 r. ustały przesłanki do otrzymywania przez A. I. dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych i zgodnie z § 13 przywołanego na wstępie rozporządzenia MSWiA, należało go cofnąć z upływem ostatniego dnia miesiąca, za który został przyznany, tj. z dniem [...] października 2024 r. Komendant SOP odnosząc się do argumentacji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazał, że strona nie rozwinęła szerzej w jakim kontekście dopatruje się znaczenia wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24, dla niniejszej sprawy. Organ wskazał, że powołanym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - orzekając w trybie art. 151a § 1 w zw. z art. 64a-64e P.p.s.a. – uchylił decyzję MSWiA z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] tj. kasatoryjne rozstrzygnięcie wobec rozkazu personalnego Komendanta SOP z dnia [...] maja 2024 r. o nr [...], w przedmiocie zwolnienia [...] A. I. z tym dniem ze stanowiska służbowego: Dyrektor [...] oraz wyznaczenia z dniem [...] maja 2024 r. na stanowisko: Dyrektor [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych. Organ stwierdził, że powołany wyrok pozostaje irrelewantny dla wyniku tego postępowania. Komendant SOP podniósł, że Sąd nie oceniał meritum tamtej sprawy (ze względu na dyspozycję art. 64e p.p.s.a.), a tym bardziej w żaden sposób nie odnosił się też do niniejszej sprawy. Po drugie, w kwestii zaszeregowania etatowego [...] A. I., chronologicznie późniejszy jest przytaczany już rozkaz personalny Komendanta SOP o przeniesieniu na stanowisko służbowe radcy prawnego. Organ wskazał, że aktualnie pozostaje on w obrocie prawnym i choć nieostateczny (odwołanie strony jest w rozpoznaniu przez MSWiA), to wskutek rygoru natychmiastowej wykonalności wywołuje skutki prawne. Ponadto, kwestia stanowiska służbowego nie jest rozstrzygająca dla wyniku niniejszego postępowania. Komendant SOP wskazał, że dla uprawnienia do dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, pierwszoplanowe znaczenie ma szczególny charakter tych zadań. W sytuacji zaś gdy funkcjonariusz owych szczególnych zadań - stanowiących jednocześnie przyczynę przyznania dodatku - już nie wykonuje, organ służbowy zobligowany będzie cofnąć rzeczony dodatek (co też zaistniało w tej sprawie). Rozkaz personalny Komendanta SOP z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] stał się przedmiotem skargi A. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz uchylenie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [....] października 2024 r. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] października 2024 r. w sytuacji nierzetelnie, wybiórczo przedstawionego stanu faktycznego sprawy, tj. pominięcie przez organ: rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu z dniem [...] maja 2024 r. na równorzędne stanowisko Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych; odwołania złożonego przez skarżącą od rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu z dniem [...] maja 2024 r. na równorzędne stanowisko Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych, z uwagi na jego wydanie w warunkach res iudicata; kasatoryjnej decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. o uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu na równorzędne stanowisko kierownicze - Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych; sprzeciwu wniesionego przez skarżącą od decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. o uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu na równorzędne stanowisko kierownicze - Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych; wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1543/24) uchylającego kasatoryjną decyzję MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. o uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu na równorzędne stanowisko kierownicze - Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych, rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z [...] czerwca 2024 r. o pozostawieniu skarżącej, na stanowisku Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych, mimo ograniczenia zadań do pomocy prawnej dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, co stoi w sprzeczności z twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu rozkazu nr [...], iż podstawą przyznania tego dodatku nie jest zajmowanie kierowniczego stanowiska, ale zakres zadań, wymagający dyspozycyjności (w ocenie organu świadczenie pomocy prawnej nie uzasadnia przyznania dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, dlatego