II SA/Wa 320/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant starszy specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (zwane dalej także: SKO, organem odwoławczym) decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) dalej K.p.a., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] (zwanego dalej także organem I instancji) z dnia [...] października 2023 r. nr [...] o odmowie udostępnienia E. J. informacji publicznej w zakresie obejmującym punkty 2 i 3 jej wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] listopada 2017 r. E. J. wystąpiła do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o udostępnienie następującej informacji publicznej: 1. ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. położonych w miejscowościach [...] i [...]; 2. danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty z pkt 1 , ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem, czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy; 3. zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych (z pkt 2) podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji, czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy), na potrzeby ustalenia opłaty z pkt 1; 4. ilości spraw, w których złożone zostały odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że informacje te mogą być wykorzystane w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] listopada 2017 r. poinformował wnioskodawczynię, że w objętym zapytaniem okresie przed ww. organem toczyło się 58 spraw administracyjnych w przedmiocie ustalenia i naliczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości: tzw. renty planistycznej. W przypadku 16 postępowań administracyjnych były złożone odwołania od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i w większości postępowań decyzje Wójta Gminy [...] zostały utrzymane w mocy przez SKO. Jedynie w dwóch przypadkach od decyzji SKO zostały złożone skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (procedura w toku). Jednocześnie decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. Wójt Gminy [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. uznając, że jest to informacja publiczna przetworzona, a wnioskodawczyni nie wykazała szczególnego interesu publicznego w jej udostępnieniu. Na skutek odwołania złożonego przez E. J. od powyższej decyzji SKO w [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji SKO stwierdziło, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną. Zgodnie zatem z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej dalej: u.d.i.p. organ I instancji powinien wezwać wnioskodawczynię do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie danej informacji publicznej. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] marca 2018 r. wezwał E. J. do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadnia uzyskanie żądanej informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni w piśmie z dnia [...] marca 2018 r. zarzuciła, że skierowane do niej wezwanie było przedwczesne, gdyż decyzja SKO z dnia [...] grudnia 2017 r. została jej doręczona w dniu [...] marca 2018 r., co oznacza, iż na dzień doręczenia pisma z dnia [...] marca 2018 r. decyzja ta nie była jeszcze ostateczna. Wskazała również, że w sprawach o dostęp do informacji publicznej nie może mieć zastosowania termin do usunięcia braków wniosku, krótszy niż 14 dni, a także instytucja pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dlatego wniosła o usunięcie wskazanych braków i wskazanie nowego właściwego terminu na wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] ponownie odmówił E. J. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 jej wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. Na skutek złożonego odwołania SKO w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wezwał E. J. do wykazania w terminie 14 dni od dnia odebrania wezwania, że uzyskanie informacji publicznej, o której mowa we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu, zostało w dniu [...] kwietnia 2019 r. zwrócone do nadawcy. W dniu [...] maja 2019 r. do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika E. J., który zgłosił swój udział w toczącym się postępowaniu oraz wniósł o przesłanie pisma będącego wykonaniem ostatniej decyzji SKO, w wyniku której sprawa trafiła do ponownego rozpatrzenia przez Wójta Gminy [...]. Przy piśmie z dnia [...] maja 2019 r. organ I instancji przekazał pełnomocnikowi wnioskodawczyni potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię wezwania z dnia [...] kwietnia 2019 r. wraz z kopią zwrotnego potwierdzenia odbioru. Następnie, Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] po raz kolejny odmówił udostępnienia E. J. informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 jej wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. Na skutek złożonego przez E. J. odwołania SKO w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Realizując wytyczne wynikające z ww. decyzji kasacyjnej organ I instancji pismem z dnia [...] października 2019 r. wezwał pełnomocnika wnioskodawczyni do wykazania w terminie 14 dni, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik wnioskodawczyni w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. podniósł, że informacje objęte punktami 1 i 4 wniosku zostały już udostępnione E. J. i w tym zakresie wnioskodawczyni nie wnosiła o dalsze uzupełnienie tych informacji. Natomiast odnośnie informacji objętych punktami 2 i 3 wniosku, odwołał się do uzasadnienie decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2019 r. i zawartych w nim wytycznych dla organu I instancji wskazujących wyraźnie, że informacje te nie stanowią informacji przetworzonej. W związku z powyższym stwierdził, że w przypadku informacji objętych pkt 2 i 3 wniosku, Wójt Gminy [...] nie może żądać od wnioskodawczyni wykazania, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Wójt Gminy [...] ponownie odmówił E. J. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 jej wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. W wyniku złożonego odwołania SKO w [...] decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójt Gminy [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] października 2021 r. wezwał wnioskodawczynię, za pośrednictwem ustanowionego pełnomocnika, do wykazania w terminie 14 dni, że uzyskanie informacji publicznej o której mowa w punktach 2 i 3 jej wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wyjaśnił jednocześnie, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, co uzasadnia wezwanie. Odpowiadając na przedmiotowe wezwanie pełnomocnik wnioskodawczyni w piśmie z dnia [...] listopada 2021 r. wskazał, iż w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, bowiem ustalenie tych informacji wymaga zwykłych czynności techniczno-kancelaryjnych. Ponadto zwrócił uwagę na błędy formalne wezwania z dnia [...] października 2021 r. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] ponownie odmówił E. J. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 jej wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. W wyniku złożonego odwołania SKO w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Na skutek złożonej skargi przez E. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 652/22, uchylił zaskarżoną decyzję SKO w [...] z dnia [...] lutego 2022 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały wydane co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Z uzasadnienia ww. decyzji nie wynika bowiem, z jakich konkretnie powodów organy przyjęły, że wniosek skarżącej w części odmawiającej jej udostępnienia informacji publicznej w zakresie danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy oraz zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy, dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Organy "ogólnikowo" wskazały jedynie, że "(...) nie dysponują tego rodzaju analizą, dlatego też, musiałyby ją sporządzić specjalnie na potrzeby skarżącej, poprzez przejrzenie akt każdej ze spraw", co oznacza (zdaniem organu II instancji), że w ten sposób powstałaby całkiem nowa informacja, co odpowiada definicji informacji przetworzonej. Tymczasem wyjaśnienie tej kwestii jest szczególnie istotne w sytuacji, w której ustawa nie zawiera definicji ww. pojęcia, a przedstawione kierunki jego interpretacji z reguły opierają się na kazuistycznym podejściu do konkretnego stanu faktycznego. Tak nieprecyzyjne twierdzenia organu nie poddają się w istocie kontroli Sądu. Nie wynikają z nich jakiekolwiek konkretne dane wskazujące na to jaki faktycznie nakład pracy konieczny jest do udostępnienia informacji żądanej przez skarżącą. Sama bowiem potrzeba wyszukania ilości spraw, w których rzeczoznawcy majątkowi sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ich ilości, jeśli ilość taka nie jest w ogóle znana, nie przesądza o tym, że mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Analogicznie, nie przesądza o tym również żądanie co do podania, czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy oraz zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości. Sąd zwrócił przy tym uwagę na brak konsekwencji w zakresie twierdzeń organu II instancji. Mianowicie organ ten podkreśla, że w zakresie ilości spraw oraz czasookresu (oznaczenie lat), w których Wójt Gminy [...] ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi [...] i [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. położonych w miejscowościach [...] i [...] (pkt 1 wniosku) oraz ilości spraw, w których złożone zostały w tej kwestii odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (pkt 4 wniosku) skarżącej udzielono wnioskowanych odpowiedzi. A contrario przyjąć więc należy, że nie stanowiły one informacji publicznej przetworzonej. W przypadku natomiast informacji objętej wnioskiem w zakresie pkt 2) i 3) wniosku – tj. będących przedmiotem decyzji odmownej - organy uznały, że są to informacje o charakterze przetworzonym. Już jednak ocena prima facie uprawnia do wniosku, że nie ma zasadniczych różnic w zakresie konieczności analizy posiadanego zasobu oraz podjęcia niezbędnych czynności "technicznych" do ustalenia danych będących przedmiotem zaskarżenia. Podobnie bowiem jak w przypadku informacji, o których mowa w pkt 1) i pkt 4) wniosku – których organ udzielił - pracownicy organu muszą dokonać przejrzenia zasobu akt i ustalenia określonych danych, co oczywiście wymaga "zaangażowania pracowników", jak stwierdza organ, ale czynności takie należą do "zwykłych", w ramach obowiązków pracowniczych, a więc charakterystycznych dla kategorii informacji "prostych". Organ, akcentując, że "przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem związane jest z koniecznością wydobycia z posiadanego zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników" nie oparł takiej tezy na jakichkolwiek wymiernych danych, gdyż nawet w przybliżeniu nie wskazał, jakie to konkretnie "nakłady i środki" musiałby wdrożyć w celu "przetworzenia" wnioskowanych informacji. Tymczasem decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej, powinna zostać tak skonstruowana, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń organu, iż żądana informacja jest informacją, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ powinien zatem wskazać konkretne okoliczności, z których wywodzi swe stanowisko o przetworzonym charakterze informacji publicznej, np. podać dane wskazujące na szacunkowych chociażby nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez skarżącego, podać w przybliżeniu ilość dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, zakres koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji, wskazać na czym polegają podjęte w sprawie czynności intelektualne i techniczne. Dopiero bowiem konkretne okoliczności sprawy mogą doprowadzić do konstatacji, że mamy do czynienia z informacją publiczną o charakterze przetworzonym. Konkludując Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie pozwala na dokonanie oceny, czy wniosek skarżącej w zaskarżonej części rzeczywiście dotyczy informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.d.i.p W zaleceniach sformułowanych dla organu odwoławczego Sąd nakazał uwzględnienie dokonanej w wyroku oceny prawnej, poczynienie niezbędnych ustaleń faktycznych w celu wyjaśnienia, czy wnioskowana informacja publiczna ma charakter prosty, czy przetworzony. Wyjaśnienie jakie faktycznie czynności i w stosunku do jakiego zasobu danych organ winien podjąć w celu udostępnienia informacji o treści żądanej przez skarżącą, a także jaki nakład pracy (czasokres) i w jakim składzie osobowym musi zostać wykonany w celu przygotowania tej informacji. Ponadto, wyjaśnienie w oparciu o przekonującą argumentację, czy podjęcie tych wszystkich czynności rzeczywiście może wpłynąć negatywnie na funkcjonowanie organu. W przypadku natomiast dalszego twierdzenia, że zachodzą przesłanki do wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej z przyczyn określonych w art. 3 ust. 1 u.d.i.p. organ zobowiązanych będzie do rzetelnego, przekonywującego wyjaśnienia w jej uzasadnieniu wszystkich wyżej wymienionych okoliczności z uwzględnieniem regulacji art. 107 § 3 K.p.a. Na skutek powyższego wyroku SKO w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. Nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. wezwał wnioskodawczynię do wykazania w terminie 14 dni, że uzyskanie informacji publicznej o której mowa w punktach 2 i 3 jej wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ wyjaśnił również, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, co uzasadnia przedmiotowe wezwanie. Pismem z dnia [...] września 2023 r. pełnomocnik wnioskodawczyni zwrócił się o ponowne przesłanie przesyłki nadanej do niego w dniu [...] sierpnia 2023 r., z uwagi na jej skierowanie na nieaktualny adres. Następnie w piśmie z dnia [...] września 2023 r. pełnomocnik wnioskodawczyni, odpowiadając na wezwanie organu stwierdził, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, bowiem ustalenie tych informacji wymaga zwykłych czynności techniczno-kancelaryjnych. W związku z powyższym odmówił wykazania, iż uzyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] października 2023 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 u.d.i.p. oraz art. 104 K.p.a., odmówił E. J. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 jej wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że informacja żądana w pkt 2 i 3 wniosku jest informacją publiczna przetworzoną Wyjaśnił przy tym, że żądane dane dotyczą aż 58 postępowań administracyjnych na przestrzeni kilku lat. Akta spraw związanych z ustaleniem opłaty planistycznej z lat 2010 - 2017 zostały w większości zarchiwizowane i przekazane do archiwum zakładowego. Urząd Gminy nie prowadzi żadnych statystyk, zestawień ani baz danych, na podstawie których mógłby udzielić żądanych informacji bez konieczności sięgnięcia do dokumentacji źródłowej. Przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem wiąże się zatem z koniecznością przeanalizowania akt z lat 2010 - 2017. Akta składają się natomiast aż ze 103 teczek, a w każdej zgromadzono dokumentację w ilości ok. 200 kartek, (tj. ok. 400 stron), co daje łączenie ok. 41 200 stron, które trzeba poddać analizie. Przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem strony wiąże się z koniecznością wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają istotnego nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników, z uszczerbkiem dla prawidłowego funkcjonowania urzędu. Jeśli bowiem analizie należy poddać 41 200 stron dokumentów, a na każdą z nich należy poświęcić ok. 1 minuty, to na przeanalizowanie całości dokumentacji potrzeba ok. 41 200 minut, tj. ok. 687 godzin. Organ zaznaczył przy tym, że w zakresie obowiązków pracownika zajmującego się prowadzeniem spraw dotyczących opłat planistycznych, mieści się także wydawanie wypisów i wyrysów oraz zaświadczeń z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, prowadzenie procedur planistycznych związanych z uchwalaniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz prowadzenie bieżących spraw z zakresu planowania przestrzennego. Aktualnie Gmina [...] prowadzi 9 procedur planistycznych, ilość wniosków o wydanie wypisów i wyrysów z miejscowych planów w 2022 r. wyniosła 223, ilość wniosków o wydanie zaświadczeń o przeznaczeniu działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyniosła 570, a zaświadczeń w sprawie miejscowego planu rewitalizacji oraz o specjalnej strefie rewitalizacji - 308. Z powyższego wynika, że