II SA/Wa 444/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , Protokolant starszy referent Edyta Brzezicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej także: Prezesem UODO, organem) decyzją z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej: K.p.a. w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781) zwana dalej u.o.d.o. oraz art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35, zwane dalej: rozporządzeniem 2016/679, RODO), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi J. K. (zwany dalej także skarżącym) na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Bank [...] z siedzibą w [...] polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych bez podstawy prawnej, umorzył postępowanie. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] listopada 2021 r. do Prezesa UODO wpłynęła skarga J. K. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Bank [...] z siedzibą w [...], polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych bez podstawy prawnej. Skarżący wskazał, że nie jest oraz nie był klientem Banku, a mimo tego Bank przetwarza jego dane osobowe, bez podstawy prawnej, tj. przesyłał do niego korespondencję. Skarżący wyjaśnił, że pismem z dnia [...] lipca 2021 r. zwrócił się do Banku z żądaniem usunięcia jego danych osobowych zarzucając Bankowi przetwarzanie jego danych bez podstawy prawnej, w tym przysyłanie do niego korespondencji. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. skarżący ponownie zwrócił się do Banku z żądaniem usunięcia jego danych osobowych wskazując swoje dane osobowe z dowodu osobistego. Bank nie udzielił jednak odpowiedzi na jego żądanie. Wobec czego skarżący wniósł o usunięcie jego danych osobowych z baz danych Banku. Bank w odpowiedzi na wezwanie organu wyjaśnił, że pozyskał dane osobowe skarżącego (w zakresie imię, nazwisko, dane dotyczące dokumentu tożsamości, adres) bezpośrednio od niego w dniu [...] lipca 2021 r. w związku z otrzymaniem od skarżącego pisma z dnia [...] lipca 2021 r. informującego o podejrzeniu kradzieży jego tożsamości, wobec otrzymania od Banku korespondencji adresowanej do osoby o takim samym imieniu i nazwisku oraz adresie, jakim posługuje się skarżący. Podstawą prawną pozyskania danych osobowych J. K. w zakresie imienia, nazwiska, danych dotyczących dokumentu tożsamości i adresu był zatem art. 12 RODO. Bank wskazał, że aktualnie przetwarza dane osobowe skarżącego w opisanym wyżej zakresie na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c lub f RODO, w związku z art. 118 i 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r., poz. 1610, w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, w związku z wnioskami składanymi przez skarżącego do Banku oraz w związku z wypełnianiem nałożonych na Bank obowiązków wynikających w szczególności z art. 58 ust. 1 lit. a i e RODO w związku z niniejszym postępowaniem administracyjnym. Bank wyjaśnił również, że prowadził ze skarżącym korespondencję w przedmiocie przetwarzania jego danych osobowych. W dniu [...] lipca 2021 r. do Banku wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2021 r. informujące o podejrzeniu kradzieży jego tożsamości, z uwagi na otrzymanie z Banku korespondencji skierowanej do osoby o takim samym imieniu i nazwisku oraz adresie, jakimi posługuje się skarżący. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Bank udzielił skarżącemu odpowiedzi na ww. pismo wskazując, że w celu zweryfikowania jego tożsamości należy ponownie złożyć przedmiotowe pismo uzupełnione o takie informacje jak numer PESEL lub numer (CIS) klienta. W dniu [...] września 2021 r. do Banku wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2021 r. z żądaniem usunięcia jego danych z systemów Banku oraz zawierające sprzeciw wobec przetwarzania jego danych. W związku z ww. żądaniem Bank pismem z dnia [...] września 2021 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi ponownie wskazując, że w celu zweryfikowania jego tożsamości musi on ponowić swój wniosek uzupełniony o takie dane jak numer PESEL. W dniu [...] listopada 2021 r. do Banku wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] października 2021 r. ponawiające żądanie usunięcia jego danych