II SA/Wa 526/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Joanna Kube, , Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi P. U. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby uchyla zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] września 2022 r. nr [...]. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] na podstawie skierowania z dnia [...] marca 2022 r. wystawionego przez Komendanta Głównego Policji, orzeczeniem z dnia [...] września 2022 r. nr [...] uznała P. U., b.f. Policji, zwolnionego ze służby z dniem [...] lutego 2022 r. - (część A orzeczenia) za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem (kategoria B). Część B orzeczenia (związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu-nie dotyczy), część C orzeczenia (inwalidztwo)-nie dotyczy, badany może wykonywać pracę zarobkową, Brak przeciwwskazań dotyczących zatrudnienia, badany nie wymaga stałej opieki drugiej osoby przy wykonywaniu podstawowych czynności życiowych, badany nie zalicza się do żadnej grupy inwalidztwa. RKL rozpoznała w punkcie 11.1 części A orzeczenia – zaburzenia depresyjno-lękowe mieszane. §86p2r5B, w pkt 11.2 wielopoziomowa dyskopatia kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. §64p1r5B, w pkt 11.3 obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich. §20p2r5B, w pkt 11.4 bielactwo. §2p2r5B, w pkt 11.5 presbyopia obu oczu u osoby z zespołem suchego oka. §13p1r5B, w pkt 11.6 przerost gruczołu krokowego. §119p1r5A, w pkt 11.7 obserwacja w kierunku jaskry. bez §. Zdolność do służby określono na podstawie rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018 r., poz. 2035). Schorzenia wymienione w rozpoznaniu nie spełniają kryteriów określonych w zał. Nr 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. 2019.1046). RKL w uzasadnieniu wskazała, że wydała orzeczenie w oparciu o wyniki badań i konsultacji specjalistycznych, wnikliwej analizy dokumentacji medycznej i badanie własne komisji stwierdzając, że aktualny stan zdrowia powoduje ograniczenie do służby w Policji, co przy zachowanej zdolności do pracy nie daje podstaw do przyznania którejkolwiek z grup inwalidzkich. Orzeczenie wydano na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398), ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723 t j.), Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U.2018.2035), Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. 2019.1046). P. U., reprezentowany przez pełnomocnika, w odwołaniu wniósł o uchylenie orzeczenia RKL z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w części odpowiednio ustalającej i określającej: rozpoznanie zaburzenie depresyjno-lękowe mieszane § 86 p2r5B, kategorię "B" zdolności do służby w Policji (z ograniczeniem), nieistnienie związku schorzenia (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby wobec przyjęcia niespełnienia kryteriów załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej i wydanie nowego orzeczenia w szczególności odpowiednio ustalającego i określającego: rozpoznanie zaburzenie depresyjno-lękowe mieszane § 86p3r5C "Zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne - utrwalone" w miejsce błędnie ustalonego w orzeczeniu zaburzenia depresyjno-lękowego mieszanego § 86 p2r5B "Zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę, niezdolność fizyczną i psychiczną do służby i kategorię C - "niezdolny do służby" (w szczególności wobec schorzenia zaburzenia depresyjno-lękowego mieszanego utrwalonego i wypełnienie normy § 86p3r5C: "Zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne - utrwalone" - na podstawie załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035, z późn. zm.), istnienie związku schorzenia, w szczególności zaburzenia depresyjno-lękowego mieszanego utrwalonego (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (wynikającymi w szczególności z wieloletniego wykonywania obowiązków służbowych pod presją czasu, w wymiarze ponadnormatywnym i wysokiej odpowiedzialności na stanowisku kierowniczym naczelnika w komórce ds. służby dyżurnej), inwalidztwo pozostające w związku ze służbą, powstałe wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności po skierowaniu na badania specjalistyczne oraz zlecenie wykonania badań dodatkowych w kierunku jaskry, w przypadku nieuwzględnienia wniosku ww. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części odpowiednio ustalającej i określającej: rozpoznanie zaburzenie depresyjno-lękowe mieszane § 86 p2r5B, kategorię "B" zdolności do służby w Policji (z ograniczeniem), nieistnienie związku schorzenia (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską, zarzucając naruszenie prawa materialnego odnoszącego się do ustalenia rozpoznania zaburzenie depresyjno-lękowe mieszane §86p2r5B "Zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę", określenia kategorii zdolności do służby; Kategoria B. Zdolny do służby w Policji z ograniczeniami, ustalenia nieistnienia związku schorzenia ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby lub związku ze służbą, ustalenia nieistnienia inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą i wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, w zakresie naruszeń prawa procesowego: art. 7, art. 107 § 3, art. 77 § 1, art. 75 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż nie wzięła pod uwagę całości zgromadzonej dokumentacji w sprawie, w tym medycznej, a postępowanie zostało przeprowadzone niezgodnie z powołanymi w podstawie prawnej orzeczenia przepisami. Odwołujący w uzasadnieniu wskazał m.in., że objawy przewlekłej nerwicy u uniemożliwiają mu wykonywanie obowiązków służbowych w służbie (nie tylko na dotychczas zajmowanym stanowisku kierowniczym). Odwołujący ma problemy z ogólnym funkcjonowaniem w służbie z uwagi na zaburzenia koncentracji, pamięci, drażniące szumy uszne, stany depresji i lękowe a przy tym wiele dolegliwości, jak w szczególności przewlekły ból żołądka, problemy z oczami, pogorszenie wzroku. Funkcjonariusze Policji powinni posiadać broń palną - z uwagi na możliwe poważne konsekwencje dostępu do broni osób z nerwicą, nerwica z pewnością uniemożliwia wykonywanie obowiązków służbowych – także przez odwołującego, któremu przydzielono służbową broń palną w ramach pełnionej służby. Utrwalony stan zaburzeń depresyjno-lękowych mieszanych wynika z treści opinii lekarza w samej karcie obiegowej [...]RKL z dnia [...] sierpnia 2022 r. – wpisu psychiatry, oznaczonego datą [...] sierpnia 2022 r., gdzie wskazano w szczególności, iż "Leczony psychiatrycznie od [...] marca 2021 r.(...)", "(...) bóle głowy, szumy uszne, zmęczenie, osłabienie fizyczne oraz spadek nastroju, niepokój, zaburzenia koncentracji. Nasilenie objawów znaczne (...)", co stanowiło powtórzenie opisu, zawartego w zaświadczeniu, wydanym przez specjalistę psychiatrę z dnia [...] czerwca 2022 r., w którym wskazano: "... objawy związane z ekspozycją na przewlekły stres związanym z wykonywaniem zawodu. Pomimo zastosowanego leczenia farmakologicznego nie udało się uzyskać remisji objawów, w obrazie klinicznym utrzymuje się obniżony nastrój, niepokój, szumy uszne, problemy z koncentracją. Pacjent nie powrócił do samopoczucia i funkcjonowania sprzed zachorowania". Odwołujący był nieskutecznie leczony psychoterapeutycznie ponad 12 miesięcy, w tym z wykorzystaniem farmakoterapii, bowiem od [...] marca 2021 r., co wynika z karty obiegowej [...]RKL z dnia [...] sierpnia 2022 r. - wpisu psychiatry, oznaczonego datą [...] sierpnia 2022 r. Leczenie okazało się nieskuteczne. [...]RKL nie wykonała czynności zmierzających do pozyskania dalszych dokumentów w sprawie, czy skierowania odwołującego na niezbędne badania dodatkowe, czy obserwację w podmiocie leczniczym. Skoro u odwołującego stwierdzono rozpoznanie: zaburzenie depresyjno-lękowe mieszane, i biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego w sprawie zaburzenie to stanowi chorobę utrwaloną, co przesądza o uzasadnieniu przyjęcia kategorii C w zakresie zdolności do służby (niezdolny do służby) - zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich, i skoro schorzenie pozostaje w związku ze służbą i istnieje związek schorzenia ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, to [...]RKL powinna orzec o inwalidztwie odwołującego. Ponadto [...]RKL nie dokonała wyszczególnienia wszystkich chorób i ułomności odwołującego, w tym nie przeprowadziła kompletnych badań lekarskich, do czego była obowiązana. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...], na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398), utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2022 r. nr [...]