zaangażowanie pracownika do wykonywania czynności w celu wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, skutkować będzie uszczerbkiem w prawidłowym funkcjonowaniu urzędu i spowoduje zaległości w załatwianiu bieżących spraw. Podjęcie czynności zmierzających do przygotowania danych w sposób wskazany we wniosku strony, wymagałoby zatem podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas oraz siły osobowe. Z tych względów informacje objęte wnioskiem uznać należy za informację publiczną przetworzoną. Organ zaznaczył jednocześnie, że powstanie wnioskowanej informacji wymaga nie tylko przeanalizowania ww. akt, ale także sporządzenia z nich notatek oraz zestawień i na ich podstawie przygotowanie odpowiedzi zgodnie z wnioskiem wnioskodawczyni. Oznacza to zatem podjęcie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu i nadania skutkom tego działania cech nowej informacji. Tym samym suma informacji prostych, w związku z wysokim nakładem, jaki musi ponieść organ oraz czasochłonnością, jest informacją przetworzoną. Powstaje bowiem zupełnie nowa jakość wykraczająca poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami nieistniejącymi w chwili złożenia wniosku. Organ wskazał jednocześnie, że wnioskowane informacje, zgodnie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, mogą być wykorzystane w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości jednej z wymienionych w pkt 1 wniosku. Skoro zatem prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, organ może jej udzielić jedynie po wykazaniu przez wnioskodawcę, że uzyskanie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dopiero zaistnienie przesłanki szczególnej istotności informacji publicznej przetworzonej dla interesu publicznego stanowi podstawę dla podjęcia działań zmierzających do przygotowania przez podmiot zobowiązany informacji publicznej przetworzonej. Z treści wniosku E. J. wynika natomiast jednoznacznie, iż motywem złożenia wniosku jest chęć uzyskania danych, które będą mogły być wykorzystane w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do złożenia skargi kasacyjnej. Złożenie skargi kasacyjnej przez stronę w jej indywidualnej sprawie, nie jest natomiast szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sama zaś strona nie wykazała, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie została zatem spełniona przesłanka do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Z treści wniosku strony wynika, iż informacja publiczna przetworzona jest związana z celem prywatnym wnioskodawczyni. W odwołaniu od powyższej decyzji Wójta Gminy [...] pełnomocnik E. J. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, ze wskazaniem okoliczności, jakie powinny być wzięte pod uwagę przez ten organ, ewentualnie wykładni przepisów prawa, znajdujących zastosowanie w sprawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie - art. 54 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji RP; art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 13 ust. 1 i ust. 2 i art. 14 u.d.i.p oraz art. 138 § 2, art. 107 § 1 pkt 6, art. 8 § 1 i art. 9 K.p.a. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zasadzie powtarza argumenty uprzednio wydanej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2021 r., co świadczy o tym, że organ ten nie wykonał zaleceń organu odwoławczego zawartych w decyzji z dnia [...] kwietnia 2023 r., a ponadto nawet nie zadbał o usunięcie nieaktualnych fragmentów dotyczących postępowania prowadzonego z inicjatywy wnioskodawczyni przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które zostało już zakończone. W ocenie pełnomocnika, zebranie danych (imię, nazwisko/firma) zaledwie trzech rzeczoznawców majątkowych tylko w 58 postępowaniach, nie wymaga działań specyficznych i jednocześnie paraliżujących działalność Gminy [...], skoro dotyczy to standardowych, prostych danych z umów zawieranych przez Gminę z przedsiębiorcami. Z kolei wyliczenia dotyczące rzekomej liczby stron świadczą o tym, iż Wójt Gminy [...] w ciągu prowadzonego postępowania był jednak w stanie przeanalizować całość dokumentacji, w której mogą znajdować się żądane przez wnioskodawczynię informacje. Pełnomocnik podkreślił jednocześnie, że każdy z operatów szacunkowych, jaki był sporządzany i wykorzystywany przez Gminę [...] w postępowaniach o ustalenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego miejscowości [...] i [...] musiał być sporządzony na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy Gminą [...], a rzeczoznawcą. Proste zestawienie przedmiotowych danych nie powinno zatem stanowić czegoś nadzwyczajnego, gdyż dotyczy typowych czynności związanych z kontrolą prawidłowego wydatkowania środków publicznych. Tym bardziej, że zebranie żądanych informacji nie wymaga analizy całości dokumentacji dotyczącej rent planistycznych. Przejrzenie rejestru, czy dokumentacji kilkudziesięciu umów, a być może kilku umów ramowych i wydobycie z nich podstawowych informacji o zleceniobiorcy czy wykonawcy dzieła, nie powoduje automatycznie powstania informacji publicznej przetworzonej. Tym bardziej, iż zebranie żądanych informacji nie wymaga analizy całości dokumentacji dotyczącej rent planistycznych. Pełnomocnik zaznaczył jednocześnie, że Wójt Gminy [...] już wcześniej dokonał analizy tych umów i częściowo w 2017 r. udzielił wnioskodawczyni informacji publicznej (prostej) w zakresie umów zawartych z rzeczoznawcami. Skoro więc w 2017 r. możliwym do wykonania było wydobycie ze zbioru dokumentów informacji