osobowych. Bank pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. udzielił skarżącemu analogicznej do poprzednich odpowiedzi. Bank podał jednocześnie, że w oparciu o prowadzoną ze skarżącym i organem korespondencję oraz wskazany w nich zakres danych osobowych skarżącego tj. imię, nazwisko, adres seria i numer dowodu osobistego, brak jest możliwości jednoznacznej identyfikacji skarżącego przez Bank. Bank nie odnajduje bowiem w swoich systemach informatycznych osoby o danych zarówno wskazywanych przez Prezesa UODO, jak i skarżącego. W celu ustalenia istnienia relacji pomiędzy skarżącym, a Bankiem niezbędne jest wskazanie większego zakresu danych osobowych skarżącego tj. w szczególności jego numeru PESEL. Pismem z dnia [...] listopada 2022 r. Prezes UODO, zwrócił się do skarżącego o podanie jego numeru PESEL w celu umożliwienia Bankowi identyfikacji jego osoby. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2022 r. wskazał, że: "(...) w OBAWIE przed dalszym uzupełnieniem-kradzieży moich min "wrażliwych danych" przez bank - zgoła mi nieznany. Uważam, że takie RYZYKO postępowania byłoby z mojej strony dalece niebezpieczne i nieodpowiedzialne. (...) - wnoszę do Prezesa UODO o sprawdzenie danych bazy w/w banku, a w oparciu o wskazane przeze mnie dane osobowe". Bank wyjaśnił w toku postępowania, że przetwarza w systemach informatycznych dane zbliżone do wskazywanych w pismach skarżącego oraz organu, jednakże różnią się one danymi dotyczącymi dowodu osobistego. Bank posiada dane osobowe o tym samym imieniu i nazwisku co skarżący, jednak do tej osoby przypisany jest inna seria i numer dowodu osobistego. Z uwagi na wynikający z powyższego brak możliwości jednoznacznej identyfikacji tożsamości skarżącego dla celów niniejszego postępowania Bank ponowił wniosek o wskazanie numeru PESEL skarżącego, co umożliwiłoby udzielenie rzetelnej odpowiedzi w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. Prezes UODO ponownie zwrócił się do skarżącego o wskazanie jego numeru PESEL w celu umożliwienia Bankowi identyfikacji jego osoby. Ustosunkowując się do ww. wniosku skarżący w piśmie z dnia [...] września 2023 r. podał, że: "(...) wnoszę do PREZESA UODO skargę na kuriozalne nie możliwości jednoznacznego zidentyfikowanie osoby J. K.. Notabene tożsamość w/w osoby znajduje się w systemie Banku, czy raczej przestępczego podmiotu, gdzie dalej żąda się uzupełnienia danych osobowych, co zgoła powoduje uprawnienie i uzasadnione przez niego posiadanie w systemie tych danych i podejrzewanie wykorzystywania w celach przestępczych". Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Prezes UODO powołując się na art. 105 § 1 K.p.a. wyjaśnił, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Organ zaznaczył jednocześnie, że strona powinna współpracować z organem administracji prowadzącym postępowanie administracyjne, w zakresie udzielania mu wyjaśnień niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Prezes UODO wskazał w związku z powyższym, że skoro pomimo dwukrotnego wezwania organu do podania numeru PESEL, skarżący tej danej nie wskazał, to tym samym Bank nie był w stanie zidentyfikować go w sposób jednoznaczny w swoich systemach, a tym samym udzielić wyjaśnień w niniejsze sprawie. Tym samym zbadanie kwestionowanego przez skarżącego procesu przetwarzania jego danych osobowych przez organ było niemożliwe. Skarżący odmawiając współdziałania z organem uniemożliwił zebranie w niniejszej sprawie materiału dowodowego w zakresie niezbędnym do oceny legalności kwestionowanego przez niego procesu przetwarzania danych osobowych. Ocena dokonywana przez Prezesa UODO w każdym przypadku służy bowiem zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu, odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO, służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem, w procesie przetwarzania danych. Jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko o tyle, o ile nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych istnieją. Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a., gdyż skarżący nie przekazał informacji, umożliwiających jego jednoznaczną identyfikację przez Bank, na który skarżący złożył skargę do organu, brak jest zatem możliwości dokonania oceny legalności skarżonego procesu. W skardze na powyższą decyzję Prezesa UODO z dnia [...] grudnia 2023 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł, że decyzja ta jest dla niego krzywdząca. Wskazał, iż skarga nie przyniosła skutków prawnych przez jej niepoważne potraktowanie, co skutkowało tym, że skarżący nie otrzymał właściwej pomocy w okresie prowadzonego postępowania. Bezpieczeństwo wykorzystania jego tożsamości istniało i nadal jednak istnieje. Stwierdził też, że nie zgadza się z dalszą kradzieżą jego tożsamości i domaganiem się przez Bank uzupełnienia jego danych osobowych w celu uwiarygodnienia działań Banku. Wniósł też o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ ponownie podkreślił, że strona powinna współpracować z organem administracji prowadzącym postępowanie administracyjne w zakresie udzielania mu wyjaśnień niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Brak współpracy skarżącego z organem uniemożliwił zbadanie kwestionowanego przez niego procesu przetwarzania jego danych osobowych. Z uwagi na powyższe, organ nie mógł wydać decyzji merytorycznej, lecz zobowiązany był do umorzenia postępowania w sprawie. Skarżący w pismach procesowych z dnia [...] maja 2024 r. skierowanych do Sądu nie wyraził zgody na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz ponowił wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Zarzucił, że jest poszkodowany nieudolnością pracowników UODO oraz niepoważnym traktowaniem. Podkreślił też, że nie posiada i nie posiadł rachunku w żadnym banku. Jednocześnie załączył kopię pisma z dnia [...] stycznia 2024 r. skierowanego do niego przez Bank z informacją o zmianach w "Regulaminie przyjmowania zleceń dotyczących jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Kontrola ta jest dokonywana według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl natomiast art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Prezesa UODO z dnia [...] grudnia 2023 r. nie narusza prawa. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 105 § 1 K.p.a. w związku z art. 7 ust. 1 u.o.d.o. oraz art. 58 ust. 2 RODO. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowań administracyjnych przed Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych, o których mowa w rozdziałach 4-7 i 11, stosuje się ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Postępowaniami, o których mowa w rozdziale 7 u.o.d.o., są postępowania w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, do których zalicza się postępowania prowadzone w ramach realizacji przez Prezesa UODO zadań i uprawnień organu nadzorczego określonych w art. 57 i art. 58 RODO. W świetle art. 57 ust. 1 lit. f RODO, bez uszczerbku dla innych zadań określonych na mocy (...) rozporządzenia każdy organ nadzorczy na swoim terytorium rozpatruje skargi wniesione przez osobę, której dane dotyczą, w odpowiednim zakresie prowadzi postępowania w przedmiocie tych skarg i w rozsądnym terminie informuje skarżącego o postępach i wynikach tych postępowań (...). Zgodnie natomiast z art. 77 ust. 1 RODO, bez uszczerbku dla innych administracyjnych lub środków ochrony prawnej przed sądem każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo wnieść skargę do organu nadzorczego, w szczególności w państwie członkowskim swojego zwykłego pobytu, swojego miejsca pracy lub miejsca popełnienia domniemanego naruszenia, jeżeli sądzi, że przetwarzanie danych osobowych jej dotyczące narusza niniejsze rozporządzenie. Jeżeli zatem określona osoba zgłasza Prezesowi UODO nieprawidłowości w zakresie przetwarzania swoich danych osobowych, organ ten jest zobligowany do wszczęcia postępowania wyjaśniającego, którego zadaniem jest ustalenie, czy dane osobowe są w istocie przetwarzane, a jeżeli tak, to w jakim celu i czy proces ten następuje z poszanowaniem przepisów zarówno RODO, jak i ustawy o ochronie danych osobowych. W świetle powyższego Prezes UODO, rozpatrując skargę J. K. zobowiązany był dokonać oceny, czy w sprawie doszło do nieuprawnionego przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Bank [...] bez podstawy prawnej. W tym celu organ zobowiązany był, uwzględniając zakres przedmiotowy skargi z dnia [...] listopada 2021 r., przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego ustalić, czy powoływana przez skarżącego okoliczność przetwarzania jego danych osobowych przez Bank bez podstawy prawnej została udowodniona. Z uwagi na fakt, iż zarówno RODO, jak i ustawa o ochronie danych osobowych nie regulują kwestii postępowania dowodowego i powinności organu nadzorczego związanych z czynieniem ustaleń faktycznych, zastosowanie w tym zakresie znajdują reguły i zasady określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, w tym zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 K.p.a. Wskazać w tym miejscu należy, że zasada prawdy obiektywnej wyłącza dopuszczalność ustalenia okoliczności faktycznych w wyniku uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 4 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 1/15 (publ. CBOSA), w którym stwierdził, że istota postępowania dowodowego wynika z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., albowiem postępowanie dowodowe ma prowadzić do wykazania istnienia danej okoliczności, a nie jej uprawdopodobnienia. Temu właśnie mają służyć środki dowodowe, o jakich mowa w art. 75 § 1 K.p.a. i art. 76 § 1 K.p.a. Organ administracyjny prowadzi postępowanie wyjaśniające i ma uwzględnić wszystkie dowody zgromadzone w sprawie by ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. W innym wypadku ocena może prowadzić do naruszenia reguł obowiązujących podczas stosowania zasady swobodnej oceny dowodów. W szczególności, ocenie podlega znaczenie i wartość zebranych w postępowaniu dowodów. Postępowanie dowodowe i wnioski z niego płynące muszą eliminować wątpliwości. Przenosząc powyższe uwagi ogólne na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Prezes UODO w toku postępowania administracyjnego uzyskał stosowne wyjaśnienia od Banku. Bank w odpowiedzi na wezwanie organu wyjaśnił, że pozyskał dane osobowe skarżącego (w zakresie imię, nazwisko, dane dotyczące dokumentu tożsamości, adres) bezpośrednio od niego w dniu [...] lipca 2021 r. w związku z otrzymaniem od skarżącego pisma z dnia [...] lipca 2021 r. informującego o podejrzeniu kradzieży jego tożsamości, wobec otrzymania od Banku korespondencji adresowanej do osoby o takim samym imieniu i nazwisku oraz adresie, jakim posługuje się skarżący. Podstawą prawną pozyskania danych osobowych J. K. w zakresie imienia, nazwiska, danych dotyczących dokumentu tożsamości i adresu był zatem art. 12 RODO. Bank wskazał w związku z tym, że aktualnie przetwarza dane osobowe skarżącego w opisanym wyżej zakresie na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c lub f RODO, w związku z art. 118 i 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, w związku z wnioskami składanymi przez skarżącego do Banku oraz w związku z wypełnianiem nałożonych na Bank obowiązków wynikających w szczególności z art. 58 ust. 1 lit. a i e RODO w związku z prowadzonym przez Prezes UODO postępowaniem administracyjnym. Bank podał ponadto, że prowadził ze skarżącym korespondencję w przedmiocie przetwarzania jego danych osobowych informując go kilkakrotnie, że w celu zweryfikowania jego tożsamości w systemach Banku niezbędne jest wskazanie większego zakresu danych osobowych skarżącego tj. w szczególności jego numeru PESEL lub numer CIS klienta. Powołał się przy tym na art. 12 ust. 6 RODO, który stanowi, że bez uszczerbku dla art. 11, jeżeli administrator ma uzasadnione wątpliwości co do tożsamości osoby fizycznej składającej żądanie, o którym mowa w art. 15-21, może zażądać dodatkowych informacji niezbędnych do potwierdzenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Bank wyjaśnił również, że w oparciu o prowadzoną ze skarżącym i organem korespondencję oraz wskazany w nich zakres danych osobowych skarżącego tj. imię, nazwisko, adres seria i numer dowodu osobistego, brak jest możliwości jednoznacznej identyfikacji skarżącego przez Bank. Bank przetwarza bowiem w systemach informatycznych dane zbliżone do wskazywanych w pismach skarżącego oraz organu, jednakże różnią się one danymi dotyczącymi dowodu osobistego. Bank posiada dane osobowe o tym samym imieniu i nazwisku co skarżący, jednak do tej osoby przypisany jest inna seria i numer dowodu osobistego. Z uwagi na wynikający z powyższego brak możliwości jednoznacznej identyfikacji tożsamości skarżącego dla celów niniejszego postępowania Bank zwrócił się o wskazanie numeru PESEL skarżącego, co umożliwiłoby udzielenie przez Bank rzetelnej odpowiedzi w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższymi wyjaśnieniami Banku organ dwukrotnie (pismami z [...] listopada 2022 r. oraz z [...] sierpnia 2023 r.) zwrócił się do skarżącego o wskazanie jego numeru PESEL w celu umożliwienia Bankowi identyfikacji jego osoby w systemach Banku. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie organu, nie wskazał jednak swojego numeru PESEL. Skarżący odmawiając współdziałania z organem uniemożliwił tym samym zebranie w niniejszej sprawie materiału dowodowego w zakresie niezbędnym do zbadania kwestionowanego przez niego procesu przetwarzania jego danych osobowych przez Bank. Tymczasem wynikająca z art. 7 K.p.a. zasada prawdy obiektywnej oraz wyrażona w art. 77 K.p.a. zasada oficjalności, które obligują organ do zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, nie mogą prowadzić do nakładania na organ nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów, które podnosi strona. Jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, to, że na organie administracji publicznej prowadzącym postępowanie spoczywa, co do zasady, obowiązek wszechstronnego oraz rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, nie oznacza, że ma on obowiązek poszukiwania dowodów mających wykazać zaistnienie okoliczności, których wykazanie leży w interesie strony, w sytuacji jej pasywnej postawy w tym zakresie (por. wyrok NSA z 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 3577/18, LEX nr 2690500). Tym samym, należy zgodzić się z organem, że zaszły podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego zainicjowanego skargą J. K., gdyż postępowanie wyjaśniające nie dało podstaw do przyjęcia, że doszło do kwestionowanego przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Bank. Powyższej oceny nie podważają zarzuty skargi. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Organ, stwierdzając bezprzedmiotowość postępowania wydał rozstrzygnięcie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Posłużenie się przez ustawodawcę w cytowanym przepisie sformułowaniem "organ (...) wydaje decyzję" oznacza, że wydanie decyzji o umorzeniu postępowania jest obligatoryjne w razie stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2016 r., str. 491). Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania jest orzeczeniem formalnym, kończącym postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia (por. wyroki NSA: z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05, z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt I OSK 530/14; publ. CBOSA). Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać z istnienia przesłanki podmiotowej bądź przedmiotowej. Przesłankę podmiotową stanowi brak legitymacji strony postępowania administracyjnego. Natomiast przesłanką przedmiotową jest brak - w znaczeniu prawnym - przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć, na podstawie przepisów prawa materialnego, o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Prowadzone przez Prezesa UODO postępowanie nie doprowadziło do ustalenia, że wskazywany w skardze z dnia [...] listopada 2021 r. proces przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Bank miał miejsce. Brak przedmiotu postępowania, który miałby podlegać ocenie organu w oparciu o przepisy RODO, musiał zatem skutkować umorzeniem postępowania w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a. Konkludując stwierdzić należy, że wydając zaskarżoną decyzję Prezes UODO nie dopuścił się jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, które uniemożliwiłyby Sądowi dokonanie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do legalności podjętego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi przewidziane w art. 107 § 3 K.p.a., gdyż w jej treści organ wyraźnie wskazał z jakich względów - pomimo podniesionych przez skarżącego argumentów –umorzył postępowanie administracyjne. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.