po wydaniu rozkazu [...] o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego organ postanowił przedmiotowy dodatek cofnąć), co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowej subsumcji stanu faktycznego pod normę prawa materialnego i błędnego uznania, że dodatek za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych należało z dniem 31 października 2024 r. cofnąć. Skarżąca podniosła, iż organ przemilczał fakt otrzymywania przez skarżącą dodatku, podczas zajmowania stanowiska Dyrektora [...] (jak organ twierdzi zlikwidowanego 1 września 2023 r,) oraz Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych (rozkaz [...] oraz rozkaz nr [...]) z ograniczonym do świadczenia pomocy prawnej zakresem zadań, co w oczywisty sposób podważa stanowisko organu, jakoby świadczenie pomocy prawnej decydowało o cofnięciu spornego dodatku. Skarżąca wskazała, że organ w zaskarżonym oraz utrzymanym nim w mocy rozkazie personalnym nie wspomniał o wyżej wskazanych okolicznościach faktycznych sprawy administracyjnej, dotyczącej wszczętego z urzędu postępowania w przedmiocie zwolnienia skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP. Okoliczności te, zdaniem skarżącej, są istotne z uwagi na konieczność ustalenia, jakie stanowisko (kierownicze czy niekierownicze) zajmowała skarżąca w dniu [...] grudnia 2024 r., tj. w dniu wydania rozkazu nr [...]), przy założeniu, że zajmowanie stanowiska kierowniczego decyduje o uprawnieniu do spornego dodatku (taka argumentacja została przestawiona przez organ w uzasadnieniu rozkazu nr [...]). Skarżąca powołała się na wyrok NSA z dnia 2.12.2021 r., II OSK 139/21, zgodnie z którym wniesienie sprzeciwu stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania administracyjnego, mającego na celu wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie. Podniosła, iż mimo wniesionego przez skarżącą sprzeciwu od kasatoryjnej decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. o uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu na równorzędne stanowisko kierownicze - Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych Komendant SOP wydawał w sprawie kolejne rozkazy personalne: rozkaz nr [...] z dnia [...].10.2024 r., o przeniesieniu skarżącej na niższe o 4 grupy stanowisko służbowe radcy prawnego; rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o cofnięciu z dniem [...] października 2024 r. dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Skarżąca zwróciła uwagę, że Komendant SOP w rozkazie personalnym z dnia [...] października 2024 r. stwierdził, że skoro skarżąca nie zajmuje już stanowiska kierowniczego, a takim bez wątpienia jest stanowisko Dyrektora [...] , to dodatek za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych jej nie przysługuje. Z kolei w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. stwierdził, że zajmowane przez skarżącą stanowisko nie ma zasadniczego znaczenia, jeśli chodzi o uprawnienie do dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, znaczenie ma charakter wykonywanych przez funkcjonariusza zadań. Ponadto podniosła, że uszło uwagi organu, że wykonywanie zadań z zakresu pomocy prawnej na stanowisku Dyrektora [...] SOP nie spotkało się z decyzją organu o cofnięciu tego dodatku (treść uzasadnienia rozkazu nr [...] jasno wskazuje, że mimo ograniczenia zadań do pomocy prawnej organ pozostawił skarżącej dodatek za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych). Skarżąca mając na względzie treść § 2 pkt 1 oraz § 13 rozporządzenia MSWiA z dnia 5.08.2023 r. w sprawie dodatku (...) wskazała, że wobec użycia wyrażeń niedookreślonych, tj. "ustania pełnienia służby w szczególnych warunkach" rolą organu jest szczegółowe wyjaśnienie stronie, jakie okoliczności stanowią dla organu owe "szczególne warunki". Skarżąca w dalszej części zarzuciła organowi naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez zlekceważenie oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2014 r. (sygn. akt II SA/Wa 1543/24) i nieuprawnione twierdzenie, że przedmiotowy wyrok jest irrelewantny dla niniejszej sprawy. Skarżąca stwierdziła, że wskutek uchylenia przez WSA kasatoryjnej decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. o uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczeniu na równorzędne stanowisko kierownicze - Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych sprawa, bez względu na to, że Komendant SOP wydawał w sprawie, mimo wniesionego przez skarżącą sprzeciwu do WSA, kolejne rozkazy personalne, wróciła do etapu sprzed wydania kasatoryjnej decyzji nr [...], czyli do etapu odwołania od rozkazu nr [...]