cząstkowych, przejrzenie archiwum zakładowego oraz sporządzenie potrzebnego zestawienia informacji, bez próby nawet potraktowania wnioskowanych (i udzielonych) informacji jako informacji publicznej przetworzonej, to w obecnej sytuacji identycznie wnioskowane, pozostałe informacje powinny być w ten sposób również udostępnione. SKO w [...], w wyniku rozpoznania powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2024 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że organy administracji rozpoznające niniejszą sprawę zobowiązane były do uwzględnienia stanowiska i wskazań zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 652/22. W ocenie SKO, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji bezsprzecznie wykazał, że wnioskowana w pkt 2 i 3 wniosku informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Organ I instancji ustalił bowiem, że żądane dane dotyczą 58 postępowań administracyjnych na przestrzeni kilku lat. Przedmiotowe akta z lat 2010-2017 zostały w większości zarchiwizowane i przekazane do archiwum zakładowego. Organ nie prowadzi natomiast żadnych statystyk, zestawień ani baz danych, na podstawie których mógłby udzielić żądanych informacji, bez konieczności sięgnięcia do dokumentacji źródłowej. Ustalono, iż przedmiotowe akta składają się ze 103 teczek i w każdej zgromadzono dokumentację w ilości ok. 200 kart. Daje to łączenie ok. 41 200 stron, które trzeba poddać analizie w celu wydobycia informacji cząstkowych. Wymaga to istotnego nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników, z uszczerbkiem dla prawidłowego funkcjonowania urzędu. Z ustaleń organu I instancji wynika również, że w przypadku poddania analizie 41 200 stron dokumentów i poświęceniu na każdą stronę ok. 1 minuty, na przeanalizowanie całości dokumentacji potrzeba ok. 687 godzin. Natomiast w zakresie obowiązków pracownika zajmującego się prowadzeniem spraw dotyczących opłat planistycznych, mieści się również wydawanie wypisów i wyrysów oraz zaświadczeń z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, prowadzenie procedur planistycznych związanych z uchwalaniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz prowadzenie bieżących spraw z zakresu planowania przestrzennego. Aktualnie Gmina [...] prowadzi 9 procedur planistycznych, ilość wniosków o wydanie wypisów i wyrysów z miejscowych planów w 2022 r. wyniosła 223, ilość wniosków o wydanie zaświadczeń o przeznaczeniu działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyniosła 570, a zaświadczeń w sprawie miejscowego planu rewitalizacji oraz o specjalnej strefie rewitalizacji - 308. Dlatego zaangażowanie pracownika do wykonywania czynności w celu wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, skutkować będzie uszczerbkiem prawidłowym funkcjonowaniu urzędu i spowoduje zaległości w załatwianiu bieżących spraw. Podjęcie czynności zmierzających do przygotowania danych w sposób wskazany we wniosku strony, wymagałoby podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas oraz siły osobowe. Z tych też względów informacje objęte wnioskiem uznać należy za informację publiczną przetworzoną. Z wyjaśnień organu I instancji wynika nadto, że powstanie wnioskowanej informacji wymaga nie tylko przeanalizowania akt, ale także sporządzenia z nich notatek oraz zestawień i na ich podstawie przygotowania odpowiedzi zgodnie z wnioskiem. Organ odwoławczy zaznaczył, że jak wynika z najnowszego orzecznictwa sądów administracyjnych, już nawet sam proces anonimizacji informacji stanowi jej przetworzenie. Uznanie zanonimizowanej informacji prostej za przetworzoną może być bowiem uzasadnione zakresem anonimizacji wpływającym na znaczny nakład koniecznej pracy, czy potrzebą dysponowania określonymi środkami technicznymi (urządzeniami i oprogramowaniem) służącymi do zamazania lub fizycznego usunięcia określonych danych podlegających ochronie, np. danych osobowych, jak również koniecznością dysponowania określonymi kompetencjami do obsługi urządzenia i oprogramowania służącego do anonimizacji. Ponadto suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. W kontekście powyższego organ odwoławczy ocenił, że bardzo obszerny zbiór informacji, jakiego bez wątpienia dotyczy analizowany wniosek E. J. o udostępnienie informacji publicznej, stanowi informację publiczną przetworzoną. Pełnomocnik wnioskodawczyni odmówił natomiast podania okoliczności wskazujących na to, że uzyskanie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego stwierdzając, iż w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej. Zatem w niniejszej sprawie strona nie tylko nie wykazała interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji, ale nawet nie powołała się na żadne okoliczności mogące stanowić taki interes. Organ I instancji słusznie odmówił więc udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie. W skardze na powyższą decyzję SKO w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik E. J. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów: 1. art. 54 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji RP; 2. art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 14 i art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p.; 3. art. 138 § 2, art. 107 § 1 pkt 6, art. 77 § 1, art. 8 § 1 i art. 9 K.p.a.; 4. art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią mocy decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej zakwestionował stanowisko organów obu instancji, że żądana w punktach 2 i 3 wniosku informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Odnosząc się do wskazanych przez organy wyliczeń w zakresie ilości materiału aktowego wymagającego analizy (tj. 103 teczek akt po ok. 200 kartek, czyli 400 stron, co daje w sumie ok. 41 200 stron), pełnomocnik skarżącej podkreślił, że w ciągu kilku tygodni prowadzonego postępowania w przedmiotowej sprawie, Wójt Gminy [...] był w stanie przeanalizować całość dokumentacji, w której mogą znajdować się żądane informacje. Samo policzenie stron i ogólne nawet zorientowanie się co dana strona zawiera jakoś nie spowodowało natomiast paraliżu działalności Urzędu Gminy [...]. Jednocześnie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, by organ odwoławczy zweryfikował, czy rzekoma szacowana liczba 41 200 stron faktycznie była zgodna ze stanem rzeczywistym. Pełnomocnik skarżącej zaznaczył jednocześnie ponownie, że każdy z operatów szacunkowych, jaki był sporządzany i wykorzystywany przez Gminę [...] w postępowaniach o ustalenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanych uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczących miejscowości [...] i [...] musiał być sporządzony na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy Gminą [...], a rzeczoznawcą. Proste zestawienie przedmiotowych danych nie powinno zatem stanowić czegoś nadzwyczajnego, gdyż dotyczy typowych czynności związanych z kontrolą prawidłowego wydatkowania środków publicznych i z całą pewnością dane źródłowe do tego zestawienia, nie obejmowały liczby 41 200 stron. Ponadto organ I instancji zawsze mógł udostępnić tylko część żądanej informacji publicznej skoro całość jego zdaniem nie mogła być wydana. W ocenie pełnomocnika przejrzenie rejestru, czy dokumentacji kilkudziesięciu umów, a być może kilku umów ramowych i wydobycie z nich podstawowych informacji o zleceniobiorcy, czy wykonawcy dzieła nie powoduje automatycznie powstania informacji publicznej przetworzonej. Tym bardziej, że zebranie żądanych informacji nie wymaga analizy całości dokumentacji dotyczącej rent planistycznych. Znamienny jest przy tym fakt, że Wójt Gminy [...] już wcześniej dokonał analizy tych umów i częściowo w 2017 r. udzielił skarżącej informacji publicznej (prostej) w zakresie zawartych umów z rzeczoznawcami. Skoro więc w 2017 r. możliwym do wykonania było w dość krótkim czasie wydobycie ze zbioru dokumentów składającego się z rzekomych ok. 41 200 stron dokumentów – informacji cząstkowych, przejrzenie archiwum zakładowego oraz sporządzenie potrzebnego zestawienia informacji, bez próby nawet potraktowania wnioskowanych (i udzielonych) informacji jako informacji publicznej przetworzonej, to w obecnej sytuacji identycznie wnioskowane, pozostałe informacje powinny być w ten sposób również udostępnione. Pełnomocnik skarżącej zarzucił jednocześnie, że organ odwoławczy nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów odwołania, co było jego obowiązkiem. Podniósł nadto, że wydana przez organ odwoławczy w dniu [...] listopada 2023 r. decyzja została nadana pocztą dopiero w dniu [...] stycznia 2024 r., co wskazuje na naruszenie przez ten organ przepisu art. 21 pkt 2 u.d.i.p. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł, iż mając na uwadze zakres żądnej informacji publicznej, dotyczącej wskazania ilości spraw w jakich konkretny rzeczoznawca majątkowy sporządzał operaty ze wskazaniem, czy odbywało się to w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy oraz przyjętych metod wyceny, nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że wystarczająca do tego celu jest wyłącznie analiza umów zawartych z rzeczoznawcami. Ustalenie przedmiotowych informacji wymaga bowiem sięgnięcia i przejrzenia akt konkretnej sprawy, co więcej, ustalenie metody wyceny wymaga również analizy treści operatów szacunkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 i § 2 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja SKO w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2023 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie naruszają prawa. W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że zaskarżona decyzja SKO w [...] oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji wydane zostały w następstwie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 652/22. Wyrokiem tym Sąd uchylił wcześniejszą decyzję SKO w [...] z dnia [...] lutego 2022 r. uznając, że decyzja ta oraz decyzja organu I instancji zostały wydane co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W pojęciu "ocena prawna" mieści się wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego, która zmierza do wyjaśnienia istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 2101/11, publ. CBOSA). W wyniku wydania wyroku o charakterze kasacyjnym sprawa wraca do stadium postępowania przed organem administracyjnym. Oznacza to obowiązek powtórnego rozpoznania sprawy przez ten organ i wydania decyzji, z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w wyroku. Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej i zaleceń zawartych w uzasadnieniu prawomocnego wyroku (por. wyrok NSA z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, publ. LEX 745376). Zaznaczyć należy, że ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, czyniącej pogląd Sądu nieaktualnym, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Powyższe przesłanki nie zaistniały w rozpoznawanej sprawie w dacie orzekania przez organy I i II instancji. Przypomnieć należy, że w wyroku z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 652/22 Sąd zarzucił, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji SKO nie wynika z jakich konkretnie powodów organy przyjęły, że wniosek skarżącej w części odmawiającej jej udostępnienia informacji publicznej w zakresie danych identyfikujących (imię, nazwisko/firma) rzeczoznawców majątkowych, którzy sporządzali operaty szacunkowe na potrzeby ustalenia opłaty, ze wskazaniem ilości spraw, w których dany rzeczoznawca sporządzał operat szacunkowy oraz wskazaniem czy operat był sporządzany w trybie ponownego rozpoznania sprawy oraz zastosowanych przez rzeczoznawców majątkowych podejść i metod wyceny nieruchomości, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, ze wskazaniem ilości spraw, w których zastosowano dane podejście i metodę oraz informacji czy było to na etapie ponownego rozpoznania sprawy, dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Organy "ogólnikowo" wskazały jedynie, że "(...) nie dysponują tego rodzaju analizą, dlatego też, musiałyby ją sporządzić specjalnie na potrzeby skarżącej, poprzez przejrzenie akt każdej ze spraw", co oznacza (zdaniem organu II instancji), że w ten sposób powstałaby całkiem nowa informacja, co odpowiada definicji informacji przetworzonej. Tymczasem wyjaśnienie tej kwestii jest szczególnie istotne w sytuacji, w której ustawa nie zawiera definicji ww. pojęcia, a przedstawione kierunki jego interpretacji z reguły opierają się na kazuistycznym podejściu do konkretnego stanu faktycznego. Tak nieprecyzyjne twierdzenia organu nie poddają się w istocie kontroli Sądu. Nie wynikają z nich jakiekolwiek konkretne dane wskazujące na to jaki faktycznie nakład pracy konieczny jest do udostępnienia informacji żądanej przez skarżącą. Ponadto Sąd zarzucił, iż organ akcentując, że "przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem związane jest z koniecznością wydobycia z posiadanego zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników" nie oparł takiej tezy na jakichkolwiek wymiernych danych, gdyż nawet w przybliżeniu nie wskazał, jakie to konkretnie "nakłady i środki" musiałby wdrożyć w celu "przetworzenia" wnioskowanych informacji. Konkludując Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie pozwala na dokonanie oceny, czy wniosek skarżącej w zaskarżonej części rzeczywiście dotyczy informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.d.i.p Przedstawiając wytyczne co dalszego postępowania Sąd zobowiązał organ do uwzględnienia dokonanej w wyroku oceny prawnej, poczynienie niezbędnych ustaleń faktycznych w celu wyjaśnienia, czy wnioskowana informacja publiczna ma charakter prosty, czy przetworzony. Wyjaśnienie jakie faktycznie czynności i w stosunku do jakiego zasobu danych organ winien podjąć w celu udostępnienia informacji o treści żądanej przez skarżącą, a także jaki nakład pracy (czasokres) i w jakim składzie osobowym musi zostać wykonany w celu przygotowania tej informacji. Ponadto, wyjaśnienie w oparciu o przekonującą argumentację, czy podjęcie tych wszystkich czynności rzeczywiście może wpłynąć negatywnie na funkcjonowanie organu. W przypadku natomiast dalszego twierdzenia, że zachodzą przesłanki do wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej z przyczyn określonych w art. 3 ust. 1 u.d.i.p. organ zobowiązanych będzie do rzetelnego, przekonywującego wyjaśnienia w jej uzasadnieniu wszystkich wyżej wymienionych okoliczności z uwzględnieniem regulacji art. 107 § 3 K.p.a. Na skutek powyższego wyroku SKO w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Sądu ponownie rozpoznając sprawę organy administracji zastosowały się do oceny prawnej wyrażonej przez Sąd w ww. wyroku oraz prawidłowo zrealizowały sformułowane w nim wytyczne co do dalszego postępowania. Mianowicie, organ I instancji poczynił wyczerpujące ustalenia wskazujące na zakres pracy i czasochłonność przygotowania żądanej informacji publicznej. Wyjaśnił, że żądane w punktach 2 i 3 wniosku dane dotyczą 58 postępowań administracyjnych na przestrzeni kilku lat. Akta spraw związanych z ustaleniem opłaty planistycznej z lat 2010 - 2017 zostały w większości zarchiwizowane i przekazane do archiwum zakładowego. Urząd Gminy nie prowadzi żadnych statystyk, zestawień ani baz danych, na podstawie których mógłby udzielić żądanych informacji bez konieczności sięgnięcia do dokumentacji źródłowej. Przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem wiąże się zatem z koniecznością przeanalizowania akt z lat 2010 - 2017. Akta składają się aż ze 103 teczek, a w każdej zgromadzono dokumentację w ilości ok. 200 kartek, (tj. ok. 400 stron), co daje łączenie ok. 41 200 stron, które trzeba poddać analizie. Organ zaznaczył jednocześnie, że powstanie wnioskowanej informacji wymaga nie tylko przeanalizowania ww. akt, ale także sporządzenia z nich notatek oraz zestawień i na ich podstawie przygotowanie odpowiedzi zgodnie z wnioskiem wnioskodawczyni. Oznacza to podjęcie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu i nadania skutkom tego działania cech nowej informacji. Przygotowanie danych w zakresie objętym wnioskiem strony wiąże się zatem z koniecznością wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, które wymagają istotnego nakładu pracy, środków i zaangażowania pracowników, z uszczerbkiem dla prawidłowego funkcjonowania urzędu. Organ zaznaczył przy tym, że w zakresie obowiązków pracownika zajmującego się prowadzeniem spraw dotyczących opłat planistycznych, mieści się także wydawanie wypisów i wyrysów oraz zaświadczeń z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, prowadzenie