. CKL wskazała, że zapoznała się z odwołaniem od orzeczenia RKL oraz zgromadzoną dokumentacją orzeczniczą. CKL skierowała odwołującego się na konsultację psychiatryczną. Konsultująca dla CKL specjalista z zakresu psychiatrii po zebraniu wywiadu, zbadaniu odwołującego się i analizie dokumentacji z leczenia psychiatrycznego rozpoznała: "zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane o umiarkowanym nasileniu". CKL po przeanalizowaniu dostępnej dokumentacji medycznej stwierdziła, że żadne z rozpoznanych u orzekanego schorzeń w swoim obrazie klinicznym nie sięga poziomu inwalidztwa. Zgłaszane przez orzekanego skargi w jego własnej percepcji związane są z porami roku oraz ilością światła - w pochmurne i krótkie dni funkcjonuje zdecydowanie gorzej i odczuwa liczne dolegliwości somatyczne w rodzaju: ciężkości nóg i rąk, ucisku w klatce piersiowej, tachykardii, uczucia braku powietrza. Powyższe objawy sprawiają, że odwołujący uruchamia lękowe myślenie - "muszę mieć jakąś poważną chorobę...". Diagnostyka w kierunku ewentualnego potwierdzenia jaskry nie należy do zadań Komisji lekarskiej. Orzekany otrzymał szczegółowe zalecenia od okulisty dr K. S. i z wynikami powinien zgłosić się do niej na konsultację, w celu podjęcia leczenia w przypadku potwierdzenia jaskry. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów k.p.a. CKL wskazała, że tryb postępowania komisji lekarskich podległych ministrowi spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, ma swój autonomiczny byt prawny i znajduje swoje umocowanie w ustawie o komisjach lekarskich, jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy k.p.a. Przepisy powyższej ustawy oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń zawierają kompleksową regulację, co oznacza, że od orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podlegającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w k.p.a. lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy k.p.a., zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną. Odnosząc się do pozostałych twierdzeń zawartych w odwołaniu, wskazała, iż uzasadnienie odwołania stanowi opis schorzeń i polemikę z zakwalifikowaniem schorzeń jako ograniczających zdolność do służby w Policji. Komisje lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Subiektywne odczucia orzekanego na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby. W wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej jest uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. CKL nie znalazła podstaw do zmiany, bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia i na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020r. poz. 398 - tekst jednolity z późn. zm.), utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi P. U. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej zaliczenia skarżącego do kategorii zdolności do służby i samej zdolności do służby, oraz uchylenie poprzedzającego orzeczenia [...]RKL z dnia [...] września 2022 r. [...] w części dotyczącej zaliczenia skarżącego do kategorii zdolności do służby i samej zdolności do służby oraz przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. - zaświadczenia z dnia [...].02.2023 r., stanowiącego załącznik do skargi, niezbędnego do wyjaśnienia istotnych wątpliwości (w zakresie charakteru utrwalenia zaburzeń, znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne skarżącego) i nie powodującego nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, zobowiązanie organu do przedłożenia wszelkiej dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy; dołączenie akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II SA/Wa 415/23; przeprowadzenie rozprawy; zaliczenie na poczet wpisu kwoty wpisu od skargi do WSA na orzeczenie nr [...] w sprawie sygn. akt II SA/Wa 415/23, zarzucając naruszenie art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego i pominięcie kluczowego w sprawie dowodu opinii lekarza psychiatry z dnia [...] czerwca 2022 r., co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem; art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez przeprowadzenie oceny materiału dowodowego w sposób dowolny, a nie swobodny, przy tym sprzeczny z zasadami logiki, wiedzą i doświadczeniem, polegającej na przyjęciu za wiążące wyników badania specjalistycznego z dnia [...] grudnia 2022 r. przeprowadzonego przez lekarza psychiatrę, wskazującego jedynie na subiektywne odczucia skarżącego, a dodatkowo uzupełniające ocenę stanu psychicznego wobec orzeczenia R[...]KL poprzez postawienie diagnozy z przymiotnikiem "umiarkowane" i stąd wywodzącej zasadność utrzymania orzeczenia [...]RKL w mocy, a pominięciu materiału dowodowego wskazującego na zdiagnozowane u skarżącego utrwalone nasilone objawy znacznych zaburzeń (w szczególności opartej na wiedzy medycznej opinii lekarza psychiatry z dnia [...] czerwca 2022 r., potwierdzonej opinią lekarza psychiatry [...]RKL z dnia [...].08.2022 r. - strona 2 Karty obiegowej), co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem; art. 35 k.p.a. poprzez nieterminowe załatwienie