. Mając na względzie treść przywołanego wyroku skarżąca zaznaczyła, że MSWiA ma obowiązek, ponownie rozpoznając odwołanie skarżącej od rozkazu personalnego nr [...] wydać rozstrzygnięcie merytoryczne, a to już wskazać powinno Komendantowi SOP, że albo jego rozkaz 661/2024 zostanie utrzymany w mocy albo zostanie uchylony i orzeczenie co do istoty sprawy zapadnie przed MSWiA, to zaś skutkować powinno uchyleniem rozkazu [...], bowiem Komendant SOP - jako organ I-ej instancji nie rozstrzyga w takiej sytuacji o stanowisku dla skarżącej. Dodała, że w dniu [...] grudnia 2024 r. - data wydania zaskarżonego rozkazu nr [...] sprawa rozpatrzenia odwołania skarżącej od rozkazu [...] była otwarta (czyli w dniu [...] grudnia 2024 r. skarżąca zajmowała stanowisko Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych, na tym stanowisku otrzymywała dodatek kierowniczy, mimo ograniczenia zadań do świadczenia pomocy prawnej). MSWiA rozstrzygnął ponownie odwołanie skarżącej od rozkazu [...] wydając decyzję nr [...] w dniu [...] grudnia 2024 r. W ocenie skarżącej decyzja ta jest nieważna z uwagi na treść rozstrzygnięcia nieprzewidzianą przez art. 138 § 1 pkt 2 k.pa., tj. uchylenie rozkazu nr [...] bez orzeczenia co do istoty albo umorzenia postępowania. Skarżąca zaskarżyła przedmiotową decyzję skargą do WSA. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a. poprzez brak jakiejkolwiek informacji o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Skarżąca podała, że datą wszczęcia postępowania jest data podjęcia przez organ pierwszej czynności procesowej. Dopiero wszczęcie postępowania administracyjnego umożliwia przeprowadzenie i zbieranie dowodów. Nie jest zatem dopuszczalne prowadzenie postępowania dowodowego przed wszczęciem postępowania z urzędu. W niniejszej sprawie pierwszą i jedyną czynnością procesową organu było doręczenie skarżącej rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] października 2024 r. Organ nie zawiadomił skarżącej o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Skarżąca w uzasadnieniu przytoczyła przebieg postępowania. Komendant SOP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozkazie personalnym. Organ odniósł się do zarzutów skargi wskazując, że nie znajdują one potwierdzenia w poczynionych ustaleniach w sprawie, a uczynione zarzuty są bezpodstawne. Organ podniósł m.in., że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze stanem zawisłości sporu, gdzie istnieje tożsamość stron oraz tożsamość roszczenia. W rozpoznawanej sprawie, niewątpliwie występuje tożsamość podmiotów z podmiotami występującymi we wcześniej wszczętej i toczącej się sprawie. Nie występuje jednak tożsamość roszczeń, gdyż przedmiotem postępowania w rezultacie, którego został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrok z dnia 28 października 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1543/24), było rozpoznanie skargi kwestionującej fakt zwolnienia skarżącej ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczenie skarżącej na równorzędne stanowisko kierownicze - Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych. Natomiast przedmiotem postępowania w wyniku którego został wydany rozkaz personalny Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. oraz rozkaz personalny Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] października 2024 r. było cofnięcie z dniem [...] października 2024 r. dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Brak jest zatem identyczności przedmiotu tych postępowań. Organ w kwestionowanych rozkazach, nie odnosił się do wcześniejszych ostatecznych rozstrzygnięć kadrowych (w tym finansowych), nie przywoływał ich w uzasadnieniu, kolejne postępowania i rozstrzygnięcia postępujące po sobie, odnosiły się do innych etapów kariery zawodowej skarżącej, które je kończyły. Organ - wbrew twierdzeniu skarżącej - podejmując decyzję o cofnięciu dodatku zapoznał się i przeanalizował wcześniejsze zapadłe rozstrzygnięcia przywołane przez skarżącą, tym również argumentację wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1543/24). Organ wskazał, że z urzędu znane są mu szczegóły sytuacji oraz historii zawodowej skarżącej, bowiem jako Komendant SOP jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy (art. 9 ust. 2 ustawy o SOP). Znany jest mu również status służbowy kierowników komórek organizacyjnych bezpośrednio mu podległych, sytuacja i potrzeby kadrowe w tym