procedur planistycznych związanych z uchwalaniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz prowadzenie bieżących spraw z zakresu planowania przestrzennego. Aktualnie Gmina Siedlce prowadzi 9 procedur planistycznych, ilość wniosków o wydanie wypisów i wyrysów z miejscowych planów w 2022 r. wyniosła 223, ilość wniosków o wydanie zaświadczeń o przeznaczeniu działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyniosła 570, a zaświadczeń w sprawie miejscowego planu rewitalizacji oraz o specjalnej strefie rewitalizacji - 308. Z powyższego wynika, że zaangażowanie pracownika do wykonywania czynności w celu wydobycia z posiadanego przez organ zbioru dokumentów informacji cząstkowych, skutkować będzie uszczerbkiem w prawidłowym funkcjonowaniu urzędu i spowoduje zaległości w załatwianiu bieżących spraw. Mając powyższe na uwadze, zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż organ I instancji wykazał w kwestionowanej decyzji z dnia [...] października 2023 r., że wnioskowana w pkt 2 i 3 wniosku informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Słusznie zauważa organ odwoławczy, iż mając na uwadze zakres żądnej informacji publicznej, dotyczącej wskazania ilości spraw w jakich konkretny rzeczoznawca majątkowy sporządzał operaty ze wskazaniem, czy odbywało się to w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy oraz przyjętych metod wyceny, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącej, że wystarczająca do tego celu jest wyłącznie analiza umów zawartych z rzeczoznawcami. Ustalenie przedmiotowych informacji wymaga niewątpliwie sięgnięcia i przejrzenia akt konkretnej sprawy, a ustalenie przyjętej metody wyceny wymaga również analizy treści operatów szacunkowych. Z akt sprawy wynika nadto, że Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. wezwał skarżącą do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej w zakresie punktów 2 i 3 jej wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pełnomocnik skarżącej w odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia [...] września 2023 r. zakwestionował dokonaną przez organ kwalifikację stwierdzając, iż żądane w punktach 2 i 3 wniosku informacje mają charakter informacji prostej i w związku z tym odmówił wykazania, że uzyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle powyższego trafne jest stanowisko organu, iż skarżąca nie wykazała, że udostępnienie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stąd też, uzasadnione było wydanie decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Nie zasługują na uwzględnienie podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji RP. Zaznaczyć bowiem należy, że obywatelskie prawo do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego, zaś ustawa o dostępie do informacji publicznej poprzez wprowadzenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w istocie ogranicza dostęp do informacji publicznej zmuszając wnioskodawcę do wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to, dokonane aktem rangi ustawowej, odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 oraz art. 61 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie bowiem z art. 64 ust. 1 Konstytucji tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy. Ustawodawca zaś, ograniczając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym wypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych praw obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 924/14, publ. CBOSA). Brak jest również podstaw do uznania, że w sprawie niniejszej doszło do naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych informacja przetworzona to nie tylko nowa informacja, której wytworzenie uwarunkowane jest przeprowadzeniem przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, publ. CBOSA). Przetworzenie informacji może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015r., sygn. akt I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; publ. CBOSA). Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania wielu posiadanych przez organ dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; wyrok NSA z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11; wyrok NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; publ. j.w.). Na takie właśnie rozumienie informacji publicznej przetworzonej wskazał Sąd w wyroku z dnia 14 grudnia 2022 r. nie wykluczając wszak, że w przedmiotem wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. w zakresie jego punktów 2 i 3 jest informacja przetworzona. Zaznaczyć przy tym należy, że powodem uchylenia przez Sąd decyzji SKO w [...] z dnia [...] lutego 2022 r. było niewykazanie przez organy - w sposób przekonujący - że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną, której udostępnienie jest uwarunkowane spełnieniem przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego,. Podkreślić należy, że w następstwie powyższego wyroku organy poczyniły stosowne ustalenia i w konsekwencji zasadnie stwierdziły, że istnieją podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej żądanej w punktach 2 i 3 wniosku z przyczyn określonych w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Tym samym nie jest trafny zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 8 § 1, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 1 pkt 6 oraz art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 16 u.d.i.p. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty i argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.