sprawy - doręczenie duplikatu orzeczenia po upływie roku od daty wydania, wskazanej na orzeczeniu, zamiast doręczenia orzeczenia w terminie zakreślonym w k.p.a.; art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych poprzez utrzymanie w mocy orzeczenia [...]RKL, podczas gdy z treści uzasadnienia wynika, iż CKL dokonała zmiany rozpoznania na zaburzenia umiarkowane, przy czym w orzeczeniu [...]RKL nie wskazano, że zaburzenia mają charakter umiarkowany, ani nie wskazano szczegółowo kwalifikacji zaburzeń - czy są to zaburzenia nerwicowe upośledzające czy też znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę, czy też utrwalone, co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem; art. 77 § 1, art. 107k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a skutkiem tego brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i uzasadnienia decyzji w kierunku błędnego przyjęcia, że nie istnieje związek schorzeń wymienionych w zaskarżonym orzeczeniu ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby i że schorzenia nie powodują niezdolności do służby i inwalidztwa, które uzasadniają zakwalifikowanie ich pod kategorię "C", co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem. Organ nie wydał orzeczenia z uwzględnieniem aktualnego stanu faktycznego w sprawie (aktualnego stanu zdrowia skarżącego), biorąc także pod uwagę fakt doręczenia orzeczenia po roku od daty wydania wskazanej na tym orzeczeniu; art. 136k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, w szczególności w postaci skierowania na obserwację psychiatryczną i badania w kierunku jaskry z urzędu, a także zaniechanie zlecenia przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w tym przedmiocie organowi pierwszej instancji - w materiale dowodowym są sprzeczne opinie co do stanu psychicznego skarżącego - w opinii lekarza psychiatry z dnia [...] czerwca 2022 r., potwierdzonej opinią lekarza psychiatry wykonana na zlecenie [...]RKL z dnia [...].08.2022 r. - strona 2 Karty obiegowej skarżący ma nasilenie objawów znaczne, natomiast z opinii lekarza psychiatry z dnia [...] grudnia 2022 r. wynika, iż objawy te są o charakterze umiarkowanym; podejrzenie jaskry wynikło z badań zleconych przez [...]RKL, pomimo to CKL (podobnie jak [...]RKL) nie skierowała skarżącego na dodatkowe badania w kierunku jaskry, co potwierdza brak dokumentu CKL polecającego wykonania badań przez skarżącego, czy to w ramach CKL, czy we własnym zakresie skarżącego, co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem; art. 10 § 1 k.p.a. poprzez wydanie skarżonego orzeczenia bez umożliwienia skarżącemu zapoznania się i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań przed wydaniem skarżonego orzeczenia - do akt sprawy załączono dokument zawierający opinię lekarza psychiatry z dnia [...] grudnia 2022 r. i w dniu [...] grudnia 2022 r. CKL wydała zaskarżone orzeczenie, nie informując o tym skarżącego ani jego pełnomocnika, co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem; art. 10 § 1 w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnione okoliczności, co do której skarżący nie mógł się wypowiedzieć - wyniku badania specjalistycznego z dnia [...] grudnia 2022 r., co skutkowało wydaniem orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie [...]RKL z błędnym rozpoznaniem choroby i błędnym zaliczeniem do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem; art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, poprzez uznanie, że skarżący kwalifikuje się do zaliczenia do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem, podczas gdy schorzenia powodują całkowitą i trwałą niezdolność do służby, czyli przyznanie kategorii "C"; art. 33 ustawy o komisjach lekarskich, poprzez uznanie, że skarżący kwalifikuje się do zaliczenia do kategorii "B" i zdolności do służby z ograniczeniem, podczas gdy schorzenia powodują całkowitą i trwałą niezdolność do służby, czyli przyznanie kategorii "C". Skarżący w uzasadnieniu podtrzymał stanowisko wyrażone w odwołaniu od orzeczenia [...]RKL, zaznaczył również, że zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej inwalidztwa, ustalenia schorzenia, związku stwierdzonych schorzeń ze służbą i zdolności do pracy złożył odpowiednio odwołanie do sądu powszechnego. Ponadto zaskarżone orzeczenie z dnia [...] grudnia 2022 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2024 r. (duplikat) jednak skarżący nie przyznaje faktu wydania tego orzeczenia z tą datą. Skarżący wyjaśnił, że CKL doręczyła nieskutecznie orzeczenie z dnia [...] grudnia 2022 r., bowiem