zakresie, a także aktualna i poprzednia struktura organizacyjna SOP. Organ wytwarza, gromadzi i przetwarza wszelką dokumentację służbową w tej materii, a przede wszystkim akta personalne skarżącej. Organ wskazał, że dysponował materiałem dowodowym, w pełni pozwalającym na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, dokonał oceny całego materiału dowodowego, jakim dysponował, następnie dokonał jego analizy i ostatecznie podjął decyzję merytoryczną. Organ doszedł do przekonania, że skarżąca w nowych realiach służbowych (świadczenie pomocy prawnej, jako radca prawny), nie realizuje już zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych oraz szczególnej dyspozycyjności, w związku z czym zmuszony był podjąć decyzję o cofnięciu kwestionowanego dodatku. Organ wyjaśnił, że niezawiadomienie strony o prowadzonym postępowaniu (brak jakiejkolwiek informacji o wszczęciu postępowania), nie sposób skutecznie podnieść do rangi waloru istotnego wpływu na wynik postępowania, a tylko wtedy zarzut ten mógłby zostać uznany za zasadny. Z kolei nadanie zaskarżonemu rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności w oparciu o art. 108 § 1 k.p.a. było niezbędne do jego niezwłocznego wdrożenia w życie ze względu na interes społeczny manifestujący się interesem służby. Interes ten przejawia się koniecznością bieżącego regulowania należności finansowych funkcjonariuszy, w odpowiednim wymiarze oraz wydatkowania środków publicznych z poszanowaniem zasady celowości. Organ podkreślił, że mógł prowadzić równolegle postępowanie administracyjne niezależnie od prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego i jego rozstrzygnięcia. Przedmiotem ich rozstrzygnięcia były sprawy o innej problematyce. Organ wskazał, że jawna teczka akt osobowych skarżącej została przesłana do Sądu do sprawy o wskazanej przez organ sygn. akt. Organ wskazał, że w przesłanej teczce akt osobowych znajdują się wszystkie dokumenty, jakie zostały zgromadzone, w trakcie pełnienia przez w/wym. służby w formacji Służby Ochrony Państwa i jest ona kompletna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a.). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie podlegała uwzględnieniu. W ocenie Sądu w sprawie tej przepisy postępowania, tj.. art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., nie zostały naruszone. Natomiast naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy. Organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. W konsekwencji nie zaszły podstawy do uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego go rozkazu personalnego o cofnięciu skarżącej z dniem [...] października 2024 r. dodatku uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby - za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych w wysokości 20 % należnego uposażenia zasadniczego. Zgodnie z art. 162 ust. 1 ustawy o SOP, uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym. Stosownie do ust. 2, dodatkami o charakterze stałym są: 1) dodatek specjalny; 2) dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby. Zgodnie z § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie dodatku przyznawanego funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby, dodatek za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych przyznaje się funkcjonariuszowi w wysokości 20% uposażenia zasadniczego w przypadku powierzenia mu wykonywania zadań służbowych wymagających szczególnej dyspozycyjności lub zadań o wysokim stopniu złożoności lub w przypadku posiadania szczególnych kwalifikacji lub uprawnień. Dodatek ten przyznany został skarżącej rozkazem personalnym Komendanta SOP z [...] lutego 2022 r. o nr [...] od dnia [...] lutego 2022 r, na czas powierzenia pełnienia obowiązków na stanowisku Zastępcy Dyrektora [...] , ze względu na wykonywanie zadań służbowych wymagających kwalifikacji kierowniczych oraz szczególnej dyspozycyjności. Dodatek ten skarżąca otrzymywała także na kolejnych stanowiskach kierowniczych, na tj. etatowego Zastępcy Dyrektora [...] , p.o. Dyrektora [...] oraz etatowego Dyrektora [...] (rozkazy personalne Komendanta SOP: z dnia [...] maja 2022 r. o nr [...]; z dnia [...] lipca 2022 r. o nr [...] oraz z dnia [...] października 2022 r. o nr [...]). Dodatek ten skarżąca otrzymywała także na stanowisku Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych. Zgodnie z § 13 rozporządzenia, dodatek cofa się w przypadku ustania pełnienia przez funkcjonariusza służby w szczególnych warunkach lub miejscu pełnienia służby lub w przypadku utraty