zamiast ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi doręczyła skarżącemu w dniu [...] stycznia 2023 r. Skarżący w dniu [...] lutego 2023 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na przedmiotowe orzeczenie, jednak postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 415/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu nieskutecznego doręczenia orzeczenia. Skarżący w kilka dni po złożeniu skargi z dnia [...] lutego 2023 r. był proszony telefonicznie przez pracownicę CKL (sekretariatu) o zwrot oryginału orzeczenia CKL, bowiem jak stwierdziła był jeden oryginał orzeczenia, na co się nie zgodził. Mimo tego, że organ nie dysponował oryginałem orzeczenia do doręczenia skarżącemu, to doręczając orzeczenie w dniu [...] lutego 2024 r. w ocenie skarżącego musiał wytworzyć kolejne orzeczenie (które skarżący nazywa duplikatem). Zdaniem skarżącego zamiast wytworzenia duplikatu orzeczenia i doręczenia go po roku od wskazanej na nim daty wydania organ powinien wydać kolejne aktualne orzeczenie w tej sprawie z uwzględnieniem obecnego stanu zdrowia skarżącego, mając na uwadze fakt, iż pozostaje on w fazie ciągłego leczenia. Przedmiotowe orzeczenie (duplikat) zostało skutecznie doręczone po upływie roku od daty wydania, wskazanej w orzeczeniu, co oznacza, że postępowanie toczyło się ponad rok i organ nie wykonywał od [...] grudnia 2022 r. żadnych czynności z udziałem skarżącego, zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie. Skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. wnioskował do CKL o rozważenie wydania i doręczenia orzeczenia komisji lekarskiej, uwzględniającego aktualny stan zdrowia skarżącego i aktualną dokumentację medyczną, w tym treść zaświadczenia specjalisty psychiatry z dnia [...].02.2023 r. W odpowiedzi CKL pismem z dnia [...] lutego 2024 r., poinformowała, że postępowanie w sprawie zostało zakończone i nie ma możliwości podejmowania w ramach tego samego postępowania kolejnych czynności. Skarżący podniósł m.in., że uzasadnienie orzeczenia CKL nie jest spójne z sentencją orzeczenia, które nie wskazuje na zmianę orzeczenia [...]RKL, a jego utrzymanie. W orzeczeniu [...]RKL nie wskazano o umiarkowanym nasileniu zaburzeń depresyjnych i lękowych mieszanych, a ponadto w karcie obiegowej wystawionej przez orzecznika [...]RKL z dnia [...].08.2022 r. istnieje przeciwny zapis "nasilenie objawów znaczne". CKL nie wzięła pod uwagę wszystkich załączonych dokumentów dokumentacji medycznej w sprawie, jak i nie przeprowadziła wszystkich badań wymaganych do określenia stanu zdrowia skarżącego. Przy orzekaniu pominęła stwierdzone w dokumentacji medycznej znaczne nasilenie objawów zaburzeń depresyjno-lękowych, a stwierdziła objawy umiarkowane w oparciu jedynie o subiektywne wrażenia skarżącego, co oznacza, że nie orzekła na podstawie całokształtu dokumentacji medycznej w sprawie. Skarżący zaznaczył, że CKL miała obowiązek dalszego poszukiwania dokumentacji medycznej ze względu na rozbieżności opinii psychiatrycznych, istotne bowiem w sprawie pozostaje ustalenie czy zaburzenia lękowo-depresyjne są utrwalone, czy też nie. CKL nie skierowała skarżącego na dodatkowe badania w związku z brakiem pełnej dokumentacji medycznej w kierunku jaskry. CKL nie umożliwiła skarżącemu i jego pełnomocnikowi zapoznanie się z dokumentacją w sprawie, wydając po badaniu przeprowadzonym w dniu [...] grudnia 2022 r., orzeczenie tego samego dnia, nie informując o tym skarżącego ani jego pełnomocnika. CKL nie wyjaśniła z jakiego powodu uznała, że stan skarżącego może ulec poprawie wobec niepotwierdzającej to dokumentacji medycznej w sprawie. Skarżący po otrzymaniu orzeczenia wydanego przez CKL oraz zapoznaniu się z materiałami sprawy, skonsultował z lekarzem, u którego leczy się od [...].03.2021 r., treść dokumentu dotyczącego zleconej przez CKL konsultacji i przeprowadzonego na tej podstawie badania z udziałem skarżącego i specjalisty psychiatry. Specjalista w zakresie psychiatrii stwierdził w zaświadczeniu z dnia [...].02.2023 r., że u skarżącego występują zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane, a związane z tym objawy mają charakter utrwalony i znacznie upośledzają zdolności adaptacyjne pacjenta. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, reprezentowana przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2024 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 4 grudnia 2024 r. umocowany na rozprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymał twierdzenie skargi co do przedmiotu zaskarżenia orzeczenia w zakresie ustalenia zdolności do służby. Sąd na rozprawie w dniu 4 grudnia 2024 r. nie uwzględnił wniosku o przeprowadzenie dowodu zawnioskowanego w skardze. Zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W sprawie tej nie wystąpiły istotne wątpliwości, o których mowa w powołanym przepisie, wymagające ustalenia w drodze uzupełniającego postępowania dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Na wstępie wskazania wymaga, że orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do służby, jej dalszego pełnienia albo zwolnienia ze służby. Te orzeczenia komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla organu właściwego w sprawach powołania określonej osoby do służby albo do zwolnienia ze służby, przy czym przyjęcie do służby lub zwolnienie ze służby następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej (rozkazu personalnego), podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Natomiast druga grupa orzeczeń, to orzeczenia ustalające związek schorzenia ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów między innymi emerytalno-rentowych. Podstawą tych orzeczeń są odrębne przepisy, to jest przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1046 ze zm.). Tego rodzaju orzeczenia podlegają kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Przedmiotowe orzeczenia mają jedynie charakter wstępny i stanowią jedną z przesłanek zmierzających do ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości (v. wyroki NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 93/10, z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 667/08 orzeczenia.nsa.gov.pl., uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99 OSNAPiUS z 2000 r., nr 5, poz.167, uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r. sygn. OSA 1/00 ONSA z 2001, nr 2, poz.47). W niniejszej sprawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2022 r. zaskarżone zostało w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do służby w Policji, a zatem skarga jest dopuszczalna. Nadto, wobec odrzucenia przez WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 415/23 wcześniej wniesionej przez skarżącego skargi na orzeczenie z dnia [...] grudnia 2022 r. (z uwagi na stwierdzenie przez Sąd, że orzeczenie CKL nie weszło do obrotu prawnego), zasadnie organ dokonał ponownego doręczenia. Orzeczenie CKL doręczono [...] lutego 2024 r. W ocenie Sądu przedmiotowe doręczenie uznać należy za skuteczne. Kierując się zasadą ochrony praw jednostki Sąd uznał skargę z dnia [...] marca 20124 r. za dopuszczalną. Odnosząc się do twierdzeń strony, że organ powinien był po wcześniejszym odrzuceniu skargi przeprowadzić nowe postępowanie i wydać nowe orzeczenie a następnie doręczyć je stronie, wskazać należy, że obowiązkiem organu w związku z treścią wskazanego wyżej postanowienia WSA w Warszawie było ponowne skuteczne doręczenie orzeczenia z dnia [...] grudnia 2022 r., co w tej sprawie nastąpiło. Dokonując oceny zaskarżonego orzeczenia CKL w przedmiocie ustalenia zdolności do służby Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2022 r., jak i orzeczenie [...]RKL z dnia [...] września 2022 r. w przedmiocie zdolności skarżącego do służby w Policji, narusza prawo procesowe, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w sprawie tej nie wyjaśniono należycie istotnych okoliczności sprawy, tj. stanu faktycznego w zakresie stopnia upośledzenia zdolności adaptacyjnych (art. 7 k.p.a. - wszelkie ustalenia związane ze stanem zdrowia strony są elementami stanu faktycznego niniejszej sprawy), a także nie rozpatrzono należycie całego zebranego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), co doprowadziło do stwierdzenia, że ocena dokonana przez Komisje narusza art. 80 k.p.a. (organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona). Potwierdzeniem powyższego są uzasadnienia orzeczeń obu Komisji, które w stopniu istotnym naruszają art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zaskarżone orzeczenie CKL i orzeczenie Komisji I instancji zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035) Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: (1) kategoria A - "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; (2) kategoria B - "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; (3) kategoria C - "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. Stosownie do art. 33 ust. 1 ww. ustawy o komisjach lekarskich, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3). Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (art. 34 ustawy). W przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej (art. 35 tej ustawy), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, albowiem RKL stwierdziła, że skarżąca jest zdolna do służby z ograniczeniem (kat. B). Zgodnie z art. 38 ust. 1 ww. ustawy rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Orzeczenia, które ustalają trwałą lub całkowitą niezdolność do służby uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 1 i 5 ustawy). Zgodnie z art. 40 ust. 1 powołanej ustawy, rejonowe komisje lekarskie orzekają w składzie co najmniej dwuosobowym. Orzeczenie wydane przez komisję lekarską podpisują wszyscy członkowie komisji. Komisja podejmuje rozstrzygnięcie zwykłą większością głosów. W razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego składu. Jak stanowi art. 45 i art. 46 ww. ustawy, Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w składzie trzyosobowym w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów. Zgodnie z art. 47 ww. ustawy, Centralna Komisja Lekarska po rozpatrzeniu odwołania: (1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo (2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo (3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności do służby w Policji obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami powołanej wyżej ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz rozporządzenia wykonawczego. Sąd administracyjny, kontrolując orzeczenie komisji lekarskiej, nie ocenia natomiast kwestii medycznych (v. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17, z 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14 orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest więc uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania. Co za tym idzie, Sąd nie może badać prawidłowości samej diagnozy. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia CKL oraz orzeczenia [...]RKL w zakresie ustalenia zdolności skarżącej do służby (kategoria zdrowia B) Sąd stwierdził, że w sprawie naruszone zostały powołane już wyżej przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie tej RKL uznała skarżącego za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem (kategoria B) rozpoznając – jak wskazano w punkcie 11.1 części A orzeczenia – zaburzenia depresyjno-lękowe mieszane, które to schorzenie Komisja przyporządkowała do § 86 pkt 2 kol. 5 załącznika do rozporządzenia w sprawie wykazu chorób i ułomności. Sąd zauważa, że wymieniony załącznik do rozporządzenia w sprawie wykazu chorób i ułomności w dziale XV w § 86 pkt 2 wymienia "Zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę". Podkreślenia wymaga, że zarówno z dokonanego rozpoznania RKL "zaburzenia depresyjno-lękowe mieszane", jak również z uzasadnień orzeczeń RKL i CKL nie wynika dlaczego rozpoznane schorzenie zakwalifikowane zostało do § 86 pkt 2 załącznika do rozporządzenia. Sąd zauważa, że wymieniony załącznik do rozporządzenia w sprawie wykazu chorób i ułomności w dziale XV w § 86 pkt 2 wymienia "Zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę". Podkreślenia wymaga, że zarówno z dokonanego rozpoznania [...]RKL "zaburzenia depresyjno-lękowe mieszane", jak również z uzasadnień orzeczeń [...]RKL i CKL nie wynika dlaczego rozpoznane schorzenie zakwalifikowane zostało do § 86 pkt 2 załącznika do rozporządzenia. Nadto, zgodzić należy się ze skarżącym, że CKL powołała się w swoim orzeczeniu na nieco odmienne rozpoznanie, bo "zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane o umiarkowanym nasileniu", powołując się na opinię specjalisty z zakresu psychiatrii konsultującą dla CKL. Z orzeczeń [...]RKL i CKL nie wynika, czy rozpoznane schorzenie upośledza zdolności adaptacyjne, czy też znacznie upośledza zdolności adaptacyjne, czy są to zaburzenia rokujące poprawę, czy są one utrwalone. W uzasadnieniu orzeczenia [...]RKL brak jest powołania się na jakiekolwiek wyniki badań, nie jest wiadomo na podstawie jakich badań i konsultacji dokonano ustalenia we wskazanym zakresie. Wskazano jedynie na wnikliwą analizę dokumentacji medycznej i badanie własne. Powyższe ma znaczenie, albowiem do § 86 pkt 2 można zakwalifikować wyłącznie zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę (kategoria B). Z uzasadnień orzeczeń obu instancji Komisji nie wynika, czy zaburzenia przypisane skarżącemu w punkcie 11.1 orzeczenia I instancji rokują poprawę, czy też znacznie upośledzają zdolności adaptacyjne i są utrwalone, co należałoby kwalifikować do § 86 pkt 3 załącznika do rozporządzenia (kategoria C). Również powołanie się w orzeczeniu CKL na "umiarkowane nasilenie" niczego