szczególnych kwalifikacji niezbędnych do wykonywania powierzonych zadań, z upływem ostatniego dnia miesiąca, za który dodatek został przyznany. W sprawie jest bezsporne, że rozkazem personalnym Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] października 2024 r. z dniem [...] października 2024 r. A. I., została przeniesiona na niższe stanowisko służbowe, tj. stanowisko – radca prawny Wydziału 2 [...] . Rozkazowi temu nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Skarżącej na nowym stanowisku służbowym określono nowy zakres obowiązków Skoro z dniem 22 października 2024 r. skarżąca została przeniesiona na stanowisko radcy prawnego, a zatem stanowisko nie wymagające kwalifikacji kierowniczych oraz szczególnej dyspozycyjności, co w sprawie jest bezsporne, to prawidłowo organ cofnął skarżącej z dniem [...] października 2024 r. dodatek za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Dodatek cofa się bowiem, zgodnie z § 13 rozporządzenia, z upływem ostatniego dnia miesiąca, za który dodatek ten został przyznany. W sprawie nie budzi wątpliwości, że stanowisko służbowe radcy prawnego nie jest stanowiskiem kierownika komórki organizacyjnej, zadania radcy prawnego nie wymagają kwalifikacji kierowniczych jak również szczególnej dyspozycyjności. W ocenie Sądu w sprawie nie ma wątpliwości, że zaszła podstawa do cofnięcia skarżącej – pełniącej służbę na stanowisku radcy prawnego - dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych w wysokości 20 % należnego uposażenia zasadniczego, a tym samym organ zasadnie, powołując się na § 13 rozporządzenia, cofnął skarżącej ten dodatek z dniem [...] października 2024 r. Podnoszona przez skarżącą okoliczność, że już wcześniej, gdy zajmowała stanowisko Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych, mimo ograniczenia na tym stanowisku zadań do pomocy prawnej, otrzymywała dodatek za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, niczego w niniejszej sprawie nie zmienia. Powyższe nie stanowi o niezgodności z prawem rozkazu personalnego o cofnięciu skarżącej dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych po wyznaczeniu na stanowisko służbowe radcy prawnego. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem niniejszej sprawy nie jest ocena zgodności z prawem uzyskiwania przez skarżącą dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych na wcześniej zajmowanym stanowisku służbowym (Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych). Przedmiotem sprawy jest ocena zgodności z prawem cofnięcia tego dodatku z dniem [...] października 2024 r. Podnoszona przez organ w zaskarżonym rozkazie personalnym argumentacja, że kwestia stanowiska służbowego nie jest rozstrzygająca dla wyniku niniejszego postępowania, albowiem dla uprawnienia do dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych pierwszoplanowe znaczenie ma szczególny charakter tych zadań, nie pozostaje w sprzeczności z wcześniejszą argumentacją organu i nie uzasadnia uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego. W sprawie tej istotne jest, że skarżąca - z zakresem obowiązków na stanowisku radcy prawnego - nie jest już kierownikiem komórki organizacyjnej, a wykonywane na stanowisku radcy prawnego zadania nie wymagają kwalifikacji kierowniczych oraz szczególnej dyspozycyjności. Powyższe dawało podstawę do cofnięcia dodatku, o którym mowa w sprawie. Prawidłowo też organ zastosował przepis art. 108 § 1 k.p.a. uzasadniając powyższe interesem społecznym. Niezwłoczne wdrożenie decyzji w życie jest "niezbędne" wówczas, gdy nie można się obejść w danym czasie i istniejącej sytuacji bez natychmiastowego wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym. Organ administracji działa wobec tego w sytuacji, która ma znamiona stanu nagłej konieczności administracyjnej (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 8. Wydanie. Wydawnictw C.H. Beck, str. 524). Organ w sposób wystarczający – w okolicznościach stanu faktycznego – uzasadnił powyższe wskazując, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest niezbędne do niezwłocznego wdrożenia w życie ze względu na interes społeczny manifestujący się interesem służby związany z dbałością o należyte wydatkowanie środków publicznych. Sąd podziela twierdzenie organu, że najpóźniej z upływem 21 października 2024 r. ustały przesłanki do otrzymywania przez skarżącą dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych i w związku z tym, zgodnie z § 13 rozporządzenia, należało ten dodatek cofnąć z upływem ostatniego dnia miesiąca, za