nie wyjaśnia i nie stanowi o stopniu upośledzenia zdolności adaptacyjnych. Centralna Komisja Lekarska nie odniosła się przy tym do zarzutów odwołania, w którym skarżący wskazywał na podejmowane od [...] marca 2021 r. leczenie psychiatryczne i powoływał się na opinię lekarza z [...] sierpnia 2022 r. o znacznym nasileniu objawów (karta obiegowa – karta 85 akt administracyjnych). Brak podstawowych ustaleń, wyników badań w orzeczeniu Komisji I instancji nie pozwala na dokonanie pełnej oceny zgodności z prawem orzeczenia. Także uzasadnienie CKL nie zawiera uzasadnienia wyjaśniającego dlaczego Komisja II instancji uznała, że dokonane rozpoznanie w punkcie 11.1 części A orzeczenia [...]RKL jest prawidłowe i dlaczego przyporządkowane zostało do § 86 pkt 2 a nie np. do § 86 pkt 3 załącznika do rozporządzenia. W sprawie tej Centralna Komisja Lekarska, choć wskazała na wnikliwą analizę dokumentacji orzeczniczej, przywołała jedynie opinię lekarza konsultującego, która także nie wyjaśnia kwestii stopnia upośledzenia zdolności adaptacyjnych. W orzeczeniu CKL nie powołała się na żadne dokonane przez siebie rozpoznanie lekarskie według terminologii klinicznej oraz nie powołała się na odpowiednie paragrafy i punkty wykazu załącznika do rozporządzenia. Nie można zgodzić się z twierdzeniem CKL, że zarzuty odwołania stanowią polemikę z orzeczeniem co do zdolności do służby skoro CKL nie odniosła się do argumentacji w kwestii stopnia upośledzenia zdolności adaptacyjnych. Sąd nie ma wiedzy medycznej i podstaw do stwierdzenia we własnym zakresie, czy mieszane zaburzenia depresyjno-lękowe, także o umiarkowanym nasileniu (o czym była mowa w orzeczeniu CKL) to zaburzenia tylko upośledzające czy znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne ale rokują poprawę, czy też np. znacznie upośledzają zdolności adaptacyjne i są utrwalone. Nie wyjaśniono, jak odnieść powyższe do wcześniejszego już leczenia psychiatrycznego od 2021 r. CKL nie wyjaśniła dlaczego nie ma podstaw do zmiany orzeczenia RKL. Uzasadnienie orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej i [...]RKL sprawia, że orzeczenia te nie poddają się właściwie kontroli Sądu. W uzasadnieniu orzeczenia powinny być przytoczone wyniki badań, które w ocenie RKL i CKL stanowią podstawę do dokonania konkretnego rozpoznania (dowody, na których Komisje się oparły), rozpoznanie powinno być wprost wskazane w orzeczeniu CKL z przyporządkowaniem do konkretnego paragrafu i punktu wykazu załącznika do rozporządzenia. Powyższego w sprawie brak. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji (orzeczenia), bowiem przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady przekonywania wynikającej z art. 11 k.p.a. Stosownie do art. 4 ustawy o komisjach lekarskich, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, stosuje się przepisy k.p.a. Brak pełnych ustaleń faktycznych i wyczerpującego uzasadnienia we wskazanym już wyżej zakresie należy kwalifikować jako naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie ma możliwości dokonania samodzielnej oceny, czy schorzenie rozpoznane przez [...]RKL w punkcie 11.1 części A orzeczenia, jest schorzeniem rokującym poprawę, czy utrwalonym. Okoliczność ta ma natomiast znaczenie dla ustalenia zdolności do służby. Samo stwierdzenie przez [...]RKL w uzasadnieniu, że aktualny stan zdrowia powoduje ograniczenie do służby w Policji nie pozwala na dokonanie pełnej oceny prawidłowości kwalifikacji schorzenia z punktu 11.1 orzeczenia do § 86 pkt 2 załącznika do rozporządzenia. Pozostałe kwestie podniesione w skardze pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. W sprawie tej nadto nie można mówić o naruszeniu przepisu art. 10 k.p.a., tak jak ujmuje to skarżący. Postępowanie przed komisjami lekarskimi nie jest typowym postępowaniem administracyjnym. Skarżący, jako skierowany do [...]RKL brał udział w postępowaniu przed tą komisją, jak i Komisją II instancji i mógł składać wyjaśnienia i wnioski, które w jego ocenie mogłyby mieć wpływ na orzeczenie lekarskie. Także składając odwołanie od orzeczenia [...]RKL skarżący przedstawił własną ocenę. Ponownie rozpatrując sprawę organ weźmie pod uwagę poczynione wyżej wskazania, dokona wszechstronnej i pełnej oceny zdolności skarżącego do służby. Organ powinien uzasadnić orzeczenie w sposób, który nie będzie pozostawiał wątpliwości, co do przyczyn dokonanej kwalifikacji i podjętego rozstrzygnięcia. Orzeczenie powinno zawierać pełne uzasadnienie faktyczne, jak i wyjaśniać podstawę prawną orzeczenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.