który został przyznany, tj. z dniem [...] października 2024 r. Sąd podziela twierdzenie organu, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W warszawie z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24 nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy. Znaczenie dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy ma okoliczność, że na dzień wydania rozkazu personalnego o cofnięciu dodatku, jak też na dzień wydania zaskarżonego rozkazu personalnego i na dzień orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie w obrocie prawnym pozostawał rozkaz personalny nr [...] Komendanta SOP z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu skarżącej z dniem [...] października 2024 r. na stanowisko służbowe - radcy prawnego Wydziału 2 [...] SOP. Sąd zwraca uwagę, że temu rozkazowi personalnemu o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego nadany został rygor natychmiastowej wykonalności (art. 108 § 1 k.p.a.), co oznacza, że ten rozkaz personalny podlegał wykonaniu niezależnie od wniesionego następnie przez stronę odwołania. Uwzględniając powyższe, wskazać trzeba, że podnoszone przez skarżącą w skardze argumenty dotyczące nieuwzględnienia przez organ wszystkich wcześniej wydanych rozkazów personalnych, w tym brak powołania ich w zaskarżonym rozkazie personalnym, nie wpływa na wynik niniejszej sprawy. Skoro rozkaz personalny o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego pozostawał w obrocie prawnym w dniu wydania rozkazu personalnego o cofnięciu dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, co jest bezsporne, to kwestie podniesione w skardze, w tym ocena zgodności z prawem zwolnienia ze stanowiska Dyrektora i przeniesienia na stanowisko Dyrektora w Grupie Stanowisk Tymczasowych nie mogła mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi raz jeszcze podkreślenia wymaga, że przedmiotem niniejszej sprawy jest rozkaz personalny Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. o utrzymaniu w mocy własnego rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o cofnięciu z dniem [...] października 2024 r. dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Kwestia zgodności z prawem zwolnienia i wyznaczenia na inne stanowisko służbowe nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Powyższe wykracza poza granice niniejszej sprawy i nie może być przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu. W sprawie niniejszej organ wziął pod uwagę istotne – z punktu widzenia tej sprawy, dotyczącej cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych, okoliczności faktyczne. Stan faktyczny tej sprawy jest bezsporny i został należycie przywołany w zaskarżonym i poprzedzającym go rozkazie personalnym. Organ nie pominął też kwestii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24, na który skarżąca powołała się we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak już jednak podniesiono wyżej, wyrok ten nie rozstrzygał w przedmiocie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. W sprawie bezsporne było nadto, że na dzień wydania rozkazu personalnego w przedmiocie cofnięcia dodatku w obrocie prawnym pozostawał rozkaz personalny Komendanta SOP z dnia [...] października 2024 r. o nr [...] o przeniesieniu skarżącej z dniem 22 października 2024 r. na stanowisko: radca prawny Wydziału 2 [...] , któremu organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Okoliczność, że skarżąca odwołała się od tego rozkazu personalnego, a zatem rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego nie był ostateczny, nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego w niniejszej sprawie rozkazu personalnego w przedmiocie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Nadto, jak wynika z akt administracyjnych, organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy ten rozkaz personalny. Skarżąca zarzuca w skardze, że organ nie ustalił, jakie stanowisko służbowe skarżąca zajmowała w dniu [...] grudnia 2024 r., tj. w dniu wydania zaskarżonego rozkazu personalnego w przedmiocie cofnięcia dodatku. Okoliczność ta została wskazana przez organ, który podał, że skarżąca z dniem [...] października 2024 r. została przeniesiona na stanowisko radcy prawnego. Rozkaz personalny o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego pozostawał w obrocie prawnym. Ta właśnie okoliczność legła u podstaw cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Organ nie naruszył w tej sprawie art. 153 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani Sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Podkreślenia wymaga, że powołany już wyżej wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24 wydany został po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej od decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na stanowisko służbowe. Sprawa dotyczyła zwolnienia ze stanowiska Dyrektora [...] , Zarząd I i wyznaczenia na stanowisko służbowe Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych SOP. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Ministra. Ocena Sądu w tej sprawie sprowadzała się do stwierdzenia, że nie zachodziły przesłanki do wydania w tej sprawie decyzji kasatoryjnej w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Sąd stwierdził, że nie było przeszkód do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Wskazał, że rolą organu odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie w całokształcie sprawy zwolnienia strony z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na nowe stanowisko służbowe wskazane w rozkazie personalnym organu I instancji i rozstrzygnięcie tej sprawy w II instancji na podstawie przepisów prawa materialnego z zastosowaniem art. 138 § 1 k.p.a. W sprawie niniejszej nie można mówić o tożsamości podmiotowej i przedmiotowej. Zaskarżona sprzeciwem decyzja MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. dotyczyła zwolnienia ze stanowiska Dyrektora [...] SOP i wyznaczenia na stanowisko Dyrektora [...] w Grupie Stanowisk Tymczasowych. Sprawa obecnie rozpoznawana przez Sąd nie dotyczy zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Sprawa dotyczy cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych i nie była przedmiotem oceny Sądu w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24. Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu według stanu prawnego obowiązującego w dacie jego wydania oraz według stanu faktycznego istniejącego w tejże dacie. Podkreślenia wymaga przy tym, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Kwestia oceny zgodności z prawem przeniesienia skarżącej na stanowisko służbowe wykracza poza granice niniejszej sprawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia dodatku Sąd wskazuje, że istotnie, powyższe stanowi uchybienie procesowe. Jednakże naruszenie art. 10 k.p.a. nie miało w tym przypadku istotnego wpływu na wynik sprawy. Okoliczności faktyczne, na podstawie których oparto rozkazy personalne były znane skarżącej. W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, że nie każde naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. skutkuje uchyleniem rozkazu personalnego (decyzji administracyjnej) poddanego kontroli sądu. Zarzut naruszenia powołanego przepisu może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Dodatkowo, to na stronie wskazującej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Bowiem, prawo strony do wysłuchania nie jest postrzegane jako tego rodzaju gwarancja, której uchybienie wpływa automatycznie na wadliwość podjętej decyzji (v. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2013 r. II GSK 1142/11; z dnia 16 października 2012 r. II OSK 1122/11; z dnia 25 maja 2012 r. II OSK 414/11; z dnia 11 sierpnia 2017 r. I OSK 1539/16). W niniejszej sprawie powyższe nie miało miejsca. Skarżąca nie wykazała, jakich ewentualnie czynności procesowych nie mogła dokonać, jakich wniosków nie mogła złożyć. Z akt sprawy wynika, że skarżąca brała udział w postępowaniu dotyczącym cofnięcia dodatku. Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy powołała się jedynie na wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24 dotyczący innej sprawy. W ocenie Sądu na dzień rozstrzygania przez organ w przedmiocie cofnięcia dodatku za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych organ miał podstawy do wydania zaskarżonego rozkazu personalnego (rozkaz personalny o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego nie był ostateczny, ale podlegał wykonaniu w związku z nadanym rygorem natychmiastowej wykonalności – art. 108 § 1 k.p.a.). Taki stan faktyczny miał miejsce także w dniu wydania zaskarżonego rozkazu personalnego z dnia 13 grudnia 2024 r., albowiem rozkaz personalny o przeniesieniu na stanowisko radcy prawnego pozostawał w obrocie prawnym. W tych okolicznościach Sąd, na dzień orzekania w niniejszej sprawie, nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2024 r. i poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta SOP z dnia [...] października 2024 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.